Vísir - 01.02.1957, Blaðsíða 3

Vísir - 01.02.1957, Blaðsíða 3
Föstudaginn 1. febrúar 1957 VÍSIB FRAMFARIR OG TÆKNI Kjarnorkan verður orkugjafi mannkynsins í framtíðinni — ef hann kann með hana að fara. Bretar leggja nú kapp á að koma sér upp kjarnorkurafstöðvum, og sést hér líkan af slíku orkuveri. Fjögur af sama tagi verða reist fram til 1960, og verður heildarkostnaðurinn 155 milljónir punda eða um 7 milljarðar króna. Tilraunir með nylonbelgi til olíuflutninga. Verður oSía flult heiensálfa mifii í 9 þús. smál. belgjum? Kjarnorkuver sjá V.-Evrópu fyr- ir nægu rafmagni eftir 8-10 ár9 en Bretar spara sem svarar til 60- 70 miilj. smál. kola 1975. Sir Jolm Cockcroft, brezki kjarnorkufræðingurinn heims- kuiini, forstöðumaður Harell kjarnorkuversins lýsti nýlega þeirri skoðun sihni, að eftir 8 ár myndi búið að koma upp nægilega morgnm kjarnorkuver- um til að sjá að mestu fyrir raforkuþörf Vestur-Evrópulanda. Það var í ávarpi til iðjuhölda á kjarnorkumálafundi í París, sem Sir John kvað svo að orði, sem að framan gi~einir. Hann kvað reynslu Breta og rekstur Calder Hall orkuversins, fyrsta stóra kjarnorkuversins sem reist hefur verið til raforkufram- leiðslu, vera mjög hagstæða, en úrslitareynslan mundi fást er búið vœri að taka í notkun 3 kjarnorkuver, sem nú er verið að reisa i Bretlandi, og á að vera lokið 1960. Orkuframleiðsla þeirra mundi nema frá 275 til 320 megavöttum, miðað við 70 megavatta framleiðslu Calder Hal2. Sir John spáði því, að _irið 1957. myndi „kjarnorku — rafmagn | vinna það verka sem ella þyrfti til 60 — 70 milljónir lesta af kolum." Það var i þessum fundi, sem Sir John skýrði frá því, að brezkir kjarnorkuvisindamenn ynnu að kjarnorkuvélum til þess að knýja stór, hraðskreið oliu- flutningaskip, til notkunar á leið- inni suður fyrir Góðravonar- höfða. Skip þessi yrðu á stærðj við hafskipið Queen Mary, eða yfir 80 þús. smálestir, og áætlað- ur hraði 25 30 milur á vöku. Mikil vandamál vær'u þó enn óieyst, ekki síst með tillit til kostnaðarhliðarinnar, og gat þess, að kostnaðurinn við rekstur kjarnorkukafbátsins Nautilusar væri sex sinnum meiri en ef um venjulegt skip væri að ræða. Geimgeislar og geisíavirksr agnir í háloftunum. Merkilégar rannsóknir úr loftbelg. Nýlega var sleppt á loft loft- belg í Bandaríkjunum, scm komst í 40 km. hæð og rak um 1300 mílur um háloftin. Var belgurinn fylltur helíum og gat hann borið um 70 kg. af j ýmiskonar mælitækjum. Belg- j urinn var úr plastefni og um! 60 m. í þvermál. Rak hann með allt að 150 km. hraða á klst.' Það var háskólinn í Iowa, sem stóð fyrir tilraun þessari og var tilgangurinn aðallega að mæla Það er Iöngu orðið alkunnugt, að nylon er til margra hluta nyt- samlegt, enda hafa menn marga hluti úr nylon iðulega handa milli, fólk klæðist fatnaði úr nylon og net úr nylon þykja fiskisæl, svo að eitthvað sé nefnt, en það nýjasta er, að verið er að gera tilraunir með nylonbelgi, til að sannprófa hvort eigi sé un»t að flytja olíu landa milli og heimsálfa, í gríðarstórum nylonl»eIgjum, sem skip hafa í eftirdragi. Enn er þetta á tilrauna stigi og eru það brezkir vísindamenn, sem tilraunirnar gera. Fyrstu belgirnir voru mjög litlir, gerðir úr nylon þylsu — „görnum," fylltum hreinsuðum vínanda, og siðar í stærri belgjum. Tilraunir þessar fóru fram í rannsóknar- stofum hins opinbera í Tedding- ton. Það eru tveir háskólakenn- arar, sem áttu hugmyndina og hafa unnið að athugunum. Þeir, W. R. Hawthorne og J. C. S. Shaw, báðir við Cambridge há- skólann. í viðtali, sem birt var í háskóla- blaðinu i Cambridge, segja þeir, að þessar tilraunir séu enn á fyrsta tilraunastigi, þeir hafi að eins sýnt, að það sé þess virði að halda tilraununum áfram. Ýmis vandamál verði þó ekki leyst með tilraunum í rannsóknastof- um, heldur verði að gera til- raunir á sjó í belgjum, sem rúmi 600 smálestir. Gengi þær vel yki það vonir um, að hægt yrði að ! framleiða belgi, sem rúmuðu ' 9000 smálestir af olíu. I Aðalkosturinn við framleiðslu slikra belgja yrði tiltölulega litill framleiðslukostnaður miðað við að smíða og reka oliuflutninga- skip. Slíka belgi væri hægt að framleiða á 4 — 5 mánuðum og ekki þyrftu menn að vera uppi á neinar skipasmíðastöðvar komn? -m- geimgeisla og viða að sér ýmis- konar þekkingu til undirbún- ings því, að gervihnetti verði skotið á loft á