Lesbók Morgunblaðsins - 25.04.1954, Page 10

286
LESBÓK MORGUNBLAÐSINS
Balslev Jorgensen ritstjóri:
VOR í ENGLANDI
yETURINN í London er fúll og
dapurlegur. Kuldínn er rakur
og viðbjóðslegur, í staðinn fyrir
snjó eru bleytuhríðar, þokan er
römm af sóti, og þegar ekki er
bleytuhríð, þoka eða frost, þá rign-
ir. Afar sjaldan sér til sólar, og þá
aðeins glyttir í hana í gegnum þok-
una svo sjaldan leggur af henni ljós
og yl. Það er því ekki að furða þótt
menn fagni vorkomunni, þegar sól-
in fer að hækka á lofti og geislar
hennar fara að tevgjast inn í garð-
ana. Þá verða menn alteknir af ein-
hverjum ókyrrleika. Menn geta
ekki haldið kyrru fyrir. Menn
skifta um olíu á bílum sínum, tæma
af þeim frostlöginn og setja á þá
hreint vatn í staðinn. Menn verða
að lyfta sér upp og fagna vorinu.
Þótt London sé leiðinleg, þá
liggja að henni hin fegurstu héruð
í allar áttir. Þau taka við þar sem
hinar löngu húsaraðir í úthverfun-
um þrýtur. Það er að vísu fyllilega
klukkustundar akstur áður en mað-
ur kemst út úr borginni. En það
borgar sig. Og geti maður eytt heil-
um degi í ferðalag, kemur maður
endurnærður heim og þolir betur
hráslagann í borginni, þangað til
vorið hefur sigrað og veitir mönn-
um nýan þrótt og starfsgleði.
Flestir girnast að fara til ,.The
Cotswolds“. En það er ekki hægt
að útlista nákvæmlega hvar sá stað
-ur er. Nafnið er í rauninni hug-
tak, og innan ramma þess getur
maður haft svo vítt og breitt svæði
sem hverjum einum þóknast. Þetta
er hálsaland sem nær yfir greifa-
dæmin Oxfordshire, Warwickshire,
Glouchestershire og Berefordshire.
Hálsarnir eru víða þaktir skógi og
þar á milli frjóvsöm gróðurlönd.
En á milli hálsanna eru breiðir og
hlýlegir dalir ög í hverjum dal er
þorp í hvirfingu utan um elztu
merkisstaðina: kirkjuna, torgið og
krána. Og sums staðar standa hús-
in uppi í bröttum brekkunum. Við
hverja bugðu á veginum opnast
manni ný og fögur útsýn. Mann
langar mest til að geta sett þetta
allt í umgjörð og haft heim með
sér til þess að hengja upp á vegg.
Það er engu líkara en að tíminn
hafi staðið kyrr hér og allt þetta
hérað sé stórt listasafn. En það er
lifandi listasafn, og hér lifa menn
lífinu eins og þeir gerðu fyrir 400
til 500 árum, þrátt fyrir bættar
samgöngur og nýustu tæki. Og hér
er veðrið blítt. Utan af Atlantshafi
stendur gola, sem ber með sér hlý-
indi frá Kanaríeyum og Golf-
straumnum, en sól skín á hlíðar
og grjótið, sem gægist upp hingað
og þangað. Sunnan í móti eru hlíð-
arnar oft blómum skrýddar hér
mánuði fyr en blóm fara að sjást
í Austur-Englandi og Skotlandi. —
Hér er líka heimkynni hinna fáu
beykitrjáa, sem til eru í Englandi.
Þau hafa oft skrýðst sínu ljósa vor-
skrúði í suðurhlíðunum, þótt snjór
liggi enn í brekkunum að norðan.
En við skulum byrja á byrjun-
inni. Það er ekki margt merkilegt
að sjá á leiðinni frá London fyr en
maður kemur til háskólabæarins
Oxford. Hafi maður ekki komið
þar áður, staldrar maður þar við
og skoðast um, en ekki of lengi, því
tíminn er fljótur að líða. Vér höld-
um því lengra áfram til norðvest-
urs og komum að borginni Wood-
stock. Þetta er dýrlegur staður, en
kunnastur fyrir það, að hann er
eign Marlborough ættarinnar. —
Þarna stendur ættarhöllin Blen-
heim, og þarna fæddist Sir Win-
ston Churchill árið 1874. Vegurinn
liggur nú meðfram hinum langa
múr umhverfis hallargarðinn.
Hann er stundum opinn — þó aldr-
Blenheim-hallargarður
*