Dagblaðið Vísir - DV - 14.02.2001, Blaðsíða 14

14
DV
+
______43 *
Skoðun
Útgáfufélag: Frjáls fjölmiölun hf.
Stjórnarformaéur og útgáfustjóri: Svelnn R. Eyjólfsson
Framkvæmdastjóri og útgáfustjóri: Eyjólfur Sveinsson
Ritstjórar: Jónas Kristjánsson og Óli Björn Kárason
Aðstoðarritstjóri: Jónas Haraldsson
Auglýsingastjóri: Páll Þorsteinsson
Ritstjórn, skrifstofur, auglýsingar, smáauglýsingar, blaöaafgreiðsla, áskrift:
Þverholti 11,105 Rvík, sími: 550 5000
Fax: Auglýsingar: 550 5727 - Ritstjórn: 550 5020 - Aðrar deildir: 550 5999
Græn númer: Auglýsingar: 800 5550. Áskrift: 800 5777
Stafræn útgáfa: Heimasíða: http://www.skyrr.is/dv/
VTsir, netútgáfa Frjálsrar fjölmiölunar: http://www.vislr.is
Ritstjórn: dvritst@ff.is - Auglýsingar: auglysingar@ff.is. - Dreifing: dvdreif@ff.is
Akureyri: Strandgata 25, sími: 462 5013, blaöam.: 462 6613, fax: 461 1605
Setning og umbrot: Frjáls fjölmiðlun hf.
Plötugerð: ísafoldarprensmiðja hf. Prentun: Árvakur hf.
Áskriftarverð á mánuði 2050 kr. m. vsk. Lausasöluverð 190 kr. m. vsk., Helgarblað 280 kr. m. vsk.
DV áskilur sér rétt til að birta aðsent efni blaösins í stafrænu formi og í gagnabönkum án endurgjalds.
DV greiðir ekki viðmælendum fyrir viðtöl við þá eöa fyrir myndbirtingar af þeim.
Þötf tilraun í Hafnarfirði
Áform bæjarstjórnar Hafnarfjaröar að bjóða út rekstur
grunnskóla í Áslandi er fagnaðarefni og ef vel tekst til get-
ur útboðið skapað fordæmi fyrir önnur sveitarfélög - orð-
ið vegvísir að öflugri uppbyggingu menntakerfisins. En
eins og við er að búast er og verður reynt að gera þessa
tilraun tortryggilega enda hentar það pólitískum mark-
miðum en hefur ekkert að gera með framþróun íslensks
skólakerfis.
Utandagskrárumræður um útboð grunnskólans í Hafn-
arfirði á Alþingi síðastliðinn mánudag eru einkennandi
fyrir þröngsýni þeirra sem vilja ekki leita nýrra leiða í
skólamálum. „Útboð á bömum“ var upphrópun dagsins.
Það er miður að þingmenn skuli haga málflutningi sínum
um mikilvæg mál út frá því hvað hentar í 15 sekúnda
myndskeið í sjónvarpsfréttum.
Almenn og víðtæk sátt er meðal landsmanna um að
sameiginlegur sjóður - ríki og sveitarfélög - greiði stærsta
hluta menntunarkostnaðar barna og unglinga. Þetta sam-
komulag á raunar einnig við um stærsta hluta háskóla- og
framhaldsskólanáms. En það er mikill munur á því hver
greiðir fyrir þjónustu og hver veitir hana. Þetta á jafnt við
í skólakerfinu sem annars staðar. Hættan er sú að sam-
staðan um sameiginlegar greiðslur til menntakerfisins
bresti fái samkeppni ekki að brjóta sér leið inn i staðnað
kerfi samkeppnisleysis.
Á komandi árum og áratugum verður eitt helsta verk-
efni íslendinga að byggja upp og þróa menntakerfið. Arð-
bær fjárfesting í menntun er ekki innantómt slagorð held-
ur forsenda þess að ísland verði áfram í hópi efnuðustu
þjóða heims. En aukið fjármagn skiptir litlu ef ekki er leit-
að allra leiða til að nýta það fjármagn sem rennur til
menntunar á sem hagkvæmasta hátt. Útboð á rekstri
skóla er góð og skynsamleg leið að því marki.
