Morgunblaðið - 09.08.1981, Qupperneq 30

62
MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 9. ÁGÚST 1981
Slagbrandur
Umsjón: Halldór Ingi Andrésson.
Fræbbblarnir bjóða upp
Fræbbblarnir hafa sent frá
sér nýja fjögurra laga plötu
undir samheitinu „Bjór“.
Á plötunni eru lögin „Bjór“,
sem er eftir Arnór og Valgarð,
„Critical Bullshit“ eftir Arnór og
Valla líka og „No Friends" eftir
Arnór og Valla. Lögin voru
tekin upp í Hljóðrita af Sigurði
Bjólu.
Fréttst hefur einnig að til
standi að koma Fræbbblunum
á framfæri í Japan og jafnvel
gefa út hljómleikaplötu í Japan
og það tvöfalda!
hia
Hinn íslenski þursaflokkur
eöa Þursarnir, eru um þessar
mundir að rísa upp og hefja
landreisu mikla. Byrja þeir
með hljómleikum á Selfossi
14. ágúst og fara síöan til
Hornafjarðar og á Austfirðina
og svo framvegis.
Þursarnir veröa bara fjórir
í þessari reisu, þeir Egill
Ólafsson, söngvari og
hljómborösleikari, Tómas
Tómasson, bassaleikari,
Þóröur Árnason, gítarleikari
og Ásgeir Oskarsson,
trommuleikari. Á dagskránni
hjá þeim, sem veröur um
einn og hálfur tími, verða
3—4 lög af Þursaplötunum
þremur, síöan nýjar útsetn-
ingar á nokkrum lögum úr
Gretti, auk nýrri laga sem
veröa í meirihluta. Eftir þetta
ferðalag hyggjast þeir svo
taka upp stóra plötu til út-
gáfu í vetur.
„PLÁGAN"
BUBBI MORTHENS
(Steinar 044) 1981
Sólóplata Bubba, „ísbjarnarblús",
var eins og vítaminsprauta í ís-
lenska plötuútgáfu þegar hún kom
út fyrir rúmu ári. Hún var líka
tímamótaplata og flestir gerðu sér
grein fyrir því strax. Síðan hafa
komið fram nýir spámenn og gefið
góða von, en enginn þó á sama
mælikvarða og Bubbi Morthens og
Utangarðsmenn.
Á milli „ísbjarnarblús" og „Plág-
unnar" komu þrjár plötur frá Utan-
garðsmönnum, 4-laga plata,
„Geislavirkir" og „45 rpm“, allt
góðar rokkplötur.
- O -
„Plágan" er blanda af áhrifum og
tónlist sem Bubbi hefur verið að
vinna í og ætlar sér að vinna í.
Kkkert laganna átta eru í sama stíl.
Hann bregður fyrir sig rokki, þjóð-
lagastíl, blús, reagge-rokki og suð-
ur-amersíkum þjóðlagastíl. Arang-
urinn er misjafn og þó flest laganna
nái festu með tímanum eru þau ekki
öll sterk. Textar laganna eru líkleg
það sem fólk athugar fyrst með
tílliti til fyrri platna. Nokkrir text-
anna eru ekki jafn skýrir og hefur
mátt venjast frá Bubba. Ekki er
jafn gott að segja hvað hann meinar
nú og afstaða hans sú sem hann og
Tolli, bróðir hans, taka, ekki fyrir
hvern og einn að kyngja.
Titillagið „Plágan" er hreinrækt-
að rokklag með kraftmiklum rokk-
söng sem fáir aðrir en Bubbi (og
Eiður Eiðsson (Tívolí)) virðast geta
sungið. Þorsteinn Magnússon
(Þeyr) leikur á rafmagnsgítar, eitt
af rafmagnaðri gítarspilum á ís-
lenskri plötu! Textinn í þessu lagi
virðist vera „martröð", lýsing á
plágu, eða hvað? Blúsrokkarinn
„Segulstöðvarblús" er sunginn með
jafn miklum tilþrifum og titillagið.
