Dagblaðið Vísir - DV - 03.12.1982, Side 10

Dagblaðið Vísir - DV - 03.12.1982, Side 10
ÍO DV. FÖSTUDAGUR 3. DESEMBER1982. Utlönd Útlönd Útlönd Útlönd Völd og vafasamur orðstfr Lyndon B. Johnson forseta —eins og þau eru nú afhjúpuð í viðamikilli ævisögu sem vekur mikla athygli íBandaríkjunum Robert A. Caro, höfundur bókarinnar „The Years of Lyndon Johnson: The Path to Power", sem er fyrsta bindið af þremur. Hann þykir hafa grafið upp gamlan sannleika um stjórnmálamanninn, sem dulist hefur fyrri ævi- skrárriturum. Mikla athygli vekur í Bandaríkj- unum um þessar mundir útkoma fyrsta bindis úr þriggja binda verki um ævi Lyndons B. Johnson Banda- ríkjaforseta, þar sem dregin er upp gjörbreytt mynd af manninum sem komst í forsetastólinn þegar John F. Kennedy var myrtur. Öáreiöanlegur og .lyginn meö taum- lausan metnaö, sem sparaöi engin ráö tii þess aö ota sínum tota og klifraði upp valdastigann í krafti peninga, aöallega annarra. Þaö er í stuttu máli lýsing bókarhöfundar, Roberts A. Caros, á stjómmálamanninum LBJ, eins og Johnson var oft kallaöur af löndumsínum. Umdeildbók Það vakti mikinn styr fyrst, þegar fyrir ári kvisaöist út að Caro hefði eftir fyrrverandi samstarfsmönnum LBJ að einlægt heföu honum verið aö berast ómerkt umslög troöin af peningum, sem lítil grein var gerö fyrir. Síöan hefur öldumar lægt og þegar fyrsta bindiö birtist loks nýverið lætur hærra í hinum sem vilja meta þaö viö höf- undinn að hann hafi á elleftu stundu bjargaö því aö hinn raunverulegi Lyndon B. Johnson týndist alveg á bak viö þá mynd sem hann sjálfur bjó til af sér og hélt á lofti. Blekkingarmynd, sem fyrri ævisöguritarar hafa ekki séö í gegnum. LBJ-áhangendur leggja fæö á höfundinn og bók hans. Peter S. Prescott hjá tímaritinu Newsweek lýkur miklu lofsoröi á starf Roberts A. Caros, sem hann líkir við þaö þegar Jakob stritaöi í tvisvar sinnum sjö ár til þess að fá Rakelar. Caro starfaði nefnilega ásamt konu sinni í sjö ár að undirbúningsrannsókn- um á fortíö og ferli Johnsons áöur en hann settist viö aö skrifa verkið. Áöur lá fyrir eftir hann bókin „The Power Broker”, ævisaga arkitektsins Roberts Moses, sem sömuleiðis haföi verið sjö ár í smíðum. Prescott segir aö bók Caros heföi aidrei orðiö til ef hann hefði gengið aö verki eins og aörir æviskrárritarar en ekki eins og rannsóknarblaðamaöur. Enda heföi engu mátt muna til þess aö lykillinn aö leyndarmálum LBJ hefði ekki horfiö. í gröfina með samtíma- mönnum hans, sem komnir eru á efri ár. Purkunarlaus bragðarefur Caro dregur upp vægast sagt fráhrindandi mynd af LBJ, sem um margra ára bil þótti meö áhrifamestu öldungadeildarþingmönnum landsins og hélt um svo marga þræöi í pólitík- inni í Suöurríkjunum aö Kennedy sá sér þann kost vænstan til aö tryggja brautargengi sitt í forsetakosn- ingunum á sínum tíma aö velja hann fy rir varaforsetaefni sitt. Caro segir að strax í barnæsku hafi LBJ verið ákveöinn í aö ná sínum vilja fram. Metnaður hans haföi verið svo brennandi og alltgleypandi, aö engin spuming um siðgæði, samvisku gat úr því dregið. — ,,Snilld hans lá í aö þræöa stíginn til valda, purkunarleysi í að eyöa öllum hindrunum, bragövísi til undirferli og svika, eftir því sem meö þurfti,” skrifar Caro. „Honum var leynimakk einkar lagiö og einhver sér- stök gáfa gefin til þess aö ná eyrum valdamanna og fá þá til þess aö vilja hjálpa sér. Hann sóaöi ekki þeim hæfdeikum til eltingaleiks við hugsjónir.” Höfundurinn segir að engin heim- speki eöa hugmyndafræði hafi íþyngt Johnson á ferli hans. Þvert á móti hafi gjörðir hans alla daga einkennst