Morgunblaðið - 14.04.1959, Qupperneq 20

20
MORCVNBL4Ð1Ð
Þriðjudagur 14. apríl 1959
Hvarvetna í salnuim var hlust-
*ð með athyg'li. Aheyrendurnir
teygðu fram höfuðin, eins og þeir
▼ildu ekki missa af einu einasta
•rði. Aðeins andlit mannsins í
blaðamannastúkunni, andlit hins
„mikla Morrisons“ hélzt svip-
brigðalaust.
MÉg bið herra verjandann að
takmarka sig við spurningamar",
áminnti forsetinn.
„Sjálfsagt, yðar náð“. Hr.
Tuffy sneri sér að Helen. — „Frú
Morrison. — Þér hafið sem sagt
séð hinn ákærða í „Café Union".
Voru noikkrir aðrir þar viðstadd-
ir?“
„Já, þrír eða fjórir".
Skrifstofustúlka
óskast nú þegar, þarf að vera vön algengri skrif-
stofuvinnu, enskukunnátta æskileg. Umsókn sendist
Morgunblaðinu fyrir f immtudagskvöld merkt:
„5931“.
Atvinna
Nokkrar duglegar stúlkur óskast strax. Upplýsingar
hjá verkstjóranum.
Efnalaugin Linriin
Skúlagötu 51.
„Gæti ekki einhver þeirra hafa
fylgzt með hr. Möller?“
„Kklki hafði ég það á tilfinning-
unni“.
„Þér höfðuð það ekki á tilfinn-
ingunnd", sagði verjandinn hæðnis
lega. — „Haldið þér kannske að
tilfinningar yðar hafi einhverja
úrslitaþýðingu hér?“
„Það er ekki mitt að ákvarða
neitt im það“.
„Ágætt, frú sendiherra". Einnig
ávarpið hljómaði eins og kuldalegt
háð. — „Það er þó staðreynd, að
salkborningurinn gekk á fund yðar
undir falska nafninu „Wagner" og
mæltist til stefnumóts við yður.
Er það líka rétt, að þér hafið gert
lögreglunni aðvart um það?“
„Já“.
„Gerið þér lögreglunni ávallt
aðvart, þegar einhver mælist til
stefnumóts við yður?“
Einhver meðal á'heyrendanna
flissaði. Fleiri tóku undir.
Helen reyndi að hafa stjórn á
sér.
„Ég hafði ástæðu til að gruna,
að hér væri um erlendan erind-
reka að ræða“.
„Hvaða ástæðu?"
Helen leit á forsetann, eins og
til að leita hjálpar hjá honum. Á
steinrunnu andlitinu sáust engin
svipbrigði.
„Ég hafði áður verið beitt kúg-
nn af erindrekum, sem kölluðu sig
„hr. Wagner".
„Hafið þér kært þá alla?“ Spuim
ingin kom leiftur-snöggt.
„Nei“.
„Hvers vegna ekki?“
„Á meðan hafði verið framið
morð“.
„Á einhverjum sem var yður ná-
kominn?"
„Á manni, sem ég þekkti vel“.
Hvað átti þetta að taka langan
tíma? hugsaði hún með sér. Nú
var það fyrst að byrja. Það leyndi
sér ekki, að hr. Tuffy dró siguritnn
á langinn, til þess að njóta hans
sem lengst.
Málafærsluimaðurinn gekk fram
og aftur fyrir framan dómarapall-
inn. Allt í einu stanzaði hann and-
spænis Helen.
„Þér vitið að þér hafið unnið
eið, frú sendiherra".
í fyrsta skipti var rödd hennar
hörð og ákveðin, þegar hún
svaraði:
„Þér þurfið ekki að vekja at-
hygli mína á því, hr. Tuffy“.
„Ég spyr yður nú — hafið þér
— þegar þér kærðuð sakborning-
inn fyrir lögreglunni — óttast að
grunur um morð kynni að falla á
yður sjálfa?“
Helen leit aftur á forsetann.
Hikandi sagði hann:
„Hvað vitnin hafa hugsað kem-
ur ekki þessu máli við, hr. mála-
færslumaður".
„Þá verð ég að orða spurningu
mína á annan hátt, yðar náð“. —
Hann brosti kaldhæðnislega og
benti með blýantinuim sínum á
Helen.
„Er það satt að þér hafið
gle.ymt hanzkanum yðar í herbergi
hins myrta?“
Það heyrðist ekki svo mikið sem
andardráttur áheyrendanna í
stóra salnum. •
„Nei“, svaraði Helen.
„En hanzki yðar fannst samt
í gistihússherbergi Jan Möller.s.
Hvernig komst hann þangað?"
„Ég hef sennilega gle.ymt honum
í veitingastofunni".
„Og Jan Möller tók hann með
sér, til þess að afhenda yður hann
aftur....“
„Að öllum l‘kindum“.
„Þá hafið þér sem sagt ætlað að
Hraðritun
Viljum ráða sem fyrst stúlku vana bréfaskriftum.
Góð kunnátta í íslenzku, ensku og hraðritun nauð-
synleg.
SÖLUMIÐSTÖÐ HRAÐFKYSTIHUSANNA
Sími 2-22-80.
Verzlunarhúsnœði
óskast
Tilboð merkt: „Miðbær — 5989“ sendist
afgr. blaðsins.
Bifreiðastjórar Ökumenn
Hjólbarðavinnustofan er opin alla daga, á kvöldin og
um helgar.
