Morgunblaðið - 21.07.1971, Page 23

MORGUNBLAÐIÐ, MIÐVIKUDAGUR 21. JÚLl 1971
23
Sesselja Stefáns-
dóttir frá Kambi
FÁIR muníu telja það ótímabær-
an atburð, þótt einíhver sé kall-
aður frá jarðlífinu eftir 9 ára-
tuga æviskeið. Þegar svo er kom
ið, mun í flestum tilvikum him
eigiinJIega starfsævi lanigt að baki,
og mamgur eiinin hafa verið „úr
leik“ um árabil, öðrum mikið úr
miinná liðinn utan sínum allra
nánustu. Þegar svo andlátsíregn-
in berist, líður hún gjarnan hjá
sem lítt merkjanlegur andblær,
er við fáu og fáum hreyfir. Þó
getur hið gagmstæða átt sér stað
— að sllkur atburður ýti við,
höfðd sterklega til lífsins sjálfs.
Þanmig fannst mér með andláts-
fregn frú Sesselju Stefánsdóttur
frá Kamlbi. Þegar mér barst fregn
in um lát henniar, var setm tjald
væri dregið frá leiksviði, og sveit
in min og mannlíf hennar, eins og
það var fyrir 4—6 áratugum, sté
friam fenskt og lifandi. í þann tíð
bjuggu að Kamibi í Reykhóla-
sveit hjóniin Jón Hjaltalín Brands
son og Sesiselja Stefánsdóttir,
sem í dag er kvödd hinztu
kveðju frá Neskirkju í Reykja-
vík.
Sesselja var fædd að Berufirði
í Reykhólasveit 22. júní 1881,
dóttir Stefánis bóruda þar Jóns-
sonar, Ormssonar bónda á Kleif-
um í Gdlsfirði, en móðir henrnar
— kona Stefáns — var Guðrún
Andrésdóttir Guðmu ndssonar,
hreppstjóna í Gautsdal í Geira-
dalshreppi. Var Stefán í Beru-
firði föðurbróðir Snæbjamar í
Hergiisey. Mátti segja að þau
hjón bæði væru komin af traust-
um, blreiðlfirakuim ættstofnum,
emda leyndi sér ekki hjá þeim
hinn góði ættararfur. Var Stefán
firamámiaður í sveitinni og hafði
ahnemrat traust og hylli. Heyrði
ég í bernsku þeiirra Berufjarðar-
hjóna aldrei nerna að góðu getið.
Það lá samt ekki fyrir Sesselju
að alast upp hjá sínium ágætu
foireldrum. Ársgömul var hún
teflein í fóstur af læknishjónun-
um í Bæ í Króksfirði — finú Elísa-
betu Jónsdóttur prófasits að Stedn
nesi og Ólafi Sigvaldasyni lækni.
Ekfci munu þau læknishjónin
hafa tekið þetta fósturbam af
gustuk, en miklu frekar í vin-
áttuskyni, því að áreiðanlega
treystust Berufj arðarhjónin til
að sjá sínium farborða, þótt ekki
væru þau rík. Og þama í Bæ ólst
Sesiselja upp og dvaldist þar til
hún liðlega tvítug giftist Jóni
Hj altalín Brandssyni og stofnaði
með honum sitt eigið heimili að
Berufirði.
Þau hafa áreiðanlega vitað
hvað þau gerðu gömlu Berufjarð
arhjónin, er þau seldu uppeldi
dótur sinnar í hendur læknia-
hjónunium í Bæ. í þá daga var
Bær í Króksfáirði eitt þekktasta
myndar- og meniningarheimili
landsinis. Heimilið og húsráðend-
ur hvort tveggja rómað fyrir geist
risni og góðvild og háttvísan
heimilisbrag, og auðvitað fann
Sesselja litla þar fyirir mjúkar
móðurhendur, sem kunnu ekká
að gera mun á hennd og eigin
dætxunum. Sjálf hefur Sesselja
á Skemmtilegan og hugmæman
hátt lýst þessu merka heimili í
greininni „Frá Bæ í Krðkisfirði“,
sem kom í Lesbók Morgimblaðs-
ins, 24. desember 1965. Við lestur
henraar renmir maður grun í þau
mikilvægu, mótandi áhrif, sem
Sesselja hefur orðið fyrir við að
alast upp á sliku heimili — og
eins hve jákvætt og giftudrjúgt
það veganesti hefur orðið henni,
sem hún bar þaðan með sér inn
á sitt eigið hedmili.
Þess var getið, að þau ungu
hjónin, Sesselja og Jón, hafi haf-
ið sirrn búskap í Berufixði. Þar
var ekki leitað langt eftir stað-
festunná, þar sem bæði voru
fædd og uppalin í Reykhólasveit-
inrai. Etóki urðu þó mörg búskap-
arárin í Berufirði. Fluttust þau
þaðan að Bakka í Geiradal
(næstu sveit) og voru þar eitt ár.
Þá var aftur snúið heim til Reyk-
hólasveitar og niú að Kambi, er
var næsta býM við Bæ í Króks-
firði og örskaimmt á milli. Þetta
var árdð 1906 — s>g á Kambi
bjuggu þau síðan ósiitið í 40 ár.
