Þjóðviljinn - 08.03.1958, Blaðsíða 11

Þjóðviljinn - 08.03.1958, Blaðsíða 11
T&t:. f'------ : - öi ¦ ¦ - c- :': Laugardagur 8. marz 1958 — ÞJÓÐVILJINN — (11 ERNEST GANN: •••••••••••••••••••••••••••••••••• X k your a Keipum ,«»»»»aase&6i^«» «•»••« ;••• 57. dagur. laust. Hann andvarpaði og horfði á rnálmf jaðrirnar á troll- stöngunum. Þær voru hreyf ingarlausar og höf ðu verið það lengi. Ef eitthvað var að gerast í djúpunum, þá kipptist ein f jöðrin eða þær allar til. Á hinum endanum á virnum, svo sem fimmtíu föðmum undir yfirborðinu, hefði lax bitið á krókinn. Hamil klóraði órakaðan kjálkann. Eitthvað var öðru vísi en það átti að vera. Þrjáííu og sex látúnsspónar glömpuðu fyrir aftan Taage. Carl og Brúnó höfðu fægt hvem einasta þeirra fyrir dögun en i'ram til þessa höfðu aðeins fimm laxar látið svo lítið að taka eftir þeim. Hamil datt í hug hvort hann hefði haft nælonsökkurnar of langar í ár eða þær væru ekki festar á réttan hátt yið vírinn. Eða þá að skipta þyrfti um þyngd — hafa til dæmis fimmtíu punda blý á aðallínunum í stað fjörutíu punda, svo að línurnar yrðu vitund beinni. Stundum voru það ótrúlegustu smá- munir sem gerðu það að verkum að ekkert fiskaðist. Tveir bátar sem unnu saman heilan dag gátu fengið svo mis- munandi afla, að það var næstum lýgilegt. Eftir daginn gat annar bátúrinn haft tvö hundruð fiska en hinn hafði með naumindum náð í tíu eða tuttugu — og munurinn gat stafað af stærð sigurnaglanna, ef til vill áttunda hluta úr tommu þegar þeir voru í hendi. „Hæ, pápií" hrópaði Carl, og Hamil fannst hann enn ^_ stígvélinu sínu. Hann hreinsaði hann mjög vandlega og þegar hann hallaði sér áfram til að ieggja hann á lúguna, mættust augu peirra snöggvast. Þá langaði Hamil mest að rétta út handlegginn og faðma Carl að sér. Hann lang- aði mest af öilu til að snerta hann. Og þó vissi hann að það mátti hann ekki gera. Carl mundi slíta sig af honum, kannski reiðilega, og ef orð hans voru vísir að skilningi milli þeirra, þá var bezt að spilla engu. Hann leit upp í sólina og síðan niður á stórar hendurnar á sér, vegna þess að það var auðveidast ao horfa á þær. Hundrað orð flugu um huga hans. Honum fannst sem þetta tækifæri gæfist aldrei aftur, ef hann missti það út úr höndunum, og þó gat Íiann engu orði upp komið. Carl hafð'i komið til móts við hann, það híaut að hafa verið erfitt fyrir hann. Hann var að missa tækifærið út úr hönd- unum, rétt eins og alda næði báti og færi framúr honum, og samt hafði hann ekkert að segja. Gat maður viðurkennt að hann hefði eitthvað að fyrirgefa syni sínum, þannig að rödd hans yrði sönn og eðlileg? Um leið og Hamil fann fáein orð, vegna þess að eitthvað þurfti að segja, hvort heldur það reyndist rétt eða rangt, kom Brúnó upp á þilfarið með riffilinn. ,,Hv.að er á seyði?" spurði Brunó. ,,Hvernig liggur í þessu? Hyar eru allir þessir iaxar, sem alltaf er verið að tala um?" Hann fleyg'ði bjórflösku hátt í loft upp, bar riff ilinn upp að öxlimii og f laskan var rétt að snerta vatns- borðið þegar hann hleypti af og bratit hana. Hann lyfti brúnum í uppgerðar undrun og brosti út í annað munn- vikið. „Beint í mark", sagði hann. Þetta var betra fannst Hamil. Hann treysti sér aftur til að tala fullum rómi. Hann sló sigri hrósandi í borðstokk- inn. ,,Vor lærðirðu að skjóta svona, Brúnó?" sagði hann Framhald af 4. síðu r~ heyra nýjan hijóm í rödd hans, vinsemd sem hann hafði ekki heyrt íengi. ,,Þú ert nú meiri aflaklóin, pápi! Hver einasti bátur í flotanum veður í fiski, en við. ... Þú æðir um allt Kyrrahafið og við höfum varla fengið nóg í ciopp- ino! Ættum við kannski að reyna meiri hraða?" Hamil kinkaði kolli. Ef til vill hafði Carl rétt fyrir sér, það var ómögulegt að segja. Einn daginn vildi laxinn að báturinn færi hratt, næsta dag vildi hann hægfara kopp; og þegar eitthvað var um að vera var alltaf skynsamlegt að skipta um hraða á nokkurra mínútna fresti. Stundum væri laxinn rétt á eftir spónunum eins og hann gæti ekki tekið ákvörð- un, en þegar spónarnir fjarlægðust þá allt 1 einu, þá gleyptu þeir við þeim. „Jæja, Carl. Kannski ví gefum dálítið meira." Hamil gekk hægt afturá, virti fyrir sér línurnar ög síðan sjóinn. Það var áta í sjónum, ekki rækjur, sem hefði þó verið bezt, heldur einhvers konar svif, og það hefði átt að draga að sér lax. Hamil horfði um stund í kjöifarið, reyndi að finna einhverja skýringu á þessu, reyndi að sjá fyrir sér hvað var að gerast