Þjóðviljinn - 04.06.1958, Blaðsíða 11

Þjóðviljinn - 04.06.1958, Blaðsíða 11
Miðvikudagur 4. júní 1958 — ÞJÓDVILJINN (11 DOUGLAS,RUTHERFQRD: W D1UÐ3NN [25. dagur. „Já, vitaskuld, ef þú ert í skapi til aS dansa." Hann ýtti stól sínum frá borðinu. „Nú þýðir það ekki neitt," sagði Susan. „Mér þykir leitt að ég skyldi segja þetta. Ef þér er sama, þá er ég að hugsa um aö fara í rúmið." Það varð stutt þögn þegar hún var farin. Svo sagði jiGavin: „Mér finnst hún hafa alveg rétt ¦fyrir sér. Rich- iard myndi ekki kæra sig um að við höguðum okkur ¦reins og steingervingar. Eg ætla að setja klásúlu í erfða- :skrá mína þess efnis að á kvöldi jarðarfarardags míns pskuli verða veizla, þar sem allir verði augafullir — skilj- l;ið þið, berar dansmeyjar bornar um í risastórum | kampavínsglösum — " : „í guðs bænum hættu!" Fiona hélt um borðröndina. i „Hvað ætlið þið skiljið þetta, neinn ykkar? Richard kærði sig ekki um að deyja. Hann vildi halda áfram að ; lifa. Haldið þið að hann hafi haft gaman af því að j brenna lifandi í bílnum sínum?" i Hún'!s"ettist,'-huldi»^aiadJ'^' í höndum sér og fór að : gráta hljóðlega. Tucker. tók undir handlegg hennar og, I leiddi hana burt frá borðinu. Andlitið á Gavin var svipbrigðalaust, hann tók1 upp sígarettu og kveikti í henni. Hann tæmdi kaffibollann sinn, reis á fætur og án þess aö segja orð- gekk hgmn út'á svalirnar. Vyvian sat kyrr. andftrtaki lengur>*fen tautaði síðan einhver afsökunarorð og fór yfir á barinn. Martin var einn éftir til að íhuga þetta óþægilega atvik. Hvaða undarleg mara hafði lagzt yfir Dayton liðið? Það var ekki aðeins það að éinn ökumannanna hafði farizt. Dauði Richards var affeiðíhs:, ékki orsök spennunnar sem virtist gagntaka alla. í þessu and- rúmslofti gat allt mögulegt komið fyrir. Einhvers staðar : undir yfirborðinu var ósýnilegi ormurjnn ,að ,verki. : v Hann pantaði sér sterkan konjaksjúss. -Það var brot á keppnisreglunum en honum fannst hann hafa þess fulla þörf. Martin vaknaði snemma næsta morgun við það að ¦ sólin skein beint inn á andlit hans gegnuni opinn glugg- ; ann. Þegar hann settist upp í rúminu sáhann hvern- ig sólskinið glóði á vatninu. Nóttin hafði verið "tíéit og molluleg og öldugjálfrið freistaði hans ósegjanlega. Hann fór í sundskýlu, vafði handkiæði um hálsinri . og stikaði beint út um gluggann sinn á neðstu hæð og niður að ströndinni. Hann var búinn að hengja handklæðið sitt á nagla sem stóö út úr staur og var . á leið niður að sjónum, begar einhver kallaði til hans.* ; „Hæ! Bíddu eftir mér!" . 11! Það var Susan, fagurlimuð'og liðleg í eldrauðum sundbol. Hann horfði á hana þegar; hún hlióp yfir sandinn til hans og honum fannst hún hafa yndisþokka á við bálletdartsmey. . :... „Eg gat ómögulega sofið í þessum hita. Mér datt: / 1 hiig að sjóbað fyrir morgunverð gæti'skólað burt 4 einhyerju— " Svo kom hún auga a Tjétt;: óreglulegt örið sem lá þversum yfir brin^u hans öðni' megin. , „Fyrirgefðu," sagði hann. „Eg er ekM vanur að sýna þetta stáss mitt opinberlega. Eg hélt ég hefði ströndina út af fyrir mig á þessum tíma sólarhíingsins." „Þetta er sár, er það ekki?" „Eg þúrfti að fara yfir japanskt land meðan á stríð- inu stóð. Einn vörðurinn pundaði. á mig nokkrum skotum á leiðinni. Eg er hræddúr um að japanski skurðlækniiinn hafi ekki verið sérlega srtyrtilegur." Hún sá að hann hafði vanmetakennd