Dagblaðið - 24.11.1977, Side 2

2
DAGBLAÐIÐ. FIMMTUDAGUR 24. NOVEMBER 1977.
Sjónvarpsþátturinn um breytingar á kosningalöggjöfinni:
Hvers vegna var Sigurður
Helgason ekki hafður með?
Jean Jensen Vesturbergi 175,
skrifar:
„Mánudaginn 21. nóv. var í
sjónvarpinu umræðuþáttur
sem Gunnar G. Schram
stjórnaði og nefndist „Hugsan-
legar breytingar á kosningalög-
gjöfinni.“
Eg ætla ekki að setja fram
skoðun á hvernig fara eigi að í
svona veigamiklu máli sem
tekið var til meðferðar í
þættinumJEn mér fannst vanta
þann mann í þáttinn sem mest
og ítarlegast hefur fjallað um
þessi mál opinberlega á síðast-
liðnu ári, Sigurð Helgason lög-
fræðing.
Er hugsanlegt að einhverjir
leyniþræðir stjórni því að
ágætismaður eins og Sigurður
Helgason fái ekki tækifæri að
koma fram f þætti sem þessum
þar sem allir virðast vera á einu
máli um að tryggja rétt
einstaklingsins og skoðanir sem
allra bezt?
Eða eru þessar háleitu
hugmyndir aðeins settar á svið
í þætti sem þessum af stjórn-
málaflokkum?
Hvað um það, ég efast ekki
vera með í sjónvarpsþættinum
um að stjórnandi þáttarins vildi
komast að kjarna málsins."
Heillaskeyti til Alberts
Vantar
nýlegt gult
reiðhjól
t síðustu viku sögðum við frá
nýlegu reiðhjóli sem var í
vanskilum í Breiðholti og hafði
verið lengi. Samdægurs hringi
lítil telpa frá Flókagötu og kom
í ljós að þarna var líklega
hennar reiðhjól komið 1 leit-
irnar.
Einnig hringdi Elí Jóhannes-
son, Bjarnhólastíg 9 Kópavogi.
Aðfaranótt 12. október hafði
nýlegu, gulu drengjahjóli verið
stolið frá syni hans. Sömu
nóttina var þremur öðrum reið-
hjólum stolið í Kópavoginum.
Elí sagði að daginn eftir hefðu
tvö af þessum hjólum komið i
ljós í Hafnarfirði og tveir
piltar hefðu viðurkennt að hafa
stolið þeim og selt það þriðja.
Þá vantar enn eitt gult,
nýlegt, Universal drengjahjól.
Ef einhver kynni að hafa orðið
var við það er hann vinsam-
legast beðinn að gefa sig fram.
Lausn á reiðhjólastuldum?
Nokkuð er um reiðhjóla-
stuldi i borginni. Það minnir
okkur á sögu sem við heyrðum
eitt sinn frá að mig minnir
Kaupmannahöfn frekar en
Stokkhólmi. Þar voru reiðhjóla-
stuldir orðnir að nokkuð alvar-
legu vandamáli. Lögreglan og
borgaryfirvöld stóðu ráðþrota
gegn þessum vanda.
Þá datt einum borgarstarfs-
manni snjallræði i hug. Borgin
keypti mörg reiðhjól sem öll
voru máluð f sama lit. Hjólun-
um var komið fyrir víðsvegar
um borgina til frjálsra afnota
fyrir fólk sem þurfti að komast
leiðar sinnar. — Viðkomandi
átti sfðan að skilja hjólið eftir
við gangstéttarbrún á áfanga-
stað.
Þetta gafst mjög vel og reið-
hjólastuldir hafa síðan verið úr
sögunni f þessu ágæta bæjar-
félagi. Þetta er kannski tilvalin
hugmynd fyrir borgaryfirvöld í
Reykjavfk.
A.Bj.
Oft er reiðhjólum stolið vegna þess að viðkomandi þarf að komast á
milli staða. Stolnu hjólin eru svo bara skilin eftir i reiðileysi
einhvers staðar.
Markús B. Þorgeirsson
skipstjóri hringdi og sagðist
hafa sent Albert Guðmunds-
syni eftirfarandi skeyti þegar
fréttir bárust af talningu at-
kvæða'í prófkjörinu.
Herra alþingismaður Albert
Guðmundsson,
Alþingi, Reykjavík.
Heilræði mfn til annarra f
sambandi við draumspeki mína
hafa ætfð fært mér sannleikann
um menn og málefni hversdags-
leikans. Það hefur þú fengið
rækilega staðfest nú. Lifðu
heill f anda mannúðar og rétt-
lætis f garð alþjóðar f sölum
Alþingis. Þá er vor í lofti. Með
vinsemd og virðingu.
Markús B. Þorgeirsson
skipstjóri
iðföstudagt til kl. 7.
jfiardaca til hádeeis.
hvað smávegis meira í sinn hlut
en hvað annað kostaði kæmi
aldrei fram. Þannig væri þvf
ekki slegið upp hvað allar ráð-
herraveizlurnar kostuðu.
Vildi nú Halldóra koma
þeirri áskorun á framfæri að
gerður yrði sérstakur
bæklingum um verðið á þessum
veizlum og þá skyldi hún með
glöðu geði, borga þær 8 þúsund
krónur sem hún sjálf hefði
fengið f hækkun á ellilaunum
slínum fyrir þann bækling.
Hún hefði sem sé grun um að
sú upphæð væri öllu hærri en
sú sam gamla fólkinu væri
skenkt.
Halldóru fannst skaðlaust að
það kæmi fram að hafa skal
aðgát f nærveru sálar og gamla
fólkinu ættu menn að sýna
fyllstu kurteisi.
Albert, lifðu heill.
Haildóra Eyjólfsdóttir
Bjarkargötu 14 hringdi.
Hún sagðist hafa horft á það f
sjónvarpsfréttunum sfðast-
liðinn mánudag að sagt var frá
20% hækkun elli- og örorku-
bóta. Um þessa hækkun væri
svo sem lítið að segja, auðvitað
kæmi hún sér vel en væri ekki
nein ósköp. Hitt fannst
Halldóru aftur verra að
heildarkostnaðinum af þessari
hækkun var slegið upp á
skjánum eins og um morð fjár
væri að ræða. Sagðist hún sér-
staklega muna að talan fyrir
desembermánuði hefði verið
250 milljónir.
Nú fannst Halldóru að slfk
framkoma væri ekki til sóma.
Því væri slegið upp eins og stór-
frétt ef gamla fólkið fengi eitt-
Litir:
Rauðbrúntog
grátt
Ororku- og eHilaunin hækka
— þvíerslegiöupp
EN HVAÐ KOSTA RÁÐ
HERRAVEIZLURNAR?