Dagblaðið - 05.04.1976, Blaðsíða 8

Dagblaðið - 05.04.1976, Blaðsíða 8
s DAGBLAÐIÐ. MÁNUDAGUR 5. APRÍL 1976. Hér sést svifdrékinn vel. Þessi lending, sem ljósmynduð var í Bláfjöllum, er svoiítið misheppnuð. — Db-mynd Björgvin. óbarnamóðirog 4 barna amma í svrfdreka Sex barna móðir og fjögurra barna amma er meðal þeirra sem hvað ákafast flýgur í svif- drekum í háum skíðabrekkum ísfirðinga. Þetta er Herborg Vernharðsdóttir, kona á fimmtugsaldri, en sonur henn- ar, Hálfdán Ingólfsson, er um- boðsmaður erlendrar svif- drekaverk’smiðju. Á Isafirði eru nú tveir svifdrekar og aðrir tveir munu í pöntun. Hafa svif- drekarnir orðið mjög vinsælir. Þykir tignarlegt að sjá fólk svífa allhátt frá jörðu niður með brekkunum og lenda síðan tignariega á skíðum sínum. Svifdrekarnir eru þannig not- aðir að fólk tekur þá með sér í skíðalyftu upp á efstu brúnir, rennir sér af stað og þegar hraðinn er orðinn nógur tekur svifdrekinn við og fólk hangir i honum niður með hlíðinni. Svifdrekarnir kosta nú 70—80 þúsund kr. Þeir eru nú notaðir í Neskaupstað og í Blá- fjöllum auk ísafjarðar. Annar Isafjarðardrekinaer svo stór að hann ber tvo „farþega” en al- gengara er að einn sé í hverjum svifdreka. GA/ASt. Hreindýr ó götum Hafnar í Hornafirði Hreindýr hafa spásserað um göt tur Hafnar í Hornafirði meiri- hluta vetrarins. Það var fyrst fyrir tveimur árum, sem þau fóru að koma af öræfum og halda sig við mannabyggð, en þau hafa aldrei komið inn í þorpið fyrr. Hreindýrin eru svo gæf, að þau kippa sér ekkert við umferð manna og bifreiða, heldur halda sínu striki, eins og hver önnur húsdýr. Fremur hefur verið snjó- létt uppi á öræfum í vetur, en hagar að öllum líkindum slæmir og er það skýringin á því að hrein- dýrin hafa haldið til manna- byggða. — Nokkuð er síðan dýrin héldu til fjalla á ný. Búvöruverð miðist við erlent verð Tillögur um nýja skipun efnahagsmála komu fram í ræðu Davíðs Schevings Thor- steinssonar, formanns Félags íslenzkra iðnrekenda í ræðu hans á ársþingi félagsins fyrir helgi. Grundvöllur gengis- skráningarinnar verður að vera réttur, þannig að starfsskilyrði þeirra, sem flytja út fram- leiðslu sína eða selja hana inn- anlands í samkeppni við er- lenda framleiðendur séu sem líkust, sagði Davíð. Gemgisskráningin i á að mið- ast við, að vel rekin fyrirtæki í útflutningi séu rekin með hagn- aði og að sem mest jafnvægi sé Fiskbúð i Árbœ: í Árbæjarhverfi við Hraun- bæ númer 102 er til húsa fisk- búð nokkur. Er fiskbúðin stað- sett þannig að hún er þarna baka til og í algjöru myrkri sem hefur leitt til þess að þar er brotizt inn af og til og þykir lögreglunni ekki mikið þó til- kynnt sé þar um innbrot oft á viku. Nú síðast var brotizt þar inn á laugardagsnóttina og ekki vitað fyrir víst hver var þar að verki. Er fisksali sá sem búðina á, orðinn langþreyttur á með gjaldeyristekjum þjóðar- innar og gjaldeyriseyðslu henn- ar. Allar útflutningsuppbætur verði afnumdar í áföngum, til dæmis á næstu 10 árum. Auð- lindaskattur verði tekinn upp, þar sem þeir, sem nýta auðlind- ir landsins, greiða fyrir afnot þeirra. Verðjöfnunarsjóðum verði beitt í mun ríkari mæli. Upphæð fjárlaga verði ákveðin með tilliti til efnahags- ástandsins á hverjum tíma. Hætta þarf útgáfu verðtryggðra spariskírteina ríkissjóðs til að fjármagna óarðbærar framkvæmdir. innbrotum þessum og alveg hættur að geyma þar nokkur verðmæti um nætur, heldur flytur allt þar út á kvöldin og væri betur að fleiri verzlunar- eigendur gerðu slíkt hið sama. Söluop er þarna ekki langt frá og hanga þar oft á tíðum ung- lingar við til lokunartíma þess á kvöldin og er jafnvel talið að þar séu þeir sömu og í innbrot- um þessum standa. Árbæjar- hverfi er þó að verða það gam- alt hverfi og minna um Arðsemissjónarmið ráði fjár- festingu í atvinnuvegunum. Breyta þarf verðmyndunar- keri landbúnaðarafurða og rjúfa tengsl þes við afkomu annarra atvinnuvega og miða i