Þjóðviljinn - 07.02.1959, Blaðsíða 7

Þjóðviljinn - 07.02.1959, Blaðsíða 7
Laugardagur 7. febrúar 1950 — ÞJÓBVILJINN — (7 Hvers vegna þorir stjéra Iðju ekki að sýna reiknínga? Morgunbiaðið þykist heldur betur hafa fengið liðeauka í rógskrifum sínum um fjár- reiður Iðju í formannstíð mixmi, þar sem er sýknunar- dómur ritstjórans í máli því er ég höfðaði út af skrifum blaðsins um það efni. Um þennan dóm get ég ver- ið íáorður því að við athugun held ég að flestir sjái ótvi- rætt ekyldleikamerki með honum og ýmsum öðrum idóm- um, er fyrr og síðar hafa ver- ið fcveðnir upp yfir forystu- raönnum verkalýðssamtak- anna. Þessum ummælum til stuðnings vil ég aðeins benda á, stð dómarinn telur það ekki saknæmt fyrir ritstjórann Jjó aði itann yúgi-þyí upp, að öll skjöl félagsins hafi verið1 glöt- uð. Fleira mætti nefna þó ég hirði ekki um. Éftir öll skrif Morgunblaðsins um slæma fjármálastjórh mína í Iðju, skyldi maður ætla að breyting hefði orðið á til batnaðar þegar skjólstæðingar þess tóku við stjórninni. En hverj- ar eru svo staðreyndirnar? Síðasta árið, sem ég var formaður Iðju var reksturs- hagnaður félagsins yfir eitt hundrað þúsund krónur, en í fyrra varð hann 0, bókstaflega alls eng.inn. Þetta voru um- bæturnar á fjármálastjórn- inni. Hvernig afkoma verður í ár, er ekki unnt að segja, því stjórnin hefur ekki þorað að sýna reikninga félagsins fyrir kosningar. Eitt höfuð árásarefni nú- verandi félagsstjórnar á mig, hafa verið þau fasteignalán er ég veitti úr sjóðum félagsins, en samræmið milli orða og athafna er ekki meira en það, að núverandi félagsstjórn ætl- Uni Þórarin Olgeirsson Þjóðvitjanum hefur borizt eftirfarandi grein sem höfund- ur nefnir „Arásirnar á Þór- arim Olgeirsson." í „Þjóðviljanum" í dag er afltur veitzt að Þórarni 01- geitssyni ræðismanni í Grims- by og hann nefndur þar frsMtkvæmdastjóri útgerðar- l'élagsins „Rinoviu" í Grims- by; Ekki skil ég hvað grein- arfeSfundur ætlar sér með þesBari staðhæfingu, nema þa.8 sé gcrt til að ófrægja Þórarin. Þórarinn Olgeirsson , er ekki f ramkvæmdast jóri ,yRinoyiu" <og hefir, að því er ég'. bezt veit, aldrei gegnt þeirri stöðu a. m. k. ekki í áratag. Mér er nokkuð vel kunnugt um þetta vegna þess, aðég hefi oft dvalizt í Grims- by og bróðir mhm er starfs-i maður þessa . sama félags. Þegar Joe Little, aðaleigandi og' framkvæmdastjóri , ,Rinov- iu," létzt fyrir állmörgum ár- um, var ráðinn sérstákur fraankvæmdastj. enskur mað- ur, til þess að veita fyrir- tækinu dbrstöðu. Ég veit, að árið 1949 var þessi maður tekirm við,. en Þórarinn var staitfsmaður félagsins við af- greioslu sikipa, fyrst og fremst við sölu á fiski. Þórar- inn hafði þá þegar selt flest ef ekki öll Muitabréf s'in !•; fyrir- tækinu, on hann var tengd- ur 'því fjötókylduböndum frá upphafi, vegna þess að fyrri kona hans var systir Joe Littles frajmkvæmdastjóra. Það var í haust, að ,,Þjóð- viljkin" birti rakalausan ó- Jiróður utn Þórarin Olgeirsson. Loítor (Bjarnason í Hafnar- firði svaraði þessum chróðri þá og skýrði frá starfi Þ. O.' iiijá „Rinoviu". Ég hefði þassvegna búizt við því, að ek&i yrði aftur reynt að gera Þórarin tortryggilegan í aug- um Islendinga. Mig tekur það sárt, að mitt blað skuli gera þesíia Muti. Enginn hagnaður getur Sosíaiistaflokknum ver- ið af því að ófrægja þennan mann. Ég geri fastlega ráð fyrir þvi, að þeir menn, sem þuíft hafa að leita aðstoðar hame í Giimsby, kumú -þivi: iflia,, svo vel hefir hann reynzt felenzku fdlki, sem komizt hefir í einhvern vanda suður þar. 6. 