Lesbók Morgunblaðsins - 01.05.1955, Side 14

Lesbók Morgunblaðsins - 01.05.1955, Side 14
LESBÓK MORGUNBLAÐSINS £ 250 /------------------------------------------------------------------> VORVÍSUR Nýar og gamlar Eftir Loft Bjarnason. Sólin blíða signir grund, senn mun skrýðast jörðin, lundur fríður leysir blund lands um víðu börðin. Frjógvast lundur, friðleik ná flóasundin mögru, um bala og grundir breiðast þá blómin undur fögru. Sólin þiðir fönn af fold, fimbul tíðir hrekur. Kastar hiði móðurmold, möttul fríðan tekur. Vindar blíðir verma grund, varpar hiði jörðin, rinda þiðir máttug mund, mund sú skrýðir svörðinn. Sólin lýðum sendir koss, sollin þíðir hjörtu. Vorsins blíða vefur oss vonar hiði björtu. Vindar blíðir blása hér, blunda tíðir harðar, rinda víða rauða sér, roðna hlíðir jarðar. Vorsins blíða vermir mó vekur lýð úr dvala, grundir skrýðast grænni tó, glitra hlíðar dala. s*._____________________________/ I son hana, heyrði hann móður sína * Kristínu segja hana; hún var fróð kona. I JÓN STROKUMAÐUR Einar Jónsson hét bóndi á Hreggs- ! stöðum. Hann var kallaður Hákarla- Einar, ríkur maður og vel metinn. Á vist með honum var ungur maður, sem { Jón hét. Hann var mikilmenni til allra ^ starfa og smiður góður. Hann þótti bera í þar af öðrum mönnum að allri at- F gjörvi, en bæði var hann reiðigjarn og I ósvífinn og þótti fáum dælt við hann í að fást reiðan. Líka var þar á vist pilt- ur sá, er Guðmundur hét. Hann var flestum hvimleiður og illyrtur. ^ Það var eitt sinn um hawst, að bóndi bað Jón að vinna í skógi næsta dag og hafa Guðmund með sér til þess að bera saman hrísið. — Jón reis snemma úr rekkju næsta morgun og Gvendur. Lögðu þeir á stað til starfa sinna. Um kvöldið kom Jón seint heim, en Gvend- ur ekki. Þótti Jón heldur ófrýnn. Gekk bóndi til hans og spurði hann hvar Gvendur væri. Jón svarar: „Hann er undir hrískestinum, ég hjó af honum hausinn.“ Daginn eftir reið Einar bóndi til skógar og fann lík Gvendar sem Jón hafði sagt. Reið hann þá tafarlaust að Haga og sagði sýslumanni vígið.* Þá hafði Davíð Scheving Barða- strandarsýslu. Fór sýslumaður strax með Einari og skoðaði líkið. Síðan reið hann að Hreggstöðum, tók Jón fastan og setti hann í járn og flutti með sér að Haga. Jón játaði tafarlaust að har.n hefði drepið Gvend, og því höfðaði sýslumaður mál í móti honum. Sýslumaður lét Jón vinna með pilt- um sínum á daginn, en hafði hann í járnum um nætur. Liðu svo fram tímar. Það var einn morgun síðla vetrar, þegar sýslumaður ætlaði að taka járn- in af Jóni, að hann var horfinn og hafði stungið upp lásinn. Sýslumaður skrifaði fyrir Jón og lét leita hans, en hvergi spurðist til hans. Liðu svo nokkrir tímar. Um þennan tíma var Jón Ormsson prófastur í Sauðlauksdal. Hann var engi vinur sýslumanns. Hann grunaði að sýslumaður hefði skotið Jóni undan, og bað því póstinn, sem ferðaðist þá um einu sinni á ári, að njósna um Jón, hvar sem hann færi um land. Næsta ár, þegar póstur kemur, sagði hann séra Jóni, að Jón seki væri á Knerri í Breiðavík undir Jökli hjá Latínu-Bjarna. Skrifaði prófastur há- yfirvöldum landsins tafarlaust um það, og var sýslumanni skipað að taka Jón að nýu og var hann fluttur vestur að Haga. Lét sýslumaður nú gera honum klefa í öðrum baðstofuenda, með hurð og tveimur slám að utan. Þar hafði hann Jón í hælajárnum um nætur, en lét hann draga járnhlekki um daga, læsta að öðrum fætinum. Sýslumaður * í Ketilsstaðaannál segir svo frá þessum atburði: í Barðastrandarsýslu hafði einn maður myrt 9 vetra gamlan dreng í skógi, en drengurinn byrjaði með órum og rælni við manninn, pot- andi sniðlinum í hann og þess slags, hvar við hann svo til reiði upp engdist. dæmdi Jón til dauða, en dómurinn hlaut að staðfestast af konungi og fór hann því utan. Það var einn morgun, þegar sýslu- maður lauk upp fangaklefanum til að taka Jón úr járnum, að hann var allur á burt. Hafði hann stungið upp lásinn, sagað með stingsög gat á súðina. Sögin lá á rúminu og vitnaðist aldrei hver átti hana. Sýslumaður lét tafarlaust leita Jóns og skipaði öllum bændum í hreppnum að leita hans þrjá sólarhringa. Og þar eftir skrifaði hann fyrir Jóri um allt land, en hvergi spurðist til hans. Nú liðu margir tugir ára. Davíð lét af sýslumannsstörfum og fluttist með Þorkeli Gunnlaugssyni og Ragnheiði dóttur sinni að Hamri á Barðaströnd. Þorkell var seinni maður hennar; fyrri maðurinn var Bjarni Einarsson sýslu- maður; þau skildu og fluttist hann að Breiðavík í Rauðasandshreppi og dó þar; þeirra son var Guðmundur Schev- ing í Flatey. Davíð dó hjá dóttur sinni háaldrað- ur. Fannst þá í bréfum hans bréf frá Jóni. Hann hafði skrifað honum frá Hollandi. Þar í þakkar hann honum alla hjálp við sig og sást af bréfinu að sýslumaður hafði hjálpað honum með ráðum og fé til að strjúka, og að hann hafði komizt í hollenzka duggu á Suð- ureyri í Tálknafirði. (Úr handriti að vestan). o fí i } \ i i 1 i J. i 7>. i } i \ i l i l í | l I | ) 1. 2. 3. 4. 5. FI M M F O L D HEIMSKA Að ímynda sér að maður verði því hraustari og þróttmeiri sem maður etur meira. Að ímynda sér að börn verði því betur að sér, sem þau eru látin stunda fleiri námsgrein- ar. Að ímynda sér að hver stund, sem maður rænir sig svefni, sé vinningur. Að halda að minnsti klefinn í húsinu sé fullgóður til að hafa hann fyrir svefnherbergi. Að ímynda sér, að hvað eina, sem manni finnst sér verða gott af í svip, sé hollt til fram- búðar.

x

Lesbók Morgunblaðsins

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.