niðri í hálfrökkrinu á fimmtíu faðma dýpi. Þar myndu spónarnir glitra eins og stjörnur, iðá í freistandi tröppugangi, hver fyrir ofan annan. Faðmur var á milli spónanna. Stefnan var góð. Taage stef ndi beint inn í morgunsólina og varpaði engum skugga til hliðanna. Og þó — fengu þeir ekkert. „Þegar þú fægðir spónana í morgun, Carl, voru þeir þá nokkuð rispaðir?" Rispurnar gætu gert gæfumuninn. Hamil vissi það af reynslu. „Nei, pápi. Við notuðum bara þessa nýju. Og Brúnó kom ekki við þá með fingurna eins og þú sagðir. Við vorum fjandanum varfærnari." Hamil tók upp hníf sinn og slægði laxinn sem lá við fætur hans. Hann aðgætti vandlega magann og innyflinj og hrissti höfuðið. I bandi við „Þeir eru ekki belgfullir... ekki svo mikið sem rækja éða áætlun. sardína. Þeir ættu að vera svangir. Svei mér ef ég skil þetta." Hann ýtti laxinum inn í skuggann og settist á borðstokkinn. Hann hló lágt og strauk fingrunum gegnum háfið. t ?Ki. «1.* % n r ir Tékknesku arkitektarnir gera tækjum er komið þannig fyrir ráð fyrir að geta komið upp í- að gangur húsmóðurinnar með- búðarbyggingum með 300.000 an á matartilbúningi, uppþvotti fyrsta flokks íbúðum í sam- o. þ. h. stendur, verði mun minni en áður. Eldhúsin í margar fbúða- blakkir í Prag og marga aðra bæi koma 'tilbúin inn í íbúð- irnar — og þeim er lyft í krön- bands Edvard Yde, hefur reynzt félaginu í alla staði vel, og verið tryggur vinur þess. Kemur flokkur þess í júlí og flýgur meistai'aflokk- nr Fram með þeim út og keppir þar nokkra leiki. Markað dýpstu sporin? Ef ég á að nefna það ssm ég tel.að hafi markað dýpstu sporin í þröunarsögu félags- ins, þá finnst mér það vera þetta: Endurreisnartímabilið, félagsheimilið og völlurinn og ennfremur mætti nefna stofnun kvennadeildarinnar og knattþrautir I.S.I., sagði Har- aldur að lokum. Því má bæta hér við að í kvöld minnast Franiarar afmælisins með veg- legu hófi, þar sem fjöímenni mun verða mik;ð. P\ kemur út í tilefni af af- mælinu myndarlegt afmælis- Wað, um 80 síður, bar vaem m. a. rakin er saga félagsins frá byrjun. Skemmtanir í tilefni af af- mælinu fyrir yngri flokkana verða síðar. Fram telur nú 620 félagsmenn og þar af 350 virka. Þjálfarar félagsins í knattspyrnu eru Haukur Biarnason, fyrir þá eldri, og GuíSmundur Jónsson fyrir þá yngri, en í handknattleik Tr-'^prvi MalmQuÍBt. Stjórn Fram skipa nú: Har- aldur Steinþórsson formaður, Böðvar Pétursson varaforai., Hannes Sigurðsson gjaldkeri; Jón Sigurðsson kaupmaður ritari, Sveinn Ragnarsson f-iTrmálaritari, formaður kna'-tspyrnunefndar Carl Ber!?mann, og formaður hn.^dknattle^ksnefndar Axel S\gurðsson. Varastiórn skiea Sis;urður Hanne^son, Jón Þor- láksson og Guðbjörg Pálsdótt- ir. Salerni og baðherbergi — til- búið til flutnings í íbúðina. Hvorugt er stórt — en þau eru aðskilin og það er mikill kostur. Nvii eldhúsíð er komið og húsmóðirin í Prag fer 1 gegn- um að gliiggum húsanna og um skápa tekin þar inn. Sama er að mtj tr'n. segja um innbyggða skápa, hlutunum salerni og baðherbergi. er c::ginrj cg skúffur sem enn Ivar á nú að koma fyrir — allt í einu h&rgull á hirzlum. núverandi fimm ára íbúðir með góðu húsrými heitu og köldu vatni og öllum þægindum. Þar — eins og í mörguni öðrum löndum — hefur hús- næðisþörfin og þörfin fyrir „Þú segir víst alveg satt, Carl. Eg er undáiiegur afla-'hraða gert það óhjákvæmilegt kóngur í dag. En áður cn varir gerum við eitthvert töfra- að sjálfur byggingarmátinn bragð. Þegar það verður fáum ví -að vita hvað var öfugt!yrði gerður sem hagkvæmastur. hjá okkur." Carl gekk yfir trollgryf juna þar til hann var Það hefur meðal annars orðið " ' tU þess að eftir ymiss konar tilraunir er nú farið að fram- Ieiða fastar innréttingar íbúð? á færiböndum. Eins og víða annars staðar hefur verið reynt að þreifa sig áfram eftir eldhúsinnréttingu sem er útbú in á sem hagkvæmastan hátt auðvelt að hirða hana og þar sem skáptim og hirzlum og kominn að föður sínum. „Eg hef líka verið að hugsa, pápi. Þú mátt ekki ætlast til að ég breyti hugmyndum mínum um þetta árans fiskirí, en ég hef samt beðið eftir tækifæri til að segja dálítið. Þetta er ekki verri tími en hver annar ,... meðan Brúnó er ékki hér." Hamil leit á Carl, en hann sagði ekki neitt. Hann beið og var enn að hugsa um fiskinn. ,,Það var rangt af mér að bef ja þig, pabbi." Hamil leit af Carli og fór síðan að hreinsa hnífinn á

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.