2. '59 Hendrik Otlósson. Það er staðreynd að Þór- arinn Olgeirsson er einn af framkvæmdastjórum brezka útgerðarféiagsins Rinovia, og var sú staðreynd viðurkennd af Lofti Bjarnasyni í grein þeirri sem Hendrík Ottósson vitnar í með stórum orðum, en hann kvað Þórarin fram- kvæmdastjóra að þvi er yarð- ar landanir á fiski. Hendrik talar þá einnig um Þórarin sem starfsmann félagsins „við afgreiðslu skipa, fyrst og fremst við sölu á fiski." Þórarinn hefur þannig verið og er einn af ráðamönnum þessa útgerðarfélags sem síð- astliðna fimm mánuði hefur sent togara sína hingað til 'lands til þess að brjóta ís- lenzk lög og stunda veiði- þjófnað undir vernd herskipa. Á sama tíma er Þórarinn svo íslenzkur ræðismaður og hef- ur slkrifsiofu með þeirri nafn- bót í húsakynnum Rinovia- félagsins. Það hefur marg- sinnis komið fraim i brezkum blöðum að þeim þykir þetta tíðindum sæta, og hvað mætti íslendingum þá finnast? Að minnsta kosti fæ ég ekki skil- ið hvernig það fær samrýmzt að sami míaður geti í senn starfað í þjónustu félags sem stundar hernaðaraðgerðir gegn íslendingum og skipu- lagðan þjófnað og verið opin- ber fulltrúi íslenzka rikisins. Víð íslendingar höfum rétti- Jega haft um það stór orð að í landhelgisstríðinu við Breta værum við að berjast fyrir lifi okkar og allri fram' tíð. Okkur þótti það mikill drengskapur þegar blásnauð- ir og atvinnulausir sjómenn í Færeyjum samiþykktu að enginn þeirra skyldi ráða sig á skip sem stundaði veiði- þjófnað innan íslenzkrar land- helgi. Er goðgá að ætlast til að íslenzkir menn — og það starfsmenn utanríkisþjónust- unnar — pýni þjóð sinni a. m. k. hlið&tæðan þegnskap? ''¦'¦ -M.-k. Athugasemd frá Sam- bsndi ísL barnakennara Björn Bjarnason aði að taka 4% af launum hvers félagsmanns, í þeim tíl- gangi einum að lána það fé út á fasteignir, ekki bara til fé- lagsmanna sjálfra, heldur líka tíl iðnrekenda. Þessa hugmynd sína sótti félagsstjórnin af slíku ofur- kappi að hún þverbraut allar lýðræðisreglur til að koma henni í framkvæmid, þó það ekki tækist, sökum árvekni félagsmanna. Björn Bjarnason. Vegna frumvarps. til laga á þingskjali 68 og skrifa um málið í blöðum vill Samband islenzkra barnakennara taka fram eftirfarandi: 1. Með frumvarpi þessu er stefnt að því að veita próf- lausum mönnum full kennara- réttindi, en kjör þessara manna eru nú þegar þessi: Þeir fá full kennaralaun, eftir þriggja ára starf. Þeir hafa óskert réttindi í lífeyris- sjóði barnakennara. Okkur er ekki kunnugt um, að réttindalausir menn njóti þvílíkra kjara innan nokkurr- ar etéttar. Yrði frumvarp þetta að lögum, væri þar með einnig skapað fordæmi, hættu- legt öðrum stéttum sérmennt- aðra manna. 2. Aukin og bætt menntun kennara er og hefur einatt verið aðalbaráttumál stéttar- innar. Námstíminn hefur smám saman lengzt, og sama undirbúnings er nú krafizt í kennaraskólann og í mennta- skóla. Auk þess afla margir kennarar sér framhaldsmennt- unar að loknu námi. Ef umrætt frumvarp yrði að lögum, yrðu afleiðingarnar meðal annars þessar: Menn gætu með fullu ör- yggi stefnt að þvi að afla sér kennararéttinda með því að starfa að kennslu í tíu ár. í stað þess að leggja á sig 5 eða 6 ára nám með þeim kostnaði, sem því fylgir, ynnu menn fyrir fullu kaupi allan tímann. Sá, sem aflaði sér kennararéttinda með vinnu í stað náms, væri því „verð- launaður", svo að næmi hundruðum þúsunlda króna. Margur unglingurinn mundi fremur kjósa þennan greiða veg, aðsókn að kennaraskól- anum minnkaði enn, og mætti svo fara, að hann legðist með ölhi niður. 