Dagblaðið Vísir - DV - 21.08.1989, Page 16

101
Spumingin
Hvað ætlar þú að verða
þegar þú ert orðinn stór?
Haraldur Orri Björnsson: Þyrluflug-
maður af því að mér finnst svo gam-
an að fljúga.
Kolbrún Arnarsdóttir: Ég ætla að
vera dýralæknir. Mér finnst dýr svo
skemmtileg. Bráöum á ég aö fá
skjaldböku.
Fjóla Karlsdóttir: Söngkona, ég veit
eiginlega ekki hvort ég ætla að verða
poppsöngkona eða óperusöngkona.
Kannski bara hvort tveggja.
Laufey Þórðardóttir: Ég ætla að
verða lögga.
íris Rún Þórðardóttir: Tannlæknir
af því að það er svo gaman að fara
til tannlæknis.
Alexander Heiðar Ólafsson: Lög-
regluþjónn, þá get ég kannski verið
á svona flottu mótorhjóli.
mánudáöur MBttáMafe/
Lesendur
Búvörusamning bænda má ekki framlengja:
Nú er tækifærið
Pétur Guðmundsson skrifar:
Það mun flestum íslendingum vera
ljóst nú að málefni landbúnaðarins
eru komin í slíkar ógöngur að ekki
verður hjá því komist að gera þar á
gagngerðar og viðamiklar breytingar
til frambúðar. Núverandi stefnuleysi
í landbúnaði er að shga þjóðina og
er reyndar komið að algjöru skip-
broti í mörgum málum, sem beinlín-
is má rekja til þeirrar stefnu sem hér
er rekin í landbúnaðarmálum.
Hagur bænda fer versnandi þrátt
fyrir sífelldar breytingar sem hafa
ekki gert annað en festa bændur á
klafa sjálfvirkrar offramleiðslu, nið-
urgreiðslna og loks leitt til gjaldþrots
margra þeirra. Bændum hefur verið
att út í nýjar búgreinar með opipberu
lánsfé sem oftast hefur þurft að taka
í erlendum gjaldeyri. - Svokölluð
búvörulög eru hér helsta orsökin.
Nú stendur endurskoðun búvöru-
samnings við bændur fyrir dyrum.
Hagsmunaaðilar, þ.e. bændur og
stjórnvöld (sem ekki eru annað en
umboðsaðilar kjósenda), hafa fallist
á að ræða nýjan samning þótt núgild-
andi samningur renni ekki út fyrr
en árið 1992. Það er í sjálfu sér ekki
nema rétt, því ef eitthvað á að koma
af viti út úr þessum viðræðum er
eins gott að ekki sé hægt að kenna
tímaskorti um.
En það sem ískyggilegast er þó í
því sambandi er að fulltrúar Stéttar-
sambands bænda hafa þegar komið
með fuhmótaðar tillögur og lagt fram
á fundum með stjómvöldum. Þessar
tillögur eru um aö litlar sem engar
breytingar verði gerðar á núverandi
búvörusamningi fram til ársins 2000.
- Þetta er mjög alvarlegt mál og því
miður lítil von til þess að stjórnvöld
geri annað en að guggna þegar til
kastanna kemur og samþykki hverja
einustu málsgrein í tihögum Stéttar-
sambandsins.
Sambandið vill láta samninginn ná
yfir mjólkurvörur og kindakjöt eins
og áður og jafnvel bæta þar við öðr-
um greinum, t.d. útflutningsbótum á
hrosakjöt. Fastar niðurgreiðslur
verði áfram og ríkið greiði kostnað
við birgðahald á kindakjöti, svo og
geymslu- og vaxtagjöld. - Og að sjálf-
sögðu krefjast þeir þess að innflutn-
ingur verði ekki leyföur á neinum
landbúnaðarvörum sem geta hugs-
anlega raskað forsendum samnings-
ins til aldamóta!
Nú er það þó von landsmanna að
stjórnvöld eða a.m.k. einhverjir ráð-
herrar láti þessa hugmynd Stéttar-
sambands bænda ekki ganga í gegn.
