Tíminn - 25.03.1956, Blaðsíða 8

Tíminn - 25.03.1956, Blaðsíða 8
8 ^»^##^#^»< rr Isiendingaþættir ~--~~r \ 80 ára: María Málmfríður Matthíasdóttir 80 ARA VARÐ 23. þ. m. frú María Málmfríður Matthíasdóttir, Sunnu- veg 6, Hafnarfirði. — Hún er fædd að Skerðingsstöðum í Eyrarsveit, Snæfellsnesi. Foreldrar hennar voru Matthías bóndi Brandsson og kona hans Þórunn Þórðardótíir. er hún ein af 12 börnum þeírra merku hjóna. Var hún í foreidra- húsum fram yfir fermingu eSa þar til faðir hennar dó. Áriö 1903 giftist hún Pétri Finns- syni skipstjóra frá Hvallátrum á Breiðafirði. Afbragðs manni óg at- crkusömum. Bjuggu þau fyrstu ár in í Ólafsvík. Heimili þeirra var með miklum myndarbrag og róm- uð gestrisni þeirra og hjálpfýsi. 1912 fluttu þau í Grundarfjcrð Var Pétur heitinn þar skipsíjóri og jafnframt útgerðarstjóri. Mann sínn misstí María haustið 1917 og voru þá fjögur börn þeirra innan við 14 ára aldur. Það þurfti því dugnað og hagsýni á þeim tímum að sjá svo stórri fjölskyldu vel borgið. En hún var vandanum vax- in. Kona veJ greind og hafði ó- venju mikla starfsorku til að bern. Gott dæmi um dugnað hennar og skörungsskap er eftirfai'andi: Þeg- ar hún sá að hverju fór með mann sinn, vildi hún sjálf hjúkra hon- um, enda þótt hún ætti ekki að heiman gegnt, en hann lá í Stykk- ishólmí. Ferðir voru engar á milli Grundarfjarðar og Stykkishólms á þeim tíma nema þegar fiskimenn fóru á bátum sínum til aðdrátta, því verzlun Grundfirðinga var þá oll í Stykkishólmi. Hún lét slíkt ekki aftra sér. Þegar hún hafði komið þar málum að geta yfirgefið heimili sitt, klæddist hún karl- mannafötum og gekk til Stykkis- hólms í.mikilli ófærð og vondu veðri í fylgd með karlmanni. Þetta er löng leið og yfir fjall að fara. BÖRN EIGNAÐIST hún 7. Fjórar dætur og 3 syni. Missti eina dótt- ur unga, en hin lifa öll. Öll eru bö'rnin efnisfólk. Þau eru: Stein- dór, búsettur vestan hafs; Sigríð- ur, búsett í Reykjavík; Aðalheiður, sem starfar yið hjúkrun á sjúkra- húsinu Sólvangi; Þórunn nudd- kona, Hafnarfirði; Ragnar, verk- stjóri, Keflavík og Karl, rafvirki, Reykjavík. Hún á nú stóran hóp barnabarna og orðin er hún lang- amma. Fyrstu árin eftir lát manns síns dvaldi hún áfram í Eyrarsveit en flutti til Rvíkur 1922 og hélt þar heimili með börnum sínum. Nú ura langt skeið með dætrunum tveim- ur, Aðalheiði og Þórunni. Ári'ð 1950 fluttu þær í eigin íbúð, sem þær höfðu þá með dugnaði niikl- um lokið við. Þær hafa nú Ieigt íbúð sína í Reykjavík og bja í Hafnarfirði, því þar vinna nú sysi- urnar báðar, sem fyrr getur. Eitir að María kom til Reykjavíkur vann hún á ýmsum stöðum. Naut hún hvarvetna trausts og virðing- ar yfirboðara sinna vegna verk- hæfni og trúmennsku. Hún hefir alla tíð fylgt alþýðustéttunum aö málum og verið skeleggur baráttu maður fyrir bættum kjörum þeirra. Hún er enn við góða heilsu, gengur a'ð heimilisstörfum og fylg ist af áhuga með öllu sem gerist, en sjóndepra háir henni nokku*S ÞAÐ ER SKAÐI hverju byggðar- lagi, að fá. ekki notið starfskrafta góðs fólks,; hvort sem það er karl eða kona. En jafn mikilhæf kona • og María er, gat vitanlega ekk; slitnað úr tengslum við sitt gamla byggðarlag. Með ferðalögum inn \ fornar slóðir, nánu sambandi við ættfólk sitt heima í héraði og í gegn um alla þá, sem nutu gesr,- risni hennar í Reykjavík, hefir hún haldið lífrænu sambandi við sínar æskustöðvar og fylgzt af á huga með öllum málum, er til frámfara máttu horfa. Fyrir