Dagblaðið Vísir - DV - 26.11.1986, Blaðsíða 33

Dagblaðið Vísir - DV - 26.11.1986, Blaðsíða 33
MIÐVIKUDAGUR 26. NÓVEMBER 1986. 33 Menning fera. Hins vegar er það lofsvert og til fyrirmyndar hjá hinu nýja leik- húsí að prenta verkið allt í leikskrá og mættu aðrir gera eins. Mest mæðir á leikurunum Bryn- dísi Petru Bragadóttur og Ellert A. Ingimundarsyni, sem leika þau Oi og Sakkó. Eins og fyrr segir ljær höfundur persónunum engin sérein- kenni. Áhorfendur kynnast þeim aðeins í gegnum hugsanir þeirra, sem eru sundurlausar, og þegar minnst varir er svo klippt á þráðinn. Þau Bryndís og Ellert leika bæði af öryggi og þrótti í kaldranalegu um- hverfi Kjallaraleikhússins. leikslok, en þá er hann negldur nið- ur í bókstaflegri merkingu. Þröstur Guðbjartsson leikur mann þennan í návígi Leikmynd er engin utan sú, sem Leildist Auður Eydal staðurinn sjálfur leggur til, en lýsing gefur mismunandi áherslupunkta. Þriðja persónan í leiknum, maður í bíl, hlýtur dapurleg örlög, þegar of- beldið heldur innreið sína undir og gerir hlutverkinu þau skil, sem efhi standa tíL Guðjón Pedersen leikstjóri hefur að því er séð verður unnið ágætlega úr þeim efhivið, sem fyrir hendi var. Á takmörkuðu rými kjallaragólfsins, innan um bera bjálkana, mæddi eins og fyrr segir mikið á leikurunum sjálfum, sem eru þarna í miklu ná- vígi við áhorfendur. Þýðing Hafliða Arngrímssonar er ágætlega gerð í anda efhisins. Aðstandendum Frú Emilíu skal að lokum óskað velfarnaðar og verður gaman að fylgjast með framtíðar- verkefhum hópsins. AE Bryndis Petra Bragadóttir, Ellert A. Ingimundason og Þröstur Guðbjartsson í hlutverkum sínum i „Mercedes". Nærverumiklir stokkar Sýning Helga Gíslasonar að Kjarvalsstöðum Þrátt fyrir mikla og óumdeilanlega þekkingu Helga Gíslasonar á sérstakri náttúru bronsins hef ég aldrei getað fellt mig við bronsskúlptúr hans. Kannski er minni eigin glámskyggni um að kenna. Ég get ómögulega lesið afdráttar- lausa sjálfstæðisyfirlýsingu út úr gljáandi bronsinu hjá listamanninum, aðeins áferðafallegar endurtekningar á hinu og þessu sem verið hefur ofar- lega á baugi í módernískum skúlptúr undanfarna áratugi. Hugsanlega hefur Helgi sjálfur ekki „fundið sig" í bronsinu heldur þrátt fyrir mikil afköst hans í málroinum. Öðruvísi er tæplega hægt að túlka þá umbreytingu sem virðist hafa átt sér stað í skúlptúr hans við nokkurra mánaða dvöl í Finnlandi. Sú umbreyting, eða bylting, er nú til sýnis á vesturgangi Kjarvalsstaða, teygir sig raunar inn á sýningu Sig- urðar Örlygssonar. Þarna er að finna þrettán skúlptúra, að mestu leyti úr tré, en með ívafi eða bryddingum úr járni og kopar. Með þeim hefur Helgi sagt skilið við MyndJist Aðalsteinn Ingólfsson nostrið við bronssteypuna, að minnsta kosti í bili, og fær útrás fyrir atorku sína og óhefta sköpunargleði. Sama ættarmótið Að vísu snýr Helgi ekki alveg við blaðinu í list sinni enda getur enginn þurrkað út eigin fortíð. Ættarmótið leynir sér ekki í sumum hinna uppréttu trémynda og mörgum eldri bronsmyndum með afstrakt yfir- bragði, til dæmis í því hvernig lista- maðurinn stillir saman mjúkum útlínum og tenntum, þannig að þessar andstæður kallast á. Það er heldur ekki óralangur gangur frá ljósnæmu yfirborði bronsmynd- anna til skjannalitanna sem Helgi pentar nú á rirjúft ytra borð trédrumba sinna. Hinir nýju skúlptúrar Helga eru í anda hins nýja prímitífisma í skúlp- túr, sem er svo að sínu leyti afsprengi ný-expressjónismans í málverkinu, eða er að minnsta kosti í nánum skyldleika við hann. Skúlptúrar Brynhildar Þor- geirsdóttur eru í þessum dúr, svo og keramíkskúlptúrar Borghildar Óskarsdóttur, Sóleyjar Eiríksdóttur og fleiri listamanna. Og ef grannt er skoðað er Sigurjón heitinn Ólafsson sennilega einn af stofhendum þessarar skúlptúrdeildar. I þessum skúlptúr skiptir sjálf form- gerðin, samspil formanna, snöggtum minna máli en tákngerðin, eða „tóte- mískt" kynngi hverrar myndar. Skúlptúrinn þarf að hafa sömu áhrif á áhorfandann og tótemstólpi, skurð- goð eða öndvegissúlur höfðu á'fólk til forna, eða í myrkviðum Suður-Amer- íku eða Afríku. Úttekt úr duldarreikningnum Til þess að geta haft þessi sömu áhrif á nútímamanninn þarf myndhöggvar- inn að taka út úr duldarreikningi goðsagnabankans sem við höfum komið okkur upp og magna þau fbng upp í nærverumikla skúlptúra. Þetta hefur Helga tekist mætavel. Skúlptúrar hans ýta við undirvitund- inni, bera okkur boð sem hugurinn greinir ekki en fá hjartað til að slá hraðar. I stokkum Helga djarfar fyrir hjá- guðum okkar, fyrr og nú, myndgerv- ingum hjátrúar og þjóðsagna, svo og öðrum minnum, fornum og nýmóðins. í leiðinni kemst listamaðurinn tæp- ast hjá því að vitna í samferðamenn sína í viðarkúnst, lifandi sem liðna, allt frá Brancusi til hins finnska meist- ara, Kains Tapper. En mestu máli skiptir að Helgi virð- ist hafa fullan hug á að gera þennan skúlptúr að sínum. í leiðinni bætir hann nýjum kafla við þróunarsögu íslensks skúlptúrs. -ai UTBOÐA UPTTIVTT TIV TÉKKHEFTA Landsbanki (slands óskar eftir tilboðum í prentun tékkaeyðublaða og frágang þeirra í 25 og 50 eyðublaða hefti fyrir alla afgreiðslustaði bankans, Útboðsgögn verða afhent hjá tæknisviði bankans, Álfabakka 10, 109 Reykjavík, frá og með miðvikudeginum 26. nóvember 1986. Frestur til að skila tilboði rennur út föstudaginn 19. desember 1986, kl. 11:00. L Landsbanki íslands Banki allra landsmanna Helgi Gíslason - Skurðgoð, málað tré, 1986.

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.