Flutningur grunnskólans frá ríki til sveitarfélaganna
var rétt ákvörðun eins og bent hefur verið á hér á þessum
stað. í leiðara DV í júní 1999 sagði meðal annars: „Einn
helsti vandi íslenskra skóla hefur verið sú fjarlægð sem
skapast hefur á milli skóla og foreldra - enda það viðhorf
ríkjandi jafnt hjá foreldrum sem kennurum að skólastarf-
ið kæmi foreldrum í raun ekkert við, enda hafi þeir eng-
ar forsendur til að leggja neitt vitiborið til málanna. Með
því návígi sem skapast hefur eftir að grunnskólarnir urðu
á ábyrgð sveitarfélaganna er þetta viðhorf sem betur fer
að breytast enda foreldraráð orðin virkari en áður.“
Útboð á rekstri skóla er kjörin aðferð við að innleiða
samkeppni í skólakerfið, en um leið tryggja góða mennt-
un. Aukin samkeppni innan skólakerfisins kemur öllum
til góða, kennurum, nemendum og foreldrum. Á næstu
árum þarf að taka ákveðin skref í þessa átt og gefa foreldr-
um og nemendum fjölbreyttari tækifæri til að velja skóla.
Rekstur einkaaðila á skólum, ekki síst ef kennarar sjálfir
taka slíkt að sér, er eðlileg og æskileg. Stjórnmálamenn
eiga að hafa áhyggjur af gæðum skólastarfsins og hvernig
tryggt sé að allir njóti jafnréttis til náms. Hvort. einkaaðil-
ar reka skólana eða hið opinbera verður þá aukaatriði fyr-
ir stórorða stjórnmálamenn sem hafa áhyggjur af „útboð-
um á börnum“.
Það er háttur sumra stjórnmálamanna að berja höfðinu
við stein. Slíkir menn eru gjarnir á að nota stór orð og gíf-
uryrði. Mikilvægt er að málflutningur þeirra fái ekki að
ráða ferðinni - slíkt væri ávísun á stöðnun og því hafa ís-
lendingar ekki efni á, allra síst í menntakerfinu.
Óli Björn Kárason
MIÐVIKUDAGUR 14. FEBRÚAR 2001
MIÐVIKUDAGUR 14. FEBRÚAR 2001
Áhættumesta fjárhættuspilið
„Skuldir farsímafyrirtœkjanna vaxa hröðum skrefum
og taugar sumra forstjóranna eru spenntar. Óvíst er og
jafnvel ólíklegt að þau lifi öll af þetta heljarstökk sem
3G er í fjárfestingu og tœkni. “
Hin gríðarlega fjárfesting
fjarskiptafyrirtækjanna í 3G
farsímanum, tækniþróun, að-
gangi að tiðnisviðum og
sendistöðvum er af mörgum
talin stærsta fjárhættuspil
allra tíma. Þar er aðallega
horft til þess hversu tekjur
eru taldar óvissar.
Margt vekur spurningar
sem erfitt er að svara. 3G kyn-
slóðin notar hærra tíðnisvið
en GSM. Minni bylgjulengd
þýðir að boðið dregur styttra
og sendistöövar verða að vera
fleiri en fyrir GSM, sumir telja 4-10
sinnum fleiri eftir skýrleika merkja.
Þéttleiki sendistöðva þýðir fleiri loft-
netsmöstur og erlendis frá heyrist að
sumar borgir hafi áhyggjur af vænt-
anlegum loftnetsskógum.
Lifa þau heljarstökkið?
í Evrópu er talið að uppbygging
netsins muni kosta 12000 milljarða
ísl. kr. Markaðssetning muni kosta
hundruð milljaröa ísl. kr. og aðgang-
ur að tíðnisviðum um 12000 milljarða
ísl. kr. í dag eru notendur farsíma
yfir 200 milljónir í Evrópu en óvíst
þykir hve margir muni notfæra sér
hina fjölbreytilegu þjón-
ustu 3G símanna. Spum-
ing hlýtur að vakna varð-
andi rafhlöðumar.
Þegar farsíminn á að
geta sýnt myndbönd, ljós-
myndir og verið með há-
hraða sítengingu við
Intemetið ásamt staðsetn-
ingarbúnaði er hætt við
að hleðsla rafhlöðunnar
dugi ekki lengi. Þróun
rafhlaðna hefur verið
fremur hæg og lítill um-
framávinningur verður af
3G ef menn verða að vera í nær stöð-
ugum tengslum við rafkerfið.
