Dagblaðið Vísir - DV - 03.03.1982, Síða 16

Spurningin
DAGBLAÐIÐ& VlSIR. MIÐVIKUDAGUR 3. MARZ 1982.
Lesendur Lesendur Lesendur Lesendur
Er gott að búa hér?
Spurt I Bolungarvflc:
Birgir Sigurbjartsson málari: Mjögi
gott. Næg atvinna, gott fólk en það er j
frekar dýrt að lifa.
DAGBLAÐID & VlSIR. ÞRIDJUDAGIJR 23. FEBRÚAR 1982.
Lesendur Lesendur Lesendur Lesendur
Unglingi i vanda synjað um aðstoð
—dæmalaus ólipurð
1115—9303 skrifar: Umfcrðarmiöstöö og þá yrði hann
sóttur og fargjaldið greitt.
Ég tcl þörf á að koma á framfærí Sá „góöi” maöur sagðist ckkert
fáhcyrðri reynslu minni af óþokka- þekkja hann og sinn tlmi væri allt of
hætti í mannlegum samskiptum. dýrmætur tjl að hann gæti staðið í
Sonur minn scm vcrið hcfur i sveit þannig vitlcysu og synjaði honum
uppi í Fljótshlið brá sér þangað i farsins.
vináttuheimsókn um siðustu helgi, svo Og burtu ók hálftóm rútan. Eftir
sem titt cr. stóð á þorranum, i roki og rigningu,
Hann ætlaði að koma heim á þriöju- klæðlitill unglingur, févana og aUslaus í
defiÍ. Tlilf —
ókunnugu plássi
Sem bctur fer varð siöar á vegi hans
vcnjulegur maöur, bóndi úr nágrcnn-
inu, sem gcrði sér þaö ómak að koma
drengnum aftur i sveitina. Það er gott
fólk sem í slikum tilvikum lætur sér
nægja þá lifsspeki að Guð launi fyrir
hrafninn.
Já, timi bilstjórans var of dýrmætur
til aö tefja hann til góðverka. ÖU
höfum viö eðlislæga þörf fyrir sjálfs-
virðingu, þeirri sjálfsvirðingu er tiöum
ákaflega nærtæk næring að láta
öðrum fmnast aö við séum eitthvað
sem máli skiptir. Og það er misjafnt
með hvaða hætti viö gerum það. En
ósköp er sú manneskja snauð og hefur
af litlu að taka sem verður aö trcysta
áUtið um mikilvægi sitt með þvi að
nlðast á þeim sem hjálparvana er.
Ástæðan fyrir þvi að ég skrifa þetta
bréf er sú að vonandi á þessi bilstjóri
langt líf fyrir höndum og hann og hans
líkar i starfi verða aö læra umburðar-
lyndi og skilning i mannlegum sam-
skiptum — eða hljóta hirtingu ella.
Sú hirting er bezt gerð með þvi að
skýra frá, vinnufélagar og aðrir sem til
þeirra þekkja sjá svo um fram-
kvæmdina með vandlætingu sinni.
Hallgrimur Krístj&nsson málara-
meistari: Já. Hér hef ég nóg að geraj
við mitt hæfi og því hvergi betra.
Ingibjörg Vagnsdóttir „listakona”:
Já, mjög gott. Það mætti vera fjöl
breyttara atvinnulíf.
Bílstjóri beittur þungum órétti
Kona úr Fljótshlíð hringdi:
Ekki get ég orða bundizt eftir að
hafa lesið þungar og óréttlátar ásakanir
sem Helgi Jónsson bilstjóri hjá Austur-
leið er borinn á lesendasiðu Dagblaðs-
ins og Vísis þriðjudaginn 23. febrúar.
Frá mér fór 16 ára strákur, harðdug-
legur og hlýlega klæddur, sem sagt fær
í flestan sjó. Hann er alls ekki ókunn-
ugur í plássinu, eins og faðir hans vill
vera láta í skammargrein þeirri sem
hann hefur sent frá sér. Bréf hans er
ábyrgðarlaust um saklausan mann.
Mér er kunnugt um að Helgi hefur oft
tekið i bílinn fólk sem ekki hefur greitt
fargjald sitt fyrr en á áfangastað. Einn-
ig vil ég geta þess að það er sími í bið-
skýli Austurleiða á Hvolsvelli og hefði
vel mátt nýta hann í þessu tilfelli. Eru
þetta því ómakleg skrif og ekki neinum
til sóma að skeyta skapi sinu á saklaus-
um manni og vera með ljótar og ósann-
ar fullyrðingar.
Hclgi hefur ætíð sýnt lipurð og
kurteisi. Vona ég að Rangæingar og
fleiri njóti þess sem lengst að Helgi aki
áætlunarbíl Austurleiða.
