* FIMMTUDAGUR 19. DESEMBER 2002 23 I>V M agasm sins eru ástin, trúin og siðgæðiö. Ast án trúar, ást án tryggðar, hvaö er það? Og hvað er siögæöl án kærleika? Þarf þetta ekki aö haldast f hendur? Ég held það. da. Vlð þurfum á siögæöinu að halda. Vlð þurfum á trúnni að halda. Við þurfum á tryggöinni vlð Guð og við annað fólk að halda. Við erum ekkl bara neytendur í störmarkaðl. Við llfum í samfélagl þar sem hver og einn skiptir máli." við skoðanir. Trú er hins vegar samheiti við tryggð og traust. Það er það sem skilur., á milli, að treysta á Guð og halda tryggð við hans orð þó að máðuf efist um eitt og annað í glímunni við lífið. Þar eru alltaf átök." Efeinhver afkomehda þinna segöi þér aö hann vri trúlaus, tkirðu það nrri þér? Já, af því að trúin er mér mikil- væg. Auðvitað bið ég þess og þrái að niðjar mínir njóti þess sem mér er dýrmætast en það er ekki mitt að ákveða það fyrir þeirra hönd." En þú heldur aö maður án trúar sé miklu verr staddur en maður sem á trú. Andlega er hann tvímælalaust verr staddur, veraldlega kannski alls ekki. Trúin leysir ekki öll vandamál. Hún skapar margvísleg vandamál. Á sama hátt og ástin leysir ekki allan vanda, hún getur skapað ótal vandkvæði - en enginn vildi án hennar vera. Aumur er ástlaus maður. Það er eins með trúna. Grundvallarþættir í persónu mannsins eru ástin, trúin og sið- gæðið. Ást án trúar, ást án tryggð- ar, hvað er það? Og hvað er sið- gæði án kæríeika? Þarf þetta ekki að haldast í hendur? Ég held það. Við þurfum á kærleikanum aö halda. Við þurfum á siðgæðinu að halda. Við þurfum á trúnni að halda. Við þurfum á tryggðinni við Guð og við annað fólk að halda. Við erum ekki bara neytendur i stórmarkaði. Við lifum í samfélagi þar sem hver og einn skiptir máli." Eiga prestar aö taka opinberlega afstööu til þjóöfélagsmála? Það er ekki hægt að neita prest- um um þann rétt að taka þátt i hinni pólitísku umræðu. Og jafnvel tjá sig um hana á predikunarstóli. Predikun sem ekki snertir með ein- hverjum hætti málefni þjóðfélags- ins er ekki góð en predikun sem er pólitísk og er rökstuðningur fyrir pólitískan málstað er heldur ekki góð. Predikun á að hafa áhrif á gildismat okkar og breytni. Ef hún gerir það ekki er hún lítils virði. En engin ein stjórnmálastefha eða stjórnmálaskoðun getur haft einka- rétt á fagnaðarerindinu." Þú vilt þá ekki meina að Kristur hafi verið kommúnisti eða jafnaðar- maður. Nei. Kristur er hafinn yfir alla pólitíska merkimiða. Hins vegar gerir boðskapur hans kröfu um umhyggju fyrir öðrum, samstöðu með náunganum og þeim minni máttar. Orðræða Krists er öðrum þræði spámannleg og ögrandi við valdhafa í samfélaginu. Umbóta- menn á öllum tlmum hafa sótt skotfæri í þann boðskap og það er vel." Vonleysi hinna snauöu Þaó er sifeltt leitað meira til Hjálpar- starfs kirkjunnar, Mðrastyrksnefndar og annarra líknarsamtaka. Er kirkjan nógu virk í baráttunni fyrir því að út- rýma fátkt? Á hún ekki að reyna að taka einhvern þátt íþví? Áreiðanlega ekki. Það á að vera ein af frumskyldum þjóðkirkjunnar að standa vörð um velferðarsamfélagið í landinu. Krafan um samfélagslega ábyrgð er samofin arfi okkar þjóð- kirkju. Það eru mjög alvarleg tíðindi hversu margir þurfa að leita til líknar- félaga, og ekki bara um jólin heldur allt árið um kring. Það er Ijóst að það eru ýmsir sem velferðin nær ekki til. Hitt er ljóst að það samfélag mun seint fyr- irfinnast þar sem allir hafa nóg en okk- Nei. Kristur er hafinn yf- ir alla póli- tíska merki- miba. Hins vegar gerir bobskapur hans kröfu um um- hyggju fyrir öorum, sam- stöou meo náunganum og þeim minni matt- ar. Ororæoa Krists er öorum þræbi spámannleg og ögrandi vio valdhafa í samfélag- inu. Um- bótamenn á öllum tímum hafa sótt skotfæri i þann bob- skap og þab er vel." ur ber samt skylda til að stuðla að mót- un þess þjóðfélags þar sem ríkir jöfnuð- ur og réttíæti. Það á að vera eitt megin- viðfangsefni okkar, ekki bara hér inn- anlands heldur líka á alþjððvettvangi. Bilið milli allsnægta og örbirgðar er að aukast í heiminum. Vonleysi hinna snauðu og yfirgengileg auðsöfnun hinna auðugu ógnar heimsfriðnum og er stóralvarlegt mál fyrir framtíð mannkynsins. Við erum að belgja okk- ur út á sama tíma og heil álfa, Afríka, er að farast úr hungursneyð og alnæmi. Við látum eins og ekkert sé. Viljum ekkert af þessum vandamálum vita." Leggjum við of mikió upp úr verald- legum gðum og kannski yflrborðs- mennsku? Menning okkar og samtíð er undir- lögð neyslunni. Við viljum verða ríkari og álítum að vöxturinn eigi að vera tak- markalaus. Við hugsum 1 auknum stærðum og lítum á það sem sjálfsagð- an hlut að allt vaxi og þenjist út. Þarna erum við að blekkja okkur. Gæði jarö- ar eru ekki ótakmörkuð og vöxtur í stærð er ekki það ákjósanlegasta. Risa- eðlurnar uxu og uxu en við vitum hvernig það fór. Kannski erum við í dag risaeðlur lífrikisins. Við hrifsum til okkar æ meir af gæðum jarðar. Hvað eru lífsgæði? Þau felast ekki endi- lega í því að eiga stærri og flottari bíla íburðarmeira húsnæði eða meira úrval neysluvöru. Lífsgæði eru allt annað. Kærleikurinn er dýrmætastur alls. Gott líf er ekki að hafa það gott heldur að láta gott af sér leiða. Og mikið eig- um við slíku fólki að þakka." -KB t