Morgunblaðið - 29.07.1998, Síða 20
20 MIÐVIKUDAGUR 29. JÚLÍ 1998
MORGUNBLAÐIÐ
LISTIR
KERAMIKSKÚLPTÚR eftir
Ingu Rún Harðardóttur.
Frá skúlp-
túr til nytja-
hlutar
MYNDLISTARMAÐURINN
Inga Rún Harðardóttir gekkst
nýverið fyrir sýningu á keram-
ikskúlptúrum sínum í Miðgarði í
Oðinsvéum.
Inga Rún lauk framhaldsnámi
frá listaskólanum í Kolding í Dan-
mörku 1996. Um verk sín segir
hún að grunnformið sé skúlptúr,
„unnin út frá því frumstæðasta og
fullkomnasta, þ.e. orminum og
manneskjunni". Út frá samein-
ingu formanna tveggja sprettur
eitt einfalt form sem verður að
ýmsum nytjahlutum, s.s. bóka-
stoðum og öskjum.
„Sköpun 1998“ í Slunkaríki
SÝNINGIN Sköpun 1998 verður
opnuð í Slunkaríki og Edinborgar-
sal á Isafirði í dag, miðvikudaginn
29. júlí, kl. 17.30. Þar sýna saman
Guðbjörg Kr. Ingvarsdóttir, Guð-
rún Halldórsdóttir og Katrín El-
varsdóttir skartgripi, leirlist og
ljósmyndir. Sýningin stendur yfir
til 16. ágúst nk.
Guðbjörg Kr. Ingvarsdóttir sýn-
ir skartgripi sem byggðir eru á
hugmyndum út frá íslenskum há-
fjallagróðri. Skartgripimir eru
unnir úr ýmsum efnum, s.s. silfri,
gulli, steinum, gleri og plasti. Guð-
björg lauk hönnunamámi frá
Institut for Ædelmetal í Kaup-
mannahöfn 1996 og hefur síðan
rekið vinnustofu þar í borg. Þetta
er þriðja samsýning hennar á Is-
landi en Guðbjörg hefur tekið þátt
í fjölda samsýninga í Evrópu. Um
þessar mundir tekur hún einnig
þátt í samsýningu skartgripahönn-
uða í Kunstindustrimuseet í Kaup-
mannahöfn og stendur sú
sýning yfir til loka ágúst.
Viðfangsefni Guðrúnar
Halldórsdóttur leirlista-
manns á sér einnig rætur í
íslenskri náttúm. Arfleifð
þar sem meðal annars er að
finna form kletta og fjalla,
víkingaskip og ímyndir
huldufólks. Guðrún fékk
sína fyrstu tilsögn í leirlist í
Boulder, Colorado í Banda-
ríkjunum 1986. Hún lauk
námi fi-á Brookdale Comm-
unity College og hefur sótt HÁLSMEN eftir Guðbjörgu Kr. Ingvarsdóttur.
námskeið hjá ýmsum þekktum
listamönnum í greininni vestan
hafs þar sem Guðrún hefur búið frá
1990. Verk Guðrúnar hafa verið
sýnd á fjölda sýninga í New Jers-
ey, New York og Pennsylvaniu á
undanfómum áram og listmunir
hennar era jafnan til sýnis í Gall-
ery Hrefna Jónsdóttir í Lambert-
ville, New Jersey.
Katrín Elvarsdóttir sýnir hand-
málaðar Polaroid-þrykkmyndir
byggðar á litskyggnum sem hún
tók í Prag á seinasta ári, en
myndstílinn hefur hún verið að
þróa undanfarin fimm ár. Við-
fangsefni myndanna er menning,
saga, trúarbrögð og arkitektúr.
Katrín lauk ljósmyndanámi frá Art
Institute of Boston. Hún hefur
haldið tvær einkasýningar hér á
landi og fjölda sýninga í Bandaríkj-
unum. Katrín er nú búsett í Dan-
mörku og starfar við ljósmyndun
bæði í Evrópu og Bandaríkjunum.
POLAROID-þrykk eftir Katrínu Elvarsdóttur.
KERAMIKSKÁL eftir Guðrúnu Halldórsdóttur.
Þröstur Ólafsson, nýráðinn framkvæmdastjóri Sinfóníunnar
Aukin gæði, bætt sam-
komulag og tónlistarhús
ÞRÖSTUR Ólafsson, nýráðinn fram-
kvæmdastjóri Sinfóníuhljómsveitar
íslands, segir að fyrsta verkefni sitt,
þegar hann tekur við starfinu 1. sept-
ember næstkomandi, verði að kynnast
hljómsveitinni og þeim málum sem
þar eru efst á baugi. Hljómsveitin hafi
náð mjög góðum árangri á liðnum
misserum, bæði hvað varðar listræna
tjáningu -og tækni, og það hljóti að
vera hlutverk framkvæmdastjórans
að leitast við að viðhalda þessum gæð-
um og auka þau með því að búa hljóm-
sveitinni það umhveifi sem hún eigi
skilið.
