Dagur - 22.05.1991, Qupperneq 14

14 - DAGUR - Miðvikudagur 22. maí 1991
AKUREYRARB/ER
Fóstrur -
Þroskaþjálfarar
Annað uppeldismenntað starfsfólk
Laust er tii umsóknar starf forstöðumanns við
skóladagheimilið Brekkukot, Brekkugötu 8,
frá 15. ágúst nk.
Laun eru samkvæmt kjarasamningi Stak og
Akureyrarbæjar eða kjarasamningi launanefndar
sveitarfélaga og Fóstrufélags Islands.
Upplýsingar um starfið veita deildarstjóri dagvist-
ardeildar í síma 24600 frá 10-12 alla virka daga
og starfsmannastjóri Akureyrarbæjar í síma
21000.
Umsóknarfestur er til 1. júlí 1991.
Umsóknareyðublöð fást á starfsmannadeild
Akureyrarbæjar Geislagötu 9.
Dagvistarfulltrúi.
m\
Rettarhvammi 1 Akureyri Simi 96-26776
Sj&ttúUt
auglýsir eftir starfsfólki í allar stöður.
Umsóknareyðublöð fást á skrifstofu Sjallans Geisla-
götu 14.
Sölumaður - verkstjóri
Gúmmívinnslan hf. er ört vaxandi framleiðslu-
og þjónustufyrirtæki á Akureyri.
Óskað er eftir áhugasömum og hugmyndaríkum
starfsmanni sem yrði yfirmaður þjónustudeildarinn-
ar. Starfið er fólgið í sölumennsku ásamt daglegri
stjórnun hjólbarðaverkstæðis og lagers.
Umsóknareyðublöð og nánari upplýsingar fást á
skrifstofu Gúmmívinnslunnar hf.
Gúmmívinnslan hf.
t
Minning:
Þorsteinn Þórhallsson
Fæddur 21. apríl 1955 - Dáinn 20. janúar 1991
Sunnudagurinn 20. janúar 1991
var bjartur og fagur hér við
Eyjafjörð. Sólin skein á alhvíta
jörð, en það dimmdi snögglega
um miðjan dag, þegar við feng-
um fregnir af því, að fallegi blái
báturinn hans Steina bróður okk-
ar hefði fundist mannlaus út við
Gjögurtá. Lengi héldum við í
vonina um að hann hefði komist í
land, en svo urðum við að sætta
okkur við raunveruleikann. Við
áttum erfitt með að trúa því, að
þessi stóri, hrausti maður, fullur
lífsvilja og starfsorku, kæmi ekki
aftur til baka úr sjóferðinni.
Steini bróðir okkar fæddist á
sumardaginn fyrsta, 21. apríl
1955. Hann var annað barn for-
eldra okkar Þóru Þorsteinsdóttur
og Pórhalls Einarssonar. Hann
var snemma duglegur og kraft-
mikill strákur, og áhugasamur
um allt sem hann tók sér fyrir
hendur. Hann fór ungur í sveit,
bæði í Fnjóskadal og austur á
Langanesströnd við Bakkafjörð,
þangað sem hugurinn stefndi
aftur, mörgum árum seinna.
Steini lærði bifvélavirkjun á
B.S.A. á Akureyri. Par eignaðist
hann marga góða vini, sem og
allsstaðar þar sem hann var.
Hann var líka sérlega frændræk-
inn og hafði mikinn áhuga á að
koma á ættarmóti austur á
Bakkafirði með föðurfólki sínu.
Steini réri nokkur sumur frá
Bakkafirði, og einu sinni fréttum
við að þar væri hann kallaður
„fyrsti vorboðinn". Það þótti
okkur vænt um, því þá vissum við
að hann var velkominn þangað.
Fyrsti báturinn sem Steini
eignaðist hét Eyfell og hinir sem
á eftir komu báru líka það nafn,
sá síðasti Eyfell ÞH 62. Hann var
að vinna við að mála hann í haust
og gera hann sem best úr garði
fyrir veturinn. Eitthvað barst þá í
tal þegar hann var búinn og kom-
inn með bátinn út, þessi blái
litur. Þá sagði hann: „Finnst ykk-
ur hann ekki fallegur, hann er allt
öðruvísi en hinir bátarnir á
Grenivík.“ Við vonuðumst til
þess að hann fengi að njóta hans
lengi, en því miður reyndist það
ekki.
Steini kynntist elskulegri konu,
Sigurlaugu Sigurðardóttur frá
Brúnastöðum í Lýtingsstaða-
hreppi. Þau gengu í hjónaband
19. ágúst 1978. Þá var einnig
skírður drengurinn þeirra Sigurð-
ur Baldur fæddur 28. apríl 1978.
Seinna eignuðust þau stúlku,
Þóru Guðrúnu fædd 7. mars
1981. Þá var Steini stoltur, nú gat
hann komið upp móðurnafni sínu
og ömmunafni líka.
