Morgunblaðið - 19.09.1972, Blaðsíða 22

Morgunblaðið - 19.09.1972, Blaðsíða 22
?rf/!nT 22 ‘ |r< 1 • > hs MORGUNBLAÐIÐ, Þ-RIÐJUDAGUR 19. SEPTEMBER 1972 Halldóra Guðj ons- dóttir — Minning 1 dag verður gerð útför HaM- dóru Guðjónsdóttur, sem andað ist að Hrafnistu 11. þ.m., en hún hafði dvalizt þar nokkur s.l. ár. Halldóra var fædd að Hamri i Gaulverjabæjarhreppi 7. marz 1896, dóttir hjónanna Guðjóns Nikulássonar og Guðbjargar Guðmundsdóttur sem þar bjuiggu. Systkinahópurinn var stór eða 7 talsins, og var Hall- dóra þriðja i röðinni. Það átti ekki fyrir þessari fjölskyldu að liggja að halda lengi hópinn, því þegar HaE- dóra var 10 ára, veiktist faðir hennar, og dró sá sjúkdómur hann til dauða. Var þetta m;k!ð áfaifl fyrir móður Halldóru og barnahópinn þeirra hjóna. Móð irin ákvað samt að halda bú- skapnum áfram, og á þann hátt að halda hópnum sínum saman, og eins til að gera þeim föður- t Maðurinn minn, Valmundur Pálsson, Móeiðarhvoli, lézt að heimili sínu 16. þ.m. Jarðarförin fer fram frá Odda kirkju laugardaginn 23. sept- ember kl. 2 e.h. Vilborg Helgadóttir. missinn léttari. Urðu elztu drengirnir tveir að talka að sér húsbóndastarfið á heimilinu. Sá yngri þá aðeins 15 ára var þá farinn að stunda sjó til að draga björg í bú. Þannig liðu tvö ár að þessu dugnaðarfólki tókst að halda í horfinu, en þá dundi annað reið arslagið yfir þennan samtaka systkinahóp, en þá andaðist móð ir þeirra. Stóðu þau þá uppi föð ur- og móðurlaus, og höfðu eðli- lega ekki bolmaign til að halda hópinn á arfleifð sinni. Dreifð- ust syst'kinin þá um næriiiiggj- andi byggðarlög og ólust þar upp. Halldóra þurfti þó ekki að yfirgefa Hamar, því hún ílentist hjá þeim sem tóku við jörðinni til ábúðar, og var þar til tvi- tugs aldurs, en fluttist þá til Reykjavikur. Það leikur ekki á tveim tungum að þetta hefur ver ið mikil reynsla og erfitt fyrir þetta unga fólk, að standa allt í einu uppi ein, þar sem pabbi og mamma voru horfin af sjón- arsviðinu. Og þó að þau kæmust til góðs fólks, getur það tiaum- ast jafnazt á við föður og móð- ur, og samiganginn við þau í heimiahúsum. Fjórum árum eftir að Hal'l- dóra kom til Reykjavikur kvænt ist hún eftirlifandi manni sinum Sigurgeir Halldórssyni, og varð þeim 7 barna auðið sem ötl eru á lífi: Óskar, Aðalheiður, Guð- björg, Guðjóna Klara, Oddrún, t Eiginmaður minn, ÓLAFUR ÞORSTEINSSON, læknir, andaðist í Heilsuverndarstöð Reykjavikur 16. september sl. Kristin Guðmundsdóttir. t Móðir okkar, STEINEY KRISTMUNDSDÓTTIR, Lækjargötu 4, Hafnarfirði. andaðist að heimili sinu 17. þ.m. Synir hinnar látnu. t Eiginmaður minn og faðir, HALLGRMUR JÓNSSON, Rauðalæk 31, andaðist 8. þ.m. Jarðarförin hefur farið fram. Innilegar þakkir til allra, sem sýndu okkur samúð o gvinarhug. Sigriður Sigurðardóttir, Sævar Hallgrímsson. t Jarðarför móður minnar, INGIRiÐAR SIGURÐARDÓTTUR, fer fram frá Akraneskirkju miðvikudaginn 20. sept. kl. 