Dagur - 21.12.1999, Side 6

Dagur - 21.12.1999, Side 6
6 - ÞRIÐJVDAGUK 2 1 . DESEMBER 19 99 ÞJÓÐMÁL Útgáfufélag: Útgáfustjóri: Ritstjóri: Aðstoðarritstjóri: Framkvæmdastjóri: Skrifstofur: Símar: Netfang ritstjórnar: Áskriftargjald m. vsk.: Lausasöluverð: Grænt númer: DAGSPRENT EYJÓLFUR SVEINSSON ELÍAS SNÆLAND JÓNSSON BIRGIR GUÐMUNDSSON MARTEINN JÓNASSON STRANDGÖTU 31, AKUREYRI, GARÐARSBRAUT 7, HÚSAVÍK OG ÞVERHOLTI 14, REYKJAVÍK 460 6100 OG 800 7080 ritstjori@dagur.is 1.900 KR. A MÁNUÐI 150 KR. OG 200 KR. HELGARBLAÐ 800 7080 Netföng auglýsingadeildar: greta@dagur.is-augl@dagur.is-gestur@ff.is Símar auglýsingadeildar: (REYKJAV(K)563-i6i5 Amundi Amundason (REYKJAVÍK) 563-1642 Gestur Páll Reyniss. (AKUREYRIJ460-6192 Karen Grétarsdóttir Sfmbréf auglýsingadeildar: 460 6161 Simbréf ritstjórnar: 460 617i(akureyrí) 551 6270 (reykjavík) Bamahús í fyrsta lagi Sólveig Pétursdóttir dómsmálaráðherra kvartaði yfir því á AI- þingi að málflutningur forsvarsmanna Barnahúss væri til þess fallinn að grafa undan trausti almennings á dómstólum. Það kann að vera dálítið til í því hjá ráðherranum, þó erfitt sé að átta sig á hvað hún er yfirleitt að fara með yfirlýsingu af þessu tagi. Er ráðherrann að senda út skilaboð um að forsvarsmenn Barna- húss eigi ekki að tala um þetta mál? Eiga þeir að sitja þegjandi hjá á meðan dómstólarnir þykjast ekki geta notað Barnahús vegna þess að það veiti meintum kynferðisbrotamönnum ekki nægjanlegt réttaröryggi að yfirheya misnotuð börn í vinsamlegu umhverfi!? í öðru lagi Það er vissulega erfitt að átta sig á ásökunum dómsmálaráðherra í garð forsvarsmana Barnahúss. En það er þó enn erfiðara að skilja röksemdir dómstólanna sjálfra fyrir því að sniðganga Barnahúsið, enda er það fyrst og fremst málflutningur dómstól- anna sjálfra og dómstólaráðs, sem er til þess fallinn að grafa undan trausti á þeim. Þrátt fyrir nýlega lagabreytingu er engin knýjandi lagaskylda sem gerir það að verkum að börn séu yfir- heyrð í húsakynnum dómsins sjálfs. Megin rök dómstólaráðs felast því í þeirri fullyrðingu að: „jafnræði sé betur tryggt á þeim hlutlausa stað sem húsnæði dómstóls óneitanlega er, en í Barna- húsi...“ í þriðja lagi I nafni réttarfarslegs jafnræðis og hins hlutlausa vettvangs telja dómstólar því réttlætanlegt að börn, sem lenda í ógeðfelldri misnotkun, fari á mis við einhver bestu og framsæknustu úrræði sem þekkjast í meðferð mála af þessu tagi. Þess í stað verði þeim gert að búa við hálf-lausnir. Slíkt er vitaskuld átakanleg misnotk- un á réttarfarslegum hugtökum. Hafi menn áhyggjur af stöðu meintra brotamanna á að bæta hana, en það á ekki að gera með því að gera stöðu lítilla barna lakari. Trúi dómarar og dómsmála- ráðherra því hins vegar, að Barnahús og starfsfólk þess sé óhæft á einhvern hátt, þá eiga þeir að segja það hreint út og rökstyðja. Þessi málflutningur dugar ekki. Birgir Guðtnundsson. Grýlubamið Guðni Þá liggur það fyrir staðfest í þingtíðindum að landsbyggðin er Grýluhellir. Það var sjálfur Guðni Agústsson, landbúnað- arráðherra, sem upplýsti þetta í umræðum á Alþingi um helg- ina. Umræðan snerist um það hvort hægt væri að stunda landbúnaðarrannsóknir úti á landi, en ráðu- neytisstjóri Guðna hafði sent Skagfirð- ingum bréf um að að slíkar rannsóknir væri einungis hægt að stunda í Reykjavík. Það lengsta sem hægt væri að fara frá hverfi 101 í Reykjavík án þess að missa vísindaandann, væri upp á Keldnaholt. Garri telur ástæðu til að benda á, að þó Keldnaholt sé kannski ekki beinlínis úti á landi, þá má sjá