Morgunblaðið - 15.11.1991, Blaðsíða 37
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 15. NÓVEMBER 1991
3 r
Minning:
Benedikt Blöndal
geta aðstoðað frænku í öllum henn-
ar önnum.
Ég gleðst yfir því að Sigga
frænka fær nú hvíld eftir langa
jkví, 94 ár, og fær nú vonandi að
hitta sinn elskaða mann sem hún
lifði fyrir af slíkri óeigingirni að
hans vilji var hennar vilji. Hún bar
svo mikla virðingu fyrir honum og
hans störfum að það var hennar
hamingja í lífinu að standa við hans
hlið og það gerði hún með miklum
sóma. Blessuð sé minning hennar.
Hafi elsku Sigga frænka þökk
fyrir allt og allt.
Herdís Þorvaldsdóttir
í dag fer fram útför Sigríðar
Víðis Jónsdóttur frá Dómkirkjunni
í Reykjavík, en hún verður til mold-
ar borin í Laufási við Eyjafjörð við
hlið eiginmanns síns, Jóhanns
Skaptasonar, sýslumanns í Barða-
strandarsýslu og síðar bæjarfógeta
á Húsavík og sýslumanns í Þingeyj-
arsýslu.
Sigríður fæddist 15. apríl 1897
á Þverá í Laxárdal, S-Þing. Móðir
hennar var Halldóra Sigurðardóttir,
er var austfirskrar ættar, dóttir
Sigurðar Guttormssonar, Vigfús-
sonar, stúdents og alþingismanns á
Arnheiðarstöðum á Fljótsdalshér-
aði, en kona Sigurðar var Guðríður
Eiríksdóttir á Skriðuklaustri Aras-
onar á Hafursá. Faðir Sigríðar var
Jón Þveræingur, sonur Jóns Jóa-
kimssonar bónda á Þverá og fyrri
konu hans Herdísar Ásmunasdóttur
frá Stóru-Völlum. Þannig stóðu að
henni traustir og sterkir ættstofnar
á báða vegu.
Foreldrar Sigríðar hófu búskap
sinn á Þverá og bjuggu þar til árs-
ins 1898, en fluttust þá suður til
Reykjavíkur. Þar stundaði Jón
skrifstofustörf. Starfsins vegna var
hann um nokkurt skeið búsettur í
Hafnarfirði eðatil ársins 1914. Sig-
ríður var því aðeins árs gömul, er
hún fluttist suður. Systkini Sigríðar
voru Auður, f. 1892, Jón, f. 1894,
María, f. 1895 og Þórný, f. 1904.
.Þau eru öll látin.
Sigríður fermdist í Garðakirkju
á Álftanesi. Hún gekk í Flensborg-
arskóla í Hafnarfirði og lauk þaðan
prófi. Þar kepþti hún um efsta
sætið við bekkjarbróður sinn Jón
Helgason, skáld og handritafræð-
ing. Ekki varð af því, að Sigríður
færi í Menntaskólann í Reykjavík,
eins og hugur hennar stóð til, þar
sem fyrri heimsstyijöld og sú
kreppa, sem henni fylgdi, kom í veg
fyrir það. í nokkur ár hlaut hún
tungumálakennslu í einkatímum í
Reykjavík.
Veturinn 1915-16 dvelur hún á
Innra-Hólmi á Skipaskaga og síðar
er hún í vist hjá Sigurði Eggerz,
ráðherra og sér um börn hans. Síð-
an vinnur Sigríður í Bókaverslun
ísafoldar, þar tii hún fer til Dan-
merkur haustið 1920. Ævintýraþrá
og löngun til að sjá sig um í heimin-
um dregur hana þangað. Þar dvelur
hún í tvö ár, lærir kjólasáum og sér
fyrir sér með saumavinnu. Notar
hún tímann vel til að fræðast og
ferðast mikið um Danmörku. Um
tíma er hún í hússtjórnarskóla frök-
en Sahls í Kaupmannahöfn.
Eftir heimkomuna haustið 1922
vinnur Sigríður ýmis verslunar- og
skrifstofustörf. Hún býr nokkur ár
í Hafnarfirði hjá Maríu systur sinni.