2. Sveinn Jónasson. Útför t KRISTJANS FRIÐRIKS NlELSSONAR, garðyrkjumanns. Laufskógum 21, Hveragerði, fer fram frá Fossvogskirkju miðvikudaginn 20. sept. kl. 1.30. Anna Kristín Jónsdóttir og böm. Halildór og Sigriður. Og þegar Hallldóra felllur frá átti hún 24 bamabörn og 12 bamabarna- börn. Halldóra Guðjómsdóttir var ein af þessum bljóðCátu konum, sem vann venk sín í kyrrþey. Heimur hemnar var fyrst og fremisf heimilið og bömin. Það voru henni heilög vé, sem eng- inn skuggi mátti á falla. Það varð að vera friðhelgin fyr!r bömin i kristilegum anda. Heim ilinu varð hún að gefa alia krafta sima og elju. Heninar lifs hamingja var fyrst og fremst að sinna því, og standa vörð um vei ferð bama sinna, fuM þakklæt s fyrir að öðlast kraft hvern dig til að geta fuiiflkomnað það hlut- verk sem hún hafði tekið að sér. Við sem bezt þekkjum vitum að henni tókst það. Atvikin höguðu því líka þanniig að e'ginmaðurinn og íað irinn hafði sjómemmsku að at- vinnu um áratugaskeið, og var því langdvölum fjarri heimilinu. Það kom því í hluit Halldóru að sinna bæði föður- og móðurhlut- verkinu hvað snerti uppeldi bamanna. En Halldóra brásit hvergi þessu tviþætta hlutverki. Hún átrti eðlisliæga éiginleika sem gerðu henni kleift að leysa þann vamda sem að steðj- aði hverju sinni, við uppeldi á stórum bamahóp, þegar faðir- inn er víðs fjarri við sin skyldu störf á hafi úti. Kom þar t l fá- dæma skyfldurækni við allt sem henni var kæirt. Umhyggja fyr- ir öllu og öllum og þó fyrst og fremst börnum símum, sem í raun inni minnkaði aldrei meðan hún gat tjáð vilja s:nn og hug. Að sumiu leyti má segja að þessi um hyggja hafi færzt yfir á barna- og bamabörnin. Kom þetita fram i innilegu viðmótá og samræðum við þau, og þá ekki síóu.r í mik illi gjafmildi efltir því sem efni leyfðu. Halldóra barst aldrei mikið á um ævina og kunni ekki að meta hið ytra glys. Bezt leið henni í hópi ættingja og v.ina og þráði ætíð að blanda geði við þá. Hún var ákafLega trygglynd kona og viðkvæm í Lund, sem kom bezt fram í því að rétta hjálparhönd þelm er bágt áötu, ef mögulegt var. Hún naut þvi þeirrar lífsham ingju að lifa í sátt og samlyndi við samborgara sina, og una glöð við sitt. Húin mun aldrei hafa dregið í efa að íeiðina til þeirrar hamingju hafi hún fund ið fyrir handleiðslu guðs sins. Hér er Halldóra kvödd af frændsystkimiahópi austan úr Vík í Mýrdal, og vottuð dýpsta v'.irðing og þakkiæti fyrir and- Hinu jarðneska lífi fleytir fram á ærið misjafnan veg. Sum ir hverfa manniegum sjón- um nmeðan ævistarf þeirra er enn ekki hafið, aðrir kveðja heim hér á besta ævi- skeiði og enm öðrum endist jarð neskt líf og jafnvel starfsorka lanigt fram á elliár. Hinu jarð- neska lífi má likja við straum- þunga móðu, sem án afiláts liðast eftir fairvegi sínum, og nær að lokum þeim giæsta áfanga að hverfa á haf út, — haf hins ei- lífa, óendanlega, guilofna sælu- ríkis, Aimættisins. Einn