af óbeit á því aö láta knýja sig til þess að taka afstööu eöa króa sig til vamar einhverjum málstað eða málefni. Enda hafi hann verið snillingur í að víkjast undan öllu slíku. Stundum hafi gætt grimmdar í fari hans, þar sem hann einatt lét sér ekki nægja aö sigrast á andstöðunni heldur vildi g jör- eyðileggja hana einnig. Einkahagsmunir ogauðsöfnun I grúski sínu komst höfundurinn að því aö þau 21 ár sem Johnson gegndi opinberum embættum rakaöi hann aö sér fé. „Hann efnaðist að meöaltali um hálfa milljón dollara nettó á ári. ” Á stundum fóm hagsmunir kjör- dæmis Johnson saman meö einka- hagsmunum hans og þá þótti hann beita sér svo vel aö enginn þingmaöur heföi komiö jafnmiklu til leiöar fyrir eigiökjördæmi. . Til þess aö kafa sem dýpst í skap- gerö þessa margslungna viðfangsefnis grúskaði Caro í sögu feðra Johnson og fæöingarbyggö og rakti þráöinn allt frá stofnun Texas-ríkis, stríðsins við Mexikó og fram í peningapólitík olíu- kónganna. Fjallasveit Texas var á barndómsáram Johnson eitthvert afskekktasta og afræktasta hom landsins. Þar var ekki rafmagn eöa útvarp, ekki vatnsveita, fá dagblöö og engin nýsköpun, því aö enginn sneri þangaö heim aftur sem á annaö borö slapp þaöan einu sinni. Konur voru orðnar gamlar undir fertugu af öllu stritinu og eru ekki nema 50 ár síðan þessirtímarvoru. Móöir Johnson, Rebekah Baines, skar sig úr, menntaskólagengin og af fínna fólki komin, enda neitaði hún aö skúra gólfin, bera inn vatnið og rogast með eldiviðinn. Sonurinn, sem snemma varö hraðlyginn, sagði grönn- unum að hún gæfi honum stundum ekki einu sinni aö éta. Faöir hans var sex sinnum kosinn á ríkisþingið, stál- heiöarlegur stjómmálamaöur, sem starfaði f yrir hugsjónirnar en andaöist skuldum vafinn. Johnson leitaöi sér samúðar hjá ríkisstjóranum og sagöi honum að faöirinn heföi verið blá- fátækur drykkjumaöur. Snemma beygist krókurinn Stjómmálamaðurinn Johnson lét síðar mikiö af menntaskólaáram sínum þar sem hann heföi strax orðið stúdentaleiötogi og virðast æviskrár- ritarar hafa gleypt þaö hrátt. Caro telur-sig hafa komist á snoðir um annaö. Johnson státaöi af náms- afrekum, sem hann aldrei vann, laug og smjaöraöi, kinokaði sér ekki viö aö beita fjárkúgun, tók peninga til láns, sem hann aldrei endu^greiddi, réöi sér leigupenna til ræöu- og leiöaraskrifa, sem hann eignaöi sér og komst í forsvar fýrir atvinnumiðlun stúdenta. Á kreppuáranum var þaö voldug aðstaöa, sem leiddi marga á hans fund að biðja hann um greiða. Kom hann sér upp stuðningsliði og meö kosninga- svikum náöu þeir tökum á stúdenta- félaginu. Meöal skólasystkina gekk hann undir nafninu Johnson bullu- kollur, en hann fékk því komiö í kring aö slík uppnefni og önnur miður lof- samleg ummæli væra strikuð út úr skólablaöi og nemendatali. Strax þar var hann farinn aö stjóma því hvað opinberlega yrði um hann sagt, skrifar Caro. „Þær aöferöir sem Johnson til- einkaði sér í menntaskólanum viöhafði hann síöan til þess aö efla völd sín síöar þegar til höfuðborgarinnar kom,” segir bókarhöfundur. Síöar þegar Johnson var kominn á eftirlaun hreykti hann sér af því aö hafa gengið svo frá keppinautum sínum og and- stæöingum á þessari fyrstu stjórn- málagöngu sinni að þeir heföu veriö lengi aö rétta úr kútnum aftur. Eru þau ummæli til hljóðrituð. Sveik fóstra sinn Caro segir aö völdin hafi ekki spillt Johnson. Hann hafi veriö gjörspilltur áður en honum hlotnuöust þau. Hann hafi verið fullmótaöur 23 ára gamall, þegar hann 1931 fór til Washington sem einkaritari þingmannsins í kjör- dæminu. Sá hélt sig aðallega á golfvell- inum