Dagblaðið Vísir - DV - 23.03.1985, Síða 9

DV. LAUGARDAGUR 23. MARS1985.
53
ÚTGERÐ BELGA Á ÍSLANDSMIÐ:
Pelgískir sjómenn hafa löngum sótt
á fiskimiöin umhverfis Island. Fyrr á
öldum sigldu þeir á seglskipum til
veiöa en seinna á vélknúnum togurum.
Veiöar þeirra við landið eru núna
smátt og smátt aö leggjast af enda hef-
ur ekki verið keyptur nýr kostur til
þessara nota síðan 1940.
Nýlega var einum af stærstu togur-
unum sem sóttu á Islandsmið lagt hér
í Belgíu og bíður hann þess að verða aö
brotajárni. Togari þessi er ein 200 tonn
að stærð og heitir John. Eigandi hans,
Henri Pintelon, er vel kunnur á Is-
landi, og var hann m.a. við samninga-
gerð þegar landhelgi Islands var færð
út í 200 mílur. Pintelon rekur verslun
við höfnina hér í Oostende þar sem Is-
landsfaramú- svokallaðir eru við
bryggju. V rslunin hefur ýmsan
sjómannafatnað á boðstólum, þ.á m.
íslenskar lopapeysur.
Góðir sjómenn á
íslandsmiðum
Þessi vinalegi útgerðarkóngur var
tekinn tali og spurður út í útgerðina til
Islands. Hann sagði að nú væru aöeins
þrir togarar sem veiddu við Island.
John hefði verið orðinn mjög óhag-
kvæmur í rekstri og því hefði honum
verið lagt. Pintelon á nú bara tvö skip
og annað þeirra fer reglulega til Is-
lands. „Þegar best lét gerði ég sex skip
út til Islands. Tvö þeirra missti ég við
strendur Skotlands en mannbjörg varð
á báðum.
Eg hef alltaf haft góða sjómenn á
Islandsförunum og það er aðeins á
valdi góðra sjómanna að sækja
þangað. Þaö er hefð hjá okkur aö hafa
minnst 8 manna áhöfn á þessum skip-
um. Viö höfum engan kokk en hver
maður verður að taka með sér mat
sem dugir honum út túrinn. Hver ferð
stendur þetta 17 til 20 daga. Það er lika
föst regla aö við förum ekki í var. Þaö
er tímasóun. Þaö fer mikill tími í að
komast á miðin og ómögulegt að tefj-
ast um allt að hálfum sólarhring til að
komast í var. Viö höfum mjög góðan
sjómannaskóla þar sem heragi ríkir og
allir þeir sjómenn sem vilja ná langt
ganga í skólann. Við eigendur skip-
anna höfum líka strangt eftirlit Tieð
skipstjórum okkar. Þeir verða aö
sinna tilkynningarskyldu og fara eftir
settum reglum í hvívetna.”
Pintelon taldi Islandssiglingamar
vera að lognast endanlega út af. „Eg
held aö í framtíðinni kaupum við fisk
af Islendingum og flytjum hann síðan
til Belgíu meö skipum eða í flugi. Það
er þegar f ariö að örla á þessu. ”
Pissuðu á puttana
Gamall sjómaður sem farið hafði til
Islands í yfir 50 ár var líka fundinn að
máli. Hann hafði oft komist í hann
krappan viö strendur landsins.
„Stunaum þurftum viö að fara af
stað í sömu fötum og við komum til
baka í. Við sváfum þá í þeim alla ferð-
ina. Oft var maður stirður af kulda og
hendumar á manni urðu harðar en þá
var best að pissa á þær og þá mýktust
þærallarupp.”
Hann sagöi að sjómennskan heföi í
mörgum tilvikum gengið í ættir. Að-
spuröur um hjátrú sagði þessi gamli
maður aö þaö heföi aldrei mátt koma
kvenfólk um borð. Eins sagði hann að í
vondu veðri, þetta kannski 12 vind-
stigum, hefðu sjómenn beðið góðan guð
að láta vindinn lægja, þetta niður í
átta, níu vindstig. Þaö var allt og sumt
sem þeir f óru fram á.
John gamli bíður örlaga sinna.