3. Þar sem kennarar, svo sem að framan segir, leggja sífellt áherzlu á aukna mennt- un stéttarinnar, kemur það okkur mjög á óvart, ef menn, sem lengi hafa starfað að kennslu og skilja ættu gildi sérmenntunar í starfi, leggja til, að stefnt sé að þeirri lausn málanna, sem frumvarpið ger- ir ráð fyrir. 4. Samband ísl. barnakenn- ara er því engan veginn and- vígt, að mönnum þeim, er um ræðir í frumvarpinu, verði auðveldað að taka kermara- próf með því að fá að l.iúka slíku prófi í áföngum. Gæti þá reynsla þeirra í starfi kom- ið að einhverju leyti i stað kennsluæfinga, svo að þeir gætu að mestu lokið námi sínu utan skóla. Eftir þeim upplýsingum, sem S.I.B. hefur fengið, mun ekki. hafa átt *?ér stað, að réttindalaus maður hafi orðið að víkja úr farkennarastöðu fyrir manni með kennarapróf eftir tíu ára starf á sama stað, enda eru stöður, . sem réttindalausir menn gegna, ekki auglýstar til umsóknar, Framhald á 11. síðu Fjögur sysfkini * 9ÍIA 1« HS liiTI $W m. gefa Skégr skÓQræktarlan JérvíUmr&kég í Suðurdalnum í Breiö&ái í fyrra gáfu 4 systkini frá Jórvík í Breiðdal, Bjami Andrés, Björgvin og Hannes M. Þórðarsynir og Sigríður Þórðardóttir, Skógrækt ríkisins allt skóglendi Jórvíkur til eignar og umráða að því tilskyldu að landið væri frið- að og gróðursett í það á næstu árum. Skóglendi þetta er . víðáttu-; Skógræktarfélögin og ein- mikið, allt að 300 hektarar að staklingar hafa líka unnið istærð, og má gróðursetja í þessu máli mikið, og í sam- mestan hluta landsins, því að | bandi við gjöf þeirra systkin- mela og ógróins lands gætir fremur litið. Jórvíkurskógur er í Suðurdalnum í Breiðdal, um 20 km austur af Breiðdalsvík. Skóglendið er milli 100 og 200 metra hæðar yfir sjó, utan í af- líðandi fjallshlíð, sem veit á móti suðvestri. Þetta er Skógrækt ríkisins mjög kærkomin gjöf, og verður hafizt handa um að reisa girð- ingu og gróðursetja strax á næsta sumri. -jlir Gerið landið byggilegra Skógrækt á Islaridi er svo stórkostlegt verk og yfirgrips- anna frá Jórvík er ekki úr vegi að minna á nokkur framlög og gjafir einstaklinga frá fyrri ár- um. ^ Þrastalundur Fyrst skal frægan telja Tryggva Gunnarsson, sem gaf Ungmennafélagi Islands Þrasta- skóg i Grímsnesi árið 1911. Á síðari árum hefur allmikið ver- ið gróðursett í skóginum með ágætum árangri, og því mun nú haidið áfram af kappi. •^ Haukadalur Stærsta gjöfin til skógræktar mikið að það verður aldrei unn- er Haukadajur í Biskupstung ið til hlítar nema með því aðtum, sem Daninn Kristian Kirk fjöldi manns vinni saman að settu marki, að koma nytja- skógum á legg og gera landið þannig byggilegra um alla framtíð. gaf Skógrækt ríkisins árið 1939, er landið hafði allt ver- ið girt og sandfok mikið til heft. Þessi gjöf er margra milljóna virði í dag. * Sandhaugar Arið 1946 gáfu hjónin á Sandhaugum í Bárðanial, þau Sigurður Eiríksson og Steinunn Kjartansdóttir, Skógrækt ríkis- ins allt skóglendi jarðarinnar, sem er mikið og frítt. Þetta land hefur verið friðað og í það gróðursett greni og fura, er vex með ágætum. •fc Kvíar Þá hefur Jón Jcnsson, fyrr- um bóndi á Kvíum en nú bú- settur á Isafirði, gefið hálfa jörðina til skógræktar, og mun nú reynt, hversu ýmiskonar barrviðir nái að þrífast í Norð- ur-Isafjarðarsýslu. -j^" Braathenslundur Ýmsir hafa og gefið mikið fé til þess að standast straum af gróðursetningu .í lönd, sem þegar hafa verið girt. Stærsta gjöfin er frá Ludvig G. Braath- en, skipaeiganda í Osló, en sú gjöf nægir til þess að setja barrtré í um 30 hektara land á Stálpastöðum. Framhald á 10. síðu.

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.