Vísir - 24.07.1964, Blaðsíða 4

Vísir - 24.07.1964, Blaðsíða 4
K^'-ffJfíiflHlCff^E^^filTffiiTWfffivBn VÍSIR . Fösttídágur 24. júlí 1964. ¦¦¦¦¦¦¦¦MBÍ Langar mest af öllu til að færa og geta sungið betur Rætt v/ð unga dægurlagasöngkonu, Helgu Sigþórsdóttur frá Einarsnesi „Það var ekkert að fást við tuttugu og tveggja punda lax- inn — það var sá 16 punda, sem ég veiddi seinna, það var hann, sem ætlaði að gera út af við mig. Og svo þegar ég gat loksins kippt honum upp á ey- iná, þá er al'.t laust úr honum. svo að ég verð að fleygja mC'r ofan á hann ..." Það er gamall og góður kunn ingi minn og veiðifélagi úr Austf jarðaánum, sem er að segja mér frá frækilegri viður- eign sinni og nokkurra breið vískra stórlaxa fyrir skemmslu Við áttum dýrlega daga, hann og ég, í Vopnafirðinum, Breið dalnum og úti við Unuós síðasi- liðið sumar svo bauðst honum tækifæri til að skreppa austur á Breiðuvík i sumar, en mér ekki, og er þarflaust að vera að greina frá því, að ég öfund- aði hann. Engu að síður — eða kannski einmitt þess vegna — hafði ég litið inn á athafna- svæði hans á Röðli, til að inna hann frétta; annars eru veit- ingastaðir eitt af því, sem íg veit að er ti! í borginni og síð- an ekki söguna meir. Hvaöa érindi á maður líka þangaö, sem ekki er von í laxi nema soðnum, ekki einu sinni von ; ufsa nema sem niðursoðnum — sjólaxi. Aftur á móti er veiði saga í sínu fulla gildi, og mað- ur leggur eyrun við henni, hvs- svo senvhún er sögð. ÓVENJULEGA VEL SUNGIÐ Leggur eyrun við henni — það er nú það. Þarna gerðist semsé það, að ég var allt í éiníí farinn að leggja eyrun við í<í!t öðru; dægurlagi sungnu kven- mannsröddu — eða réttara sagt, kvenmannsröddu sem söng dæg urlag. Það skal þurfa dálítið tii að maður, sem alltaf hefi'r útvarpstónlistina glymjandi í eyrum sér í tíma og ótíma, og hefur vanið sig á það af frá- bærri viljafestu og illri nauðsyn að loka hlustunum fyrir henni. fari allt í einu að hlusta á þann söng; til þess þarf að vera vel sungið — og í þetta'skipti fannst mér óvenjulega vel sung- ið. Djúp altrödd, breiðari og f>- þvingaðri en búast má við þeg- ar um lítt lærðar söngkonur er að ræða, laus við alla tilgerð. Mér datt sem snöggvast í nug að enn hefði ég vist aldrei átt blaðaviðtal við innlenda dæ*- urlagasöngkonu; 'þar vantaði í safnið, en svo hvarf ég frá því aftur, og ætlaði að fara að spyrja kunningja minn nánara um laxana — hann hafði nef.ii lega ekkert minnst á þann þriðja, sem hann dró; sá var víst ekki nema sex punda. En það fórst fyrir, því að nú hófst annað dægurlag, sungið af sömu stúlku — en það hefði ég svarið fyrir, hefði ég ekki : heyrt og, séð: þaðnjsjálfur;;: W\r. var það ekki lengur altródd, .. heldur sópranrödd, ótrúlega lif og hreimmikil; dægurlaga söng- kona, sem ræður yfir svo ó- venjulegu raddsviði er þó sann- arlega blaðaviðtals virði, hugs- aði ég. Og kunningi minn keypti sig frá því að minnast á þann sex punda með því að bera þau boð til stúlkunnar, að mig lang^aði til að tala við hana: mér sýndist hann hálft í hvoru feginn. kannski ekki því, að