Alþýðublaðið - 18.02.1959, Qupperneq 11

Alþýðublaðið - 18.02.1959, Qupperneq 11
flugvégarnars Flugfélag íslands. Millilandaflug: Millilanda- flugvélin Hrímfaxi fer til Glasgow og Kaupmannaliafn ar kl. 8.30 í dag. Væntanleg aftur til Reykjavíkur kl. 16.35 á morgun. Innanlands- flug: í dag er áætlað að fljúga til A'kureyrar, Húsavíkur, ísafjarðar og Vestmannaeyja. Á morgun ér áætlað að fljúga til Akureyrar, Bíldudals, Eg- ilsstaða, ísafjarðar, Kópa- skers, Patreksfjarðar og Vest mannaeyja. Loftleiðir. Leiguflugvél Loftleiða er væntanleg frá London og Glasgow annað kvöld. Hún heldur áfram til New York eftir skamma viðdvöl. Skipging Ríkisskip. Hekla fer frá Reykjavík á hádegi í dag austur um land í hringferð. Esja var væntan- leg til Reykjavíkur í nótt að austan úr hringferð. Herðu- breið er á Austfjörðum á suð urleið. Skjaldbreið kom til Reykjavíkur í gær frá Breiða fjarðarhöfnum. Þyrill fór frá Reykjavík í gær til Aust- fjarðahafna. Helgi Helgason fer frá Reykjavík á morgun til Vestmannaeyja. Skipadeild SÍS. Hvassafell er í Reykjavík. Arnarfell er í Reykjavík, Jök ulfell var við Færeyjar 16. þ. m. á leið til Sauðárkróks. Dís arfell er í Reykjavík. Litla- fell er í Hafnarfirði. Helga- fell er í Gulfport. Hamrafell er væntanlegt til Batum 20'. þ. m. Jelling fór 12. þ. m. frá Gdynia áleiðis til Akureyrar'. Eimskip. Dettifoss fór frá Reykjavík 16/2 til Rostock og Ventspils. Fjallfoss fór frá Hafnarfirði í gærkvöldi til Vestmannaeyja, Akraness, Eatreksfjarðar, Þingeyrar, Akureyrar og Reyðarfjarðar og þaðan til Hull og Hamborgar. Goða- foss fór frá Ventspils í gær til Hangö, Gautaborgar og Reykjavíkur. Gullfoss fór frá Kaupmannahöfn í gær til Leith og Reykjavíkur. Lag- arfoss kom til Reykjavíkur 16/2 frá Hamborg. Reykja- foss fór frá Seyðisfirði 15/2 til Hamborgar, Rotterdam, Antwerpen og Hull. Selfoss kom til New York 14/2, fer þaðan 24—-25/2 til Reykja- víkur. Tröllafoss fór frá Vent spils 15/2 til Hamborgar og Reykjavíkúr. Tungufoss íer frá Reykjavík í kvöld til ísa- fjarðar, Sauðárkróks, Siglu- fjarðar, Dalvíkur, Akureyrar Og Húsavíkur. Messur Hallgrímskirkja: Föstumessa í kvöld kl. 8.30. (Litanía sungin, hafið passíusálma með.) Sr. Jakob Jónsson. Dómkirkjan: Föstumessa í kvöld kl. 8.30. Séra Jón Auðuns. Neskirkja: Föstumessa í kvöld kl. 8.30. Fólk er beð- ið að taka með sér passíu- sálmana. Séra Jón Thorar- ensen. Laugarneskirkja: Föstumessa í kvöld kl. 8.30. Séra Garð- ar Svavarsson. Litla dönskubókin er ný bók, sem Ágúst Sig- urðsson magister hefur sam- ið og er ætluð efstu bekkjum barnaskólanna. Bókin er myndskreytt og henni fylgir ýtarlegt orðasafn. Höfundur bókarinnar efnir til nám- skeiðs fyrir byr jendur á aldr- jnum 12—13 ára og hefst þaö' í dag kl. 6. Innritun í síma 15155. —Trinrli ri1 [aegsEa?six-/:«aoBtsM——fci Ég heyrði að majórinn sagði um leið og ég gekk nið- ur stigann: „Voruð þið ekki fjórtán?