Skuldir farsímafyrirtækjanna
vaxa hröðum skrefum og taugar
sumra forstjóranna eru spenntar.
Óvíst er og jafnvel ólíklegt að þau lifi
öll af þetta heljarstökk sem 3G er í
fjárfestingu og tækni.
Úthlutun farsímarása
Lífleg umræða hefur verið að und-
anfórnu um úthlutun farsímarása og
þá ákvörðun samgönguráðherra að
fara svokallaða samanburðarleið.
Skilja verður áherslur auðlindanefnd-
ar á þann veg að nefndin telji útboð
réttu. leiðina. Þegar verið er að út-
hluta takmörkuöum gæðum er útboðs-
leiðin hlutlægasta leiðin, sú leið sem
helst kemur í veg fyrir mismunun.
Spumingin í þessu sambandi er
auðvitað hvort verið sé að úthluta
takmarkaðri auðlind. Því er slegið
föstu að unnt sé að úthluta 6 rásum
á þessu tíðnisviði, 1800-2400 MHz.
Flestir telja að þrjú fyrirtæki muni
sækjast eftir þessum réttindum hér á
landi. Það bendir ekki til vanda við
úthlutun.
Hins vegar er ekki unnt að útiloka
að erlendir aöilar hefðu áhuga á
slíku útboði og sumir telja að nefnt
tíðnisvið megi nota fyrir fleiri notk-
unarþætti þannig að auðlindin sé í
raun takmörkuð.
Hlutlæg athugun
Samanburðarleið samgönguráð-
herra hefur galla sem Jón Steinsson
hefur bent á í ágætri Morgunblaðs-
grein. Megináhersla við úthlutunina
verður að vera á hlutlægri aðferð og
þar er útboðsleiðin best, hámörkun
gæða og þjónustu með hámarksút-
breiðslu.
Fjármunir í ríkissjóð eru ágætir
en markmiðið er ekki endilega að
skattleggja nýja tækni. Við þurfum
auðvitað að örva notkun nýrrar
tækni hér á landi og láta hana ná til
sem flestra. Þannig veitum við nýj-
um straumum inn í atvinnu- og
menningarlíf. Hlutlæg úthlutun til
afmarkaðs tíma er meginmáliö.
Guðmundur G. Þórarinsson
Guömundur G.
Þórarinsson
verkfræöingur
Helstefna í skipaiðnaði
Enn stöndum við starfsmenn í
skipaiðnaðinum og horfum á eftir
verkefnum til útlanda. Nú eru það
stjómvöld sem þóknast að fara með
varðskipin tvö til endurbóta fyrir
tugi milljóna króna til Póllands og
hlæja svo framan í okkur starfs-
menn skipaiðnaðarins í anda frelsis
og bræðralags.
Engin tilraun var gerð til að halda
verkinu innanlands. Ef vilji er til
slíks þarf að gera ráðstafanir strax
við undirbúning verksins og haga
útboðinu þannig aö íslensk fyrir-
tæki hafi a.m.k. jafngott og helst
betra aðgengi að því en útlendingar
án þess þó að brjóta samninga sem
við erum aðilar að.
Þetta er vel hægt að gera og er
gert meðal allra þjóða sem er ekki
alveg sama um viðurværi landa
sinna og láta sig þróun tæknigrein-
ar eins og skipaiðnaðarins ein-
hverju varða.
Endurskoðun
nlöuriifsstefnu
Hér á landi virðist yfirvöldum al-
veg sama. Enginn metnaður, eng-
inn vilji, bara að fá lágar tölur við
samningsgerð
þótt þær hækki
í hafi um
hundruð millj-
óna króna, ’
þeim seinki um
marga mánuði
og tugi milljóna
þurfi til þessa að
lagfæra skipin
þegar heim er
komið, saman-
ber hafrann-
sóknarskipið. Þá
er gott að eiga
okkur, íslenska
iðnaðarmenn, að
til þess að verka
upp eftir aðra
sem gert hafa í
nyt sína.