Hjólbarðastöðin
Hverfisgötu 61 (Ekið inn frá Frakkastíg)
Athugið: Fljót og góð afgreiðsla. — Einkabílastæði
a
r
L
*
u
1) ,.Það verður or«ið bjart | Markús". Já, endurnar geta flog- Iþið tilbúin, Stína og Siggi“. | þær, Siggi. Þær verða á fleygi-
innan fárra míMruia , segir | ið hér yfir á hverri stundu. Verið I 2) „Baunaðu nú reglulega á ] ferð“.
hitta hinn myrta aftur“. Hann
beið ekki eftir svari, en gekk með
löngum skre.fum yfir að stólnum
sínum. Þegar hann var seztur
sneri hann sér að Helen og sagði
með hárri röddu yfir salinn: —
„Höfðuð þér komið í „Hotel Uni-
on“ áður?“
Hulan seig aftur fyrir augun á
Helen. En í þetta skipti var hún
rauð. Það var eins og hún sæi
manneskjur og hluti í gegnunj
rauðan eldsbjarma. Þegar eldur
logaði umhverfis mann, kallaði
maður á hjálp. Hún gat ekki -cali-
að á hjálp. Hún varð því að hjálpa
sér sjálf.
Hún stóð á fætur.
„Yðar náð — ég bið um leyfi
til þess að mega gefa skýringu“.
„Er hún í einhverju sambandi
við umræðuefni þessarar sam-
komu?“
„Já, yðar náð“.
„Gerið þér svo vel“.
Hún studdi sig við bakið á stóln
um sínum. Hún byrjaði að tala —-
hikandi í fyrstu, en svo hærra og
greinilegar. Hún var þjálfuð ræðu
kona og vissi að það var mjög
gott fyrir mann sem hélt ræðu,
að velja sér einhvern ákveðinn dep
il eða stað, sem augun gátu hvílt
á. Hún leit yfir réttarsalinn. — 1
þriðju eða fjórðu röð, kom hún
auga á kunnugt andlit, sem hún
hafði ekki veitt athygli fyrr. Það
var René ábóti. Hann hafði komið
til New York — án þess að hún
vissi. Samstundis kom yfir hana
óhagganleg ró. Hún hélt áfram
að tala með festu og stillingu.
„Yðar náð! Herra verjandinn
mun leggja fyrir mig margar
spurningar og ég verð að svara
þeim í fullu samræmi við sann-
íeikann. En þessar spurningar og
svör munu samt aldrei leiða all-
an sannleikann í ljós. Aðeins með
því að ég segi frá öl'lu því sem hr.
verjandinn veit elkki um og getur
því ekki spurt um, verður yður
mögulegt að kveða upp dóm yfir
morðingja Jan Möllers. Ég þakka
yður öllum og líka hr. verjandan-
um, fyrir þá hlífð og nærgætni
sem þér sýnið komu, giftri konu.
Sannleikurinn þolir enga slíka
hlífð. Ég bið yður að sýna mér
þolinmæði. Gefið mér tíma. Ég
verð að seilast langt aftur i tím-
ann. Ég verð að byrja á september
degi árið 1945, þegar stríðsfrétta
kona Helen Cuttler að nafni hittd
Þjóðverjann Jan Möller í nætur-
klúbb einum í hinni tortímdu Ber-
lín, samkvæmt fyrirmælum þess
blaðs er hún stanfaði við....“
SHlItvarpiö
Þriðjudagur 14. april:
Fastir liðir eins og venjulega.
18,30 Barnatími: Ömmusögur. —
18,50 Framburðarkennsla í esper-
anto. 19,00 Þingfréttir. Tónleikar.
20,15 Útvarp frá Alþingi: Fyrsta
umræða um frumvarp til stjórn-
skipunarlaga um breytingu á
stjórnarskrá lýðveldisins íslands.
Tvær umf., samtals 45 mín. til
handa hverjum þingflokki. —
Röð flokkanna: Sjálfstæðisflokk
ur, Framsóknarflokkur, Alþýðu-
flokkur og Alþýðubandalag. Dag
skrárlok um eða eftir kl. 23,15.
Miðviikudagur 15. apríl:
Fastir liðir eins og venjulega.
12,50—14,00 „Við vinnuna". Tón-
leikar af plötum. 18,30 Útvarps-
saga barnanna: „Flökkusveinn-
inn“ eftir Hektor Malot; X. —
(Hannes J. Magnússon skóla
stjóri). 18,55 Fmmburðarlkennsla
í ensku. 19,00 Þingfréttir. Tónleik
ar. 20,20 Á fömum vegi. 20,30 Lest
ur fornrita: Dámusta saga; IV. —
sögulok (Andrés Bjömsson). 21,00
Úr hljómleikasal: Frá síðustu tón
leikum píanósnillingsin,s Dinu Li-
patti, höldnum í Besancon í Frakfc
landi 16. sept. 1950. — Lipatti
leikur valsa eftir Chopin. — 21,25
Viðtal vikunnar (Sigurður Bene-
diktsson). 21,45 íslenzkt mál (Ás-
geir Blöndal Magnússon kand.
mag.). 22,10 Kvöldsaga í leik-
formi: „Tíu litlir negrastrákar'*
eftir Agöthu Ohristje og Ayton
Whitaker; III. þáttur. Leikstjóri
og þýðandi: Hildur Kalman. —
22,35 1 léttum tón: Kurt Foss og
Reidar Böe syngja létt lög (plöt-
I ur). 23,05 Dagskrárlok.