í annan stað segir Þröstur að ekki
verði hjá því komist að bæta sam-
komulagið milli hljóðfæraleikaranna
annars vegar og skrifstofu hljómsveit-
arinnar hins vegar en fram hafi komið
í blaðaskrifum upp á síðkastið að trún-
aðarbrestur hafi orðið milii þessara
aðila. „Það er ljóst að ýmis erfið mál
hafa komið upp í samskiptum þessara
aðila og nefhi ég þar brotthvarf
Osmos Vánskas hijómsveitarstjóra á
Þakrennur
Þakrennur
og rör ^
frá
m 3'iBA
BLIKKAS hf
Símar 557 2000 og 557 7100
Skemmuvegi 36 Bleik gata
Kópavogi
smurn tíma og erfið
launamál á síðasta
vetri.“
í þriðja lagi segir
Þröstur að fram-
kvæmdastjóri SÍ hljóti
að einbeita sér að bygg-
ingu tónlistarhúss -
leggja áherslu á að
þeirri ákvörðun verði
hraðað og fylgja henni
eftir af fullum þunga.
„Aðstaða hljómsveit-
arinnar til æfinga er af-
leit og hljómleikaaðstaða
ekki upp á marga fiska
og til að framtíð Sinfón-
íuhljómsveitar Islands
geti verið eins góð og að-
standendur hennar viija þurfa að
verða á þessu breytingar eins fljótt og
auðið er. Þjóðin hefur áður tekist á við
ýmis verkefni af þessum toga, reist fé-
lagsheimili og íþróttahús víða um land
og leyst húsnæðisvanda allra annarra
listgreina en tónlistarinnar, þannig að
ég er ekki í minnsta vafa um að hún
mun taka á þessu máli af sama krafti."
Mikill áhugamaður um tónlist
Þröstur hefur komið víða við á
starfsferli sínum. Hann er lærður
hagfræðingur og hefur gegnt ýmsum
störfum hjá hinu opinbera, verkalýðs-
hreyfingunni, fyrirtækjum og stjóm-
málasamtökum frá því á ofanverðum
sjöunda áratugnum. Hefur meðal
annars verið aðstoðarmaður ráðherra
og framkvæmdastjóri hjá Máli og
menningu 1973-80. Hann er nú for-
maður bankaráðs Seðlabankans. En
hvers vegna skyldi hann hafa sóst eft-
ir starfí framkvæmdastjóra SI?
,Á síðasta ári tók ég þá ákvörðun
að setja strik undir tæplega þijátíu
ára starf á sviði stjómmála, félags-
málahreyfinga o.s.frv. Fannst það
starf orðið nægilegt og vildi komast
úr því í eitthvað annað. Þegar starf
framkvæmdstjóra SÍ var auglýst leist
mér strax vel á það enda hef ég alla
mína ævi verið mikill áhugamaður um
tónlist; hef til að mynda verið áskrif-
andi að tónleikum SÍ í
meira en tuttugu ár og
áskrifandi að tónleikum
hjá hljómsveit í Þýska-
landi, þar sem ég var við
nám, þar á undan.“
Þröstur kveðst hafa
átt margar ánægju-
stundir á tónleikum í
Háskólabíói í gegnum
árin og nefnir tímabilið
frá 1993-96 sérstaklega
en þá var Osmo Vánská
aðalhljómsveitarstjóri.
„Það var virkilega gam-
an að fylgjast með
hljómsveitinni á því
alltof stutta tímabili í
sögu hennar enda fórum
við tónleikagestir ekki varhluta af því
hve gott samband myndaðist þá milli
hljómsveitai' og stjómanda."
Mun ræða við Vanska
Osmo Vánská hefur ekki stjórnað
SÍ á tónleikum frá því hann lét af
störfum vorið 1996 en Þröstur von-
ast til að fá tækifæri til að bjóða
honum hingað sem gestastjórnanda
í náinni framtíð. „Eg tek að vísu
fram að ég þekki ekki af eigin raun
hversu djúp sárin eru sem þessi að-
sldlnaður skildi eftir og veit ekki hve
málið er viðkvæmt en mun að sjálf-
sögðu ræða við hann þegar tækifæri
gefst.“
Þröstur er ekki eini maðurinn sem
tekur við lykilhlutverki hjá Sinfóníu-
hijómsveit Islands í haust. Nýr maður
tekm- einnig við starfi aðalhijómsveit-
arstjóra, Rico Saccani frá Bandaríkj-
unum, og Sigrún Eðvaldsdóttir mun
leysa Guðnýju Guðmundsdóttur af
hólmi sem konsertmeistari næstu tvö
árin. Segir Þröstur spennandi að
koma að hljómsveitínni við þessar að-
stæður en það verði jafnframt krefj-
andi.
