Kirkjublaðið - 01.10.1893, Blaðsíða 11

Kirkjublaðið - 01.10.1893, Blaðsíða 11
187 190 ferhyrningsálnir) var hrúgað saraan 300 kvennper- sónum, dæmdura og ódæmdum, ungum og gömlum, án nokkurs tillits til afbrota eða sakargipta. I þessum her- hergjum urðu þær að elda matinn, þvo af sjer og sofa. Margar gengu að kalla allsnaktar og á nóttunni höfðu þær ekki annað undir sjer en bert moldargólfíð. Ohrein- lætið var hræðilegt, en siðaspillingin var þó enn hræði- iegri. Otakmörkuð brennivínssala var í sjálfu varðhald- inu. Ekki heyrðist annað en blótsyrði og saurugt tal. Það var sannnefndur kvalastaður fordæmrda þessi vist- arvera, og þaðan slapp víst engin út óspillt á sál og likama. Þessum vesalings konum varð starsýnt á hina tigu- legu kynsystur sina og tóku henni með ópi og óhljóðum, en augu hennar höfðu töfravald dýratemjanda og röddin var svo blíð en þó einbeitt, að öllu sló í logn er hún tók til máls og talaði til þeirra nokkur huggunarorð. Illa hafði verið spáð fyrir þessari för hennar, en allt skipaðist á betri veg, konurnar báðu hana að koma aptur. Nokk- uð fjekk hún þá þegar unnið þeim til híbýlabóta, en enn leið tími áður en hún verulega gat gefið sig að þessum starfa, og varði hún þeim tíma til undirbúnings og sam- ráða við ýmsa mannvini, sem henni voru samhuga og þekktu af eigin sjón umbæturnar á prísundunum i Banda- fylkjunum, en það ríki varð fyrst til mannúðarfram- kvæmda í þeirri grein. Meginregla hennar var sú, að aginn og betrun ein. staklinganna væri mark og mið varðhaldsvistarinnar. Oss finnst þetta ekki sjerlega nýstárlegt, en þá var hugs- unarhátturinn sá, að varðhöldin væru að eins fangabúr fyrir óarga dýr, sem þyrfti að gæta sem tryggilegast með sem minnstum kostnaði. I kærleiksanda og með kærleikskrapti kristindómsins brýndi hún jafnt fyrir land- stjórn og almenningi, að mannssálin er dýru verði keypt, Guð elskar hana, hún hefír eilíft, óendanlegt gildi. Fyr- ir að frelsa eina einustu mannssál verður aldrei ofmik- ið lagt í sölurnar. í árslokin 1816 var allt undirbúið. Hún hafði feng- ið 11 göfugar og góðar konur sjer til aðstoðar, og þessir

x

Kirkjublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjublaðið
https://timarit.is/publication/137

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.