löngu síðan var í Eyrar- sveit kosin nefnd, skipuð konum einum. Skyldu þær vinna að fjár- öflun til byggingar kirkjugarðs í sókninni. Konur þessar sýndu mjö'g mikinn dugnað. Þær öfluðu fjár me'ðal annars með hlutaveltu. Konurnar leituðu til ættingja og vina í Reykjavík. Þá var það María, sem að sér tók að hitta gainla Eyr- sveitinga og reka erindi kvenn- anna. Árangurinn varð undraverð- ur og er gott dæmi um vinsældir hennar og hæfileika til þess að vinna góðu máli framgang. ÉG, SEM ÞESSAR línur rita, hef átt því láni að fagna, að þekkja Maríu og börn hennar frá því ég var barn að aldri. Móðir mín og hún gerðust vinkonur á unga aldri. Á þá vináttu hefir aldrei skuggi fallið. Á árunum fyrir 1950 var ég oft, vegna starfa míns, gestkorhandi í Reykjavík. Var þá oft langdvöium á heimili hennar og naut þar móð- urlegrar umönnunar. Um' ícið og óg óska henni til hamingju með þessi merku tímamót, vil ég bakka henni og börnum hennar fyr-ir allt og allt mér og mínum auðsýnl, bæði fyrr og síðar. Ég bið guð' að blessa henni ævikvöldið og vona að oft enn fáum við, vinir heimar, að heimsækja hana og finna hand- takið hlýja og trausta. Það var gestkvæmt á heimili hennar á afmælisdaginn, en stærri var samt sá hópurinn, sem úr fjar- lægð sendi henni kveðjur og þakk- ir fyrir unnin góðverk. Þorkell Sigurðsson. Gróður og garðar (Framhald af 4. síðu.) rakan flöt, t.d. strigaklút, flóka, „filter" — eða þerripappír, gam- alt teppi, baukkörfu eða kassa með mold". Englendingar rækta líka must- arð (sinnepsjurt) á sama hátt og fá uppskeru eftir viku. Sumir sá líka inni næpufræi og nota blöðin kornung sem salat. Allt er þetta góður matur og ágætt til tilbreyt- ingar með kjötinu, fiskmetinu og brauðinu. Ættu húsmæður að reyna ræktun garðperla, eða must- arðs eða næpna inni. Má sá jafn- skjótt og hægt er að ná í mold — og sá og uppskera mörgum sinn- um. Ingólfur Davíðsson. Nýútskrifa'ðir verk- fræomgar í janúarmánuði s.l. luku 9 verk- fræðingar prófi við Verkfræðiháskól- ann í Kaupmannahöfn, þessir. Byggingarverkfræði: Hjálmar Þórðarson Ragnar Halldórsson Sigurður Hallgrímsson. Rafmagnsverkfraeði: Gísli Jónsson Guðmundur Jónsson Sæmundur Óskarsson Þorvarður Jónsson. VélaverkfraeSi: Haukur Sævaldsson Jón Brynjóífsson. Gjafir og áheit Lausn á krossgátu nr. 35: Lárétt: 1. Helga. 6. lóa. 8. rag. 10. tær. 12. ár. 13. ró. 14. sin. 16. man. 17. ála. 19. slóra. Loðiért: 2. elg. 3. ló. 4. gat. 5. Grása. 7. króna. 9. Ari. 11. æra. 15. nál. 16. mar. 18. gó. Skrlfa'S og skraíað (Framhald af 7. síðu.) ið' til frambúðar þann markað, er við höfðum áður. Þetta er vissulega ný sönnun þess, að nauðsynlegt sé orðið að endurskipuleggja fisksöluna, en slíkt getur ekki orðið meðan í- haldið hefir einhver áhrif á stjórn landsins. TÍMINN, sunnudaginn 25. marz 1956 Lífiö í kringum okkur (Framhald af 6. síðu.) getur búið eggjum sínum og ungum sómasamlega vistarveru, eru einu lífsþarfir hennar og raunar það, sem allt líf hennar snýst um. Allan veturinn er hún dreifð um sund og voga, þar sem hún kafar af miklum dugn- aði eftir uppáhaldsfæðu sinni, sem er skerjasteinbítur, öðru nafní sprettfiskur. Hún for- smáir samt ekki aðra fiska svo sem sandsíli, smákola o. fl. A þessum tíma árs fer hún sjald- an á land, en sefur á sjónum milli þess sem hún stundar veið arnar af kappi. En þegar hlýir vorvindar taka að þíða klakann úr urðarholum og skútum við sjóinn, þá fer teistan a'ð slá slöku við veiðarnar. Og