“ Enginn svaraði. Ég flýtti mér inn í borðsalinn. Það var lagt á borð fyrir okkur við annan helming borðsins. Síðan kom autt bil og við hinn endann sat majór- inn ásamt tveim liðsforingj- um. Fvrir framan þá var á- vaxtaskál. Cotterill og hinir samferða- menn mínir stóðu upp, þegar ég kom að borðinu. Majórinn horfði glottandi á okkur. Unga liðsforingj anum leidd- ist greinilega. Þriðji Rússinn, sem var með skegg, starði á obkur með hálfopinn munn- inn. Ég settist við hlið Cotterill. Það mælti enginn orð frá vör- um fvrr'en Csepege kom með vínfloskurnar. Csenpge hafði gert allt til að okkur hði sem bezt. Á borð inu var hreinn hvítur dúkur og hann hafði skipt um skvrtu. Servéttan, sem hann bar á annarn hendinni var tandnrhrpin Uann þaut til og frá píns off bvfhiga í hunangs- leit. Fenn var barnslega hrif- inn vfir að hafa vestrmha ferðamenn td að stjana við og hann nan* hes<5 að sjá, hve vandr^^alpcf við vorum, sitj- andi við sama borð og Rúss- arnir Cqpnppe ffprði sitt bezta til að vera elskulegur við báðo aðila. fOVktir sýndist á öllu, Sð Rúc«arnir vrn’u vanir að bonða kvöldtrerð á lcránni qg hefðn hpft bað fvrir sið, síö- an hoiv komn frá Györ aðal- bPekí«töðnnnnm. Cotterill saífði rnér seinna. að Rússarn- ir hefðn komið eftir að þau voni kpGj fíj borðs. Csepege hafði tekið á móti þeim með barsek com er koniak unnið úr pTmikósum. Hann hafði gefið heim í skvn að hann vær vinveittnr Ameríku og sacd Wm nokkrar skrýtlur, þar sem frerf vnr grj’n að RÚSS um. Þá höfðTT Rússarnir kom- ið inn n<? iim joið höfðu allir hæ+t að hlnpía Csepege hafði gpnsrið tíl hpirra og boðið þeim vín. Maiór Surov fékk sér (dí>s oo- var ena hæðnari en fvrr: hann fór að telia, hve mamr væm viðstaddir og SpiJrði TTm okkur V.). ..Ávextirnir eru tres góð- ir“. sasfði Cspnege. „Maturinn verðnr fprficf toijt de suit. Fá- ið vkknr dálítið du vín“. y- Hp^n fór inn { eldhúsið. Það v'ar vandræðaleg bögn. AHir fpngu sér ávexti. Surov hóf af’nr að telja. það var eins o« hann væri að leika með okkur. -Þrpttán er óhappatala", sauðj hann. „Vantar einhvern ykkar?“ -Hr. Flemyng", sagði ég, alltof snöggt. Allir störðu ; á mig. ,,Flemvng“. sagði Surbv. Hann fékic sér sopa af barack. „Já. Flemvng. eins og mað- urinn hét. s°m fann unn neni- sillínið“, sagði hr. Gulbran- son. -Ég héit oó Rússi hefði fund ið nenisil1ínið“, sagði Surov stríðnisleva. Þá spurði hann liðsforincfiann. sem sat hiá honum að einhveriu og mað- urinn með skeggig kinkaði á- kaR kolli . Kanfpinn Guzdov, sem er miöcr lærður efnafræð- inffur er mér algjörlega sam- máie" oncfði hann. . Þá hlintið hið að hafa á rétt.u að standa“, sagði pró- fesKorinn hrvggur og snýtti sér. „Við höfum uppgötvað flesta hluti“, sagði Surov graf Sagan 9 GEORGE TABORI: alvarlegur. „Er það ekki rétt hr„ hr....“ Hann snéri sér að Þjóðverjanum. „Kretschmer“, sagði Þjóð- verjinn. „Jú, auðvitað hafið þið gert það“, bætti hann við. Surov starði lengi á hann og Þjóðverjinn byrjaði aftur aö borða ávextina sína. „Hvað er þetta með hr. Flemyng?“ spurði Surov mig, en hann leit ekki af Þjóðverj- anum og ávextinum hans. „Því kemur hann ekki?“ Ég roðnaði. „Hann er veik- ur“. „Það var leiðinlegt“, Surov leit á mig. Ég hefði ekki átt að segja meira, en hann hafði þau á- hrif á mig, að mér fannst ég burfa að segja allt. „Það er ekkert alvarlegt; aðeins væg flenza.“ Rödd mín skalf. „Hefur hann háan hita?“ sagði Surov með uppgerðar- umhvggju. „Það held ég ekki, en ég veit það ekki. Hann á engan hitamæli“. Mér var heitt í andliti. ,.