Reylkhólasveitm er allvíðáttu-
milkil sveit og fjöltareytt að land-
kostum og landslagi — og næsta
langt milli sveitarendanna í
austri og vestri. Segja má að
Kambur sé mjög nálægt þeim
eystri, en aftur var bær foreldra
minna ekki langt frá vesrturenda
sveitarinnar og sennilega því eitt
hvað um 4ra til 5 tíma ferð á
hesti mdlh þessara bæja. Þeíta
var alltof langur vegur til þesa
að tíðförult gæti verið milli stað-
anna af börmum og kvenfólki.
Helzt að sæist bregða fyrir and-
litum frá fjarliggjandi bæjum
við Reykhólakirkju á fenmingar-
dögum eða öðrum háhelgum. En
þrátt fyrir seinlátar og frum-
Beztu þakkir flyt ég ykkur
öllum sem glöddu mig með
gjöfum, skeytum og heim-
sóknum á 75 ára afmæli
mínu 16. þ.m..
Lifið öll saman heil og sæl.
Steinþór P. Árdal.
Mínar hjartans þakkir færi
ég öllum, sem glöddu mig á
sjötugsafmæU mínu 23. júní
sl. með heimsóknum, gjöfum,
skeytum og hjálpuðu mér á
allan hátt að gera mér dag-
inn ógleymanlegan.
Guð blessi ykkur öll.
Valgerður Sigurbergsdóttir,
Kirkjuferjuhjáleigu, ölfusi.
Lokoð eflir hodegi í dog
vegna jarðarfarar Þorsteins Ásbjörnssonar,
yfirprentara.
Félagsprentsmiðjan hf.
t
Eiginkona mín, móðir og tengdamóðir,
GUÐRIÐUR HANSDÓTTIR.
Laugarteigi 42,
verður jarðsungin frá Laugarneskirkju, fostudagmn 23. júlí kl. 3
eftir bádegi.
Júiíus Jónsson, böm og tengdaböm.
stæðar samgöngur, voru bæirniir
innan þessa fámenraa sveitar-
samfélags tengdir undarlega
sterkum og lifandi böndum. Allt-
af voru einhverjir á ferð til að
styrkja tengslin milli fjarliggj-
andi bæja og sveitarhluta, og á
hreppsfundum hittust góðbænd-
Ur og ræddu um landsinis gagn og
nauðsynjar og ýmis aðkallandi
mál iranan sveitarfélagsinis. Af
öUu þessu spratt etoki svo lítil
kynndng, kunningsskapur og vin-
átta eftir manngerð og mann-
kostum hvers. Og rausnarheimil-
in, sem stóðu nær þjóðtaraut og
á hvíldi mikil gestakoma, gátu
eikki sett ljós sitt undir mæliker.
Því var það, að fyrir löngu hafði
ég heyrt Kambsheimilisins getið
og húsbændanna þar áður en ég
hafði perisónuleg kynni af þeim,
og alltaf var það á einn veg. Að
væna Kambshjón um tvöfeldni
eða ódrengskap í orði eða verki
var álíka miikil fjarstæða og að
kalla hvítan svan svartan.
Svo hreinskiptimn og öruggur
í öllum viðskiptum og orðum
þótti Jón bóndi, að svik „í hans
mumni“ var algjörlega óhugsan-
legt fyrirbæri. Ég heyrði hann og
talinn einhvem bezta bónda
sveitarinnar. Etoki vegna þess, að
hanin byggi svo stórt, heldur af
því að hanin bjó svo vel. Hanin
var hverjum manrai duglegri til
allra verka, ávallt brennandi af
kappi og áhuga, en gætti þó að
vanda hvert handtak, svo að
hvergi var snyrtilegar „um garða
gengið“ en hjá honum. En heima
hjá húsfreyjunnd sat risnan í önd
vegi — ásamt samofinrui glað-
værð, góðvild og háttvísi.
Ég ætla að ég hafi verið 9 áxa
hnáta, þegar ég fyrst sá Jón
bónda á Kambi svo að ég tæki
eftir honum. Það var þá eina
bjarta vornótt, er ég vakti yfir
Framhald á bls. 25
Innilegar þakkir til ættingja og vina fyrir gjafir og kveðjur
á 70 ára afmæli mínu 12. júlí sl.
Gunnar Jónatansson
frá Stykkishólmí.
Þakkarávarp
Þar sem okkur er, því miður, ókleyft að þakka hverjum
einstökum íslenzkra vina okkar, viljum við hér með flytja inni-
legustu þakkir okkar fyrir þá miklu vináttu og hjartanlegu gest-
risni, sem eiginmaður minn og ég áttum hvarvetna að mæta.:
Ennfremur þökkum við þá innilegu samúð, sem okkur var sýnd
vegna sorglegs fráfalls elskaðs eiginmanns og föður.
Herta Pluntze,
Giinter Pluntze,
og aðrir vandamenn.
ilmsterkt og bragðgott
Fundin hefur verið upp ný og fullkomn-
ari aðferð við framleiðsluna á Nescafó
sem gerir kaffið enn bragðbetra og
hreinna en áður hefur þekkzt. Ilmur og
keimur þeirra úrvalsbauna sem not-
aðar eru í Nescafé er nú geymdur f
kaffibrúnum kornum sem Ieysast upp
á stundinni f „ektafínt kaffi“ eins og
þeir segja sem reynt hafa. Kaupið glas
af nýja Neskaffinu strax f dag.
Nescafé Luxus — stórkornótta kaffiS
í glösunum með gyllta lokinu verður
auðvitað til áfram, því þeir sem hafa
vanizt því geta að sjálfsögðu ekki hætL
I. BRYHIQLFSSOH X KVflRHN
Hafnarstræti 9