Textinn er eftir Þórarinn Eldjárn
og er með betri herstöðvarandstæð-
ingatextum sem heyrst hafa.
„Blús fyrir Ingu“ er ósköp venju-
legur blúsari; „I woke up this
morning ...“ Textinn er eins og
milljónir blúsara og lagið líka.
Hvorki verra né betra en einhvern
veginn ekki það sem við að búast frá
Bubba.
Þjóðlagaandinn er gripinn í
„Bólivar“, söguljóði Rudyard Kipl-
ings í þýðingu Magnúsar Ásgeirs-
sonar. Ljóðið er sterkt sem slíkt og
flutningur Bubba og félaga hans er
eins góður og hann getur verið.
Bakraddir, sem virka fjarrænar,
myndrænar og draugalegar eru
sungnar af Bubba, Magga (tromm-
ara) og Tómasi, en Tómas Tómasson
sá um upptökustjórn á plötunni og
sýnir og sannar enn sem fyrr að
hann er góður í því hlutverki.
Sterkasta og best grípandi lagið á
plötunni er „Þú hefur valið“.
„Rokk-calypso“ mætti kalla það, og
Bubbi flytur það líflega og hressi-
lega. Gítarlínan og synthesizerinn
vinna vel í uppsetningu lagsins.
Hvað varðar viðfangsefni textans,
sem er krossfesting á alkóhólistan-
um, finnst mér allt í lagi að
gagnrýna, en að upphefja hass um
leið get ég ekki séð að sé réttlætan-
legt á einn eða neinn máta. Það ætti
frekar að vera hlutverk Bubba, í
hans áhrifastöðu, að sporna við
notkun eiturlyfja nú þegar þau
virðast eiga greiðari aðgang í landið
og fleiri áhangendur, seka og sak-
lausa. Síðasta „tískualda" eiturlyfj-
anna setti svo sannarlega sitt mark
á mörg íslensk ungmenni sem í dag
eru rétt skriðin yfir þrítugsaldur-
inn.
En á móti alkóhólinu er fyrsta
versið gott:
„Ferðu í ríkið, fílaðu brennsann,
fíraðu á konunni með kjaftshöggi.
Taktu hana taki, terror á krakkann,
úti á tröppu ertu rólegur nágranni."
Og réttlæting samfélagsin á alkó-
hólinu:
„Allt í fínum fíling, slakaöu á,
ef glæpina fremur þú fullur.
Þá gengur þú gleiður í SÁÁ,
og grenjar þig alhvítan aftur.“
„Heróin“ heitir annað lag, sem er
í rokk-reagge-stíl eins og Clash
gerðu á sínum tíma. Utan um
reggae-taktinn er texti sem er
líklega gagnrýni á „kerfið" sem
gefur börnum sínum heróín í tann-
fé! Ég verð að viðurkenna að ég sé
ekki tilganginn í textanum þar sem
gagnrýnistextar þurfa að vera blátt
áfram og skorinortir, en ekki eitt-
hvað fyrir hlustandann að spá í, eða
skilja eftir spurningarmerki. Text-
inn er bara orðin tóm og lagið er
lélegt! Utangarðsmenn léku „Heró-
ín“ með öðru lagi á hljómleikum
áður en þeir fóru út. Vonandi kemur
það lag fram á í dagsljósið þar sem
það var betra og þá með texta við
hæfi.
„Elliheimilisrokk“ virðist byggt
upp í kringum textann sem er um
eitrað samband barnanna við öld-
unginn. Vissulega eru svona sam-
bönd til en ég veit um mannlegri
sambönd en þetta.