Éff á heldur engan hitamæli" Ég sneri mér til frú Rhinelander. „Eigið hér hita- mæli, frú Rhinelander?“ legt megi virðast, þá komu þeir ekki aftur“. Þögn okkar var þrungin hatri, en Surov virtist ekki finna það. „Það er einn góður læknir í aðalbækistöðvunum í Györ“, hélt hann áfram. „Fimmtíu kílómetra héðan. Á ég að senda eftir honum?“ Ég reyndi að vera róleg. „Það er engin þörf á því. Þakka yður samt fyrir“. „Eruð þér vissar um að þess þurfi ekki með?“ spurði hann. Ég hataði hann sífellt meir. ,,Hárviss“. „Það er ekki eingöngu vegna þess, að þér treystið ekki rússneskum læknum? Satt að segja hef ég ekki mik- ið álit á þeim heldur. En þessi maður lærði í Prag“. Csepege kom inn með „am- báttir“ sínar. Þau báru stærð- ar föt með rjúkandi heitu káli. „Spéiialitá de la húss“, sagði hann. Hann hikaði eins og hann vissi ekki hverjum hann ætti að bjóða fyrst. Hann brosti til mín og hlýtur að hafa hugsað sem svo, kur- teisi skal sett hærra en stjórn- mál, því hann gekk til mín með fatið, en í þeim svifum var farið að skjóta af vélbyss- um úti. 13. Frú Rhinelander brýsti syni sínum ósjálfrátt að sér og frú Kretsnhmer veinaði. Ég leit á Surov. Hann var að borða ávöxtinn sinn eins og ekkert hefði skpð. Csepege hefur víst sýnzt vissara að bjóða Rússunum fvrst, eftir að bePa skeði. Kurteisi var iú alltaf kur- teisi, en vélbyssur vom morð. Það heyrðist aftur skothríð. „Þéir eru í hermannaleik“, kallaði litli ameríski dreng- urinn hrifinn, en enginn brosti. Serov benti Csenege á að bjóða okkur f-'mst. „Látið þetta ekki á vkkTir fá“. sagði hann. „Það eru pnn smá skær ur barna fvrir utan“. Hann friðartímum, sem erfitt er að lifa. Það er svo erfitt að taka ákvarðanir einn. Á friðartím- um er alltof mikill tími til að hugsa. Það er hættulegt að hugsa of mikið.“ Hann tók upp glas sitt og ætlaði áð súpa á, en þá heyxðist aftur rat-tat tat fyrir utan. Mér Mrmst hann kipnast við, en hann drakk út úr glasinu í einum teig og gaf skeggjaða kaptein inum fyrirskipun. Skeygjaoi kapteinninn kinkaði ko^li og flýtti sér út. Það var eíns og Surov væri drukkinn. Hsnn talaði þurr- lega, en alltaf eins os hann væri að hæðast að okkur eða sjálfum sér. Stundum kom bjarmi í ausm hans eins og eldflauesr væru að springa. „Skothríðin harna úti“, sagði hann. „És? bekki mína raenn. Þeim bvkir vænt um hörn. Já, það gerir þeim“, sagði hann eins o« einhver hefði verið að mó'mæla honum. „Engum þvMr vænna um börn en rússneskum her- manni. en samt cætu þeir ver ið að skiótq á börn einmitt núna. Hvprs vegna? Vegna þess að skipanir eru skinanir og skipanir hafa á réttu að standa einní« begar þær eru rangar. Siáið bið nú til. Það sem ég á við. er. er bað ekki furðuleot. bið eruð álitnir óvinir okkar, en Ungverjarn- ir vinir okkar — eða er það ekki? Sam*- sitiið þið hér og borðið fvllt kál með mér en hermenn mínir drepa Ung- verjana á meðan. Hvers vegna? Voonq boss að okkur er bannað að drena ykkur, hvernig sem á stendur, en við verðum að stonna bessa vesa- linga m«ð gaddavír. skrið- drekagildrtim n« vé1bvssum. Guði sé lof fvrír skipsnimar, annars mvn-'b oinbver snyrja og bað er óhægilegt að vera spurður réttum spurningum á rangri st.undu. Sögðuð