Dagblaðið Vísir - DV - 19.08.1989, Side 17

LAUGARDAGUR 19. ÁGÚST 1989.
lfr
rósum og ekki eins pottþétt og útlit
þeirra og framkoma gefur til
kynna. Þeir eiga sín vandamál en
líklega hefur mesta athygli vakið
hve karlmennirnir eru látnir tala
opinskátt sín á milli um tilfmning-
ar sínar. Sú er ekki venjan í banda-
rísku sjónvarpi að karlmenn hafi
tilfinningar, hvað þá að þeir tali
um þær:
Þáttaröðin Á fertugsaldri þykir
því ólík hinum hefðbundnu banda-
rísku sápuóperum. Hún þykir gefa
raunsæja mynd af veruleikanum
og áhorfendum fmnst gott að geta
sett sig svo auðveldlega í spor per-
sónanna sem fjallað er um.
Ósköp venju-
leg vandamál
Og vandamálin sem upp koma
fertugs -
aldri
- gagnrýni á uppalífið
og efnishyggjuna
Sagan er um uppa. Ungt fallegt
fólk á uppleið sem hefur komist yfir
allt það sem það óskar sér. Það
hefur náð toppnum í draumastarf-
inu, makinn er í svipaðri stöðu og
allt hefur gengið eins og til stóð í
upphafi. Um þrítugt var það komið
í draumahúsið og draumabarnið
var einnig komið til sögunnar.
Hiutirnir höfðu gengið samkvæmt
óskum og því hlaut barnið aðeins
að vera punkturinn yfir i-ið. En þá
breyttist allt saman; skyndilega og
óvænt. Vandamálin urðu til og
hvernig átti að taka á þeim?
Sagan er saga fólks á fertugs-
aldri, ungs, metnaðargjarns fólks
sem hefur látið starfið ganga fyrir
öllu öðru og forðast að lenda í sömu
sporum og foreldrarnir. Það hefur
alla tíð stefnt að því að „ná langt“
og láta hvorki börn né bú aftra sér
frá því. En svo kemur að því einn
daginn að kaldur raunveruleikinn
blasir við. Upp eru komin vanda-
mál á heimilinu sem þarf að taka
á og leysa. Og upparnir fara að
spyrja sig: hvað hefur starfið geílð
mér raunverulega? Heimiiið og
einkalífið hefur setiö á hakanum,
hvað skiptir mig mestu máli?
Karlartalaum
tilfinningar sínar
Um sögu fólks í þessum sporum
íjallar hin geysivinsæla þáttaröð, Á
fertugsaldri, sem Sjónvarpið hefur
tekið til sýninga á laugardags-
kvöldum. Þættirnir, sem eru
bandarískir, hafa slegið í gegn þar
vestan hafs og einnig náö miklum
vinsældum í Evrópu. í þessum
þáttum þykir sem viðfangsefnið sé
tekið fyrir á dálítið öðrum nótum
en í öðrum sjónvarpsmyndum þar
sem uppar hafa verið í aðalhlut-
verkum.
Nú er fjallað um hina ýmsu hluti
sem upp koma í lífi þessa fólks. í
fyrsta sinn í sjónvarpsþáttum af
þessari gerð er því „ljóstrað upp“
að líf uppanna er ekki bara dans á
Hope og Michael eru ung og ótrúlega sæt hjón. Litla dóttir þeirra, Janey, er líka alveg fullkomin en hún
breytir samt lífi foreldra sinna mjög mikiö.
eru einmitt svo ósköp venjuleg.
Þau tengjast samskiptum hjóna og
vina, varða barnauppeldi og þá tog-
streitu sem þær konur finna fyrir
sem bæði vilja eiga börn og halda
áfram í starfi, áhyggjur af aldri og
útliti, vandamál einhleypinga, sorg
og allt þetta hversdagslega. ■
Karlinn hefur mátt hafa sig allan
að við að takast á við nýja hlutverk-
ið. Aðra stundina á hann að vera
„hinn mjúki maöur" en hina á
hann að sýna karlmennskuna sem
í honum býr.