Þar vinnur hún sem launagjaldkeri
hjá s/f Akurgerði, umsvifamiklu
fiskvinnslufyrirtæki, sem flytur ma.
saltfisk til Spánar. Sumarið 1927
hættir hún þar störfum vegna
veikinda. í Reykjavík býr hún hjá
foreldrum sínum og Jóni Víðis bróð-
ur sínum. Hún var alla tíð mjög
hænd að móður sinni og dáðist að
dugnaði hennar og fórnfýsi.
Hinn 6. júní 1930 giftist hún
frænda sínum Jóhanni Skaptasyni.
Hann er þá langt kominn í lögfræði-
námi, en hafði búið hjá frændfólki
sínu á námsárunum. Fyrstu hjú-
skaparárin eru þau búsett í Reykja-
vík og reisa sitt fyrsta hús á Eiríks-
götu 4. Jóhann er þá lögfræðingur
hjá Olíuverslun íslands h/f. Arið
1935 fer Sigríður með manni sínum
í nokkurra mánaða námsför til
Englands og Norðurlanda.
I nóvember 1935 er Jóhann skip-
aður sýslumaður í Barðastrandar-
sýslum. Þau Sigríður flytjast til
Patreksfjarðar í janúar 1936 og
koma sér fyrir í timburhúsi Bergs
Jónssonar fráfarandi sýslumanns. I
júlí sama ár brennur sýslumanns-
bústaðurinn. Sigríður lokast inni á
efri hæð hússins og stekkur niður
úr eldhafinu. Hún brákast illa í
baki og er flutt til Reykjavíkur og
liggur þar í gifsi í íjóra mánuði.
Jóhann heldur ótrauður áfram og
leggur grunninn að nýju húsi, nú
úr steini. Þau hjónin taka miklu
ástfóstri við héraðið.
Sigriður dáði allt sem greri og
var mikil ræktunarkona. Þau hjón
komu sér upp unaðsreit við heimili
sitt með fallegum tijágróðri. Við
Mikladalsá var girtur af reitur og
ruddur af gijóti og hófu þau þar
skógrækt, sem nú er í eigu Skóg-
ræktarféiags Vestur-Barðstrend-
inga. Pínulítið sumarhús reistu þau
á Hellu í Vatnsfirði og ræktuðu þar
einnig skógarreit. A Patreksfirði
voru þau í 20 ár.
1. júní 1956 er Jóhann skipaður
sýslumaður í Þingeyjarsýslum og
bæjarfógeti á Húsavík. Þar byggja
þau hjón nýtt embættishús, sem þau
nefna Tún. Strax er hafist handa
við að planta tijám við nýja heimil-
ið og er garðurinn í dag hinn
fegursti og öllum opinn.
Brennandi áhugi hjónana fyrir
öllum gróðri og ást Jóhanns á æsku-
stöðvum sínum verður til þess, að
þau kaupa sex hektara lands í
Skarði í Dalsmynni og girða það
af. Þar reisa þau sumarbústað, sem
þau kalla Skaptahlíð og gróðursetja
fjölda tijáplantna og hlúa að öllum
þeim gróðri, sem fyrir er, svo nú
er þar fagur skógur.
Hjónin voru samhent í áhuga sín-
um á menningarmálum og ber
Safnahúsið á Húsavík því glöggt
vitni, en þangað gáfu þau mest all-
ar eigur sínar.
Sigríði og Jóhanni varð ekki
bama auðið. Á heimili þeirra var
mjög gestkvæmt og húsmóðurstarf-
ið því æði erilsamt. Bar heimilið
vott um rausn og myndarskap hús-
móðurinnar, hvort heldur þ_að var á
Patreksfirði eða Húsavík. Á hveiju
sumri dvöldu hjá þeim um lengri
eða skemmri tíma systkini þeirra
hjóna og börn systra Sigríðar, sem
öll nutu ástríkis þeirra og leiðsagn-
ar.
Jóhann andaðist 12. október
1985 á heimili sínu Túni á Húsavík
og annaðist Sigríður hann til hinstu
stundar. Hún stóð alla tíð við hlið
manns síns í blíðu og stríðu og var
eins og björkin, sem vindurinn
treystir um leið og hann þýtur.
Eftir andlát Jóhanns flyst hún
til systursonar síns Jóns Hálfdán-
arsonar og konu hans Kristínar
Steinsdóttur, sem búsett eru á
Akranesi. Þórný móðir okkar Jóns
lést þegar hann var aðeins 8 ára
gamall og dvaldi hann oft á heimili
Sigríðar, sem reyndist honum þá
sem besta móðir. Börnum Jóns og
Kristínar gekk hún í ömmu stað.
