Kirkjublaðið - 01.10.1893, Blaðsíða 10

Kirkjublaðið - 01.10.1893, Blaðsíða 10
186 reyndi ekki að bæta í orði og verki. Og það var ein- hver töfrakraptur í þessu kærleiksríka hjarta. Henni á- vannst þar að bæta og laga, sera allir voru frágengnir. Allir þorðu að eiga hana að trúnaðarmanni, þeir fundu að þar var hinn »þagmælski kærleikur, sem trúir öllu, vonar allt, uraber allt«. Spilltustu glæpamenn viknuðu við orð hennar og ljetu af guðlasti sínu, því að »slíkur engill hlyti að vera sendur af góðura G-uði«. Og orðið sem hún flutti til hinna sjúku sálna var Guðs orð. Hún bað fyrir þeim og hún bað með þeim. Eptir hana eru þau heimsfrægu orð, að »kærleiki til sálarinnar er sálin i kærleikanura« (charity to the soul is the soul of the charity). Hún spurði ekki um trúarjátningar hinna bág- stöddu. Hún forðaðist allar átölur fyrir liðinn tíma, neyð- in er söm, þótt hún sje verðskulduð. Náðin í Kristi var hið fyrsta og síðasta í öllum boðskap hennar. Það var hin eina trúarsetning, sem hún vildi rötfesta í hverju mannshjarta. Fram að þrítugsaldri flutti hún trúarboð- skap sinn einslega og við daglega húslestra heima hjá sjer, en upp frá því prjedikaði hún stundum fyrir stórum samkomum, og hreif hjörtu áheyrendanna. Sem kunn- ugt er hafa kvekarar enga presta, en hver þeirra talar á guðsþjónustufundum, sem »andinn kemur yfir,« hvort heldur er karl eða kona. Elísabet Fry varð brátt góðkunn í hinum fátæku hverfum Lúndúnaborgar og á sjúkrahúsunum og þá ekki siður í sveitinni í kringum búgarð þeirra hjóna, en heims- fræg varð hún fyrst, er hún ljet móðurumhyggju sína koma niður A afbrotamönnunum í fangelsum hinnar stóru borgar. Mannsaldri á undan hafði ágætur maður, Jón Howard að nafni, lagt lífskrapta sína og loks lifið sjálft í sölurnar til að bæta hina ómannúðlegu og ósiðlegu fangavist í prísundunum. I flestöllum siðuðum löndum er sú vistarvera nú orðin svo góð, að hún enda tekur fram kjörum marga frjálsa manna, hvað alla aðbúð snertir, en í byrjun aldarinnar var ástandið hræðilegt. Newgate- prísundin í Lundúnum var ein hin alræmdasta. Elísabet steig þar fyrst inn fæti í febrúar 1813 og henni leið al- drei úr minni sú sjón. I 4 herberjum fremur litlum (alls

x

Kirkjublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjublaðið
https://timarit.is/publication/137

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.