þess stað verð þeirra við erlent markaðsverð búvöru. Hætta þarf öllum niðurgreiðslum og lækka söluskatt um sömu upphæð. Tekin verði upp kaupgjaldsvísitala sem breytist í samræmi við raunverulegar þjóðartekjur. Staðgreiðslukerfi skatta verði tekið upp. — Þetta eru nokkrar af ítarlegum til- lögum. Davíðs um nýskipan á stjórn efnahagsmála. -HH. viku unglinga þar og því mun minni óspektir en áður var, en það mun hafa verið slæmt um tíma. Eru óspektir unglinga að jafn- aði mestar I nýjum hverfum og geldur Breiðholtshverfið bess nú enn um sinn. —BH INNBROT VIÐ HÁTEIGSVEG Lögreglunni var tilkynnt rúmlega hálffjögur i nótt að búið væri að brjótast inn i verzlunina Ölakjör við Háteigs- veg. Lögreglan hélt þegar á staðinn og ekki stóð á þvf, inn- brotsþjófurinn var enn á staðn- um og hægur vandi fyrir lög- regluna að góma hann, sem hún og gerði og flutti því næst í steinjnn. —BH Rólegt viðast hvar um landið „Við bjuggumst við því verra,” sögðu lögreglumenn um land allt okkur þegar leitað var fregna eftir helgina. í Vest- mannaeyjum var fyrsta land- leguhelgi netabáta og dansleik- ir þar bæði föstudags og laugar- dagskvöld, fór 'þar allt mjög skikkahlega fram og menn að- eins í fangageymslunum vegna ölvunar. Lítið var um óspektir o.þ.h. Fyrsta helgin í mánuðin- um gefur mönnum yfirleitt til- efni til þess að sletta úr klauf- um og þrátt fyrir stillu í veðri um land allt voru landsmenn yfirleitt rólegir I tíðinni. —BH Brotizt inn oft ó Böðunormól Björns „Eg er hissa á því, að ísberg sýslumaður skuli vera að hlaupa með það í Reykjavíkur- blað, þótt við gerum okkur eitt- hvað til gamans heima i héraði," sagði Björn Pálsson, fyrrum alþm. á Löngumýn I viðtali við Dagblaðið. Björn er nú kominn í málaferli útaf böðun á sauðfé og vegna þeirra tókum við hann tali. „Ég neitaði Vísi um viðtal vegna þessa máls, þar sem ég tel ekki ástæðu til að gera mála- ferli mín að blaðamáli áður en dómur er upp kveðinn. Vegna þess að frásögn sýslumanns er einhiiða og í henni ósannar dylgjur þykir mér nú rétt að gera við hana stuttar athuga- semdir. S.l. haust gerði einn flánings- maður á Blönduósi sér til gamans eða af öðrum hvötum að setja ullarlagða í plastpoka og afhenda dýralækni með þeim ummælum að lagðarnir væru af kindum ákveðinna manna og í þeim væri kláði. Dýralæknirinn mun ekki eiga smásjá, en segist hafa athugað sumt af þessum sýnum i smásjá á héraðshælinu á Blönduósi. i þremur tilfellum voru að hans sögn athugaðir ullarlagðar frá bæjum í Svínavatnshreppi, þ.e. frá Tindum, Sólheimum og Ytri-Löngumýri. Eg spurði dýralækni að, hvort nokkur kláði hefði fundizt í sýninu frá mér.og vildi hann hvorki játa því eða neita. 1 áheyrn sýslumanns bað ég hann að sanna að kláði hefði fundizt hjá mér og sagðist hann ekki geta það. Dýralæknirinn leyfir sér samt að segja I kæru til sýslu- manns orðrétt: „í haust kom í sláturhúsið kind frá Ytri-Löngumýri, sem reyndist vera með kláða.” Eg hefi fengið þrjú vottorð frá mönnum, sem spurðu dýra- lækninn að því, hvort kláði hefði verið í kind frá mér og sagði hann að svo hefði eigi verið. Eitt vottorðið skal birt hér til sannindamerkis: „Hér með votta ég undirritaður að Sigurður H. Pétursson dýra- læknir á Blönduósi sagði mér að hann hefði tekið sýni úr sláturlömbum frá Tindum, Sól- heimum og Ytri-Löngumýri og athugað hvort í þeim væri kláði. Þessi sýni voru tekin I sláturtíð 1975. Að rannsókn lok- inni sagði hann mér að í þess- um sýnum hefði ekki verið kláði.” Tindum 22/3 1976 Sigurjón Lárusson (sign). Aðra yfirlýsingu hef ég í höndunum frá Ingvari bónda í Sólheimum svohljóðandi: „Síðastliðið haust heyrði ég undirritaður eftir dýralæknin- um á Blönduósi, Sigurði H. Péturssyni, að kláði hefði verið í lambi, sem ég lagði inn hjá. S.A.H. Aðspurður vildi læknir- inn eigi staðhæfa að svo hefði verið en síðar fór hann að halda því fram eftir að þras um böðun byrjaði. Eg rúði nær allt