Sigríður var ákaflega barngóð og
hafði unun af að fylgjast með
þroska allra sinna frændbarna.
Síðustu fjögur árin dvaldi Sigríð-
ur öðru hveiju sér til hressingar í
Hjúkrunarheimilinu Sunnuhlíð í
Kópavogi og naut þar góðrar um-
hyggju hjúkrunarfólks, sem nú er
þakkað fyrir af alhug. Þar leit
frændfólkið inn til hennar og naut
þess að hlusta á frásagnir hennar
frá yngri árum, t.d. þegar hún var
í Danmörku, eða þegar hún tók á
móti dönsku drottningunni í
Reykjahlíð við Mývatn. Einnig hafði
hún mikla ánægju af að heimsækja
frændfólk sitt, þegar hún dvaldi hér
fyrir sunnan. Hún naut þess að
gefa og gleðja aðra. Undanfarna
mánuði dvaldi hún í Sunnuhlíð, en
var nú farin að hlakka til að fara
heim til fjölskyldu sinnar á Akra-
nesi, en þá kom kallið.
Ég kynntist Sigríði móðursystur
minni best eftir að hún fluttist suð-
ur fyrir 6 árum. Hún var alltaf glöð
og jákvæð og þakklát fyrir hvað
lítið, sem fyrir hana var gert. Hún
talaði oft um, að spor sín hér í full
94 ár væru orðin nógu mörg. Samt
fylgdist hún af áhuga með öllu því,
sem var að gerast í kringum hana
og hélt óskertum sálarkröftum alla
sína löngu ævi. Þannig lifði hún líf-
inu lifandi til hinsta dags.
Minningin mun lifa um fallega,
virðulega konu, sem alltaf var
snyrtileg og smekkvís í klæðaburði
og öllum sínum háttum og mátti
aldrei vamm sitt vita. Nú, þegar
kveðjustundin er komin og leiðir
skiljast að sinni, fylgja Sigríði hlýj-
ar hugsanir og þakkir fyrir þau
góðu kynni og vináttu, sem hún
ætíð sýndi okkur öllum. Það var
mikil Guðs blessun og auðna að fá
tækifæri til þess að kynnast frænku
minni og þakka ég henni fyrir allt
sem hún var mér. Hennar er gott að
minnast.
Hildur Hálfdánardóttir
Fleirí greinar um Sigríði Víð-
is Jónsdóttur bíða birtingar
og munu birtast í blaðinu
næstu daga.
Fæddur 23. maí 1924
Dáinn 8. nóvember 1991
Það er erfitt að trúa því að Binni
afi sé dáinn. Afi sem var svo góður
og hjartahlýr. Afi sem vildi allt fyrir
vini sína gera, svo þeim liði sem
best. Ég man líka vel hvað hann
hafði ákveðnar skoðanir og yfirleitt
gafst maður upp vegna þess að hann
gat rökrætt endalaust.
í vor. eignuðumst ég og unnusti
minn dóttur og kom afi strax á
sjúkrahúsið til að sjá enn eitt lang-
afabarnið.
Fyrir stuttu fórum við mæðgurnar
í heimsókn til afa, sem var heima
aldrei þessu vant. Annars eyddi afi
mörgum stundum á púttvellinum eða
í göngutúrum. Hann tók okkur opn-
um örmum og rétti dóttir mín lan-
gafa sínum rósir og brostu þau sínu
blíðasta hvOrt framan í annað.
Ég get endalaust rifjað upp minn-
ingar um afa, en með þessum fáu
kveðjuorðum þakka ég Guði fyrir
að hafa átt afa að.
Kallið er komið,
komin er nú stundin,
vinaskilnaðar viðkvæm stund.
Vinirnir kveðja
vininn sinn látna,
er sefur hér hinn síðsta blund.
(V. Briem)
Benný, Bjöggi og Guðbjörg.