út á land þaðan - upp á Kjalar- nes auk þess sem það sést það- an til Akrafjalls og Skarðsheið- ar. Ráðuneytisstjórinn er því í raun velviljaður landsbyggð- inni. Grýluböm á grjóthólmn En í Grýluhelli landsbyggðar- innar virðast menn af ein- hverjum ástæðum ekki skilja þessi fræði og Garra sýndist vera biðröð eftir því að fá að komast í ræðustól Alþingis þegar málið var rætt þar. Allt voru þetta einhverjir gríslingar úr Grýluhellinum, lands- byggðarþingmenn og Grýlu- börn, sem vön eru að sofa á grjóthólum, ýla og hrína og ekkert þau skilja í hinni æðri veröld vísinda. Allir sem einn sögðu þeir að víst mætti stunda vísindi í Grýluhellin- V um, og vildu sumir ganga svo langt að láta reka ráðuneytis- stjóra Guðna fyrir það að vera svo stífur á Reykjavíkurvísind- um. Það Grýlubarn sem kom með þessa tillögu var enginn annar en sjáflur Páll Péturs- son, félagsmálaráðherra, sem er eins og landbúnarðarráð- herra þingmaður Grýluhellisins. Hver þeirra fé- laga svarar kall- inu Leppur, hver Skreppur og hver Leið- indaskjóða skal hins vegar ósagt látið. Vísinda-Vaka En það stóð ekki á Guðna sjálfum að svara kalli Rekjavíkurvís- inda, þegar hann setti sig í spor sjálfrar Grýlu. Landbún- aðarráðherra benti einfaldlega á kvæðið um Grýlu þar sem hún safnar börnum saman í poka. Vaka litla hugrakka kom þá með skærin og klippti á gat, svo börnin sluppu við að fara í Grýluhellinn. Eins sagði hann að væri með vísindin, þó vís- indamönnum væri safnað í poka, myndi Vísinda-Vaka bara koma og klippa gat, þan- nig að þeir klárustu myndu fara aftur til Reykjavíkur. Þessi snjalla dæmisaga Grýlubarns- ins Guðna kennir okkur í eitt skipti fyrir öll að það er til lít- ils að stunda vísindi í Grýlu- hellinum. Þeir sem í dag þykj- ast vera að stunda þar vísindi eru augljóslega dreggjar úr Grýlupokanum - einhverjir ómerkilegir labbakútar, sem Vísinda-Vöku þótti ekki taka að sleppa út. — GARRI Hin ógurlegu vandamál JÓHANNES SIGURJÓNS- SON SKRIFAR Nú líður að jólum hjá hnfpinni þjóð í vanda. Og vandamálin sem eru að sliga þjóðina eru eng- in smásmíði, eins og fjölmiðlar greina frá á degi hverjum. Þannig eru Vestfirðingar að dragast aftur úr Reykvíkingum í þróun atvinnutekna; ýmsir hafa þungar áhyggjur af fyrirhugaðri vínsölu á Kristnitökuhátíð á næsta ári; alþingismenn þora engu að spá um þróunina í kjara- málum; vinnuveitendur treysta sér ekki til að hækka Iaun um meira en 3,5%; 2000 vandinn er handan hornsins og jólakvíðinn ryður sér æ meira til rúms. Fnstiirvísavandinn Og þá er ekki allt upp talið, síð- ur en svo. Þannig er þjóðinni nú uppálagt að ormahreinsa hunda sfna; enginnn rækjutogari er nú á Flæmingjagrunni; einstæðir foreldrar eru skattpíndir mest; spáð er 4% verðbólgu; kalda stríðinu lauk lýrir 10 árum; opin- ber fyrirtæki luma á ólöglegum tölvuhugbúnaði að andvirði einn milljarður; starfshópur landbún- aðarráðherra reynir að tefja inn- flutning fósturvísa úr norskum kúm; kona hefur verið úrskurðuð dóttir móður sinnar; það stefn- ir í að laxveiði- leyfin hækki um 85% á næsta ári; eldur var borinn að menntaskóla- póstkassa; ljóða- bókum var gert alltof hátt undir höfði við tilnefn- ingu hinna ís- lensku bók- menntaverð- launa; skipulags- stjóra Iáðist að leggja mikilvæg gögn fyrir iðnaðarnefnd Alþingis. Og síðastæn ekki síst, þá eyða 'óiaj 'úUjble vJr íslenskir, kynsveltir karlmenn milljónum á nokkrum mínútum í nektarhúllum höfuðborgarinnar. ísland eða Tsjetsjnla Er furða þó jijóðin sé uggandi um sinn hag frammi á bjarg- brúninni nú þeg- ar