Lesbók Morgunblaðsins - 08.02.1953, Blaðsíða 5

Lesbók Morgunblaðsins - 08.02.1953, Blaðsíða 5
f LESBÓK MORGUNBLAÐSINS ar geta beitt áhrifum sínum, skoð- anir og hugmyndir iengiö áheyrn, ef til vill byr undir vænginn, — þar sem stjórnmálamonn heimsins lhttast, kynnast og eiga kost á að vinna að skilningi, sáttum og úr- lausn á vandamáium þjóðanna. Hvers virði þessi stofnun muni reynast á framtíminn eítir að sýna. Okkar er að láta ekki æðrast þótt örðuglega gangi, heldur reyna að eila þessa stotnun, hennar mynd- ugleika og hennar vald. Eitt er nú þegar víst — það allsherjarálit sem fram kemur á þingi Sameinuðu þjóðanna er þcgar pólitískur aðili, sein stórar þjóðir sem smáar kom- ast ekki hjá að taka tillit til. Mann- kynið á sér þing, þar scm raddir þess heyrast um heim allan. Jafn- vel voldugustu ríki telja scr ekki annað' fært en að senda á þetta þing sína fremstu málsvara, til að standa fyrir máli sínu — og til að þreifa á lífæð þeirrar heims- hugsunar, scm setur hjól tímans í hreyfingu. Eins og kunnugt er er sú skoð- un ofarlega á baugi hjá mörgum þjóðum, og suinum af þeim vold- ugustu, að stefna beri að því að íá Sameinuðu þjóðunum vald yfir nægilegum herstyrk til þess að þær geti skakkað leikinn hvenær scm eitthvert ríki gerist til þess að rjúfa friðinn. í fyrsta sinn í sögu mannkynsins var herstyrk stefnt gegn friðrofa í nafni al- þjóðabandalags, þegar árásin var gerð á Suður-Kóreu fyrir rúmum tveim árum. Þeirri árás var lirund- ið, þó að enn hafi ekki tekizt að semja frið. íhlutun Sameinuðu þjóðanna á þeim vígstöðvum gæti orðið að upphafi á straumhvÖrfum í sögu maimkynsins — og vcrður jiað vonandi. Trygging heimsfriðarins, ráð- stafanir til allslierjaröryggis gegn liernaðarlegum árásurn haía á sið- ustu þinguiu verið eitt megmvið- fangscfni Sameinuðu þjóðanna. En jafníramt heiur þessi stofnun haft önnur afskipti af málum mann- kynsins sem sýna, að hún hugsar og staríar nú þegar hnattrænt í bezta og víðtækasta skilningi orðs- ins. Barnahjálp Sameinuöu þjóð- anna heíur forðað milljónum barna frá sjúkdómum, hungri og klæðleysi. Flóttamannahjálpin het- ur hjálpað milijónum, sem höiðu flosnað upp af völdum óíriðar, til að eignast aftur heimili og írið- land, eða tekið þetta ógæíusama fólk upp á framfæri sitt þangað til hægt verður að ráða til iulis íram úr vandræöum þess. Eg nelni þaö eitt dæmi, að um 800.000 Arabar, sem flýöu frá Palcstinu þegar bar- izt var um landið, hafa nú árum saman verið nær aigeriega á fram- færi Sameinuðu þjóðanna, og var ekki annað sýnt cn að meginið af þessu íóllvi hefði orðið hungur- morða í eyðimörkinni ef bandalag þjóðanna hefði ekki verið til og strax getað skipuJagt nauðsynlega hjálp. Og nú þegar cr tckið að undirbúa endurreisn Kóreu, með alþjóðlegri hjálp, þegar vargöJd þeirri Jýkur, sem undanfarin ár hefur lagt bæi þessa Jands í rúst- ir og breytt blómlegum byggðum í moidartlög. En Sameinuðu þjóðirnar hafa gert annað og meira í mannúðar- og íramfaraátt en að hjálpa þar sem þörfin var brýnust í svipinn, eítir niðurdrep af ófriðarvöidúm. Bandalag þjóðanha iiefúr tekið á sig þá skyldu, að fiýta íyrir franf- íörum meðal þeirra þjóða, sem búa við léleg lífskjör, hjálpa þcim til að koma atviimulifi í nútímahorf, auka framleiðslu bæði á iðnaðar- vörum og matvælum og þar með velrnegun aiis almennings. Allar þjóðir bandalagsins, nema komm- únistísku ríltin, gefa nú árlega eít- ir efnum og ástæðum, suniar stór- fé, i sjoð, sem varíð er til þe&s að undirbúa stórstígar íramfarir í iöndum, sem oröiö liaía aftur úr í efnahagsiegri þróun. Hefur verið haíizt handa í þessu skyni með víð- tækum rannsóknum á náttúrugæð- um og lítsbjargarmögulcikum þess- ara landa, og siðan heíir þcim vcr- ið séð fyrir nauðsyrilégri tækni- legri hjálp færustu séríræðinga, en jaimramt beint til þeirra fjár- magni til íramkvæmda lyrir milli- gongu Alþjóðabankans. í þessu samDandi er vert að muna, aö hin mikiu iðnaðarlönd, sem mest leggja fram í þessu skyni, eiga eft- ir að missa markaði fyrir íram- leiösiu sma vegna þeirrar hjálpar, sem þau a þennan liátt veita þjóð- um með frumstæðan iðnaö. líug- sjón Bamemuðu þjóðanna uru bróðurhug milli þjóðanna er ekki dauður bókstaiur, heldur nú þegar iifandi aíl. Hiö mikla boö- orö, berið hver annars byrðar, er orðið að byrjandi hnattrænni fram kvæmd í mannúðar- qg framfara- staríi Sameinuöu þjóðanna. Eflum þessa stofnun, og trúum á iramtíð hennar. Trúum því að henni muni auðnast að beygja ó- iriðaröti heimsins undir vitja mannamia til þess að leysa ágrein- ing milli þjóða á friðsamlcgan hátt, og eíla almennar framíarir og þjóöfélagslegt réttlæti meö jafnri og stöðugri þróun, og án blóösút- lieliinga. Trúin ilytur fjöll. Það traust scm þjóðirnar sýna banda- lagi heimsbyggðarinnar mun gefa þessari stofnun kraft. Og ef hún reýnist vanda sinuin vaxin, að koma i veg fyrir heimsstyrjaldir og eiga stóran þátt í bættum iiiskjör- um alls mannkynsins, þá rnun stofndagur Sameinuðu þjóðanna 24. oktober 1945 verða, meðan byggð stendur á jörðinni, einn a£ mestu dögum i sögu þessa lmattar.

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.