ég skyldi vilja tala við haiv^i he'dur hinu, að hann skykli s'eppa við að tala um þriðia laxinn. SÖNGUR OG TÓNLIST í BÁÐAR ÆTTIR Dökkhærð stúlka, fríð sýn- um, lágvaxin og með björt, hug- ul augu; dálítið forviða, þegar ég fer að spyrja hana um ætt hennar og uppruna, en svavar þó greiðlega og hispurslaust. Helga Sigþórsdóttir frá Einars- nesi í Borgarhreppi... nei, það er ekki langt síðan hún fór að syngja dægurlög opinberlega; ekki nema ár og henni finnst það skammur tími, þegar hún lítur til baka. Hún á sex syst- kini, tveir bræður elztir, svo hún. Sönginn og tónlistar- hneigðina sækir hún í báðar ættir — afi hennar i móðurætt, Guðmundur á Valbjarnarvöllum byrjaði sem kirkjuorganisti að- eins tíu ára gamall, en Jón G. Þórarinsson, lúðrasveitarstjón er föðurbróðir hennar. Sjá:f söng hún fyrst „opinberlega'' sjö ára á skólaskemmtun og við fangsefnið var „Litla flugan" hann Fúsa, en Sigfús gaf henni lagið á nótum í viðurkenning- arskyni, og það viðurkenningar- skjal á hún ennþá. Já, það var skyldi ala með sér slfka löng- un og svo fór að ekki varð meira úr söngnáminu — hár- greiðslunáminu ekki heldur, og þetta urðu henni sár vonbrigði, sem hún hefur enn ekki gleymt. LÖNGUNIN SEM LÉT EXKI í FRIÐI. Því næst tók Helga Sigþórs- dóttir að vinna fyrir sér við afgreiðslustörf i mjólkurbúð og annað þess háttar, en löngunin til 'að tjá sig í söng lét har.a ekki í friði. Svo sá hún aug- lýsingu í blaði — einhver vildi ... . ... fá dægurlagasöngkonu til próS nesi, og hun heldur að oll systr . hQ„„ Jl™ o„„i,-,ot; >»« kini sín leiki á eitthvé'r't1' hljöð- J færi. Og þegar hún lagði leið sin.i hingað suður til hárgreiðslu- náms, greip hún fegins hendi eina tækifærið, sem ungri og peningalausri stúlku bauðst hér til söngnáms. Það var hjá hljómsveitarstjóra KK-sex- tettsins; óþarft er að kynna hann nánara, jafnvel ég veit hver hann er. En þó að hún vanrækti ekki námið á nehm hátt vegna söngsins, kunni „meistarinn" því illa, einhverra hluta vegna, að nemandinn þann, sem, auglýsti, það var ''-?\í'nio Ein'ar Logi,sem stjórnaði hljóm sveit á flugvellinum, hún fOr heim til hans og honum leizt svo vel á rödd hennar, að hann réði hana til að syngja með hljómsveit sinni. Það gekk vfe(, hún kveðst hafa lært mikið af því og nú syngur hún á Röð'i með hljómsveit Trausta Thor- bergs. AÐ GETA SUNGIÐ BETUR „Hijómsveitin er ákafloVjja samhent, og það er fyrsta skil- yrðið til þess að söngurinn verði eins góður og efni standa wmmmasmrjimxaexsa til. En mig langar til að læivi; mig langar að finna að - ág„ kunni að syngja. Ég hef mikla á nægju af jazz og sígildri tónlist og eiginlega hef ég áhuga á ö!I- um góðum söng. Það er mér víst í blóð borið. Og eins það, að ég hef ákaflega gaman af að syngja, ég held að ekkert v;.!di ég fremur gera — og að n.ig langi ekki til annars meir en að geta sungið betur....'' Og nú er hljómsvc';nni og gestunum farið að þykja ncg um hve lengi ég ræði við söng konuna. Hún kveður og gengur upp á hliómsveitarpallinn. Hvor röddin skyldi^ir^ þar næst?, Þá héfúj. ihnlenörÆægurfá'ga- söngkona