næsta ári. Neðan úr belgnum hékk 2 m. löng taug og í henni héngu ýms mælitæki til að mæla geim- geisla. Með vissu millibili losn- uðu mælitækin úr tengslum or féllu til jarðar í fallhlífum. Þá miða þessar tilraunir að því að komast að raun um, hvar geislavirkar agnir, sem svífa um háloftin, eigi upptök sín. Koma agnir þessar utan úr geiminum og fara með elding- arhraða. Loks er reynt að kom- ast að því, hvort frumefnin lit— hium, beryllium, boron og car- bon finnst í háloftunum. Fylgst var með för belgsins í þrjá klukkutíma í sérstöku viðtæki, sem háskólinn í Iowa setti upp í þessu skyni, en þeg- ar merkjasendingar frá belgn- um fóru að dofna vegna fjar- lægðarinnar, var flugvél búin næmu viðtæki notuð til að fylgjast með merkjasendingum frá belgnum. Athugun á áhrifum mikils hraða. Fæstir gera sér í hugarluncf, hve mikill kostnaður liggur á bak við framleiðslu á nýjum flugtækjum. j, Er mestu af fjármagninui varið til allskonar tilrauna- tækja, sem nauðsynleg eru til að reyna þol efna og styrkleiká byggingar flugtækjanna ásamt! ýmsu þvi viðvikjandi. f Cleveland í Ohio í Banda-* rikjunum hefur verið gerður vindstokkur, sem tekur fram pllu á þessu sviði. í honum er hægt að reyna flugvélar eða eldflaugar, sem eiga að ná 3850 kílómetra hraða og skapa loft- skilyrði sem áþekk eru og i 30,000 metra hæð frá jörðu. Tilraunir með eldflaugar. Fregnir frá Melbourne hcrma að reyndar verði ný.jar gerðir eldflauga í Woomcratilrauna- stöðinni, á þessu ári. , Þeirra meðal er 5 — 6 metra löng eldflaug, sem kemst nærri 100 kilómetra i loft upp, og er útbúin sjálfvirkum visindatækj- um, sem eru í sambandi á flug- inu við móttökutæki á jörðu niðri. Önnur eldflaug .á að geta komist upp i 160 km. hæð. •k Y. D. Kiselev, sendiherra Rússa í Kairo er sagður hafa lofað Egyptum kjarnorku- vopnum. Skollaleikur síjórnmalaniannsíns: Leitin aö 99George Framh. „Ég vinn í utanríkisráðuneyt- inu og er í opinberum erindum", svaraði Wood hinn rólegasti, „hér eru skilríki mín." Lögreglumaðurinn leit með fýrirlitningu á Wood. Þér þykist véra diplomatiskur sendimað- ur? Hvaða pappíra hafið þér upp á það?" „Þá á ég að taka i Bern, þegar ég kem þangað." „En hvað er með þessa konu?" „Þessi kona er vinkona dr. Ritters í utanrikisráðuneytinu, Eftir E. P. fyrrverandi sendiherra, og hann fól mér að koma henni örugg- lega til Friedrichshafen." Hann sá hvernig maðurinn leit ýmist á bakpokann hans eða koffortið, sem konan sat á og reyndi auðsjáanlega að fela undir pilsunum. Honum fannst nú í fyrsta skipti eins og ham- ingjusól sín væri að hníga til viðar. „Bíðið hér þangað :il ég get náð sambandi við Berlín og rann- 66 sakað hvort ég má láta yður halda áfram.". Wood.fylltist öi'væntinga.'fullri reiði. Hann beygði sig yfir mann- inn rneð hakakrossskrautið, og öskraði: „Siðan hvenær tíðkast það að móðga foringjann og utanrikismálaráðuneyti hans?" og hann byrsti sig enn meir, „Síðan hvenær tíðkast það, að taka diplomatiska sendimenn til yfirheyrzlu? Það geta liðið margir dagar þangað til þér náið sambandi við rétta aðila í Berlín, það vitið þér, og yfirleitt kemur yður þetta mál ekkert við! Ég krefst þess, að þér látið okkur bæði laus tafarlaust." Þetta reiðikast virtist . hafa mikil áhrif á embættismanninn. ,.Ef þér haldið fast við það, að rannsaka skjöl min, þá skuluð þér hringja til Miinchen. Þeir i Miinchen vita allt um mína ferð." Á meðan lögregluforinginn velti fyrir sér livernig hann gteti sem hægast dregið inn seglin og fór j'fir að símanum, sneri SS- undirforinginn sér að konunni, sem sat á koffortinu. „Er kanske eitthvað þarna, sem þéreruð að reyna að fela?" spurði hann. Konan stóð upp og hann reif upp koffortið. En þar var ekkert að finna nema snyrtitæki hennar og annað einkisvert og svo föt hennar. . Foringjanum tókst strax að ná sambandi við Munchen og þar fékk hann fullnægjandi upplýs- ingar um Wood svo að þeir neyddust til að sleppa klónum af þeim báðum, Á leiðinni út á járnbrautar- stöí^a aftur. ságði Wood við konuna: „Yður tókst þetta vel með koffortið. Þegar maður er með eitthvað éJöglegt — ég geymi til dæmis skammbyssuna i bakpokanum, sem ég lét fyrir framan nefið á þeim — þá er bezt að fela það ósaknæma en hampa hinu. Það gefst oftastnær vel." Hún hló við, en var náfól í

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.