Morgunblaðið - 11.07.1981, Blaðsíða 33

MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 11. JÚLÍ1981
33
VELVAKANDI
SVARAR í SÍMA
10100 KL. 10—12
FRÁ MÁNUDEGI
TIL FÖSTUDAGS
UUíáSM
*Hl //vA UJn/’Ull
Oft er sótt langt yfir skammt
Velvakandi hitti vegfaranda í
góða veðrinu úti á götu. Sá
stansaði og fór að tala um bardús
sitt um síðustu helgi, sem hann
var ákaflega ánægður með.
— Ég fór nefnilega ekki að
flengjast til Þingvalla eða eitt-
hvert upp í sveit, eins og við
höfum iðulega gert í góðu veðri,
sagði hann. I stað þess tókum við
ráðum Velvakanda fyrir skömmu
og héldum upp í Elliðaárdal.
Lögðum bílnum í Blesugrófinni og
fórum yfir vestari ál Elliðaánna á
trébrúnni. Raunar þurfti enga
brú, því állinn er nú þurr. Þarna
úti í hólmanum var eins og við
værum komin upp í sveit. Skjólgóð
rjóður innan um ilmandi birkið,
þar sem við lágum lengi í sólinni
og drukkum kaffið okkar, við
undirspil árinnar og fuglasöngs.
Því það er mikið fuglalíf þarna.
Öðru hvoru röltum við um eyna,
því þar er mikinn og skemmtileg-
an gróður að sjá.
Þegar við höfðum fengið nóg af
sólbaðinu og rólegheitunum feng-
um við okkur langan og góðan
göngutúr. Fórum fyrst upp að
stíflunni og sáum þar álftirnar,
sem alltaf verpa þar, með ungana
sína. Og svo áfram upp í Árbæjar-
safn, þar sem við fengum okkur
súkkulaði og pönnukökur í Dill-
onshúsi, og kurteisar stelpur í
upphlut afgreiddu okkur úti á
pallinum.
Þarna í Árbæjarsafni var nóg
að skoða. Fyrir utan húsin af
ýmsum gerðum er þar nú bráð-
skemmtileg myndasýning vestan
af Patreksfirði í skálanum sem
járnbrautin er í. Þar má sjá
hvernig fólk naut lífsins upp úr
aldamótunum.
Við vorum svo heppin að nýbúið
var að opna merkilega flugsýn-
ingu með nýuppgerðum gömlum
flugvélum. Ekki kann' ég nein skil
á slíkum gripum, en bæði við
hjónin og krakkarnir höfðu mikið
gaman af að skoða þær.
Maður þarf semsagt ekki að
flengjast í heitum bíl langt út úr
Reykjavík, til að njóta góðviðris-
daganna og útilífs. Ég mæli með
því við þá sem vilja vera úti að
gera slíkt hið sama sem við
gerðum. Líka má taka strætó í
Blesugrófina. Eiginlea höfðum við
hugsað okkur að fara aftur á
þennan stað, og taka þá gönguferð
upp eftir Elliðaárdalnum eða upp í
Breiðholt á eftir, en það þekkjum
við lítið.
Ég græt á nóttimni
J.B. skrifar:
Þessi orð urðu mér
minnisstæð er mér varð
það á, er ég ætlaði að
hringja í bókabúð nokkra
í henni Reykjavík, að
velja skakkt númer. Við-
mælandi minn reyndist
vera einn hinna fjöl-
mörgu öldruðu borgara
sem Reykjavíkurborg er
enn svo lánsöm að mega
njóta samvista við.
í stað þess að biðja nú
kurteislega afsökunar á
þessum mistökum mínum
gerði ég mér lítið fyrir og
þverbraut allar siðareglur
Pósts og síma um al-
mennt velsæmi í tilvikum
sem þessum og ræddi við
þennan símnotenda vítt
og breitt um liðinn tíma
og líðandi stund. í ljós
kom að ungarnir höfðu
yfirgefið hreiður sitt fyrir
margt löngu, heimsóknir
voru aðeins á stórhátíð-
um, vinirnir góðu flestir
komnir yfir móðuna
miklu og þeir sem ótaldir
eru óumræðilega upp-
teknir við að eltast við
eigið skott. ,;Hvað ég
geri? spyrðu. Eg græt á
nóttunni." Þannig kemur
hinn beiski, sári og niður-
drepandi einmanaleiki í
ljós. Það er nöturlegt til
þess að vita hversu marg-
ir eyða síðustu árum ævi
sinnar í einhverri mestu
fátækt og umkomuleysi
sem á jarðríki fyrirfinnst,
— einmanaleikanum.
