Morgunblaðið - 11.04.1976, Síða 45

MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 11. APRlL 1976
45
VELVfiAKAIMOI
Velvakandi svarar i síma 10-100
kl 14—1 5, frá mánudegi til föstu-
‘ dags.
0 Ófriður af
mótorhjólagæjum.
Ein reið skrifar:
Tilefni þess að ég tek mér
penna I hönd er út af svokölluð-
um mótorhjóla „gæjum“. Þar sem
ég bý er ekki stundlegur friður
fyrir þeim, ekki einu sinni á næt-
urnar. Þeir æða um á ógnarhraða
og hvar sem er, jafnvel inn á lóð
hjá manni.
Ég hélt að það væri til einhver
lög um skyldunotkun hjálma en
svo virðist ekki vera. Eitt sinn
þegar ég var úti að ganga með
dóttur mína sem er á öðru ári, þá
keyrðu þrir idjótar á mótorhjól-
um sinum á ofsahraða með ær-
andi hávaða fram hjá okkur.
Greybarnið varð dauðhrætt og
fór að hágráta og það tók langan
tíma að róa það.
Mér finnst að hámarkshraði
mótorhjóla ætti að vera 35 km á
klst! Síðan ætti að vera algjör
skylda að hafa hljóðkúta undir
þeim. Ég skora á alla mótorhjóla-
eigendur að gefa orðum mínum
gaum. Með þökk fyrir birtinguna.
0 Lög um
loðnuveiðarnar
Guðmundur Valur Sigurðsson
skrifar:
Rammagreinar Mbl. undir heit-
inu: „Ilvað er að heyra?“ með
viðtali víð Pál Heiðar Jónsson út-
varpsmann er tilefni þessa bréfs.
Sagði Páll m.a. að reynt væri að
bregða upp líflegri mynd af veiði-
ferð. Inn á milli yrði leikin sjó-
mannamúsík, en Páll sagði að það
væri galli að atómskáldin okkar
væru ekki farin að semja neitt um
loðnuveiðarnar. Lög fjölluðu öll
um síldina. Þetta síðastnefnda er
nefnilega ekki alveg rétt hjá Páli.
Ég get upplýst hann um að út-
varpið á lag sem Haukur Mortens
og hljómsveit hans sundu inn á
„band“ fyrir tveimur loðnuvertíð-
um. Lagið heitir „Loðnuvalsinn"
og varð eiginlega til fyrir marg
ítrekaðar áeggjanir morgunþula
útvarpsins og Svavars Gests i sin-
um þætti fyrir nokkrum árum.
Þeir töluðu um að skáldin settust
nú niður og gerðu lag og texta um
loðnuævintýrið, sem þá var svo til
nýkomið i fullan gang. Einnig
hafði svipuð ósk heyrst frá stjórn-
anda Óskalagaþáttar sjómanna.
0 Bara draga
fram segul-
bandið
Við Jónatan erum ágætir vinir
og oft, er við hittumst, er hann að
fala hjá mér texta. Eitt sinn hitt-
umst við á Laugavegi og barst
Hún varð meira segja að fá föður
sinn til að segja honum það.
Það verður ekki af neinni gift-
ingu... dðttir mín vill ekki gift-
ast yður, sagði hann. Og svo var
þessi leiðindaatburður þarna f
Herault húsinu. Marcel sagðist
ekki taka ákvörðun hennar sem
góða og gilda vöru, hann vonaðist
til að geta talið henni hughvarf.
Læknirinn var veikgeðja maður.
Hann vppti bara öxlum og sagði
Madeleina vrði að ákveða sjálf
hvað hún vildi. Og árangurinn
varð eftir þessu: hann með sína
fáránlegu ástriðu og hún með
þvermóðskuna. Og endirinn varð
sá að Herault læknir varð að
banna honum að koma á heimilið.
En þeir unnu saman í and-
spyrnuhreyfíngunni, skaut David
inn í.
Hún vppti öxlum.
— Það var seinna. Madeleine
var ekki nema sautján ára þegar
hann bað hennar í fyrsta skiptið.
Hann hafði lært betur að stilía
tilfinningar sínar { stríðinu. Það
var voðalegur tími og fólk af öll-
um manngerðum varð að vinna
saman.
Hún þurrkaði sér um munninn
með dúknum og sneri sér sfðan
loðnulagið í tal. Endaði með því
að ákveðið var að ég hnoðaði sam-
an vísum, sem hann ætlaði svo að
reyna að gera lag við. Ég átti að
minnsta kosti vísi að texta um
þetta, hafði um síðir uppi á þeim,
og lauk svo þessu í fljótheitum.