líður að jólum? Er einhver mögu- leiki á því að jólin verði sigurhátíð sæl og blíð þegar flestir virðast rog- ast með svo mik- inn fortíðarvanda í farteskinu og sjá fram á annað eins í nánustu framtíð? Eina vonin er auðvitað sú að fara hina séríslensku leið og leggjast í samanburðarfræðin. Eins og vinnuveitcndur reyndar gera, þegar þeir segja að eldu megi hækka laun hér meira en í nágrannalöndunum til að spilla ekki samkeppnisstöðu fyrirtækj- anna. (Reyndar gleyma þeir að minnast á að á sama hátt á auð- vitað ekki að borga lægri laun á Islandi en í nágrannalöndunum, en það myndi kannski líka spilla samkeppnisstöðunni). En ef við eigum til einhvern snefil af ímyndunarafli, þá ætt- um við kannski að reyna að setja okkur í spor fólksins í Grosní, eða fólksins sem þreyir hungur- vökur um allan heim, þar sem dauðinn er eini öruggi og fasti punkturinn 1' tilverunni á hverj- um degi. Er þá ekki hugsanlegt að hlut- skipti okkar Islendinga, þó há- bölvað sé, sé e.t.v. þolanlegra en þau vandamál sem milljónir meðbræðra okkar og systra þurfa að glíma við á degi hverjum? 'íióil 'iknj 't.'mjm 'lv«j ‘go Tjaiiljl i> 'olil-y Erréttlætanlegtað tak- marka úttektirmanna meðgreiðslukortum á nektardansstöðum? Ólafur Amjjöró Guðmundsson eigandi Club 7. „Einstaldingar eiga að halda sig innan þeirra tak- marka sem þeim ber. Hinsvegar er jafn eðlilegt að þeir sem brjóta gegn ákvæðum viðskiptasamnings við greiðslukortafyrirtæki séu beittir þeim viðurlögum sem samningar kveða á um. Þannig gerist Jietta í siðaðra manna sam- félagi. Við á Club 7 áminnum menn þegar úttekt þeirra er komin upp í 70 jiúsund krónur þannig að þeir eiga að vita hvað þeir eru að gera. Séu jieir ofurölvi er reynt að koma þeim heim, fremur en að stofna til frekari viðskipta - sem ekki fá staðist." EinarS. Einarsson forstjóri Visa ísland. „í kortaviðskipt- um eru reglur, sem takmarka eiga áhættu við- skiptavina til dæmis ef kort glatast og þeim er stolið, en einnig til að lágmarka áhættu þess sem ber ábyrgðina; banka eða kortafyrirtækja. Þá eru allir sölustaðir flokkaðir eftir áhæt- tu. Upp hafa komið tilvik á nektar- dansstöðum þar sem fólk kannast ekki við úttektir af Visa-reikning- um sínum og ber við minnisleysi. Því er betra hafa vaðið fyrir neðan sig og setja takmörk við úttektum og slíkt er ekki forræðishyggja, heldur öryggisviðbrögð.“ Kolbrún Halldórsdóttir alþingismaðurVG. „I ljósi reynslu er álitamál hvort hafa eigi slíkt eft- irlit með þeim seni heimsækja nektardansstað- ina. Þegar menn eru að eyða jiarna hundruðum þúsunda króna á skömmum tíma, einsog mörg dæmi sanna, og eru ekld borgunarmcnn fyrir úttektun- um, sldl ég vel að sú krafa komi upp að eitthvað sé gert í málinu. Því hver á á endanum að borga - ef ekki neytandinn.“ Steinunn Valdís Óskarsdóttir „Mér finnst þetta fyrst og fremst vera mál greiðslu- kortafyrirtækj- anna og að sjálf- sögðu eiga þessir staðir að lúta öll- um sömu reglum og aðrir hvað varðar notkun greiðslukorta. Mér finnst kortafyrirtækin hafa tekið á þessu máli með afgerandi hætti og sýnt það að þau sitja ekki aðgerða- laus hjá þegar grunur leikur á að verið sé að hlunnfara viðskiptavini Jieirra. Þær upphæðir sem nefndar hafa verið í tengslum við þetta mál gefa hins vegar tilefni til að velta fýrir sér hverskonar jijónusta fari fram á |iessum stöðum." ‘ík) HijÁvt )cif'»rl 'Jaiéfiv Bgpinon

x

Dagur

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Dagur
https://timarit.is/publication/251

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.