mitt fé í vetur og lét skoða hitt vand- lega. Engin óþrif á fénu fundust. Sólheimum 26/3 1976 Ingvar Þorleifsson (sign).” Mörg fleiri vottorð hef ég, sem eigi verða birt hér rúmsins vegna, þótt þau hafi nú verið lögð fram í Hæstarétti. Dýra- læknirinn virðist ekki gera sér ljóst, að það varðar við lög að kæra menn fyrir upplognar sakir. Og svo að segja hvert orð I kæru hans er ósannindi. Hann fær ef til vill tækifæri til þess síðar að standa við orð sín fyrir dómstólunum. Dýralæknir segir að ég hafi baðað 18., 19 og 20. febrúar s.l. Ég fullyrði eigi hvort dag- setningar þessar eru réttar eða rangar, en læknirinn getur þess eigi að ég byrjaði að baða í byrjun febrúar og endaði síðast f febrúar. Eg baðaði í þrjú skipti með nokkru millibili. Hitt er rétt að baðstjóri var eigi viðstaddur vegna þess að læknirinn hafði engan ráðið til að vera baðstjóra hjá mér, fyrr en seint í febrúar. Ég var til- neyddur að byrja böðunina því ég fékk drengi mína til að koma frá Reykjavík norður til að hjálpa mér við böðun og þeir voru tímabundnir. Það er því sök dýralæknís að baðstjóri var eigi viðstaddur böðun hjá mér. Lögum samkvæmt á að baða á tímabilinu 1. nóv. til 15. marz. Það er því með öllu óverjandi að hafa eigi ráðið baðstjóra fyrr en böðunartímabilið er nær á ó Löngumýri enda. Til sönnunar þessu birti ég þessa yfirlýsingu: „Eg undirritaður lýsi hér með yfir að Björn Pálsson símaði tvisvar I mig frá Höllustöðum í vetur og bað mig að koma og vera við böðun hjá sér, því dýralæknir mun hafa látið að því liggja að ég mundi verða baðstjóri í vesturhluta Blöndudals, eins og ég hefi verið að undanförnu. Frá því var dýralæknir ekki búinn að ganga þá. Ég fór út á Blönduós, eftir að Björn hafði talað við mig, í síðara skiptið, það mun hafa verið í byrjun febrúar, og ætlaði að tala við dýralækninn, en hann var ekki viðstaddur. Sagði ég Birni þá að ég hefði ekki tíma til að vera baðstjóri hjá honum. Það skal tekið fram, að ekki hefur verið lagt fyrir mig að skoða kláðaskoðun á þeim bæjum, þar sem ég hefi verið baðstjóri. Eiðsstöðum, 20/3 1976, Jósef Sigurvatdason (sign)”. Rétt er að geta þess að það voru fleiri en ég í Svínavatns- hreppi sem böðuðu án bað- stjóra af greindum ástæðum. I annarri grein laga um sauðfjár- böðun segir orðrétt:,,Ef fjár- kláða verður vart eða annarra óþrifa í sauðfé, skal land- búnaðarráðherra heimilt að fengnum tillögum yfirdýra- læknis að fyrirskipa auka- skoðun fjár og útrýmingarböð- un." Samkvæmt þessari grein er skylt að framkvæma kláða- skoðun, ef tvíbaða á fé. Þetta var eigi gert, hvorki I Austur- né í Vestur-Húnavatnssýslu og var tekið fram við baðstjórana að þeir þyrftu eigi að fram- kvæma skoðun á fé. Hér er ekki um neitt aukaatriði að ræða, því kláðakindur þarf að baða á allt annan hátt og miklu vand- legar en kláðalaust fé. Ég veit eigi hvort dýralæknar réðu þessu eða yfirdýralæknir. En söm er sökin, því þetta er í raun og veru aðalatriðið. Vera má, að ástæðan sé sú, að þeir hafi óttazt að enginn kláði fyndist og kærur kæmu fram vegna böðunarinnar, því óánægja var mikil með að tvíbaða alheil- brigt fé. Ég veit eigi til að sannað sé að fjárkláði hafi fundizt við böðun í Austur- Húnavatnssýslu. Ég veit heldur eigi til að sannað sé að fjárkláði hafi fundizt í sláturtíð á síðastliðnu hausti, því ég tel það enga sönnun, þótt einn fláningsmaður af stráksskap og dýralæknirinn hafi reynt að út- breiða staðhæfulausar kláða- sögur, sennilega til að reyna að lægja óánægjuöldur með tví- böðun. Eg hefi leitt rök að því með þessu, að dýralæknirinn þverbraut þær reglur sem fara a eftir eða vanrækti að ein- hverju leyti að framkvæma þær. Sýslumaður ísberg er oddviti í Blönduóshreppi og virðist þvi hafa vanrækt bæði sem sýslu-

x

Dagblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið
https://timarit.is/publication/260

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.