Það væri eins og að greiða þjóðlífi í
landinu náðarhöggið að ganga að
þessum kröfum. Mér finnst það vera
skylda aUra þeirra stjórnmála-
manna, sem sjá í hvert óefni stefnir
með endurnýjun óbreytts búvöru-
samnings til aldamóta, að spyma við
fótum. Það er því tímabært að láta
reyna á stjómarsamstarfið í þessu
máh og að þeir sem eru á móti
óbreyttum búvörusamningi krefjist
stjórnarslita til að gefa kjósendum
síðasta orðið um málið. - Nú er tæki-
færið!
Stéttarsamband bænda með tillögur um búvörusamning til ársins 2000. Eiga kjósendur að hafa síðasta orðið? -
Frá fundi sambandsins fyrir fáum árum.
Hringið í síma
27022
milli 3d. 9 og 16, eða skrifið.
ATH. Nafn og sími verður að fylgja bréfum.
Auglýsingablöð til ama
Saga af átthaga-
fjötrum og skrif-
ræði í Póllandi
Ágúst Guðmundsson skrifar:
Á sunnudaginn var datt inn um
bréfalúguna hjá mér enn eitt blaðiö,
sem ég hef ekki beðiö um. Þetta hét
Kringlublaðið, blað í heilmiklu broti
og prentað á hinn vandaðasta papp-
ír. - Á sennilega að gegna því tvíhliða
hlutverki að vera fréttablað af vett-
vangi Kringlunnar og svo auglýs-
ingar sem væntanlega eiga að halda
blaðinu uppi þvi blaöið er gefið út í
50 þús. eintökum og dreift inn á hvert
heimili í Reykjavík og nágrenni end-
urgjaldslaust - eins og segir á inn-
síðu.
Nú er ég alls ekki að amast við því
að fyrirtæki eins og Kringlan haldi
úti kynningu á þeim vettvangi sem
fram fer innan veggja þessa mikla
húss. Ég er ekki heldur á móti aug-
lýsingum í blöðum og öðrum fjöl-
miðlum. Tel þær meira að segja alveg
bráðnauðsynlegar í daglegu lífi fólks
nú á tímum.
Það sem ég hins vegar sætti mig
ekki við er að verið sé að senda mér
stórt og mikið blað í dagblaðsbroti -
með engu eða einskis nýtu innihaldi.
Ég tel að svo hafi verið í þessu tilviki.
Blaðið hefst á örstuttum inngangi
útgefanda þar sem segir að blaðið
eigi að koma út á tveggja mánaða
fresti og eigi aö fjalla um fyrirtækin
í Kringlunni, fólkið sem vinnur þar,
verslun og vörugæði, neytenda- og
matarmál, o.fl.
Mér finnst það ekki þess virði að
senda manni svona viðamikið, ht-
prentað og áreiðanlega dýrt blaö þeg-
ar það segir neytendunum sama og
ekkert (ég ræði ekki viðtöl viö Pétur
og Pál um eitt og annað sem maður
hefur áður lesiö eða heyrt af annars
staöar). - Af rúmlega 30 auglýsend-
um eru aðeins tveir sem tilgreina
verð á vörum sínum.
Ef svona blað á að gegna einhveiju
hlutverki gagnvart neytendum er
ekkert annað en verð á auglýstum
vörum sem gerir það þess virði að
það sé sent í 50 þúsund eintökum til
fólks. - Auglýsingablöð án vöruverðs
eru einfaldlega til ama.
9755-6083 skrifar:
Pólsk stúlka, er kynntist íslenskum
eiginmanni sínum fyrir tveimur
árum, þá búsett í Póllandi, hefur
sannarlega fengið að kynnast skrif-
ræðinu sem viðgengst austur þar.
Stúlkan, sem er kennari að mennt,
bjó ásamt 10 ára syni sínum í borg-
inni Elk, skammt frá Varsjá. - Fjög-
urra stunda akstur er á milh borg-
anna.
Á síöasta ári ákvað hún að takast
á hendur ferðalag til íslands til þess
aö heimsækja íslenskan unnusta
sinn. Fyrst varð hún þó að fá vega-
bréf og sérstakt fararleyfi stjórn-
valda, ásamt vegabréfsáritun til ís-
lands. - Tók það 2 mánuði, og varö
sonur hennar eftir hjá ömmu sinni.
Eftir nokkurra mánaða dvöl hér á
landi giftust þau unnustinn, og hóf
hún að gera ráðstafanir til að geta
flutt búferlum til íslands. Þaö átti þó
ekki eftir að ganga þrautalaust fyrir
sig. Hinn 4. desember sl. hélt hún til
Póllands til þess að sækja son sinn
og persónulega muni, og hófst þá
löng bið eftir fararleyfi fyrir þau
mæðginin. - Varð m.a. að fá ný vega-
bréf, sem nú kostuðu sem svarar eins
og hálfs árs launum kennara í Pól-
landi.