„Chile“ er lagið sem er í suður-
amerískum indíánastíl, með rödd
Bubba í aðalhlutverki og tekst
honum býsna vel. Einnig er synthe-
sizer-leikur Tomma áberandi og
kassagítarleikur Þórðar Árnasonar
„JACK
MAGNET"
Jakob Magnússon
(Steinar 041) 1981
„JACK MAGNET" er önnur platan
sem Jakob Magnússon vinnur
vestan hats, en hann er búsettur
þar.
Eins og á „fusion“-plötunni
„Special Treatment" eru honum til
liösinnis margir bestu og dýrustu
stúdíóspilarar vestan hafs svo sem
Jeff Porcaro, Stanley Clarke, Steve
Forman, Tom Scott, Jerry Hey,
Freddie Hubbard, Victor Feldman,
Alex Acuna og Bill Champlin. Og
þessir hljóöfæraleikarar eiga þaö
allir sameiginlegt aö þeir spila
jöfnum höndum hvaöa tónlist sem
er, en þó mest þá tónlist sem
Jakob flytur á „Jack Magnet"
Jazz/Pop/Fusion.
Doobie Brothers flytja svona
tónlist, Quincy Jones, Steve
Winwood Crusaders, Grover
Washington og fleiri.
Á þessum vígstöövum virðist
„Jack Magnet" vera líkleg til vin-
sælda. Lögin eru nefnilega mörg
hver mjög góö og útsetningar
fallegar, litríkar og reglulega vel
unnar, sem ekki er hægt aö segja
um margar íslenskar plötur.
Efnl textanna er líka litríkt og
meö kímni sem ætti ekki aö
skemma fyrir.
Fyrri hliðin er mun léttari og
líkari Kobba en hin síöari sem er
meira inn á jazzbræöingslínunni. Á
fyrri hliöinni eru lögin: „Meet Me
After Midnight", „Movies", „Old
Jack Magnet" og „I Can’t Get
Enouth" sem öll gætu náö góöum
árangri á vinsældalistum í Banda-
ríkjunum meö góöri kynningu, sér-
staklega er lag Jakobs „Movies"
faliegt, meö laglínu sem er sérlega
sterk og grípandi, og það er
laglínan í „Meet Me After Midnight"
líka. Einnig eru á þessari hlið lögin
„Passion Fruit", sem hét „Herra
Reykjavík" á plötu Stuömanna (Tív-
olí) og „From Now On“.
Seinni hliöin byrjar á tveim
lögum sem Craig Marsden syngur,
„I Can’t Live Without lt“ og „You’ve
Got lt“. Craig er aö öllum líkindum
svartur söngvari ef marka má
soul-tilþrifin í röddinni.
Fjögur siöustu lögin eru svo
meira í „Special Treatment" stíln-
um, mikið spil og jazzbræöingurinn
á fullu.
Af plötum Jakobs, „Horft í roö-
ann", „Jobbi Maggadon" og
„Special Treatment", er þessi nýja
langbest og sýnir hann fullfæran
um aö senda frá sér plötu sem
höföar til fleiri en hans sjálfs og
nokkurra annarra, þó seinni hluti
plötunnar dragi þó nokkuð um
heildarsvip hennar. Hia
í lok lagsins. Textinn fjallar um
morðið á Allende og áhrifum þess.
Eins og fram hefur komið eru
margir mjög góðir punktar á „Plág-
unni“. Lögin „Þú hefur valið", „Bóli-
var“, „Chile“, „Segulstöðvarblús" og
„Plágan" eru mjög góð lög og í
þessari röð. Bestu textarnir eru við
„Segulstöðvarblús", „Bólivar" og
„Þú hefur valið". Bubbi syngur
persónulegar en gengur og gerist,
þ.e. tilþrifin eru meiri og spil og
útsetningar hæfa efninu.
En þessi plata er misrishá, góðu
punktarnir góðir en fer stundum
langt niður. Boðskapur textanna er
líka of einhæfur, neikvæður og
þunglyndur. En „Plágan" er þó með
betri íslenskum plötum í langan
tíma.
hia