yfir þessu ljóta öri. „Þú ættir að sjá botnlangaskurðarörið mitt. Það er tíu sinnum Ijótara. Komdu nú, ég ætla að bleyta mig á undaji þér." Hún þaut í áttina að ánni og hélt áfram þar til hún missti fótanna ög skall á andlitið niður í vatnið. Létt- ur í bragði hljóp hann á eftir henni og stakk sér á mag- ann út í ána. Vatnið var ískalt. „Við skuluin koma út í sjóinn," sagði Martin. Þar er vatnið híýrm." Þau syntu niður ána á milli steinarina þangað til þau lagðist hann á bakið og léfc sig íljóta. Hann horfði \ á morgunbjarmann á klettunum og sá þá að hann barst hratt frá ströndinni, þótt hann hreyfði sig ekkert. Hann hafði lent í straumi. Hann sneri sér við til að synda til baka og sá -Spsan koma í áttina til hans á fremur ófimlegu. bringúsliridi. „Susan," hrópaði hann. „Farðu til baka! Það er straumur hérna." Hún virtist ekki heyra hvað hánn sagði, heldtir tíló og hélt áfram. Með skelfilegum hraða barst hún út til hans, þar sem hann reyndi að þoka sér í áttiha til lands. „Susan!".Hann greip um úlnlið hennar og reyndi að koma henni í skilning um að hætta væri á ferðum. „Við' höfum lent í straumsogi. Þú verður að synda að landi eins og þú frekast getur." Hún tók andköf og fór að synda við hliðina á hon- um. Þau syntu í svo sem mínútu, en Martin sem horfði á klettana, sá að þeim miðaði ekkert áfram. Nokkrar stórar öldur völdu þennan tíma til að koma að landi og brotnuðu með hvítu löðri yfir útsogið. Hver alda af annarri færði þau í kaf og á eftir var útsogið enn sterkara. Þau náðu ekki til botns, „Eg get þetta ekki." Hún leit á hann með skelfingarsvip. Jafnvel núna fannst honum ótrúlegt að þetta yrðu endalokin, að dá- lítil morgunstund fyrir morgunmatinn gæti borið þau . út í bláa gleymskuna. Sjálfur hefði hann getað boriztj með straumnum og "synt-að landi utar við ströndina. En þegar svbha stórar öldui* komu hvað eftir annað, yissi;hann að'hann gat ekki haldið höfðinu á Susan .upp úr vatninu. Það var augijóst að hún var ekki sér- lega þblin á'sundi. „Taktu um axlirnar á mér og sparkaðu með fótun- um." Hann synti af eins miklu afli og hann gat, lét öld- urnar færa sig í kaf til að geta haldið henni uppi. Ströndin var ótrúlega nærri en hún færðist ekkert nær. Vatnið hélt þeim föstum með óhugnanlegu aflí. 'Hahn reyndi að draga hana, lá á bakihu eins og vera bar og hélt báðum höndum um höfuð henni, en öldurnar færðu hana í kaf um leið og hann og brátt voru þau farin að súpa hveliur.-Þau voru orðin of móð til að tala. Hún var mjög hrædd, en hún missti ekki stjórn á 'sér, heldur treysti því að hann gæti bjargað henni. Hann vissi að kraftar hans voru næst- um á þrotum í baráttunni við þetta stríðnislega, ban- væna vatn, og næði hann ekki fótfestu innan' skamms, myndu þau bæði drukkna. Því að harin hafði ekki í hyggju að fara að Iandi án hennar. , Hann greip um úln'Mð hennar og synti á"hiið gegn- um vatnið, dró hana á eftir sér með aflinu einu. Táin á honum kom við sand pg hann náði fótfestu. Stór alda hafði ýtt þeim örlítið fram á yið. Nú voru þau í útsoginu eftir hana og yatnið sogaðist til baka til að Þegar keyptur er blómavasi og blómum raðað er rétt að hafa í huga Hægt er að stífa Paper-nælon Millipils úr papar-nælon missa með timanum stífinguna og ungu stúlkurnar harma það mjög. En það er vel hægt að stífa þau aftur úr C. M. C. sterkju, með því að fara