„En umfram allt hlakka ég til að
takast þetta verkefni á hendur og von-
ast til að að mér megi auðnast að að-
stoða Sinfóníuhijómsveit Islands í því
að ná frekari árangri á komandi ár-
um.“
Þröstur
Ólafsson
Háskaleg kynni
í Fiskinum
MYjVPLIST
Fiskurinn, Skóln-
vörðustfg 22e
HÁSKALEG KYNNI
Helga Þórsdóttir og Daníel Magnús-
son. Opið daglega frá 14:00 til 18:00.
Til 29. júlí.
Á SKÓLAV ÖRÐU STÍ GNUM
hefur verið opnað lítið og skamm-
líft gallerí, Fiskurinn. Ég segi
skammlíft, vegna þess að því er
ekki ætlað að hýsa nema fjórar
sýningar og loka síðan. Það er þó
ástæða til að vekja athygli á
staðnum, því vel er að verki stað-
ið. Á bak við sýningarstaðinn
stendur félagskapur, „Regla
fisksins“, sem í eru fimm lista-
menn af yngri kynslóð, sem að
eigin sögn hafa að markmiði að
sjá um sýningar, hvar sem færi
gefst á, nýta ólíka miðla og fá
ólíka listamenn til að vinna sam-
an, og nýta margmiðlun og inter-
netið. Þau standa ekki við orðin
tóm því sýningarnar á Skóla-
vörðustígnum eru skipulagðar
einmitt með þetta í huga. Hver
sýning er samvinna tveggja lista-
manna, einn reyndur listamaður
og svo einn óreyndur, sem vinna
saman, bæði fyrir sýningarrýmið
og fyrir margmiðlunarefni á CD-
ROM disk. Regla fisksins hefur
einnig sett upp vefsíður, sem
hægt er að nálgast á slóðinni
www.this.is/icthys. Á meðan á
sýningunum stendur er síðan boð-
ið upp á sýningar á athyglisverð-
um myndböndum. Allt er þetta
svo vandlega skipulagt að maður
hneigist til að líta á sýningarnar
fjórar sem eitt samhangandi verk-
efni, enda er markmiðið að gefa út
allt margmiðlunarefni sýninganna
saman að þeim loknum.
Ég hefði kosið að gagnrýna
sýninguna eftir að hafa séð þær
allar fjórar, enda sé ég verkefnið
fyrir mér sem eina samhangandi
heild. Hugmyndin að sýningunum
heillar mig líka meira en þessi til-
tekna sýning, en það er hugsan-
legt að hún njóti sín betur þegar
maður hefur fengið tækifæri til að
bera hana saman við þær sem á
eftir koma. Þau sem urðu fyrst til
að sýna eru Daníel Magnússon og
Helga Þórsdóttir. Daníel er eink-
um þekktur fyrir hagleikssmíði
sína, skápa og hirslur, pússaðar
límtrésplötur og húsbúnað-
arskúlptúra. Helga er aftur á móti
nýútskrifuð úr MHÍ og ekki er
mér kunnugt um hvort hún hefur
sýnt að ráði hér á landi. Þau mæt-
ast í sameiginlegum áhuga á inn-
réttingum og húsbúnaði, hvemig
fólk skapar sína eigin litlu veröld
og hvernig hlutirnir í kringum
það virðist tala til okkar. Sýningin
samanstendur annars vegar af
tveimur innrömmuðum textum og
hins vegar af margmiðlunarefni,
sem hægt er að skoða af tölvuskjá
í sýningarrýminu. Textarnir eru
lýsingar á tveimur vel búnum
heimilum, hlutlaus upptalning,
kaldranaleg og ópersónuleg, á
innanstokksmunum, hvaðan hlut-
irnir eru fengnir og hver hannaði
þá. Á tölvuskjánum skiptast á
textabútar og nærmyndir af hlut-
um sem lýst er. Sýningin byggist
of mikið á textum og það er ekki
nógu mikið, hvorki í textunum né
heldur í myndefninu til að kveikja
á ímyndunaraflinu. Innrammaður
textinn minnir of mikið á manna-
lýsingar Birgis Andréssonar.
Reyndar er ég hissa á því að sjá
Daníel reiða sig svo mildð á texta
því yfirleitt eru verk hans mjög
hlutlæg og efniskennd. En þetta
sýnir kannski hversu langt hann
er tilbúinn að ganga til móts við
samstarfsaðila sinn. Ef aðrir þátt-
takendur ganga til verkefnisins
með sama hugarfari þá verður vel
þess virði að fylgjast með fram-
haldinu, enda verða ágætir gestir
sem heimsækja galleríið, m.a.
Hreinn Friðfinnsson, Þorvaldur
Þorsteinsson og Frans Graf.
Gunnar J. Árnason.