Lesbók Morgunblaðsins - 05.02.1950, Blaðsíða 5

Lesbók Morgunblaðsins - 05.02.1950, Blaðsíða 5
LESBÓK MORGUNBLíVÐSINS 65 uns þeir komu upp aftur. — Nú hófst hinn, að mjer fanst, skemti- legi eltingarleikur við þessar und- arlegu skepnur, sem geta ekki lifað án þess að anda að sjer lofti, en eru þó hjer um bil alla sína ævi neðansjávar. Hreínan, sem Hjálmar hafði sieð, kom nú upp miklu nær en áður, en stefndi nú í aðra átt, og hagaði Hjálmar ferðum bátsins eftir því Og reyndi altaf að komast í veg fyr- ir hana. Það er ekki auðvelt að reikna út hvar þessum dýrum dett- ur í hug að koma upp næst eftir að þau stinga sjer, og stundum hverfa þau með öllu sjónum manna. „Mað- ur verður helst að hafa það á til- íinningunni, hvar þær ætla sjer að koma upp," sagði Páll. Hann stéð nú tilbúinn við hlaðna hvalbyss- una, og var heldur betur veiðihug- ur í karli. Nú kom hrefnan upp um 25—30 faðma framan við bátinn, og hclt jeg að Páll mundi skjóta, en hann sagði að i'ærið hefði verið helmingi of langt. Jeg spurði Hjcálmar hvort hrefnan hefði ekki verið í færi. — Hann svaraði mjer á þessa leið: ,.Ef svo hefði verið, hefði Páll skot- ið; hann er að vísu færisvandur, en hann hefur heldur ekki skotið einu ícilskoti í sumar." EFTIR um tveggja klst. eltingaleik við hvalina um lítið svæði á Skjálf- andaflóa, afhlóð Páll byssuna, og var haldið til Húsavíkur og legið þar við bryggju um nóttina. Þar stóð fiskaðgerð yfir, eins og í Flat- ey, en hjer var ekkert af lúðu Hggj- andi á bryggjunni. — Hins vegar blasti við óhugnanleg sjón þar, en það var nokkuð stór hákarl, sem hafði verið skorinn sundur í þrjú stykki, með innýflum og öllu sam- an. Ógeðslegur er hákarlinn í heilu lagi, en ekki var hann geðslegri þannig útlitandi. Jcg veit ekki af hverju liaim iekk þessa meölerö; Páll við hvalbyssuna. kannske hafa þrír menn skift hon- um á milli sín til nytja; ef til vill hcfur hákarlinn flækt eða slitið lín- una, sem hann veiddist á, og eig- cndurnir svalað reiði sinni með þcssu móti eftir að í land kom? Við fórum svo í „koju" um mið- nættið. Jeg lagðist í „koju" þeim megin, sem nær bryggju var. -— Þeir Hjálmar og Páll voru undir eins steinsofnaðir. En þegar jeg var að komast að landamærum drauma -landsins, er skotið úr fallbyssu við eyrr.ð á mjer. Uppi á bryggjunni hömuðust mennirnir við fiskaðgerð ina og tóku að henda þorskhausum aftur íyrir sig í sjóinn, en margir þeirra lentu á byrðingnum, sem jeg svaf innan við, og skullu svo á sjónum, og í svcfnrofunum virtist þetta eins og fallbyssudrunur. — Jeg var nú glaðvaknaður og hlust- aði á hvcrnig þcssi aðgangur magn- aðist; stundum skullu tveir hausar. stundum þrír; — og nú var engu líkara en heill hópur villimanna berði bumbur sínar! Hroturnar í Páli og Hjálmari gat þá verið söng- ur villimanna! — Þessu fór fram þar til kl. 2 uin nólliua, en þa hcit jeg að sjálfur Húsavíkur-Jón væri kominn með í spilið, með því. nú virtist hvolft í sjóinniheilli.ámvi af þorskhausum og slqrij.en lokaþátt- ur þessa gauragangs.yar sá^ajð.jeg heyrði þrjú þung sty.kki skella á sjónum; jeg heyrði þegar þau sukku, og mjer i'anst jeg heyra þau nema við botn undir bátnum. — Fiskaðgerðinni lauk;með þessu, og jeg heyrði kerru ekið upp eftir bryggjunni, en þegar skrölthljóð hennar dó út var dauðakyrð utan borðs. — Hjálmar var hættur „villi- mannasöng" sínum, en Páll „söng" sóló. En nú vildi jeg fá svefnfrið, svo jeg henti eldspýtnastokk í haus- inn á Páli, og þá þagnaði hann —¦ og jeg komst yfir landamærin. MIG dreymdi hákarl, sem skorinn var sundur í þrjá hluta, sem lágu á mararbotni. Jeg þóttist sjá hlutana skríða saman, verða að ægilegu sjó- skrímsli, sem jeg nú stóð andspæn- is; það rjeðist á mig með-gapandi kjafti, sem mjer þótti'tentur mör-g- um hárbeittum hvalaskiíUum; það bcit í aðra öxl mína tatfuá þá vakn- aði jeg við það að Páit'hristi mig heldur óþyrmilega, bdivbKidur yfir því, hve íast jeg svæfi — og — „það er hrci'na hjerna skamt undan," sagði hann. ¦ . , ¦ Klukkan var 5 að .morgni^jVÍð vorum staddir á sömu, slóðum, á Flóanum og kvöldið áðui'. —- I?að var komin „gola" og talsverð aida, og mjer var óskiijanlcgt^.hvcj;uig mönnunum kom til hui;.ir. -..ðt^gir myndu hæl'a nokkra skcpnu, ,QÍps og bálurinn ýmist i'Ujgg^aði cða þjó á móli öldunum. En jcg vildi.ekki verða af neinu, dreii',rnig upp, og stóð ýmist skjálfandi i'ram á hjá Páli eða skaust inn í stýrisliús iil Hjálmars, og ljet í ljps yan^,ú,naína á veiði í þessu veðri,. en hapn. fuil- yrti að þetta væri ugæit,?&<$*• veður". .jsmamsGaí^ ¦ '

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.