Ég kom þeim til Jónatans og var
hann ánægður með textann. Fá-
einum dögum síðar hríngdi hann í
mig og kvaðst vera búinn að gera
lagið. Hann var einnig búinn að
ræða við Hauk Mortens, sem þá
skömmu seinna átti að leika og
syngja með hljómsveit sinni, um
að hann æfði og flytti loðnuvals-
inn þá. Siðan var lagið æft og
leikið inn á band fyrir útvarpið,
sem lék það laugardaginn siðast-
an í þorra fyrir tveimur árum. En
þegar til kastanna kom, þá stöð
allt gikkfast! Hljómsveitin eins og
reyndar aðrir sem vinna fyrir út-
varpið, þurfti nefnilega að fá
kaup fyrir sína vinnu, eins og
gengur og gerist. Einnig þurfti að
greiða að minnsta kosti tveimur
hljóðfæra- eða hljómlistasam-
böndum. Og hvernig gátu menn
búist við þvi að Utvarp Reykja-
vík, þessi bláfátækasta stofnun
allra fátækra stofnana landsins —
gæti náð einu lagi út af segul-
bandi?
Mjög gaman hafði ég af því að
minn gamli vinur og félagi og
formaður Knattspyrnufélagsins
Vals og jafnvel makker minn í
keppnum i Bridgefélagi Reykja-
vikur á þeim gömlu og góðu árum,
Gunnar Vagnsson, sem nú stjórn-
ar fjármálum útvarpsins
(væntanlega á einhver konar fá-
tækrastyrk), hann þyrfti bara að
kalla á einhvern „segulbandingj-
ann“ og láta hann leysa frá skjóð-
unni. Gunnar þyrfti ekki að svara
þessu i blöðum, hann gæti bara
hringt i mig.
0 Lofsvert framtak
Valrós . Tryggvadóttir á
Akureyri skrifar:
Fyrir allnokkru kom i sjónvarp-
inu mjög athyglisverð frétt en
jafnframt gleðileg. Á ég þar við
það framtak 12 ára barna í nokkr-
um skólum í Reykjavik, þar sem
þau hyggjast leggjast gegn
tóbaksreykingum og fræða sér
yngri börn um skaðsemi tóbaks-
ins. Það er ekki á hverjum degi,
sem svo jákvæðar fréttir birtast
okkur á sjónvarpsskerminum. Nú
gæti manni dottið í hug, að slík
mynd sem þar var upp brugðið
hafi rótað við okkur hinum eldri
sem sek erum um notkun hins
slynga eiturs. Ég átti von á, að
skjótt yrði stungið niður penna til
að lofa framtak barnanna, en svo
varð þó ekki. Loks miðvikudaginn
17. marz s.l. birtist i Velvakanda
grein undir fyrirsögninni „Veitið
unglingum hjálparhönd". Skyldi
ekki vera tími til kominn að rétta
út hjálparhönd þeim ungu, sem
e.t.v. eru búin að fá sig fullsadda
á tóbaksvenjum heimila sinna.
Hvar eru mæður, ömmur og önn-
ur skyldmenni ungmennanna. Er-
um við svo samdauna ósómanum,
að við höldum að okkur höndum
og látum allt reka. Ég skora á
allar konur og menn, sem vilja
heilshugar styðja við bakið á ung-
mennum þjóðarinnar, leiða þau á
réttar og heilbrigðar brautir, við-
urkenna viðleitni þeirra og á all-
an hátt koma til móts við þau i
þeirri baráttu, sem þau eru að
leggja út í, við þessi vesalmenni,
sem eru eins og eiturspúandi
verksmiðjur framan í börnin allt
frá fæðingu þeirra.
Nú er tími okkar kominn til að
taka höndum saman. Við höfum
ekki rækt skyldur okkar gagnvart
ungmennum þeim, sem okkur
hefur verið trúað fyrir, enda við
ramman reip að draga, þar sem
vega salt tízkan og tálbeitur sölu-
mennskunnar, sem draga að sér
alla þá, sem veikastir eru fyrir og
þeir eru allt of margir. Nú hafá
rannsóknir leitt i ljós skaðsemi
reykinga fyrir mannslíkamann;
vísa ég þar til athyglisverðrar
greinar sem birtist í blaðinu
„Fréttabréf um heilbrigðismál" 4.
tölublað 1975, eftir Bjarna
Bjarnason lækni. Ber greinin yf-
irskriftina: Reykingar eru ekki
lengur einkamál þeirra sem
reykja. Þar er bent á að einnig
þeir sem eru lausir við reykinga-
hlekkina verði fyrir umtalsverðri
ertingu af þvi einu að draga að
sér hið reykmettaða loft frá
tóbaksþrælunum.
Að lokum þetta: Heilshugar
samtakamáttur áorkar miklu.
Sýnum þann mátt með þvi að sam-
einast ungmennunum i baráttu
þeirra gegn reykingum.
HOGNI HREKKVISI
„Tréö í garðinum heima hlýtur að duga þér.“
SERVERSLUN
MED
SVÍNAKJÖT
Heildsala — Smásala
SÍLD & FISKUR
Bergstaóastræti 37 sími 24447
O
J
NYJUNG
í BRAUÐSÖLU:
3 hveitibrauð
frá SAFA
í EINUM PAKKA
Leyfilegt verð kr. 255,-
Hagkaupsverð kr. 215.
Brautryðjendur lækkaðs
vöruverðs
SVGGA V/CJGA £ \tLVt%AK