Loks fengust þó öh tilskihn leyfi,
og var haldið af staö til Varsjár að-
faranótt 24. febr. í veg fyrir fiugvél
sem fara átti til Kaupmannahafnar
kl. 9 um morguninn. - Komu mæðg-
inin á flugvölhnn kl. 6, og hófst toll-
skoðun klukkustund síðar.
Þess skal getiö aö stúlkunni, sem
átti talsvert innbú, var ekki leyfilegt
að flytja með sér úr landi annaö en
þá persónulegu muni sem hún gat
flutt í flugfarangri sínum. Var nú
allt grandskoöað og vandlega borið
saman viö hsta sem leggja varð fram.
Eftir mikla þrautagöngu milh Heró-
desar og Phatusar er ekki aö orð-
lengja, að mæðginin misstu af flug-
vélinni.
Hluti farangursins, sem tahnn var
of mikill, en hann var alls fjögur
stykki lenti þó með fiugvéhnni til
Hafnar og th baka aftur, en þau
mæðginin máttu takast á hendur
fjögurra tíma ferðalag aftur th
heimaborgar sinnar th þess að afla
annars fararleyfis.
Nú voru góð ráð dýr. Afla varð leyf-
is í tíma, en íslensk vegabréfsáritun
þeirra átti að renna út 1. mars. Með
dyggri aðstoð ættingja og vina fékkst
leyfi th brottfarar strax næsta morg-
un, eftir aðra svefnlausa nótt. í þetta
sinn var farkosturinn frá SAS í stað
pólska ríkisflugfélagsins daginn áð-
ur, en það þýddi að farangurinn
mátti vera ívið meiri en fyrr sem þó
nægði ekki samkvæmt boði tollyfir-
valda.
Gripu mæðginin því th þess ráðs,
th þess að missa ekki af fluginu í
annað sinn, að fara að ráði tohvarðar
og skhja hluta farangursins eftir hjá
móður stúlkunnar, sem gefinn var
frestur th 1. ágúst til þess aö senda
hann sem pakka th íslands, án sér-
staks gjalds sem tíðkast, og nemur
háum upphæðum.
Að loldnni sólarhrings bið á Kas-
trupflugvelh náðu mæðginin svo
loks hehu og höldnu th íslands eftir
þriggja sólarhringa ferðalag, sem
reyndi svo sannarlega á þolrif þeirra.
En sagan er ekki þar með öll. Er
til átti að taka og senda umræddan
pakka með ýmsum persónulegum
munum, þar á meðal hluta af borð-
búnaði, sem lagt hafði verið upp með
frá Elk, en var nú einungis að hluta
til kominn th íslands, heldur pólska
tollgæslan því nú fram að allur far-
angurinn hafi farið úr landi með
þeim mæðginum og krefst tveggja
núlljóna zloty fyrir leyfi th þess að
senda það sem eftir er.
Er þetta gott dæmi um þá átthaga-
fjötra sem Pólverjar verða að búa við
hvað sem líður þeim þjóðfélagsum-
bótum sem sumir teija sig sjá á ein-
hveijum sviðum í Áustur-Evrópu-
löndunum um þessar mundir.
Hneyksli í fyira
-sjálfsagtnú
Borgnesingur skrifar: Húnaveri og fyhiríið ekki tiltöku-
Mikið er nú ánægjulegt að sjá mál. Bara tiltölulega friðsamt,
aharþessarjákvæöufréttirafsam- svona yfirleitt!
komuhaldi um verslunarmanna- Það sem var hneykslanlegt og
helgina. Það er af sem áður var. - slegið upp í stórum fyrirsögnum í
Þeir sem voru fulhr, voru það á fýrra og hittifyrra er núna bara
eiginábyrgö,enekkimótshaldara. sjálfsagt mál og ekkert viö það að
Gestimir í Galtalæk létu biðröð- athuga. - Já, heimurinn breytist
ina viö salernin ekki á sig fá. Litið og mennimir með. Vonandi stend-
um óhöpp í Þórsmörk. - Stuö í ur allt til bóta...
I