Morgunblaðið - 31.05.1981, Blaðsíða 35

MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 31. MAÍ 1981
35
Með 120 tonna
stýrimanns-
réttindi
- en hefnr aldrei komið á sjó
ísafirAi. 30. mai.
PHILIPPE Richard heitir 18
ára Frakki, sem kom til íslands
í fyrsta sinn i auúst á siðasta
ári, á veKum AFS. Nú 9 mánuð-
um síðar er hann að útskrifast
sem stúdent frá Menntaskólan-
um á ísafirði, dúx i tveim föKum
auk þess að taka 120 tonna
stýrimannspróf við iðnskólann,
vefnaðarnámskeið hjá hús-
mæðraskólanum Ósk. í tóm-
stundum málaði hann svo ok
hélt málverkasýnintfu í bóka-
safninu á Isafirði auk þess. sem
hann hefur myndskreytt eina
ljóðabók.
Fréttaritari Morgunblaðsins
hitti þennan fríska unga mann á
heimili Ólafar Jónsdóttur, full-
trúa AFS á ísafirði og ræddi
lítillega við hann um Frakkland,
skólann og AFS.
Philippe er frá þorpinu Genlis
í Bourgogne héraði í suðaustur
Frakklandi um 600 km frá sjó.
Þar ólst hann upp og gekk í skóla
og lauk þaðan stúdentsprófi sl.
vor. Hann langaði til að hleypa
heimdraganum og þegar hann sá
auglýsingu frá AFS um árs dvöl
erlendis, sótti hann um. Hann
var einn af fáum sem sótti um
dvöl á Norðurlöndum. Að eigin
sögn, var hann svo heppinn, að fá
úthlutað eins árs dvöl hjá fjöl-
skyldu á íslandi. Hann kom til
íslands 16. ágúst sl. Eftir
skamma dvöl í Reykjavík fór
hann vestur til ísafjarðar til
foreldra sinna um eins árs skeið,
þeirra Péturs Sigurðssonar for-
seta ASV og Hjördísar Hjartar-
dóttur fúlltrúa hjá almanna-
tryggingum. Það er venja í AFS-
kerfinu að tala um foreldra og
börn meðal skiptinema og við-
komandi fjölskyldu.
Að sögn Philippe voru erfið-
ustu fögin í Menntaskólanum
þessi sérislensku fög, haffræði,
jarðfræði og veðurfræði. Þá var
mjög erfitt að þurfa að læra fög
á öðrum málum s.s. dönsku,
sænsku og ensku. Það var líka
gaman að læra um franskar
bókmenntir á íslensku. Svo eru
Rœtt við franskan
skiptinema sem er að
Ijúka stúdentsprófi
fráMenntaskólanum
á Isafirði
nokkur hljóð sem ekki eru til í
frönsku t.d. ár segir hann og
tekur í hár sitt. L, ég get ekki
sagt 1 eða þ.
En gefum Philippe nú orðið:
„Ég byrjaði að mála 13 ára og
hef málað síðan. Það komu
margir á málverkasýninguna
mína í bókasafninu. Næsta haust
fer ég í listaskóla í Frakklandi.
>\SKÖIINN ISAHRDI
Phillppt h*r»v 1 oltl« pröfur' í
gr*ín»j» 1. ®týri»«s»n.» kói
«>tvíí>ir.r, «*S; éjnkunr.u*:
mi
sig; r 9
Ai*un#«rmöi n U.b
5
a*.*Uo««r**Íur 6
Sjdrítvur 7.5
£mr«fmei 9
3k.íp«*er-e 9
S'áMn&*k* 10
tbiflr9i.

Það sem mér þótti einkenni-
legast á íslandi er, að hér eru
engin tré. Fólkið er mikið sjálf-
stæðara en í Frakklandi og hér
giftist fólk mikið fyrr. í Frakk-
landi klára menn fyrst nám og
koma sér fyrir svo giftast þeir
svona um 25 ára aldurinn. Hér er
líka það öðruvísi að allir þekkja
alla og allir eru jafnir. Én
íslendingar drekka öðruvísi en
Frakkar, hér verða allir blind-
fullir. Ég held að við drekkum
meira í Frakklandi, en við verð-
um aldrei fullir.
Það var gaman á vefnaðar-
Pt tur Sigurðsson og Hjördís Hjartardóttir ásamt fóstursyninum
~ pp* • 1
—apÉi
-—g[