Svo þegar
kemur að næstu
kosningum eru
fjögurra ára
gömul loforð silf-
urfægð upp á
nýtt, og viö fáum
„Nú eru það stjórnvöld sem þóknast að fara með varðskipin tvö til ^fr að veraenn
endurbóta fyrir tugi milljóna króna til Póllands og hlœja svo framan í Þá íifandi!
okkur starfsmenn skipaiðnaðarins í anda frelsis og bræðralags. - Engin k0mmnkktiitimi
tilraun var gerð til þess að halda verkinu innanlands. “ endurskoða
Guðni Sörensen
vélvirki
að
þessa niðurrifs-
stefnu? Að mínum
dómi er það löngu
tímabært. Við höf-
um alla burði til
þess að standa okk-
ur vel í viðhaldi og
nýsmíði skipa þrátt
fyrir harða og
óvægna samkeppni
erlendis frá, þar
sem niðurgreiðslur
og þrælahald er not-
að til þess að kom-
■“■■ ast yfir verk. En
engin keöja er sterkari en veikasti
hlekkurinn.
Ekki endilega niðurgreiðslur
Stjórnvöld eru veiki hlekkurinn í
okkar keðju í þessu máli. Þau hafa
ekki sýnt nokkurn vilja í raun til
þessa að standa með fyrirtækjum í
greininni og styðja þau til að jafna
samkeppnisstöðuna við erlend fyrir-
tæki sem búa við allt aðrar og betri
aðstæður. Þá er ekki endilega verið
að tala um niðurgreiðslur, heldur að
skapa það umhverfl sem til þarf og
nýta þá möguleika sem tiltækir eru
til þess að hcdda verkefnum innan-
lands. Það hafa þau sannarlega ekki
gert eins og síðustu atburðir eru til
vitnis um.
Vonandi skammast stjómvöld sín
nægilega eftir það sem nú hefur
gerst, til þess að taka saman höndum
við fyrirtæki og hagsmunaaðila í
skipaiðnaðinum og marka stefnu
sem getur orðið til að jafna sam-
keppnisstöðuna og efla með því is-
lenskan skipaiðnað. Þessari hel-
stefnu verður að linna.
Guðni Sörensen
Með og á móti

Verkbann á sjómenn
Ummæli
Enskan inn sem fyrst
„Við þurfum að
mínu viti að skerpa
sýnina á þá hluti eða
verðmæti sem við vilj-
um halda í. Staðreynd-
in er sú, að börnin
okkar eru að taka til
sín enskuna í gegnum
tölvuleiki, sjónvarp og annað efni. Því
er spurning hvort við eigum ekki að
taka enskuna inn eins snemma og
hægt er og kenna hana vel.“
Frosti Bergsson, stjórnarform. Opinna
kerfa, í Mbl. 13. febrúar.
Fólksflóttinn
„Starfsgreinasamband íslands bend-
ir réttilega á, að mikil áföll dynja yfir
byggðarlög úti á landi á sama tíma og
mikil þensla er á vinnumarkaði á höf-
uðborgarsvæðinu. Ef ekkert verði að
gert megi ætla að mörg byggðarlög við
ströndina leggist af á næstu árum ...
Ef ekki er vilji til þess meðal ráðandi
afla í þjóðfélaginu að taka á hráefnis-
vanda fiskvinnslunnar í sjávarbyggð-
unum þá er einsýnt að fólksflóttinn
frá þessum stöðum mun halda áfram.“
Elías Snæland Jónsson í leiöara
Dags 13. febrúar.
Þingmenn þegja
„Einn af leyndar-
dómum íslenskra
stjórnmála er hvað
þingmenn Reykjavík-
ur beita sér áberandi
lítið í málefnum sveit-
arfélags síns ... Þetta
hefur vitanlega komið
illa niður á höfðborginni eins og oft
hefur verið bent á, ekki síst í sam-
göngumálum... Þingmenn Reykvík-
inga mega gleyma. Við sem kusum þá
eigum heimtingu á því að þeir taki til
máls um eitt mesta hagsmunamál
borgarinnar fyrr og síðar. Nóg er
komið af landsvísunni."
Þröstur Helgason í Mbl.-pistli sínum
13. febrúar.
Fylgifiskur verkfalla
a „Ef svo illa fer
Æf að menn fari í
B verkfall er verk-
gpf bann okkar tæki
til að hafa stjórn á
atburðarásinni með sama
hætti og stéttarfélagið. Með
þessu móti fáum við ákvörö-
unarvald um það hvernig at-
burðarásin verður eftir að út
í verkfall er komið.