vand- Iega eftir leiðarvísinum og hengja siðan pilsið ðfugt til þerris; þ:e.a,s. með líninguna komu að HtilU sandvík, sem öldurnar gjálfruðu við. Martin gekk út í sjóinn og var brátt kominn á nokkurt ^SS? S^f^t ^í^ °g dýpl. Hann lagðist til sunds og synti litla stund. Svólffi? Wrtur "**' tafitoga að létt og fíngerð blóm, grös og greinar f ara bezt í gler- vösiun að stór og sterkleg blóm eins og til dæmis krýeantemur og þéttir vendir eru falleg- astir í vösum úr sterklegu, - ógegnsæju efni að næstum ómögulegt er að láta bíóm fara vel í vösum með mjög viðu opi og mjóum botni að alltaf er gott að eiga lát- lausar krukkur og hylkis- laga vasa, bæði háa og lága að einu blómi eða lörfáum blómum jneð háum stöngl- um er bezt að koma fyrir í háum, mjóum vÖsum með litlu opí að oft er auðveldara að raða blómum fallega með hjálp „broddgaltar", glerkúlna í mismunandi etærðum eða búts af finriðnu hæsna- neti. Minningarathöfn Framhald af 6.. síðu. t| ¦ allir prestvígðir, hafi komicT" til. ,.prestastefnu ,-, á. Alþingi. '1760 iög i'géngið-'-|.i>. LÖgbergs- hempuklæddir. Sér Þorvaldúr Böðvarsson. ¦ er svo kunnur maður, að ekki er ástæða til þess að rekja hér æviferil hans og störf. Hann var vinsæll og virtur af ' sóknarb'irnum sínum, en það er til marks um; hve hann var í miklum metum meða.1^ kennimanna samtíðar sinnar og læn'sveina, að honum fylgdu til grafar 12 prestar og nokicrir stúdentar þrátt' fvrir erfiðar samgöngur um hávetur. Séra Þorvaldur var þr-í- lcvæntur. Fyrstu konu sína> Rannveigu Stefánsdóttur-. prpqts á Breiðabólstað í Fljótshlið Hös:nasonar, niisstl hann eftir þriggja ára eam- búð. Önnur kona hans yar Guðrún Einarsdóttir lögfeftu- manns í Þrándarholti HafÍiSa- sonar. Hana missti hann eftir 17 ára sambúð. Þriðja köna *éríí""^tírválds' var Kristín Biörnsdóttir prests i Bólstað- arhlíð Jón^sonar. Þau.bjugg4J saman i 32 ár. og lifði hún séra Þorvald. Hún var hús- móðir í Holti bau ár, sem hann var nrestin þar. Með konum ct-<iun átti séra Þorvaldur 20 börn og auk bess e;"n ¦ son utsn hjóna- bands. Hann hpfnr os; orðið mjöa: kvnsæll í landinu og munu niðjar hans nú skipta þúsundum. Ii. H. Bl. --------------------.------------------.^g Nemendaf jöldinn Framhald af 3. síðu. við fyrsta áfanga Réttarhölts- skóla og 3 millj. kr. til áð byggja 8 almennar kénnslu^ stofur í Vogaskólá. Þá hefur verið sótt um fjár~ festingarleyfi að auki sem-hér segir: 4.2 millj. kr. til býgg- ingar 8 kennslustofa í Hlíð- >" um, 3.4 millj. til að halda aá- fram byggingu Hagaskóla ög 4.2 millj. kr. til að hef ja smíðí skóla við Laugalæk. Svör hafá enn ekki borizt við þessum. leyf- isbeiðnum. Gagnkvæm skipti norskra og ísl;. .";' skógræktarmaniía í gærkvöld kom hópur norskra skógræktarmanna hing- að til Reykjaví.kur með Sólfajat Flugfélags íslands, en flugvélin hafði flutt hóp íslendinga til Noregs fyrr um daginn. Norðr mennirnir munu vinna að skóg- ræktarmálum hér til 17. júní n.k. og Islendingarnir jafnlengi í Noregi. mót Akyr- eyrar Akureyri. Frá fréttarttara PjóðvÖjans. Akureyrarmóti í badminton er nýlokið. 1 einliðaleik kvenna sigraði Elín Sigurjónsdóttir. 1 einliða- leik karla Gunnar Hjartarson, 1 tvenndarkeppni Elín Sigur- jónsdóttir og Gísli Bjarnason og tviliðaleik karla Einar Helgasön og. Gísli Bjamasón. ip gíl- ÍÍSl ¦ .,

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.