Morgunblaðið - 02.10.1953, Blaðsíða 14

Morgunblaðið - 02.10.1953, Blaðsíða 14
14 MORGVNBLAÐÍÐ Föstudagur 2. okt. 1953 3 SUÐURRÍKJAFÓLKIÐ SKÁLDSAGA EFTIR EDNU LEE 3DB r -arr i -»g ag a g -aE' -ag acc: Framhaldssagan 48 Ur kosið sér", gladdi mig ósegjan lcga rnikið. Kvöld eitt, er við Mitty sátum og spjölluðum saman heyrðum við að bifreið ók upp eftir hæð- inni og nam staðar fyrir framan fciúsið. Ég s'tóð upp og fór til |>ess að athuga hver kominn væri og mér til mikillar undrun- ar sá ég Poteat koma með erfiðis- jnunum upp brattar tröppurnar, og mér virtist hann vera skjálf- andi. Ég fór á móti honum og leiddi hann inn. Við Mitty kom- iun honum fyrir í þægilegum «stól og færðum honum bolla af heitu kaffi. Ég sat við hlið hans á meðan hann sötraði í sig kaff- ið, og útlit hans hryggði mig. Þó hann væri enn all drukk- inn var hann orðinn dálítið ró- legri og var nú fær um að segja okkur Mitty frá því, sem hafði fengið svo mjög á hann. Hann hafði lent í ofsalegu rifrildi við língfrú Camillu. Rifrildi, sem irar út af mér og upplýsingum Utn mig. Hann hafði farið í heimsókn til ungfrú Camillu og tjáð henni hvað hann hefði heyrt. Hann .sagðist hafa sagt henni að hún œtti að skammast sín og hún hefði svikið hahn, gert hann að íífli. „Ég hef hugsað um þetta lengi", sagði hann. „Það er um þig. Það var kvöld eitt, áður en gamli Purefoy dó, að ég hafði drukkið of mikið-----" Hann vætti varirnar og auðséð var að honum var mikið niðri fyrir. „Ég sagðt ungfrú Camillu frá þér. En ekki hvað þú hézt samt. Ég hafði orð á að þú myndir •einhverntíman verða vel efnuð. Og þegar ég vissi um að gamli maðurinn ætti ekki langt eftir ólifað, minntist ég á þetta aftur. Hún féllst á að taka þig inn á sitt heimili, og — seinna gifti hún þig syni sínum". Jæja, svo Wes hafði þá haft á réttu að standa um móður sína maður upp á vagninn, sem hafði farið fyrstur. Hann breiddi út faðminn og hrópaði í átitna til j fólksins: „Ég ætla aðeins að segja ykkur hvers vegna við hófum stöðvað þessa flutninga- vagna. Við viljum ekki að vél- arnar taki vinnuna frá verka- mönnunum. Þess vegna ætlum við að eyðileggja þær allar". j Ég færði mig nær vagninum um leið og hann talaði og skeytti ekkert um aðvaranir Dartys sem reyndi að toga í ermina á káp- unni minni. Ég tók varla eftir því að ég færðist alltaf nær og nær vagninum. „Þú ert lygari!" hrópaði ég. | Maðurinn, sem stóð upp á ¦ vagninum leit niður á mig, og sagði: „Hvað voruð þér að segja frú?" Ég sagði eins eðlilega og mér var unnt: „Ég sagði að þér vær- uð lygari". Ég setti annan fótinn upp á vagninn og reyndi að kom- ast upp hjálparlaust. „Farið þér frá", skipaði ég. „Nú kem ég , hér upp". Og ég komst upp á ' vagninn og stóð við hlið manns- ins, en hann var svo hávaxinn að höfuð mitt náði honum ekki einu sinni í axlir. Undrun hans var smátt og smátt að breytast í reiði. En ég var einnig reið, en ekki æst eða óstyrk. Ég ákvað með sjálfri mér að þessi leiguþý ungfrú Camillu skyldu ekki fá vilja hennar framgengt. Ég talaði hátt og greinilega og horfði beint á mannfjöldann til þess að allt verksmiðjufólkið mitt skyldi heyra orð mín. I „Mennirnir, sem stöðvuðu vagnana tilheyra ekki okkur verksmiðjufólkinu. Þeir eru utan að komandi menn, sem vilja reyna að spilla fyrir okkur á all- an hátt. Þeir eru leigðir til þess að gera það, en ástæðan fyrir því kemur ekki verksmiðjunum Það var aðeins eitt sem mér mislíkaði núna og það var að Ed Wangle birtist einn daginn, ekki einn síns liðs, heldur var hann með heilan hóp af sínum líkum með sér. Ég lét samt ekki hugfallast, ekkert gat bugað mig, vegna þess að nú áttu vélarnar að koma þennan dag og þeim yrði ekið á sinn stað með stórum og voldugum flutningavögnum. Frá glugganum mínum rétt við skrifborðið mitt sá ég fyrsta fiutningavagninn, dreginn áfram af fjórum stórum hestum, koma í áttina að hliðunum. Við Darty fiýttum okkur út til þess að taka á móti þessari þungavöru. Ég heyrði að verksmiðjuflautan flautaði að komið væri að mið- degisverðarhléinu. Án þess að líta við heyrði ég að verksmiðju- fólkið flykktist allt-á eftir okk- ur Darty til þess að sjá. Áður en fyrsti vagninn var kominn inn fyrir hliðið veitti ég því athygli að einhver aðkomu- hópur var kominn í hóp verka- fólksins, og það var — það var hópur Ed Wangles. Ég horfði á þá þegar þeir gengu