Skipverjar eru í fleiri en
einu stéttarfélagi og því getur
sú staða komið upp að stéttarfélag
eins hópsins ákveði aö fara ekki í
Friðrik J.
Arngrímsson,
framkvæmda-
stjóri LÍÚ
verkfall eða hætta verkfalli á
meðan önnur stéttarfélög
halda áfram verkfalli.
Þá sitja útgerðir uppi með
þá á launum án þess að geta
róið.
Verkbann er fylgifiskur
verkfalla og til þess kemur
ekki nema launþegar hafi
gripið til verkfalls.
Þetta er hin hliðin á pen-
ingnum og eðlilegt svar við
verkfalli i því skyni að
minnka skaðann."
Enginn samningsvilji
, „Mér finnst
I skrýtið að útgerð-
armenn telji sig
7 þurfa að setja
verkbann á sjó-
menn þar sem þeir sjálfir
hafa lýst því yfir að hægt sé
aö leysa málið fyrir 15. mars.
Þeir hafa lýst furðu sinni á
okkur fyrir að gera ekki
samninga fyrir þann tíma en
hafa sjálflr ekki sýnt neinn
vilja tO að gera samninga. Vegna yf-
irlýsingar Davíðs Oddssonar forsæt-
isráðherra á síðustu dögum hafa þeir
Grétar Mar
Jónsson,
forseti FFSÍ
gert sér grein fyrir því að
ekki verða sett lög á verkfall-
ið og þá grípa þeir til að
sækja heimild til verkbanns
og leggja meiri vinnu í að
þvarga. Vandinn er sá að þeir
vilja ekki semja um neitt sem
kostar krónur og aura. Ég
veit ekki til þess að gerðir
hafl verið samningar sem
ekkert kosta. Við stöndum
frammi fyrir því að mörg
okkar mála eru langt á eftir öðrum
launþegum og enginn vilji til að leið-
rétta þar.“
Með hverjum deginum sem líður aukast líkur á því að boðað sjómannaverkfall skelli á þann 15. mars. Utgerðarmenn undirbúa nú að boða
verkbann á þá sjómenn sem ekki fara í verkfall.
+
Hj ónabandsbætir?
„Þegar ég heyrði
þetta orð (kjöltudans) í
útvarpinu þá skellti ég
upp úr, því mér fannst
það svo smellið og
hitta beint í mark.
Þarna kemur Qölhæfni
móðurmálsins vel í
ljós og hæfileikar þeirra sem með það
kunna að fara. Ég skildi strax hvað
átt er við en ég skil ekki eins vel þá
sem fjargviðrast útí þessi viðskipti.
Þarna er maður að fá berbotna konu
til þess að iða sér á milli læranna á
sér og greiðir fyrir mikla peninga.
Getur verið að þarna sé komið sýnis-
horn af því sem þarf til að hjónabönd
á íslandi endist betur?“
Brynjólfur Brynjólfsson í Degi 13. febrúar.
r—JK.F=q
Ráðleysi Seðla-
bankans
Nýlega birti Seðlabankinn svokall-
aða verðbólguspá. Einnig gaf bank-
inn loforð um að halda gengi krón-
unnar stööugu til að vinna á móti
verðbólgu. Samt segist Seðlabankinn
í raun ekki hafa nein einföld ráð til
lausnar t.d. á miklum viðskiptahalla.
Góður vilji Seðlabankans dugar
skammt. Á honum er ekki hægt að
lifa. Þvi miður.
Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn
varar við
Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn var
hér á ferð fyrir stuttu. Hann mælti
með að losað yrði um gengið á krón-
unni. Með því væri unnið á móti við-
skiptahalla sem væri orðinn hættu-
lega mikill.
Sjóðurinn hefur rétt fyrir sér í
þessu. Á endanum verður þetta eina
ráðið. Það verður að láta krónuna ná
gengisjafnvægi á alveg frjálsum
markaði. Þá næðist eðlilegt og meira
jafnvægi í viðskiptum okkar við út-
lönd.
Seðlabankinn gengur í bili á móti
þessum góðu ráðum Alþjóðagjaldeyr-
issjóðsins. Ríkisstjórnin ræður því.