Hann unni mjög fjölskyldu
sinni og bar hag hennar mjög fyr-
ir brjósti. Þau settu fyrst saman
heimili á Akureyri, en haustið
1980 fluttu þau til Grenivíkur, og
keyptu litla íbúð þar. En fyrir
rúmum 2 árum keyptu þau ein-
býlishús þar, þar var margt ógert,
sem þau unnu að að bæta og var
farið að sjá fyrir endann á því
þegar Steini kvaddi. Hann stund-
aði sjóinn og vildi hvergi annars-
staðar vera, þar var hann ánægð-
ur og sjálfs síns húsbóndi.
En nú er komið að- kveðju-
stund. Við viljum þakka Steina
bróður fyrir allar ánægjustund-
irnar sem við áttum með honum,
bæði við leik og störf. Við biðjum
guð að blessa Sillu, Sigga og
Þóru, svo og alla þá sem syrgja
Steina. Við eiguin öll bjartar
minningar um hann, og söknum
lians mikið.
Far þú í friði
friður guðs þig blessi
hafðu þökk fyrir allt og allt.
Dísa og Þrúður.
Kveðja frá systrabörnum
Legg ég nú bæði líf og önd
Ijúfi Jesú í þína hönd.
Síðast þegar ég sofna fer,
sitji guðs englar yfir mér.
Við þökkum Steina frænda fyr-
ir þau fáu ár sem við áttum með
Nýtt útlit
ný lím
S0------* N
Marc O’Polo

Sjáumst
(]5g2raugnaþjónustan DAVlÐSSON
^SKIPAGÖTU 7 - BOX 11 - 602 AKUREYRI - SÍMI24646
honum. Við biðjum guð að gæta
hans vel.
Asta Fönn, Inga Hrönn, Eva
Sædís, Davíö Sindri og Magnús
Þór.
Fátt hefur þyngt spor okkar
meira en sú fregn í janúar sl. að
Steina væri saknað og báturinn
hans hafi fundist mannlaus.
Dagarnir sem á eftir fylgdu
voru erfiðir, en fullir vonar um
að við ættum eftir að hitta Steina
aftur hressan og kátan eins og
hann alltaf var. Smá saman dó sú
von og við neyddumst til að horf-
ast í augu við þá staðreynd að
góður vinur væri horfinn frá
okkur.
Það sannast víst alltaf þegar
vinur fellur frá að enginn veit
hvað átt hefur fyrr en misst
hefur. Svo er með okkur hjónin
nú, þegar við hugsum til þess að
kveðja Steina vin okkar hinstu
kveðju, og minningarnar um
ánægjulegar samverustundir með
honum og Sillu konu hans hrann-
ast upp í huganum.
Leiðir okkar lágu saman á
Akureyri þar sem við vorum við
nám og störf. Fljótt þróaðist með
okkur einlæg vinátta sem m.a.
leiddi til þess að við hófum okkar
sjálfstæða búskap undir sama
þaki. Þar ríkti lífsgleði og létt
kæruleysi yfir heimsins áhyggjum
og ýmislegt var brallað svo sum-
um fannst ef til vill nóg um.
Margar góðar ferðirnar fórum
við saman og eru þar sérstaklega
minnisstæðar ferðir á sæluviku
Skagfirðinga. Þar var Steini
hrókur alls fagnaðar, enda kunni
hann vel að skemmta sér í góðra
vina hópi og söng þá gjarnan af
fölskvalausri gleði og einlægni.
Þetta tvennt, gleði og einlægni,
var einmitt einkennandi fyrir
Steina og alltaf sér maður hann
fyrir sér brosandi og hressan.
Eftir að Steini og Silla fluttu til
Grenivíkur urðu samverustund-
irnar stöðugt færri, en alltaf voru
uppi áform um að fjölga þeim í
framtíðinni. En enginn veit sína
ævina fyrr en öll er. Æviskeið
Steina varð ekki langt. Hann dó
löngu fyrr en við vinir hans höfð-
um reiknað með. Eftir standa all-
ar ljúfu minningarnar. Þær eigum
við nú sem huggun harmi gegn.
Við þökkum Steina alla vinátt-
una og biðjum Guð að geyma
hann og blessa.
Elsku Silla, Siggi og Þóra. Við
biðjum þann sem öllu ræður að
varðveita ykkur og styrkja.
Við hugsum einnig til foreldra
Steina og systra hans. Þeirra
missir er líka mikill, en megi
minningin um góðan dreng
styrkja þau og hugga.
Minningin um góðan vin mun
lifa.
Oskar og Jóna.
Við viljum með nokkrum orðum
minnast frænda okkar og vinar,
Þorsteins Þórhallssonar.
Við þökkum honum samfylgd-
ina og minnumst hans með hlý-
hug sem kraftmikils manns sem
hafði upplífgandi áhrif á sam-
ferðamenn sína.
Við söknum hans sem vorboða
á Bakkafirði sem bar með sér
hressandi blæ.
í vor hefur vantað mikið. Við
trúum því að hann njóti nú Guðs
blessunar og minnumst hans í
bænum okkar.
Bestu samúðarkveðjur til allra
ástvina.
Hilmar, Dodda, Steinar,
Hilmar Þór, Bakkafirði.