„Unglingiívanda synjað um aðstoð’
unglings.
bílstjóri Austurleiða og kona I Fljótshlíð gera nánari grein fyrir ferðum þessa
Að gera úlfalda úr mýflugu
—álit áætlunarbflstjórans á greininni um ungling í vanda
Vilhjálmur Jón Sigurpálsson, nemi i
húsasmíði: Já, það er ágætt. Ég er ný-
fluttur og líkar vel það sem komið er.
Helgi, bílstjóri Austurleiða, skrifar:
Þriðjudaginn 16. febrúar, þegar ég
var að leggja af stað til Reykjavikur á
áætlunarrútunni frá Hvolsvelli, kom til
mín unglingspiltur sem sagðist hafa
gleymt veskinu sinu og bað mig að lána
sér farið. Ég sagðist yfirleitt ekki lána
svona en spurði hvenær hann myndi
borga það. Þá yppti hann öxlum og
sagði orðrétt: „Ég veit það ekki.”
Þessi umræddi unglingur bað mig
aldrei um að aðstoða sig við að hringja
í föður sinn enda ætti unglingur á 17.
ári að geta hringt hjálparlaust. Einnig
hef ég fengið þær upplýsingar að hann
hafi oft hringt frá Hvolsvelli, þegar
hann hefur verið að koma í sveitina,
svo hann var nú ekki alveg ókunnugur i
plássinu.
Ef drengurinn hefði sagt það sem
stendur í skammargreininni 23. febrú-
ar, að faðir hans gæti greitt farið á BSÍ,
þá hefði hann fengið það lánað. Ég
sagði aldrei að minn tími væri of dýr-
mætur til að standa í svona vitleysu.
Hvað get ég gert að því þótt strákurinn
hafi verið klæðalítill á miðjum þorra í
roki og rigningu? Ég hefði kannski átt
að lána honum úlpu líka? Reyndar var
hann í úlpu og stóð við sjoppu þá á
Hvolsvelli sem er viðkomustaður
Austurleiða. Þar er sími svo allt var
þetta ósköp auðvelt.
Það þætti nú eitthvað skrýtið ef
sveitamaður kæmi i einn strætisvagna
Reykjavíkur og segðist hafa gleymt
veskinu og spyrði hvort hann gæti
fengið lánað farið. Það efa ég ekki að
svarið yrði neitandi. Um grein eins og
þessa, „unglingi í vanda synjað um að-
stoð”, má segja að gerður sé úlfaldi úr
mýflugu.
Jón A. Hansson húsasmiðameistari: :
Já, ágætt.' Það er miklu rólegra en í
Reykjavík en dýrt að lifa. A.m.k. er
orkan dýr.
Gestur O.K. Pálmason trésmiður:
Mjög gott. Engin vandræði að búa hér
ef stjórnvöld gerðu það kleift að búa
hér.
Seðlaveskið á Hvolsvelli hef ur fundizt
— unglingurinn beðinn að hafa samband við lesendasíðu
Vegna greinar sem birtist í Dag- ar, um ungling sem tapaði veskinu Seðlaveski hefur fundizt og telur finn-
blaðinu og Vísi þriðjudaginn 23. febrú-’ sínu, var haft samband við lesendasiðu. andi það vera veski piltsins. Eigandi
þess getur því haft samband við
lesendasíðu DV, Síðumúla 14, sími
86611, og fengið frekari upplýsingar.
-RR
Sjónvarp
í viðgerð
— en það er ekki sama hver gerir við
Elisabet Helgadóttir skrifar:
Skyldfólk mitt þurfti að fá gert við
sjónvarp. Töldum við að hægt væri að
gera við það heima því tækið var ekki
alvarlega bilað.
Myndin í sjónvarpinu var alltaf á
hreyfingu svo tækið varð að laga.
í blaði einu sáum við hvar auglýst
var að viðgerðarmenn gerðu við tækin i
heimahúsum væru þau lítið biluð.
Hringdum við á verkstæði það sem
auglýsti og viðgerðarmaður kom.
Hann sagðist þurfa að taka tækið með
sér á vinnustað þar sem ekki væri hægt
að gera við það á staðnum. Bauð
maðurinn þau vildarkjör að tækið yrði
sem nýtt fyrir 700 krónur og tilboð
hans stæði i eina viku. Hann tók 200
krónur fyrir að skoða tækið.
Tilboði viðgerðarmannsins var hafn-
að og tækið sett á verkstæði i Stórholti.
Þar kostaði viðgerðin 270 krónur og
var tækið sem nýtt á eftir.
Ég vara fólk við svindlurum sem
reyna að hafa fólk að féþúfu. Hefði
verið farið eftir tilboði þessa manns,
sem heim kom, hefði viðgerðin kostað
900 krónur.
Það or okkí hmgt að horfa é sjónvarp þogar myndin er á hreyfíngu on
þé er spurningin; hvar er bexta viðgerðarþjónustan?