Lesbók Morgunblaðsins - 04.09.1966, Blaðsíða 13

Lesbók Morgunblaðsins - 04.09.1966, Blaðsíða 13
411M4INMII1Í'» #11 SnOfcEA flUfcUJSOHAR mn-- mivmmm f JQR.ÞA £R CErJUN. HO/J £R MÆR, OK HEWNí W'OM/l i>ÆR, ER MEYJARAWDA5K. F/MMTA ER FULLA. HOM £R £a/A/ /ÍÆR OR1 F£RR LMSWR. OK ZVLLÍSMD Vft tí'ÖFW. HöWBERESJCI FRlCGJftR OK SÆflH SKo- ICLÆDA HEHHM OK VElT LAUNRftÐ M£D H£WA//. SJOTTA, FREYJA, ERTKlNyST MEO FRIGQ. HON CIPTISK" ÞEIM /1ANN1, ER"Ö£>R HEITIR.DÓTTIR ÞEIRA ER HWOSS.HON ERSVÁ FÖQR. ATAF WEWAR N/ÍFNÍ ERUl MOSsiR KALLAÐAR, />AT £R FAGRT ER OK <t£RS/MLIGT. D0R FÖR '/BRAl/T LANQAR -. LEIPÍR..., EN FREYJAGRÆTR EPTlR, EV TAR H£NHAR £R G«Lt R/ÍI/7T. FREYJA A M'O'RG NbFN. EN SO ER SÖK TH ÞESS, AT HoN GAF SER ÝMJS HE/Tl.ER HON FÖR/fEÐ ÖKUNMM ÞJÓ&UM AT/-E/TA ÖÖS, HOW HÉlTlR MARDbU OK HÖRN, GttN, SÝR. FREYJA ATT/ 0R75/NGA /iEN. HON £R OK KÖLLi/D VANAD'/S. SJAUNDA. SJÖFN, HON GÆTIR MJÖKTjl AT SN0A HtfGUMMANNTiL WSTA.KvMNWA OK KARLA, OKAF HENNARNAFWI £R USKHVG- INN KALLADR SJAFHU -KOMMUNISMUSINN Framhald af bls. 9 önnur ull, eftir að þeir höfðu veriS þvegnir og þurrkaðir. Ég bar pokann niður að sjónum og sá til að hann var settur í bátinn þar sem ég geeti haft auga með honum á leiðinni. N lú var lagt af stað. Veðrið var hið ákjósanlegasta, glaðasólskin og blæjalogn. Sjórinn sýndist glær eins og gler, en þó fann ég, er báturinn leið áfram, að hann ýmist hækkaði eða lækkaði á sjónum. I>að var lág og kyrr- ilát undiralda, sem þessu olii. I>egar farið ?ar milli Andríðseyjar og lands, var ajórinn svo tær og sléttur, að ég gat ¦kemrat mér viS að horfa á sjávarbotn- inn og virða fyrir mér það sem þar bar íyrir augu. Þótti mér furðulegt hve ijotninn var mislitur, sums staðar dökk- farúnn af þaragróðrinum en á mUli grár •ða hvítur sandur. