Vísir - 13.11.1957, Blaðsíða 6

Vísir - 13.11.1957, Blaðsíða 6
VIS 1 K . Miðvikudaginn 13. nóvember 1957 WEBWm. 0 A U B L A r> Víslr kemur írt 300 daga á ári, ýmist 8 eða 12 blaðsíðui Ritstjón og abyrgðarmaður- Hersteinn Pálsson Skrifstofur blaðsms eru i Insólfsstræti 3 Ritstjórnarskrifstoíur blaðsins eru opnai fra kl. 8.00—18.00 Aðraj .skritstntur tra ki a.uo—I8.0i> Afgreiðsla Ingólfs.strætj 3. opin frá ki 0.00—19.00 Sími: 11660 (fimm línur). Ctgeíandi: 8LAÐAUTGAFAN VtSTK H.F Vísir kostar kr. 20,00 í áskrift á mánuði, ki 1,50 emtakið í lausasólu Félagsprentsmiðjan h.f Þau skilja í bróierni. VEð elgiHnveíkki lengur sannan, segja Ingrid og RosseSiinL '.& M® 'm Ríkisstjórnin lagði á sínum tíma fyrir Alþingi — og fékk sam. [ þykkt é— frumvarp til laga ; um, að fest skyldu kaup á ] fimmtán nýjum togurum af fullkomnustu gerð. Var víst / frá öndverðu gert ráð fyrir, _; aý sk.ip þessi yrðu fengin frá A.-Þýzkalandi, því að allt þurfti að gera til að efla við- skipti í þá átt, þó að mikill vafi geti leikið á því, hvort þau eru eins hagstæð og við- j • skipti, sem haldið verði uppi | við aðrar þjóðir. En þetta er i svo mikilvægt atriði í aug- j um kommúnista — af aug- ljósum ástæðum — a'ð þeir munu ekki hverfa frá stefn- j unni, nema þeir reki sig einhvern tímann áþreifan- j íega á, að hún sé ekki leiðin til farsældar. En nóg um það að sinni. Tog- ; arakaupamálið hefir verið í undirbúningi um hríð, en fyrirspurnir, sem teknar voru 1 til umræðu á Alþingi í byrj-' un vikunnar, leiddu í Ijós, að það er ekki komið veru- lega á rekspöl. Víst er, að kommúnistar mundu víta ríkisstjórnina fyrir sinnu- leysi og svik, ef þeir hefðu ekki einmitt fjallað um þetta atriði, sem miffar nær ekk- ert. Togarsmíðarnar hafa Indrid Bergmann, sem nú er fór ekki fram á neitt fram- skilinn við mann sinn, Roberto færslufé. Hún ætlaði að taka Rosselini, mun fara með börn börnin með sér til London en £»eirra þrjú til London. | annar tvíburinn er enn að jafna , Hún kvaðst fara til London sig eftir Asíuinflúenzuna. til að vinna við kvikmyndina | Dr. Graziadei, lögfræðingur „Kind Sir". Börnin munu svo hjónanna og vinur, sagði, að koma síðar. Rosselini mun skilnaðúrinn hcfði orðið með halda til Indlands eftir hálfan algjöru samkomulagi þeirra. mánuð. . jHanh sagðist haía ferigið bréf ! Astarævintýr hinnar sænsku frá þeim, þar sem þau segjast leikkonu og leikstjórans jtaíska haía orðið vpr vi£j ýmsa örð- hófst á eynni Stromboli vörið ugléika í sambúðinni. Hinar j 1949 og lauk á föstudaginn 8. j mismunandi stefnur, sem lista- þ. m. írétti í Róm. Dómarina ! ferill þeirra hafi tekið síðast- veitti þeim lögskilnað á þeim liðin tvö ár, hafi gert sitt til iforsendum, að þau ættu ekki að skilja þau að. að stjórnin ætli skap saman. Áður hafði hann reynt að koma á sættum en misteldztv horfur á að rjúka til og ljúka samn- ingum um skipakaupin eða smíðarnar, áður en hún hefir hugfooð um, hvar hún „Ogleymanleg fortíð, ástin á börnum okkar og gagnkvæm Ingrid Bergmann, sem nú er íertug, heldur börnum þeirra. ástúð mun alltaf tryggja okk- ur gott samkomulag," sög'ðu þau. á að fá lán til þeirra eða með Þau ei'u Robertino, 8 ára, og hvaða kjörum slíkt lári yrði, íimm ára gamlir tvíburar, Isa- | Bréfið var ritað í hóteli í þegar þar að kæmi. Getur,hella og Ingrid. En Rosselini París, þar sem hjónin dvöldu slíkt orðið dýrt spáug, en'mun hafa samband við þau, eftir nærri tíu mánaða aðskiln- hvenær sem honum þóknast. að>. Rosselini hafði dvalið á Ingrid héfur samþykkt, að þau Indlandi við geð fræðslumynda. skuli nema á ít'alíu eða í ítölsk- Hin alkunn'u kynni hans af um skólum anriars staðar í indverska kvikmyndahöfund=- Evrópu. Maður hennar mun' inum frú Sonali Das Grupta greiða 346 sterlingspund á voru ekki nefnd í skilnaðar- rhánúði ¦ til barnanna. Ingrid réttinum. *e§m he! kommúnistar kaera sig vit- anlega kbllótta urri bað — aðalatriðið er að binda við- skipti okkar áustúr á bóg- inn. þessu sambandi má einnig minna á það, er aðalkomm- únistinn í ríkisstjórninni, Lúðvík Jósepsson, skýrði frá í fyrradag, er rætt var um togarkáupin. Hann sagði, að smíði á 12 togskipum, sem hvert er 250 lestir, mundi kosta 50 milljónir króna. Skipasmíðastöðvar láná helming þessa fjár í 1—-2 ár, en óvíst er með öllu urri hinn helminginn og urri önnur lán er ekkert viíaöii Þrátt fyrir þetta virðist þessi sami ráð- herra sétla að rjúka til og, láta semja um_ skipasmíðar, sem munu kosta þrefalt meira, og leikur varla vafi á því, að erfiðleikarnir á út- veguh lánsfjár munu vera þrefalt meiri ef ekki marg- M - • falt friéíri. traðar sæktsl biðín. ísafirði, 7. nóv. Rækjuveiðar hófust hér í rækjaverksm, Pólar h.f., (Guð- i mundur og Jóhann) nú um mánaðarmótin. Veiða nú þrír bátar fyrirl verksmiðjuna og mega veiða' 500 kgr. hver. Eru það ekki f ull veiðiaf köst, enda hefur enn ekki tekizt að tryggja nema sölu á takmörkuðu magni. Ingrid mun síðan fara til Hoilywood til að leika í kvik- 1 myndinni „The Inn of Seven I Happinesses" í febrúar. Er það j j fyrsta ameríska myndin, sem I i úhn leikur í, síðan hún giftist Rosseiini. ie nægjuleg ikhúsfor. að vísu verið boðnar út, en Þó mun ckki vera ástæða til að lengra er málið í rauninni ekki komið, því að þótt nokkur tilboð hafi borizt og fleiri sé væntanleg, vantár enn það, sem við á að eta! ' Enn hefir ekki tekizt að afla lánsfjár til að ljúka samn- I ingum um smíðar togar- anna. Þrátt fyrir þetta hefir verið á- kveðið að gera samninga um | smíði togaranna. Segir Þjóð- viljinn til dæmis í gær, að 1 næstu daga fari nefnd utan til að gera samninga um skipakaupin. Eru því allar óttast, að ekki verði fengið lán, þótt ófengið sé enn. bíða, því að þetta lagist allt með næstu tunglkomu, en þar mun ekki átt við það tungl, sem var eitt á hhnni brá mér cWn Rekstrs Utvegsmenn hafa árum saman farið þess á leit við ríkis- stjórnina, að hún fyndi út- veginum rekstrargrundvöll, Kommúnistar svo að hann gæti starfað án stuðnings. í.fyrstu var ein- 1 ungis talað um það, að þetta væri nauðsyn, að því er vél- bátaútveginn snerti, en nú er togaraútgerðin einnig svo illa stödd, að hún verður líka að þiggja styrki. Er þá svo komið, að þau tæki, sem landsmenn allir Ufa af, eru komin á framfæri hjá og ísfirzkar rœkjur. Mest af þeim rækjum, sem nú eru framleiddar, fer til mjólkurbús Flóamanna, í bless- Kommúnistar eru roggnir aðan rækjuostinn. Vinna þann- og segja, að menn skuli bara M hönd { hönd mjólkurafurðir sunnlenzkra bænda og ísfirzkir rækjuveiðarar og verkafólk. Væri óskandi að svo gæti orðið víðar, að nýiar fram- til skamms tíma. Hitt mun kvæmdir í iðnaði gætu skapað sönnu nær, að kommúnistar verkefni og markaði, helzt j fyrir skömmu og sá þar hið vonist til þess, að gestir bæði innanlands og utan á . ágæta leikrit A. Tjeehovs, „Kirsu ' feðra tungltíkarinnar komi efnivörum, sem lítt seljanlegar • berjagarðinn' '.Þarna leika marg- j ekki tómhendir frá bukki voru áður. I ir af okkar beztu leikurum og ¦ og beygingum á byltingaraf- Eru hér miklar vonir , leikstjórinn er frægur í sinu i mælinu og ráðstefnum í bundnar við að hin nýja heimalandi, Bretiandi, fyrir leik ; ostaframleiðsla mjólkurbús ! sinn, á leiksviði og i kvikmynd- .. Flóamanna takist með ágætum um og eins fyrir sviosetningar '¦og verði vísir þess, að fleiri við þekktustu leikhús Englend- ' fyrirtæki brjóti nvjar íeiðir: Á inga. Er það mikill fengur fyrir því er mikil þörf, sérstaklega okkur hér í fámenninu, að slík- eins og nú horfir í efnahags- «f listamaður skuli vilja koma! málunum. Verði víða svo unn- hingað og sljórua leiksýningum. ið að hönd mæti hendi on, fótur Sýningin ber það með sér ao sambandi við það. mfvm* þeim, sem hafa framfæri sitt!! af þeim hafa vitanlega engar áhyggjur af þessu í sambandi við kaup á nýjum