Lesbók Morgunblaðsins - 22.02.1959, Blaðsíða 11

Lesbók Morgunblaðsins - 22.02.1959, Blaðsíða 11
LESBÓK MORGUNBLAÐSINS 91 þjóðinni lifa á landbúnaði. Helztu framleiðsluvörurnar eru hrísgrjón, maís og hveiti, en allir sem hafa einhvern landskika rækta græn- meti, sem þeir nota heima eða selja á markaði. Lítið er um kjöt, og er það einkum af geitum og sauðfé. Skifting Kashmirs með vopna- hlés markalínunni hefir haft hinar víðtækustu afleiðingar fyrir allt viðskiptalíf. Syðri hlutinn hefir misst öll viðskipti í Pakistan og norðurhluta landsins, sem er undir stjórn Pakistanmanna. Kaupahéðnar Það var einn morgun skömmu eftir komu okkar, að við gengum út á verönd bátsins til þess að drekka morgunkaffi. Naginvatnið var sólstafað og handan við það gnæfði vígið Hari Parbat á háu fjalli, og var tilsýndar eins og æv- intýramynd úr barnabók. Sú er sögn, að fjall þetta hafi orðið til úr steini, sem gyðjan Parvati kast- aði í skratta nokkurn. Víða voru bátar að safna slavaki úr vatninu og voru þeir svo hlaðn- ir, sem mest mátti vera. Þetta slavak nota menn til áburðar á floteyarnar. Shikarar voru alls staðar á ferli og á einum stað var kona ein á báti að safna vatna- jurtum handa kú sinni. Við sátum rólegir og ræddum um hvað gera skyldi um daginn. Skyndilega renndi shikara að bátnum okkar og brosandi andlit gægðist upp til okkar. „Salaam, shib, eg er hér með alls konar vaming, tannkvoðu, rakvélablöð, sítrónusafa, blek, hár- smyrsl, aspirin, ost — — vantar yður ekki sígarettur?" Og áður en auga renndi var kom- inn þarna heill floti af bátum, og allir voru ólmir í að selja eitt- hvað. „Salaam, sahib!" kvað sí- fellt við í eyrum okkar. Fréttin um komu okkar hafði borizt víðs vega, og kaupahéðnar streymdu því að úr öllum áttum. Maður er alveg varnarlaus þeg- ar tíu slíkir menn veitast að manni í einu og vilja selja óteljandi hluti. Við hopuðum af hólmi og kölluðum á Ahmed okkur til hjálpar. Hann valdi nokkra úr og þeir fengu að koma upp í bátinn til okkar. Þar breiddu þeir varning sinn á gólfið. Það mun leitun á jafn litlu landi og Kashmir er, þar sem eru svo margir snillingar í höndunum. Vefnaður, útsaumur, skrautdúkar, silfursmíð, útskurður, leðurvörur — allt er það gert af list. En það er ekki nóg að losna við þá fyrstu. Eftir morgunverð sitjum við og hvílum okkur, og þá gægist maður upp fyrir borðstokkinn: „Góðan dag, sahib, eg er hér með alls konar varning. Lítið þér á, allt beztu vörur. Þér þurfið ekki að kaupa, bara að líta á". Og undir kvöldið skýtur upp kolli með hvíta húfu rétt hjá manni. „Viljið þér ekki fá nudd. Það er mjög heilsusamlegt fyrir yður. Eg heiti Satara-----------" „Sahib, kaupið blóm af mér", segir þá önnur rödd. „Eg heiti Marvelous. Blóm með öllum lit- um, alveg ný". Og Marvelous kem- ur með blómum hlaðinn bátinn al- veg að glugganum, en sonur hans stendur í skut með stóran vönd af morgunfrúm í fanginu. „Hann ætl- ar að gefa ykkur þetta", segir fað- irinn, „og öll blómin kosta ekki nema þrjár rúpíur". Við gátum ekki hrakið þá frá okkur. Og svo var það Gulam grávöru- sali, sem kom hvað eftir annað. Hann talaði ensku reiprennandi og var miklu líkari enskum herfor- ingja heldur en Austurlandabúa. Það var furðulegt samsafn af skinnum, sem hann hafði, flest af dýrum sem ekki eru til í Kashmir. Fallegust þóttu mér skinnin af snjóhlébarðanum, snjóhvít með einstaka kolsvörtum blettum. Gul- am var hinn skriftlærði maður. Þegar hann kom, var það venja Ahmeds að koma með öll þau bréf, sem hann hafði fengið seinustu dagana og láta Gulam lesa þau fyrir sig. Svo las Ahmed svör fyrir, en Gulam skrifaði. Srinagar Höfuðborgin Srinagar stendur á bökkum Jhelumfljótsins og þar eru víða síki í staðinn fyrir götur, eins og í Feneyum. Húsin standa þétt og virðast að falli komin, en hrynja þó ekki. Héðan liggur vegur upp til Hari Parbatvígisins, og hjá þeim vegi stendur Makhdum Sahib musterið. Klukkan fjögur á morgnana safn- ast sanntrúaðir Múhameðsmenn þar saman til þess að gera bænir sínar. Þegar út úr musterinu kem- ur ganga margir upp á hæð eina þar nærri. Þaðan er gott útsýni yfir dalinn og vötnin. Þarna gera þeir bænir sínar og snúa sér í átt- ina til Hazrat Bal musterisins rétt í þann mund er dagur ljómar á fjöllum. Smám saman eykst bírtan og því ákafari verða bænirnar, allt þar til að glóbjört sólin kemur upp og steypir heitu geislaflóði sínu yf- ir dalinn og borgina. Náttgufan hverfur og hinir gullnu turnar á Shah-i- Hamadan musterinu í miðri borginni gnæfa yfir hana eins og þar væri bjartir logar. Sennilega eru vatnavegirnir lengri í Srinagar heldur en götur, og þar sem hvergi er meira en nokkurra mínútna gangur að ein- hverju síki, eru shikarar algeng- ustu farartækin þar. í borginni er fjöldi mustera Múhameðsmanna og hofa Hindúa með skínandi hvolf- þókum. Allt um kring eru timbur- hús með torfþökum. Hér er eins

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.