Dagblaðið Vísir - DV - 31.05.1988, Blaðsíða 32

32
ÞRIÐJUDAGUR 31. MAÍ 1988.
T ■ífegtfll
- var einróma álit veiðimanna sem renndu fyrir þann stóra í Elliðavatni í veðurblíðunni
„Ég byrjaöi aö veiöa klukkan sjö í
morgun og er að hætta núna. Hann
er alveg hættur að taka,“ sagði Jón
Sigurðsson sölumaður er DV hitti
hann við Elliðavatn klukkan að
ganga níu eitt góðviðriskvöldið í síð-
ustu viku. Þó komið væri þetta langt
fram á kvöldið voru margir að hefja
veiði í vatninu.
Búinn að fá tuttugu!
„Ég er búinn að fá tuttugu stykki
í dag. Um hádegisbilið fór hann
skyndilega að taka grimmt, svo ég
haiði varla undan að draga í land.
Ég fór heim með fiskinn og gerði að
honum og kom svo aftur hingað.
Stærsti fiskurinn sem ég veiddi í
dag var þriggja punda urriði, vænsti
fiskur. En um daginn tók hjá mér svo
stór fiskur að hefði ég ekki vitað bet-
ur heföi ég haldið því fram að þarna
væri kominn lax. Hann losnaði af
önglinum með því að beygja krókinn
á flugunni. Það þarf.ekki svo litið til
að gera það,“ sagði Jón.
Jón sagðist eingöngu nota flugu í
Elliðavatni. 80-90 prósent fiskanna
fengjust á flugur.
„Hann tekur ekki spún og sára-
sjaldan maðk. Svo er það lika lang-
skemmtilegast að veiða á flugu.“
Hnýtir flugurnar sjálfur
Jón sagðist sjálfur hnýta flestar
flugumar sem hann notar.
„Ég tek gjaman sýni úr fiskunum
og skoða lirfumar sem hann hefur
veriö að næra sig á. Síöan reyni ég
að hnýta flugu eða lirfu sem líkist
fæðu fisksins."
- Ferðu oft að veiða í Elliðavatni?
„Já, ég fer eins oft og ég get. í veið-
inni nýt ég mín til fullnustu. Ég losna
við alla spennu og slaka á. Svo er
EUiöavatn eitthvert skemmtilegasta
Guðjón Ríkharðsson, verðandi endurskoðandi, og Ragnar Harðarson hárskeri fara í Elliðavatn til að slaka á.
vatn landsins. Hér er bæði kyrrt og
fallegt. Svo er nóg af fiskinum í vatn-
inu. Ég held reyndar að það hafi aldr-
ei verið eins mikill fiskur í vatninu
og einmitt nú í sumar.
Þegar líða fer á sumarið ætla ég svo
að skreppa í nokkrar laxveiðiferðir.
Dægradvöl
Eg held það megi örugglega segja að
ég sé með veiðidellu,“ sagði Jón Sig-
urðsson.
Fá alltaf eitthvað
Guðjón Ríkharðsson og Ragnar
Harðarson vom að gera sig klára í
veiðina. Þeir voru einnig með flugur.
Þeir voru sammála Jóni um að ekk-
ert veiddist á maðk eða spún.
„Við höfum veitt héma í gegnum
árin, alltaf annað slagið. Við stund-
um veiðiskapinn ekki mikið en við
höfum gaman af því að koma hingað,
slaka á og kjafta. Þetta er reyndar í
fyrsta skipti í sumar sem við fóram
í Elliðavatn. Vatnið er mjög
skemmtilegt, stutt frá borginni. Svo
fá menn alltaf eitthvaö hér, þótt ekki
sé nema smátitt,“ sögðu þeir Guðjón
og Ragnar.
Labba að vatninu
Næst urðu á vegi okkar tveir nem-
endur úr Seljaskóla, Jónas Jónsson,
14 ára, og Sigurjón Þór Sigurjónsson,
15 ára. Þeir sögðust oft fara í Elliða-
vatn. Færa þeir hjólandi, labbandi
eða þá að einhver skutlaði þeim.
„Við erum með veiðidellu og förum
eins oft í vatnið og við getum þegar
veðrið er sæmilegt. Við höfiun
DV-mynd ATA
reyndar ekki komist oft í sumar enn
sem komið er, þar sem við erum
nýbúnir í prófum.“
- Er vænn fiskur í vatninu?
„Já, já, það er ágætis fiskur hérna.
Annars erum við bara að skemmta
okkur. Það er alltaf gaman að veiða,"
sögðu þeir Jónas og Sigurjón.
Útivera og kyrrð .
Grétar Garðarsson var önnum kaf-
inn viö að koma flugunni út í vatniö,
stóð reyndar sjálfur í vatni upp á
mið læri.
„Útiveran og kyrrðin hérna er dá-
samleg," sagði Grétar, er hann var
Elliðavatn:
- segjá áhugasamir stangveiðimenn
Hamast við að koma flugukrilinu út f vatnlö. Vatniö var nánast spegilslétt.
DV-mynd KAE
„Elhöavatn er eitt skemiptileg-
asta vatn landsins, bæði hvað veiði
og umhverfi varðar," sagði einn
góður veiöimaður sem DV hitti við
Elliðavatn kyrrt og fallegt vorkvöld
nýlega. Hann og aðrir veiöimenn
bættu því við að silungsveiði ætti
að vera efst á lyfseðli hvers hjarta-
og streitusjúklings.
Nú er kominn sá tími þegar
stangveiðimenn eru farnir að
hugsa sér til hreyfings. Og ekki
dregur góðviðriö úr áhuganum.
Silungsveiöimenn eru yfirleitt fyrr
á ferðinni því veiðivötn eru flest
opnuö veiðimönnum í maí en lax-
veiði hefst almennt ekki fyrr en
upp úr miðjum júní.
Dregið í dilka
Stangveiðimönnum má í stóram
dráttum skipta í tvo flokka. Atmars
vegar eru menn sem fara að veiða
til að ná sem flestum og stærstum
fiskum. Þeir standa yfirleitt viö og
berja vatnið hvemig sem veðriö er
og veiöihorfur. Hinn hópurinn fer
í veiðitúra fyrst og fremst til að
slaka á, njóta útivistar, kyrrðar og
kannski félagsskapar. Síðarnefndi
hópurinn er ef til viU algengari
meðal silungsveiðimanna. Lax-
veiöUeyfi era yfirleitt svo dýr að
menn unna sér engrar hvíldar við
árnar dýra heldur veröa þeir að
reyna að veiöa upp í kostnað. Að
sjálfsögðu er þetta ekki algild regla
frekar en aðrar
Draumsýnin
Draumsýn silungsveiðimannsins
af latari gerðinni er spegilslétt vatn
eða kyrr á með grasi vöxnum
bakka. Sól skín í heiði og það eina
sem truflar kyrrðina er Ijúfur
fuglasöngur. Maðkur á önglinum
og flotholt úti í vatni og veiðimað-
urinn mókir á bakkanum og drekk-
ur í sig kyrrðina og sólina. Þaö eina
sem má hugsanlega vekja hann af
dagdraumunum er hljóðið sem
heyrist er fiskur bítur á agnið og