námskeiðinu, ég óf værðarvoð, 7
trefla, borðrefil og gólfdregil allt
úr íslenskri ull. Það er kannski
svolítið skrítið, en ég hef aldrei á
æfinni komið út á sjó, en nú er ég
með 120 tonna stýrimannsrétt-
indi.
Það sem mér finnst best hér á
íslandi sagði Philippe Richard er
að hér er engin stéttaskipting.
Hér eru allir jafnir.
Úlíar
Þátttaka fleiri íslenskra
heimila
FRÉTTARITARI ræddi lítillega
við fulltrúa AFS International
Intercultural Schoolarship á tsa-
fjrði þær óiöfu Jónsdóttur og
Önnu Karlsdóttur um málefni
AFS. Þær sögðu að rekja mætti
starfsemi samtakanna aftur til
fyrri heimsstyrjaldarinnar að
handarískir sjálfboðaliðar fóru til
vigvallanna i Evrópu til að líkna
særðum. Á milli styrjaldanna lá
starfsemin að mestu leyti niðri. en
i seinni heimsstyrjöldinni hófst
starfið að nýju, með svipuðu sniði.
Eftir styrjöldina breyttust starfs-
hættir samtakanna i núverandi
horf, þ.e. að auka tengsl þjóða i
milli með skiptum á ungu fólki til
lengri eða skemmri dvalar. Fram-
an af var aðeins um að ræða
skipti milli Bandaríkjanna og
Evrópu. En nú er komin sérstök
Evrópuskrifstofa sem sér um
nemendaskipti innan Evrópu. Ís-
land hefur á seinni árum verið
virkur þátttakandi i þessari
starfsemi, en nokkuð erfiðlega
hefur gengið að fá íslensk heimili
til að taka við erlendum skipti-
nemum i sama hlutfalli og héðan
fara. Þa>r stöllurnar Anna og ólöf
vildu hvetja islenskar fjölskyldur
til meiri virkni i þessu merka
starfi til eflingar skilnings og
vináttu þjóða í milli.
er nauðsynleg
ólöf Jónsdóttir hefur eftirlit
með samskiptum nema og heim-
ila.
F’réttaritari Morgunblaðsins
hafði samband við hina íslensku
„foreldra“ Philippe þau Hjördísi
Hjartardóttur og Pétur Sigurðs-
son. Þau voru bæði mjög ánægð
með veru hins unga Frakka á
heimili þeirra um nálega eins árs
skeið. Þau sögðu að sambúð þeirra
hefði verið í alla staði mjög
ánægjuleg og ekki undan neinu að
kvarta. Þau óttuðust það eitt helst
að þessi ungi „sonur" þeirra
Anna Karlsdóttir fylgist með
skólamálunum.
ofgerði sér með of mikilli vinnu.
Þau hafa áður verið með skipti-
nema, en þá til skemmri dvalar.
Hjördís sagði, að þetta væri stór-
kostlegt upplifelsi og Pétur tók
undir það. Hann bætti því við að
lokum, að verkefni Philippe í
bókmenntasögu hefði verið að
greina ljóðið „Dagurinn og vatnið“
eftir Stein Steinarr. Ljóð, sem
flestir íslendingar ættu fullt í
fangi með að skilja. fj,.
Sigríður Hagalin og Gísli Hall-
dórsson i hlutverkum sínum i
Rommi.
Rommí í Kefla-
vík og á Flúðum
LEIKRITIÐ Rommí hefur nú ver-
ið sýnt á annað ár hjá Leikfélagi
Reykjavíkur og er enn uppselt á
allar sýningar þess. Leikfélagið
hyggst nú fara í leikför með
Rommí í sumar, og hefur þegar
hafið sýningar á því í nágranna-
byggðarlögunum. Tvær sýningar
voru á Akranesi um síðustu helgi
en í kvöld verður leikritið sýnt í
Félagsbíói í Keflavík og á mánu-
dag á Flúðum. Jafnframt eru
sýningar í fullum gangi í Reykja-
vík.
Nýjungamar fylgja
Örugg og tæknilega fullkomin.
Ódýr, stílhrein og auöstillanleg.
Glæsileg i nýja baöherbergiö og eldhúsiö
og auötengjanleg viö endurnýjun á gömlu.
Leitiö upplýsinga. Biöjiö um myndlista.

& Kaupfélagið Fram
Neskaupstað