þeirra manna er kvaddi heim þennan á bezta æviskeiði var frændi minn og vinur Einar Ilflugason, véivirki f Vestmanna- eyjum. Sverð hins jarð- nesika dauða laust hann mánu- daginn 28. ágúst s.l. eftir að legar og veraldflegar gjaifir, sem seint verða fiullþakkaðar. F.H. 11. september si. lézt á Dvalar- heimili aldraðra sjómanna HaOi- dóra Guðjónsdóttir er lengi bjó á Þórsgötu 10 hér í borg. Þó enig- um þyrfti að koma á óvart lát hennar er eins og eitthvert tóma rúm hafi myndazt í huigum vina hennar sem seint miun fyl'lt verða. Þessi góða kon/a sem öll- um þótti svo vænt uim sem henni kynntust, sikilur eftir sig bjart- ar og fagrar minningar, sem hvorki mólur né ryð fær grand- að. Heimili hennar að Þóragötu 10 var rómað fyrir glaðværð og gestrisni og aflltaf var húsmóðir in tilbúin að rétta hjálparhönd ef á þurfti að halda. Haflfldóra var fædd á Hamri í Gaiuflverjabæjarhreppi í Ámes- sýsdu 7. marz 1896, dóttir hjón- anna Guðfojangar Guðmundsdótt ur og Guðjóns Nikuiássomar sem þar bjuigigu. Innan við fermingu Framh. á bls. 23 hafa háð dauðastríð sitt við ólæknandi sjúkdóm, með æðru- leysi og karlmennskuþreki, svo sem honum var í blóð borið af sjómennskuþreki föður sins og viljastyrk móður sinnar. Þá hafði hasin rúim 60 æviár að baki. -— var fæddur í Vestmannæyj- um hinn 1. april 1911, sonur hjónanna Margrétar Eyjólfsdótt ur og IllU'ga Hjörtþórssonar skipstjóra og mikils aflamanns, en faðir minn og Illugi heitinn voru bræður. Aiflt frá bemskuárum má segja að sk'pst hafi á skin og skúrir í lífi Einars, allt til síð- arí áratuga, er rótfesta varð I lifi hans. Heimili Iliuga heitins, föðurbróður míns, vair harla þungt, enda ekki úr miklu að spila á fyrstu þrem til fjórum áratugum þessarar aldar, þó menn i/egðu sig alla í Mma við að afla fjár og fæðu. Þeir sem nú eru fertugir og þaðan af yngri skiflja ekki þá glfurlega SKILTI A GRAFREITI OG KROSSA. Flosprent sf Nýlendugötu 14 simi 16480. S. Holgason hf. STEINIÐJA tlnholtl 4 Símar 24477 og 14254 Maðurinn minn og faðir okkar, JÓN PÉTURSSON, ökukennari, verður jarðsunginn frá Fossogskirkju á morgun, miðvikudag- inn 20. september, klukkan 3 e. h. Kristín Kristófersdóttir og böm. Þökkum af athug auðsýnda samúð og vinsemd við andlát og jarðarför, ÚSKARS ÞÓRÐARSONAR frá Brekkuholti. Vandamenn. Innilegar þakkir til allra þeirra sem sýndu okkur samúð og vinarhug við andlát og útför PALÍNU þ. Arnadóttur, Krosseyrarvegi 5, Hafnarfirði. Dóra Pétursdóttir, Rúnar Brynjólfsson, og systkin hinnar látnu. Þökkum af alhug auðsýnda samúð og vinsemd við andlát og jarðarför eiginmanns míns, föður okkar, tengdaföður og afa, EYÞÓRS MAGNÚS BÆRINGSSONAR, kaupmanns. Fjóla Jósepsdóttir, Sigtryggur R. Eyþórsson, Þorbjörg Guðmundsdóttir, Þórey Eyþórsdóttir, Kristján Baldursson, Hildur G. Eyþórsdóttir, oq bamaböm. Einar lllugason vélvirki — Minning

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.