allir saman eftir veginum og stóðu þannig að vagnarnir gátu ekki komizt fram hjá þeim og urðu að nema staðar. Þetta gerðist allt svo skyndi- lega að ég hafði eiginlega ekki gert mér grein fyrir hvað var á seiði fyrr heldur en það var búið. Óróaseggirnir voru byrj- aðir að leysa bóndin, sem héldu vélunum uppi. Allt í einu ruddist luralegur {I i 11I i Uppreisnin á Pintu Eftir Tojo 26 Tveir menn voru að koma niður stigann. Það var Sir John og Jói annar stýrimaður. — Þegar þeir voru komnir niður, gekk James fram úr fylgsni sínu. „Upp með hendurnar og látið byssurnar falla á gólfið," skipaði hann með þrumandi raust. Þessi árás kom svo óvænt, að þeir hentu byssunum þegar frá sér. Komu þá hinir hásetarnir fram úr fylgsnum sínum. — James skipaði yfirmönnunum að fara inn í skip- stjóraherbergið og gera engan hávaða. Ef þeir hlýddu ekki skipunum sínum strax, yrðu þeir tafarlaust skotnir. I Sir John og Jói gengu nú inn í herbergið og virtust mjög taugaóstyrkir. — Allt í einu sneri Jói sér snögglega við og ætlaði að þjóta upp stigann, en þá kvað við skothvellur og hann hné niður. | Þeir, sem uppi voru komu nú að stigagatinu og spurðu hvað á gengi. Þá grunaði nefnilega alls ekki, að James og þrír hásetanna væru þarna niðri. | „Segðu þeim að gefast upp," sagði James við skipstjórann og otaði að honum byssunni. „Fljótur nú". \ Skipstjórinn sá sér þá ekki annars kost en kalla upp til mannanna, að þeir skyldu leggja niður vopn. Síðan skýrði hann í fáum orðum hvernig komið var. James skipaði nú skipstjóranum að ganga fyrstur upp stigann, því að hann vildi ekki eiga það á hættu, að hann fengi kúlu í brjóstið um leið og hann birtist í dyrunum. Hann gekk þó fast á hæla honum og otaði byssunni að skip- stjóranum. Þegar Sir John var að stíga á þilfarið, sparkaði hann með leiftursnöggu bragði í James, sem kom á hæla honum. — Hann fé]l aftur fyrir sig og lenti á hásetunum, sem komu á eftir honum. íifi Amerískir eða okkur við á nokkurn hátt. Ég gef ykkur loforð mitt um að vélarnar munu ekki á nokkurn hátt taka frá ykkur vinnuna, né verða til þess að laekka laun ykk ar. Þvert á naóti. Vélarnar þýða hækkað kaup og einnig líka nokkuð annað og meira. — Þær þýða það að verksmiðjan okkar, Carrebee-verksmiðjan, verður fræg fyrir nnikla og góða fram- leiðslu sína og við höfum öll fyllstu ástæðu til þess aS bera höf uðið hátt og stolt okkar verð- ur mikið". Anægjuhróp fóru um hópinn — og í mínum eyrum lét það betur en nokkur englasöngur. Hundruðin af verksmiðjufólkinu ] sem þarna var saman komið bjóst til þess að ráðast á Wangle og menn hans, sem nú sáu sitt óvænna og flýðu hver sem betur gat. Og nú fyrst var ég orðin yfir- j maður Carrebee-verksmiðjanna og eftir hinum vingjarnlegu kveðjum sem ég fékk á leiðinni á skrifstofuna að dæma þá hafði fólkið nú loks ákveðið að ég ætti að halda stöðu minni í verk- : smiðjunni. I ¦ Allt næsta ár vann ég eins og ; ég hefði ekki getað ætlast til af ; undirtyllum mínum, — ég vann Z til þess að afla Carrebee-baðm- ¦ ullarverksmiðjunni vinsælda og : það leið ekki á löngu áður en ¦ framleiðsluvörur verksmiðjunn- : ar voru þekktar um gjörvöll ¦ Bandaríkin. I : Smám saman lærðist mér að ¦ minnka vinnustundir mínar í Z verksmiðjunni og ég fór að vera ' " heima. Ég gat þó ekki lengur litið á heimili mitt sem hvíldar- stað. Ég óskaði þess heldur ekki. ; Það gladdi hjarta mitt ósegjan- j • lega mikið að heyra sönginn og ! gleðilætin í Cade og Mady, þeg- ¦ ar þau voru að leik. 1E1 borðlampar í fjölbreyttu úrvali, fyrirliggjandi. Austurstræti 14 —- Sími 1687 NY BOK SfNISBðK I fSLEMZKBA BdKMENNTA | TIL MIÐRAR ÁTJÁNDU ALDAR Sigurður Nordal • Guðrún P. Helgadóttir [ Jón Jóhannesson : settu saman : Fæst hjá bóksölum : Bókaverzhin Sigf úsar Eymundssonar hf. : • ¦¦¦¦¦¦•¦¦¦••••¦........¦..............•>...................¦¦¦•¦¦•..| .....................................................................! Hús til sölu' á hitaveitusvæðinu \ Sex herbergi eldhús og bað á efri hæð, þrjú herbergi ; eldhús og salerni á neðri hæð. Stór útigeymsla og þvotta- : hús fylgir. — Allt húsið selt í einu eða hvor í sínu lagi. "- — Tilboð leggist inn á afgr. Mbl. fyrir laugardagskvöld, j merkt: „Hitaveitusvæði — 889". S Aprikósur 1™*^™ Fyrirliggjandi. I. Brynjólfsson & Kvaran

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.