Þær stórfelldu breyt-
ingar sem orðið hafa á
háttum íslendinga á
seinni hluta þessarar ald-
ar hafa getið af sér
vandamál sem í raun eng-
in lausn hefur verið fund-
in á. Þó hefur verið reynt
að bæta hér úr og á ég þar
við hina félagslegu þjón-
ustu. En ég leyfi mér að
fullyrða að skipulagning
og sérstaklega uppbygg-
ingin sjálf ber slíkan
keim af uppáhellu og soð-
vatnsstíl að engu tali tek-
ur. Það vantar alltaf og
ævinlega raunhæf og
hvetjandi verkefni. Verk-
efnið sem gefa lífinu ein-
hvern tilgang, verkefni
sem höfða til einstakl-
inganna, verkefni sem af
samfélaginu sjálfu eru
metin að verðleikum. Við
sem erum í rásmarki
steypukassaspretthlaups-
ins eða á víxla- og lána-
stiginu sést einatt yfir
þann Akkilesarhæl sam-
félagsins að vinna ekki
þegar bráðan bug að því,
að vinna aldraðra verði
metin að verðleikum. Ver-
um minnug þess að sjálf
verðum við gömul, lúin og
þreytt. Tökum þátt í kjör-
um þessa fólks. Styðjum
það á brautinni til lífsins.
Væntanlegar hljómplötur
frá Tívolí og Bara-flokknum
Tvær nýjar íslonskar
hljómplötur cru væntanlojar á
markaðinn á næstu döKum, að
því cr scgir í frcttatilkynninKU
frá útgáfufyrirtækinu „Stcin-
ar“ hf.
Þá færist það einnig í vöxt að
erlendar hljómplötur séu press-
aðar hér á landi og hefur það
gefið góða raun, bæði hvað
snertir verð og gæði framleiðsl-
unnar, en unnt er að selja
hljómplötur á mun hagstæðara
verði en ella, séu þær pressaðar
hér heima.
Islensku hljómsveitirnar
tvær, sem nú senda frá sér
skífur, eru hljómsveitin Tívolí,
sem nú sendir frá sér aðra
smáskífu sína, Þrumuvagninn,
með þremur lögum, en manna-
breytingar hafa átt sér stað
innan hljómsveitarinnar frá því
að fyrsta hljómplata þeirra kom
út í fyrra og hefur hún nú
haslað sér völl sem þungarokk-
hljómsveit — og Bara-flokkur-
inn frá Akureyri, en þeir hafa
nú hljóðritað 6 lög undir stjórn
Tómasar Tómassonar í Hljóð-
rita. Það verður 12 tommu plata
og sú fyrsta frá hendi Bara-
flokksins.
Nú hafa þrjár af plötum Mike
Oldfields verið pressaðar hér
heima; „Tubular Bells", sem er
fyrsta plata Oldfields og tvær
síðustu plötur hans; „Platinum"
og „Q.E.“. Koma þessar skífur á
markað á næstu dögum. Mike
Oldifeld er í hópi virtustu
popptónlistarmanna og þykja
tónsmíðar hans höfða til breið-
ari hóps en almennt gerist. Þá
mun „Steinar" hf. innan
skamms gefa út fyrstu hljóm-
plötu bresku hljómsveitarinnar
Lynx, sem notið hefur tals-
verðra vinsælda að undanförnu,
en hún ber heitið „Intuition".
Reuter rekin
frá Teheran
London. AP.
STJÓRNVÖLD I Teheran
hafa fyrirskipað að Reuter-
fréttastofunni í Teheran
verði lokað snarlega og allir
starfsmenn þar hafi sig á
brott. í íranska útvarpinu
sagði, að fréttastofan hefði
verið miðstöð samsæris gegn
islamska lýðveldinu.
Alan Thomas, fréttaritstjóri
hjá Lundúnaskrifstofunni
sagði, að mjög óljósar fregnir
hefðu borizt af málinu og væri
verið að reyna að ná sambandi
við starfsfólk skrifstofunnar í
Teheran.
Reuter-fréttastofan var ein
síðasta vestræna fréttastofan
sem fékk að starfa það, t.d. var
AP-skrifstofunni lokað í
febrúar 1980 , og starfsfólkið
rekið úr landi.

Blaðburðarfólk
óskast
Happdrætti heyrnarlausra ’81
Dregiö var í happdrættinu þ. 1. júlí sl. Vinnings-
númer eru þessi;
1. 23.004 11. 11.989 21. 19.285
2. 22.401 12. 49.113 22. 194
3. 31.497 13. 21.934 23. 16.979
4. 21.167 14. 35.444 24. 5.782
5. 15.604 15. 500 25. 38.593
6. 27.047 16. 28.973
7. 30.156 17. 428
8. 25.917 18. 19.500
9. 33.590 19. 3.137
10. 40.608 20. 48.748
Þökkum veittan stuöning.
Félag heyrnarlausra,
Skólavöröustíg 21.
Símar 13560—13240.
Austurbær
Laugavegur 1—33
Lindargata
Barmahlíö
Bergþórugata
Úthverfi
Langageröi
Laugarásvegur 32—77
Rauðageröi
fRmgtiitfrltifeife
Hringið í síma 35408