þið eitthvað?" Allir hættu að borða. „Nei“, sagði ég. Franrbald af 9. síSu. voru þeir Gunnlaugur, sem skoraði 6 rnörk. Ragnar skor- aði 7 mörk oe Eínar skoraði 4 mörk. Hialti stóð sig off vel í mark, en hann kom inná seint í fyrri hálfleik og lék það sem eftir var leiksins. Beztu menn norska liðsins voru Roy Yssen, skoraði 6 mörk, og markvörðurinn Tor Hoff Olsen. Dómari leiksins var sænsk- ur, Digþy Stolt að nafni. Voru sumir dómar hans miög vafa- samir og einnig hefði hann mátt dæma strangara, þegar líða tók á leikinn. f jt? VERDFtfTTT D AFUR NOR«KlJ1? íaiGUR. Um leikinn í heild er það að sekja, að Norðmenn unnu verð skuldaðan sigur. Voru þeir leiknari en okkar menn og betri skotmenn. Flest mörkin, sem þeir gerðu, voru skoruð af nokkuð löngu færi. Norska lið- ið er nú almennt tahð vera sterkara en bað var í fyrra. íslendingar geta vel unað þessum lírslitum. Var frammi- staða liðsins í heild góð og el þeir hefðu bvrjað leikinn með meiri hraða og verið ákveðn- ari, hefði leikurinn vafalaust orðið enn jafnari. Liðið virð- ist hafa ágætt úthald og hinn stóri völlur vii’tist ekki há okk- ar mönnum mikið. Hafsteimt. Hún starði á mig eins og ég væri barn. sem stæði á g.iáar- barmi. „Nei, það á ég ekki“, sagði hún með stirðlegu brosi og rauðar skellur komu á háls hennar. ..Ég á mæli!“ sagði frú Kret schmer sigri hrósandi. Surov leit frá einni til ann- arrar og kinkaði koFi. „Það var gott“, sagði hann við frú Kretsihmer. „Inflúenza getur verið mjög hættuleg“. Hann snéri sér aftur til mín. „Sér- stnklega á þessum tíma árs, faðir minn dó t. d. úr flenzu í bvltingunni“. „Þér þurfið ekki að hafa á- hvggjur af þessu“, fullvissaði ég hann. „Það er fallega gert af vður, en það er óbarft“. Hann fékk sér annan sopa. ..Það er ég nú ekki viss um. Ég má ekki til bess hugsa að eitthvað komi fyrir hr. Flem- vng. Við ættum að ná í lækni fvrir hann“. Hjarta mitt hætti að slá. „Það var ágætur spí- tali hér“, hélt Surov áfram. ..Fn einn góðan veðurdag, já, hað var í síðustu viku. há tóku læknarnir og sjúklingarnir upp á því að fara í gönguferð til Austurríkis. Og þó furðu- sagði hæðnislpga víð Cotter- iU: „Lögregluaðgprðir eins og þér mvnduð síálfcagt kalla ]Dað. Það er sennilpga aðeins bfll. sem ekki nam staðar á rétt.um stað og stnndu". Ég fékk mér fvlR kál og rétti frú Gulbvancon fat.ið. „Okkur er skmoíS að skióta“ sgaði Surov í líkri rödd og safnverðir notn. „Skroanir eru skipanir. Þér ættuð að vita hvernig Pr“, sagði hann við Ampríkanann. „Kannske þér hofið verið í hernum á stríðcá”nnum.“ „Ég var í s1ðliðinn“, sagði hr. Rhinelander. ..Á Kyrrahaf inu, brjú ár“. „Jæia. há vitið bér við hvað ég á. Skipanir ern þægilegt fyrirbæri. Þær cpgia manni, hvað gera skal og maður ger- ir bað og engmu snvr neins. Skipanir auðvpMa manni að lifa lífinu. Þú ert bér og ó- vinurinn þarna Fqð eru að- eins tvær hbðar. svört og hvít. Skipanir ern hvíld. Þær afnema þörfina fvrir sjálf- stæðar hugsanir. Þ°ss vegna eru stríð svo vinsæl! Þegar ekkert stríð er. bnrfa allir að hugsa. Þegar stríð er, þarf enginn að hugsa. Það er á UT UR MYRKRINU Alþýðublaðið — 18. febr. 1959 11

x

Alþýðublaðið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.