Að kvöldi 8. nóvember barst mér
sú fregn að Binni afi hefði kvatt
mig þann dag, á þeim tíma sem
honum leiddist hvað mest, þegar
skammdegið er að bresta á. Loksins
orðinn 67 ára sem hann hafði beðið
svo lengi eftir því þá ætlaði hann
að njóta lífsins. Á þessum tíma hafði
hann alltaf sagt að nú ætti maður
að vera á Spáni þar sem hann var
tíður gestur. Árið 1985 fór ég með
honum og vinkonu hans til Benidorm
í þijár vikur og þó að 45 ár skildu
okkur að skipti aldurinn ekki máli.
Fyrir stuttu var Binni afi matargest-
ur hjá mér og sambýlismanni mínum
og gerði þá grín að því að núna
væri hann loksins búinn að sækja
um allt sem tilheyrði því að verða
67 ára og vissi ekki hvað hann ætti
nú að starfa því öll skriffinnskan sem
því fylgdi væri fullt starf. Sumarið
1987 starfaði ég töluvert með honum
í ísverksmiðju sem pabbi rak og þar
þurfti oft að taka til hendinni, moka
og mölva ís sem var mikil erfiðis-
vinna, en afi lét það nú ekki á sig
fá. Einn daginn settum við stórt
sölumet og eina umbunin var að fá
5 mínútur og 1 hamborgara. Núna
síðustu mánuði var afi tíður gestur
á golfvellinum svo og í líkamsrækt-
inni og stríddi ég honum á því að
hann væri orðinn eins og hinir vaxt-
arræktarmennirnir, svo hraustlegur
og hress.
Ég vil þakka Binna afa fyrir allar
samverustundirnar sem ég fékk að
njóta með honum og ég er viss um
að núna er hann kominn í hlýjuna
og þar líður honum vel. Megi minn-
ing um góðan mann lifa lengi í hjört-
um okkar.
Elínborg Benediktsdóttir
í dag verður til grafar borinn elsk-
ulegi afi minn hann Binni, og langar
mig að minnast hans í fáum orðum.
Ég ólst upp hjá afa og ömmu og
því reyndist afi mér ekki bara afi
heldur sem faðir líka. Ég minnist
afa sem einstaklega ljúfs, skilnings-
ríks og einlægs félaga. Afí minn
starfaði mikið fyrir AA-samtökin.
Það átti hug hans allan að geta
hjálpað þeim sem áttu við áfengis-
sýki að stríða, og ekki taldi hann
eftir sér að sitja heilu dagana og
veita öðrum styrk, því hann var
búinn að ganga í gegnum þetta sjálf-
ur og talaði af reynslu.
Fyrir rúmu ári var hann farinn
að fínna fyrir óþægindum yfír höfð-
inu og reyndist það vera æðakölkun.
Svo fylgdi því að það voru farnir
að myndast tappar í æðum í höfðinu
sem virtust losna og núna síðast
myndaðist annar við hjartað sem
reyndist líka hafa losnað. Læknarnir
sögu að það væri með ólíkindum
hvað hann harkaði þetta allt af sér.
Hann afi var sko ekki tilbúinn að
láta þetta buga sig.
Hann var mjög trúaður og ég
þeld að það hafí hjálpað honum mik-
ið í gegnum veikindi hans og annað.
Eins ég nefndi áður vorum við
afi miklir félagar og þótti mörgum
skondið hvað við náðum vel samaní
Aldur og annað skipti ekki máli, við
gátum sagt hvort öðru allt sem okk-
ur lá á hjarta. Ég hlakkaði alltaf til
að fá hann heim.
Hans er nú sárt saknað af okkur
öllum. En nú er hann farinn í annan
heim og minningin um hann lifir í
huga okkar allra sem hann þekktum.
Blessuð sé minning hans.
Elsku mamma, Gunna frænka,
Kristinn frændi og aðrir aðstandend-
ur, Guð veiti ykkur styrk.
Hulda Birna
HELGARTILBOÐ
(eða á meðan dif9
Aðra Þú
Tilboð: daga: sparar:
* Barnaöryggisstóll kr. 6.598,- 8.944,- 2.346.-
* Sætaáklæði kr. 4.799,- 5.646,- 847,-
* Hjólkoppar, 4 stk. kr. 3.666,- 5.236,- 1.570,-
* Frostlögur 3,78 1. kr. 444,- 634,- 190,-
* Bensínbrúsi 20 1. kr. 1.245,- 2.951,- 1.706,-
BORGARTUNI26 - SIMI (91) 62 22 62 - FAX (91) 62 22 03