einn góðan veðurdag veitum við því athygli, að teisturnar eru farn- ar að safnast saman uppi undir landsteinum þar sem höfðar, hamrar og skriður ganga í sjó fram. Þar hefjast nú hinir marg brotnu látbragðsleikir tilhuga- lífsins, sem ýmist fara fram ofan sjávar eða neðan. Mikilvæg tákn eða hvatar í þessum leikj- um eru hvítu vængspeglarnir, hinir fagurrauðu fætur og hin blóðrauða tunga og gómar. Er þessu skarti flíkað óspart og á margvíslegan hátt til þess a3 vekja athygli tilvonandi maka. Ingvar Þóroddsson, fyrrum bóndi á Reykjum í Ölfusi, lézt þann 24. þ. m. að heimili sínu, Varmalæk í Hveragerði. Aðstandendur. ?*??????*??•??•?????•?????????????•13 :: :: « ! ?: ! ?? 1:: í ?? 1 i I :: n p X. Glæsilegt úrval. — Verð viö allra hæfi. Hvað vantar í hátíðamatinn? KomiS — sendiS SÍffiÍð því íyrr — þvi isefra fyrir ySur — fyrir okkur ?] !« Delicious-epli — Appelsínur — Bananar — Sítrónur — AUt til bökunar : ?? *'* — Niðurso^nir ávextir — Grænmeti — Súpur — Sósur — Buðingar — H o. fl. o. fl. :: GóS þfónusfa — Glæsilegar búðir Bara hringja, svo kemur þaf CIÆzImM^ \ ÞEGAR TEISTAN er orp- in ,hefst amstur hins daglega lífs á ný. Hjónin taka bæði þátt í útungun eggianna og skipta þannig með sér verkum, að karlfuglinn Hggur á á nóttunni en kvenfuglinn á daginn. Síðar vinna þau bæði jöfnum höndum að öflun fæðu handa ungunum. Þeir eru þurftarfrekir og það er því mörg máltíðin, sem foreldr- arnir verða að færa þeim unz þeir verða fleygir um það bil fimm vikum eftir að þeir koma úr egginu. Á haustin og fram- an af vetri halda fjölskyldurnar venjulega hópinn, en þegar líð- ur á veturinn fer að losna um fjölskylduböndin unz þau rofna, að fullu í solli tilhugalífsins á vorin. Finnur Guðmundsson. A KvenpaHi (Framhald af 5. síðu.) und manna. Þá fór hann með mig þangað, sem lamparnir eru settir saman og sýndi mér, að f á mér per- ur með ýmsum Iitum, svo að ekki þarf framar að óttast hinn hvítbláa blæ, sem upphaflega einkenndi þessi Ijós. Nú er einnig hægt að koma í veg fyrir að ljósin flökti, en hitabreytingar valda miklu þar um. Því er farið að framleiða perur, sem bola allt að 20 stiga frost. Kost ir fluoresentlampanna umfram aðra raflampa eru þeir, að hver lampi á að endast 3 þúsund tíma í stað þess, að venjulegur lampi á að endast eitt þúsund tíma og að fluoresentljós gefur 4 sinnum meira ljósmagn með straumnotk- un en venjulegir lampar. Rafha býr til fluoresentlampa með mismun- andi Ijósstyrk, allt frá 15 vatta til 160 vatta straum. Snyrtileg umgengni. ÞÁ MUN TALIÐ það helzta, sem ég fræddist um við heimsókn- ina í verksmiðjuna. Ekki kann ég að lýsa þeim mikla og margbrotna vélakosti, sem þar er notaður, cn aftur á móti vakti þa'ð athygli mína hve öll umgengni var snyrtileg. Sömuleiðis undraðist ég hve lítill skarkali var í vinnusölunum. í Rafha vinna 70 manns. Þeim er séð fyrir björtum og rúmgóðum matsal og inn af honum er eldhús, þar sem hitað er morgunkaffi og eldaður hádegismatur. Starfsdeg- inum lýkur kl. 4,15. . Fylgist með kröfum tímans. Fyrir húsmæður skiptir þaff miklu máli, að nauðsynleg raf- magnstæki séu fáanleg á seim hagkvæmustu verði, en séu jafn- framt traust og endingargóð. Raftækjaverksmiðjan í Hafnar- firði virðist fylgjast með kröfum tímans og notfæra sér þær nýj- ungar, sem skynsamlegar eru, an leiða hjá sér sýndarmennsku, sem hækkar verðlag, en eykur ekki notagildi hlutanna. S.Th.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.