Ef gengiö væri látið síga, t.d. um 1%
á mánuði eins og eðlilegt er, þá hef-
ur það smátt og smátt víðtækar af-
leiðingar hér á landi. Fylgi við ríkis-
stjórnina hefur minnkað undanfarið
samkvæmt skoðanakönnunum.
Væntanlega félli gengið á ríkis-
stjórninni áfram ef krónan okkar
félli um 1% á mánuði. Á síðasta ári
féll hún um 10%. Svipað fall á þessu
ári, 2001, myndi setja „stöðugleikann
og góðæriö" endanlega um koll með
ýmsum hætti. Lánskjaravísitalan
færi t.d. upp. Því yrði illa tekið af
kjósendum sem flestir skulda vísi-
tölulán á íbúðum sínum.
Gengið falsað
Þess vegna falsar Seðlabankinn
gengi krónunnar í bili með því að
taka erlend lán upp á tugi milljarða.
Þau borgar Seðlabankinn síðan illu
heilli með krónunni til að verja
gengi hennar og gengi ríkisstjórnar-
innar. Ákvörðun Seðlabankans er
því pólitísk hjálparstarfsemi við rík-
isstjómina. Reynt verður að halda
þessu hjálparstarfl áfram fram yfir
næstu kosningar en það verður erfitt
eöa jafnvel ómögulegt svo lengi Al-
þjóðagjaldeyrissjóðurinn mun eiga
seinasta orðið og þá fellur krónan
okkar með enn meiri skell en ann-
ars. Betra er að láta hana byrja að
síga strax og reyna mjúka lend-
ingu.
1 upphafi þessa árs lofaöi ríkis-
stjórnin okkur stöðugu gengi og
4% verðbólgu árið 2001. Með þetta
loforð í huga ætlar Seðlabankinn
að kaupa krónur fyrir tugi millj-
arða. Þetta er herkostnaðurinn
við að halda „stöðugleika og góð-
æri“ sem stendur ekki lengur
uppi á eigin fótum og forsendum.
Sjálfstæður Seðlabanki
Erfitt er að segja hvað alveg
sjálfstæður Seðlabanki hér á landi
myndi gera í dag. Hann væri alveg
óháður ríkisstjóm. Ætli hann léti
ekki gengið byrja að síga um 1% á
mánuði til að vinna á móti viðskipta-
hallanum og of miklum erlendum
lántökum. Síðan byrjaði hann líka á
lækkun vaxta til að færa þá á endan-
um á sama stig og er í Vestur-Evrópu.
Á því er nauðsyn. Sjálfstæður Seðla-
banki myndi ekki láta rikisstjórnina
nota sig í það að hafa óeðlilega hátt
vaxtastig á íslandi til að verja há-
gengi krónunnar sem í raun er fallið.
Til að orða þetta með einföldum
hætti þá myndi sjálfstæður Seðla-
banki fara að öllu eft-
ir lögmálum frjálsrar
samkeppni og lögmál-
um framboðs og eftir-
spurnar. Það gera
slíkir alvöru bankar.
Okkar Seðlabanki
reynir að lappa upp á
„stöðugleika og góð-
æri“ sem er ekki fyr-
ir hendi lengur. Vill
ekki skaða vinsældir
ríkisstjómarinnar.
Slíkur Seðlabanki er
alveg óþarfur og það
má spara sér hann.
Menn viðurkenna, að ekki er
endalaust hægt að taka erlend lán til
að halda uppi gengi krónunnar. Al-
þjóðagjaldeyrissjóðurinn mælti með
frjálsara gengi þar sem framboð og
eftirspurn réði meira. Þá sígur krón-
an. Líklega er enginn einfóld og not-
hæf lækning til nema taka upp evr-
una. Þá verðum við aö fara að regl-
um siöaðra þjóða í fjármálum. Seðla-
bankinn hagar sér eins og við séum
einir í heiminum en það erum við
ekki. - Skuldadagurinn kemur.
Lúðvík Gizurarson
„Þess vegna falsar Seðlabankinn gengi krónunnar í bili
með því að taka erlend lán upp á tugi milljarða. Þau
borgar Seðlabankinn síðan illu heilli með krónunni til
að verja gengi hennar og gengi rikisstjómarinnar. -
Ákvörðun Seðlabankans er því pólitísk hjálparstarf-
semi við ríkisstjórnina. “
>
>