le'vst margan vandarin. og dýrum skipum. Þeir vita, ————————— a'ð þau lenda að endingu hjá j ríkinu, ef allt fer yfir um,j og það er bara harla gott að i þeirra dómi, því að þá er[ einu marki þeirra náð. Þess| vegna er ástæ'ðulaust að gera ráð fyrir því, að þeir óski fæti gætum við áreiðanlega henni stjórnar kunnáttumaður mikill, leiktjöld eru óvenju fög- ur, sviðslýsing hefir sjaldan sézt skemmtilegri hér, og hraði leiks- eftir því, að útgerðinr.i \ýerði trygeður rekstursgamdvo 1- jns afbragðs góður pa& er ^ ur. Utgerð, er væn ohað nk- séö ag leikstjóri Qg ]eikarar hafa mu, að því er styrki snertn, ]agt mikJa aluð m ^ &in er þyrnir í þeirra augum og sumar personurnar verða manni fravik frá stefnunni. Þess ógleymanlegar, svo sem Lárus veena skulu menn ekki aera Pálsson s hlutverki gamla Firs táS fyrir, að grundvöllurinn sé á næstu grösum. i XII. Á. S. hefur sent blaðinu eftir* farandi bréf: Nútíminn — Hraði — líávaði — „Oft er talað um nútíma.hraða þann, sem á flestu er. Orðið hægagangur heyrist sennilega sjaldan nú orðið. I lestaferðun- um í gamla daga var farið hægt, ekki um annað að ræða, hesta, flutnings og vega vegna, en ég man svo langt, að oft var sagt að lestagangurinn væri drjúgur. Nú er það fjarri mér, að fara að mæla með því, að hægagang- ur gamla tímans komi i stað nú- timahraðans, en vel mætti sá hraði sem á öllu er, vera mönn- um .umhugsunarefni, og vissu- lega er hann orðinn það úti í löndum. Þessi mikli hraði, sem vitanlega er mestur í stórborg- unum, slítur mönnum nefnilega út, hefur ekki sem bezt áhrif á taugar manna og skap. Og í stuttu máli hallast margir að því, að menn gætu notið lifsins betur og búið við betri heil.su, ef þeir færu sér nokkru hægara. En líklega er nútima'návaðinn engu betri. Dægurlaga glymminn. Tillitssemi við aðra menn er höfuðkostur. Mjög skortir á, að. menn ástundi tillitssemi við aðra, t. d. sýni nærgætni, er útvarpað er dægurlaga „músik" fram éftir öllum kvöldum og stundum fram á nótt, að stilla tæki sín svo, vilji menn endilega hlýða á þetta, að fólk í öðrum íbúðum og jafnvel öðrurri húsum geti notið svefns. Margt fólk mundi hugsa með rneiri gleði til nokk- urrar hvíldar og kyrrðar á laug- ardagskvöldum og um helgar, t.d. við lestur góðra bóka, ef ekki væri um þennan ófögnuö að ræða. Nú veit ég vel, að ekki tjáir að nefna að hætta að út- varpa „dægurlagamúsikinni", en það | þarf að breyta til, útvarpa því -skársta að eins, og taka al- veg íyrir danslaga útvarpið, sem stundum er til kl. 2 á nóttunni. Það má ekki láta dægurlaga glyminn hafa þau áhrif, að menn líti á útvarpið sem heimilisplágu. Og í stuttu máli, það þarf að vanda til alls, sem útvarpað er. inn á heimiiin. Heimasímar í sveiturri. Ein er sú uppfinning, sem ætti að vera fólki til aukinnar ánægju öryggis og þæginda, eða talsím- inri, en u mheimasimanna í sveit- unum er það að segja, að þeir verða mönnum hvorki að þeim notum sem skyldi né ánægju, vegna misnotkunar fólks á þeim. Það er vegna þess hve almennt það er, ef hringt er á einhvern bæ í sveitinni eða af einhverjum bæ, þá er heyrnartóli lyft af flest um krókum talsímatækja á flest- um hinum bæjunum, þar sem sími er, því að slíkt er menning- aráslandiö víða í hinum ágætu sveitum lands vors, að allir virð- ast þurfa að vita allt um alla, ekkert má fara framhjá þeim, og svo er „hlustað" í tíma og ótírna, og talað um það, sem heyrst hefur. Þetta ¦ ófremdar- ástand er s'líkt að margir forð- ast að minnast i síma á nokkurn skapaðan hlut, sem þeim ev ekki nákvæmlega sama um, að sé um- ræðuefni, þár sem margt er rangfært, af þeim sem hlusta, og haft eftir mönnum það, sem þeir alls ekki hafa sagt. Hafa bakast af þessu ýms óþægindi. Veit ég mörg dæmi þess, að menn senda heldur bæjarleið eða fara sjálfir, sér til mikilla óþæg- inda,, til þess að ij^ka einkaer-

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.