bæzt. í; viðtalasafnið; og ég segi innlend, þvi að ein- hvern tíma átti ég viðtal við Alice Babs, þegar hiin var hér á ferðinni. Og nú skal kunn- ingi minn verða minntur á að hann eigi eftir að segja fndi frá orrustunni við sex punda laxinn . . . En hvað sem öllum laxi líð- ur — mikið er það gam^n, svona sem tilbreyting, að eiga tal við manneskjur, sem finnst að þær éigi mikið eftir ólært og langar einskis til meir en að mega gera betur. — lg LAXARÆí efur góða raun hjá japömkum manni íslenzkur maður, sem nýlega var á ferðalagi austur í Japan, tók þar eftír athygiisverðri frétt i blaði einu, sem gefið er út á ensku í Tokyo. Þar sem hann bjóst við að fréttin myndi vekja sérstaka athygli í hópi Iax- veiSimanna sendi hann Visi úr- kiippuna t'il birtingar. Hið japanska blað skýrir frá því, að japönskum áhugamrtnni í fiskirækt hafi nú tekizt það. sem talið hefur verið ófram- kvæmanlegt fram að þessu, að rækta lax í eldistjörnum Iíkt og silungar hafa verið ræktaðir. Japani þessi, sem heitir Tada hira Kaneno er 57 ára að aldri. Hann er ekki atvinnumaður i fiskirækt, heldur hefur harri stundað hana sem áhugamál og frístundagaman. Sjálfur er hann eigandi opinberra baðhúsa og efnaður maður. Kaneno hóf tilraunir si'nar með laxarækt veturinn 196? Þá fékk hann sér 2400 laxaseyði 2.5 cm. að lengd eins og au^- velt er að fá í laxaeldisstöðurn. En svo kemur nýjungin. Hann sleppti seiðunum ekki í á, svo að þau gætu leitað til hafs, heldur i 15 ferm. sjðgeymi. Eftir mikla vandvirkni het'ur honum tekizt að rækta f þf>ss um saltvatnsgeymi 200 laxa. sem eru 30 cm. að lengd. HeFur þetta leitt til þess, að Kaneno hefur nú hafið tilraunir í íaxa rækt í miklu stærri stíl. Spurn- ingin er hvort hægt sé að frarr. kvæma hana sem atvinnugrein Kaneno segir, að aðalatriðið til þess að ala megi það laxa- afbrigði, sem hann hefur sé, að halda stöðugum 20 stiga híta í vatninu eða eilítið lægra en 20 stig. Þetta heppnaðist honum, rreð því að blanda sjóinn, sem venjo lega er um 23 stiga heitur, með nokkru af brunnvatni, sem var 14 stiga heitt. En einnig skipti mjög miklu máli, að hann beitti mikilli vandvirkni við eldi fisks ins og hafði súrefnisblöndun nákvæma. Á myndinni sjást hinir yfirbyggðu sjógeymar, sem laxinn var ræktaður í og í horninu mynd af Japananum Kaneno. Kaneno gerir nú tilraunir með 21 þúsund laxaseiði, sem hann geymir í fjórum sjógeymum. El þessar tilraunir heppnast vei, er búizt við að fyrsti eldislax inn komi á markaðinn í október. Hið japanska blað hefur einr ig rætt við veiðimálastjóra Jaj ans, Kazuo Kobayashi og segir, að hann hafi hælt tilraunum Kanenons og að þær geti mark- 'itiih'iWI \ ili' II H m »|| n að tímamót og orðið undirstaða nýrrar atvinnugreinar. Þetta er athyglisverð frétt fyr ir laxveiðimenn. Margir eru þeir ábyggilega hér á landi-, sem hafa látið sér koma til hugar slíka laxarækt hér á landi, jafnvel hugsanlegt að einhverjir hafi gert tilraunir með hana í sjávarlónum, þó littlar sögur fari af því. 1

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.