Dagblaðið Vísir - DV - 03.12.1982, Qupperneq 13

DV. FÖSTUDAGUR 3. DESEMBER1982.
13
sér ekki ástæðu til þess aö grípa til sér-
stakra ráðstafana, þótt kyngreining í
deildumHáskólans hafi aukist.”
Veikindi á meðgöngutíma
Fyrir nokkru voru geröir um það
samningar, að karlar gætu fengiö
meðgöngufrí eins og konur. Þessi
auknu réttindi karla voru ekki tengd
neinum rannsóknum á því, að skortur
á slíkum fríum hefði komið sér illa
fyrir þá eða börn þeirra, hvað þá
konur. Hins vegar eru slík réttindi í
þágu jafnréttis og skipta rök þá engu
máli.
Ekkí veit ég, hver reynslan hefur
oröið af þessum fríum. Væri gaman að
fá samandregnar niðurstöður slíkrar
rannsóknar. Hins vegar veit ég það, að
ef menn hafa ekki séö ástæðu til þess
að taka þessi frí, mun einhver kven-
fréttamaður útvarpsins lesa frétt um,
aö enn gæti talsverðs misréttis um
fæöingarorlof á Islandi.
Þaö er eins og að einhver vinkona
fréttakonu einnar hafi orðið veik á
meðgöngutíma, og þá komi í ljós, að
ekki er víst að þessi veikindi hennar
falli undir greiðsluákvæði samninga
atvinnurekenda og launþega. Þá er
samin um þaö sérstök frétt með þeim
formála, að verulega skorti á um
réttindi vanfærra kvenna. Hitt skiptir
minna máli, að í samningum er aldrei
hægt aö kveða á um öll tilvik, og
veikindi geta verið fjarskalega
teygjanlegt hugtak. Ég veit um mann,
sem verður allt aö því veikur, þegar
hann sér vissa tegund af framsóknar-
mönnum.
Eða um hjónaskilnaði
Og ef beitt er aðferðum frú Guðríðar
má víða leita misréttisins. Á hverju ári
gengur fjöldi karla og kvenna í hjóna-
band. Þar er ævinlega byrjað með
sama hætti á því, að spyrja annað
hinna væntanlegu hjóna, hvort það
vilji ganga í hjónaband. Og það sem
verra er, það er alltaf byrjað á sama
kyninu. Þetta er vitanlega mikið mis- konan, sem svarar fyrst! hræddur um, að þar gæti talsverðs hvort það eru of margar konur eða of
rétti. Ég ætla að láta lesendum eftir að Og þá má ekki gleyma hjóna- misréttis, aö það sé ekki rétt hlutfall fáar veitéghinsvegarekki.
rifja upp, hvort það er karlinn eða skilnuöunum. Ég er nefnilega dálítiö kvenna, sem biður um skilnað. En Haraldur Blöndal.
„Ég ætía að láta lesendum aftir að rifja upp, hvort það ar kariinn eða konan, sam svarar fyrstl.
AÐ VERSLA Á ÚTSÖLU
hvað við eigum að gera við landbúnaö-
inn á meðan við hagnýtum okkur þessi
vildarkjör og hvernig bregöast á viö
þegar útsölunni lýkur.
Landbúnaður er fjárfesting,
ræktun, þekking og verkmenntun sem
halda verður við og endurnýja og sem
ekki verður komiö upp á skömmum
tíma sé hann lagöur niður eða stórlega
úr honum dregið. Það er ekki hægt að
fara með landbúnaðinn eins og niður-
suöudós sem menn geyma í hillu og
opna þegar á þarf að halda. Mögu-
leikaí okkar til þess að versla á út-
sölunni eru því mjög takmarkaöir ef
við viljum jafnframt gæta öryggis
okkar og sjálfstæðis.
Framleiðskistjómunin
Eitt af því sem einkennir skrif Jónasar
og málflutning margara annarra sem
gagnrýna landbúnaðinn er það að þeir
láta eins og dckert hafi gerst í þessum
máinm síðan árið 1978. Þetta á við um
málflutning forystumanna Alþýðuflokks-
ins. Otrúlegt er að þessir menn vita ekki
betur.
Árið 1978 var ástandið þannig að mjóik-
urframleiðslan var orðin 120 millj. lítrar
eða 24% umfram innlendar þarfir, flytja
þurfti út um 35% kindakjötsframleiðsl-
unnar og offramboð var af svínakjöti,
kjúklingum og eggjum. Flestir sáu að hér
varð að gripa í taumana, en engir þó betur
en forystumenn bænda sjálfra. Árifr 1979
fengust svo langþráðar heimikiir til fram-
leiöslustjómunar lögfestar og hafa þær að-
gerðir nú borið skjótan og góöan árangur.
Á yfirstandandi ári veröur mjóikur-
f ramleiösian um 104 millj. lítra eða aðeins
3—4% umfram innlendrar þarfir. Á síö-
asta ári hafði sauðfé fækkað um 102 þús-
und frá árinu 1978. Reiknað er með að í
haust fækki því um ca 50 þúsund til viö-
bótar. Er þá fækkunin oröin um 17% frá
1978. Á þessum tíma hefur diikakjötsfram-
leiðslan dregist saman um 15%. Þó hafa
áhrif sauðfjárfækkunarinnar enn ekki aö
fullu komiðfram.
Síöustu misserin hefur aö mestu verið
jafnvægi í framleiðslu svínakjöts, alifugla
og eggja, ef frá er talið tímabundiö verö-
faD á eggjum sl. haust
Nýfjárfesting í hinum hefðbundnu bú-
greinum er nú að heita má engin.
Það má því segja að miðaö viö rikjandi
markaðskerf i sé nú aðeins um aö ræða of-
framleiðslu á kindakjötL Flestum er ljóst
að enn frekar þarf aö aðlaga framleiðslu
þess þeim mörkuðum sem tiltækir eru og
nýtanlegir reynast
Það er því full ástæöa fýrir þá sem
gleymt hafa aö fletta dagatalinu að finna
sér nýja tóntegund þegar þeir fjalla um
þessimál.
Hákon Sigurgrímsson
framkvæmdastjóri
Stéttarsambands bænda
„Það má þvíseg/a að miðað við ríkjandi markaðskerfi só nú aðeins um að ræða offramleiðslu á kindakjöti, "segir Hákon
Sigurgrímsson.