Tekið er á vandamálunum á
óvanalegan og næstum óþægilegan
hátt. Alls kyns misskilningi í sam-
skiptum, öfund, afbrýðisemi og
sjálfsblekkingu er lýst á áhrifarík-
an hátt. Ef eitthvert ákveðið mál
hrjáir einstaklinginn er skyggnst
inn í hugarheim hans, oft á öfga-
fullan máta þar sem helstu hug-
renningum eru gerð skil í ýktri
mynd. Áhorfendur eru flestir sam-
mála um að þegar takist að snerta
viðkvæmar taugar þá sé það gert
virkilega vel og eftirminnilega.
Helstu
sögupersónurnar
Helstu persónur sjónvarpsþátt-
anna eru Hope og Michael sem eru
ung og ótrúlega sæt hjón sem ný-
verið hafa eignast sitt fyrsta barn,
Janey, en það barn jaðrar við aö
vera fullkomið. Næst ber að nefna
Elliot og Nancy sem eru hjón með
tvö ung börn. Loks er það frænka,
Michaels, Melissa, ung og einhleyp
kona sem er að reyna fyrir sér í
karlamálum og ljósmyndun. Þá
Gary, síðhærður, einhleypur próf-
essor sem nýtur þess að sænga hjá
nemendum sínum í háskólanum.
Og Ellyn, sem er besta vinkona
Hope, einhleyp á framabraut og
finnst vinkona sín hafa heldur bet-
ur „lent í því" að vera „bundin nið-
ur“ heima yfir barni.
í þáttunum er mest áhersla lögð
á að sýna hve'hlutirnir breytast
þegar barn er komið og annað for-
eldriö, móðirin, þarf að hætta að
vinna úti. Einnig hve karlmenn á
þessum aldri geta orðið áttavilltir
þegar þeir úppgötva hvernig hlut-
verk þeirra í sambúðinni breytist.
í gegnum árin hafa ungar konur
og mæður þeirra kennt þeim að
konur og karlar séu jafningjar.
Lífið breytist
við barneignir
Þegar „uppapörin" hafa ákveðið
að hefja sambúð hafa þau bæði
verið upptekin af því að koma sér
áfram og verið jafnmikið að fást
við hluti utan heimilisins. Þau hafa
bæði skaffað vel og séð jafnt um
allan rekstur heimilisins. En svo
kemur að því aö þau eiga börn, vilj-
andi eða óviljandi, og þá breytast
hlutverkin. Konan hættir í flestum
tilfellum starfi sínu, að minnsta
kosti um tíma, og verður heima
við. Þá er það karlinn sem er orð-
inn fyrirvinnan og samskipti hjón-
anna breytast. Henni finnst að allt
barnauppeldið sé lagt á hennar
herðar og að hann geti alveg tekið
þátt í heimilisstörfunum til jafns
við hana þegar heim er komið eftir
langan vinnudag. Fljótlega verður
hún óánægð með að vera einungis
heima við; þá kemur upp ‘togstreit-
an og vonbrigði láta ekki á sér
standa. Og karlinn er allt í einu
staddur í sömu sporum og faðir
hans. Þá fer hann að gera upp sitt
líf og allt þaö...
Gagnrýni á uppana
Þetta er svona í megindráttum
það sem verið er að fást við í sjón-
varpsþáttunum og það sem millj-
ónir sjónvarpsáhorfenda gleypa í
sig. Þættirnir þykja heilmikil gagn-
rýni á þá lífsstefnu sem ungt fólk
níunda áratugarins hefur valið sér;
á efnishyggjuna sem ráðið hefur
rikjum og á tíðum einstrengings-
legt kapp við að „koma sér áfram“.
Svo er bara að sjá hvort íslenskir
uppar lifi sig jafnvel inn í þættina
og bræður þeirra og systur beggja
vegna Atlantshafsins.
-RóG.

þeirra. Þættirnir eru gífurlega vinsælir vestan hafs sem og í Evrópu en þeir þykja gefa mjög raunsæja mynd
af veruleikanum. Þeir eru á dagskrá Sjónvarpsins á laugardagskvöldum.