og í veislusölum en lét ritaranum eftir aö vinna fyrir kjördæmiö. Johnson réöi sér dygga aðstoöarmenn sem hann rak áfram eins og þræla- haldari. Hann lífgaöi upp fyrri samtök starfsmanna þingfulltrúa, sem kölluð voru Litla þingiö, og meö kosninga- brögðum varð hann formaöur þeirra. I krafti þess gat hann látið á sér bera. 1935 var hann oröin formaöur Texas- deildar æskulýðsráös og sérlegur skjólstæöingur Sam Rayburn, mesta áhrifa- og valdamanns Texas. Raybum var af öllum metinn sem mikill drengskaparmaður, sem lítið vildi hampa sjálfum sér, en því meira leggja í sölur fyrir málefnin. Um árabil var hann Johnson bæöi faðir og pólitískur leiöbeinandi. „Auövitaö sveik Johnson hann þegar Roosevelt leitaði sér aö talsmanni í Texas fyrir sitt þriöja forsetaframboö, en til þess þótti Raybum af öllu maklegastur sem einlægur stuðningsmaður „New DeaT’-stefnu Roosevelts. Johnson, sem í laumi fyrirleit þá stefnu, fékk sannfært liðsmenn Roosevelts um aö Rayburn væri ekki heill í trúnni og var sjálfur valinn,” kemur fram í bók Caros. Peningar að bakhjarli Þingmannsferill Johnson hófst þegar þingmaöur 10. kjördæmis andaöist 1937. Margir voru um fram- boðssætið en Johnson haföi þaö meö dugnaöinum og eljuseminni. Hann flutti allt upp í 18 ræöur á dag og var óþreytandi á þönum sínum í hvern af- kima kjördæmisins. Mestu þótti þó muna um stuðning tveggja athafna- manna, byggingarmeistara og lög- fræöings, sem fest höföu mikið fé í áætlun um stíflugerö, sem ólíklegt þótti að samþykkt yröi í Washington. Þeir styrktu fjárhagslega kosninga- baráttu hins unga þingmannsefnis en Johnson kom stíflumálinu í gegn og greiddi götu þeirra til milljónagróða. Þeir vora honum síöan sú peninga- náma sem hann þurfti til þess aö byggja uppvaldakerfisitt. Tækifærið barst honum 1940 þegar margir þingmenn demókrata óttuðust að þeir næðu ekki endurkjöri. Johnson' veitti forstööu kosningasjóöi flokksins, aflaði f jár í hann og deildi úr honum til þingmanna. Hann gætti þess vandlega að hver og einn vissi hverjum hann ætti fjárframlagið aö þakka. Án nokk- urra áhrifa í ríkisstjórn landsins var hinn ungi þingmaður orðinn á mettíma áhrifamaöur á landsmálavísu, og þaö byggöist á mætti peninganna. Johnson með Sam Rayburn, sem fóstraði hinn unga upprennandi stjórnmálamann, en hlaut svik að fósturlaunum. Fór Htið fyrir þingstörfum Þaö verður að teljast furðulegt hve mikið Caro hefur grafiö upp um John- son, og ekki hvaö síst fyrir þá öröug- leika sem hann hefur mætt þegar margt af því átti aö vera vendilega faliö og grafiö af Johnson sjálfum, aö- standendum og samtryggingaraðilum. Þegar stjörnublaöamaöurinn kom fyrst í fæöingarbyggð Johnson mætti hann fáleika og tortryggni í fyrstu sem aðkomumaður. Hann settist þar aö með konu sinni í tvö ár. „Ég hélt að mér mundi þykja vænna um Lyndon Johnson við nánari kynni,” er haft eftir Caro í blaöaviötali. „1 mínum augum haföi hann hafist upp úr fátækt en átti viö menntunarskort aö stríöa, þótt hann af hörkunni berðist fyrir því, sem ég hélt aö heföi verið hans hugsjón,- Nefnilega aö hjálpa sveitungum sínum. En ég fann fljótt aö þessi mynd mín af manninum fékk ekki staöist, og í rauninni haföi enginn " þekktþennan forseta rétt.” Þaö orð fór af Johnson að hann væri snillingur aö koma málum í gegnum / hópi stuðningsmanna og bakhjarla igreiðapólitikinni. Maðurinn við hlið Johnsons 12. frá hægri) er bygg- ingarmeistarinn Hermann Brown, sem Garo segir að hafi verið ein aðalpeninganáma Johnsons.

x

Dagblaðið Vísir - DV

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.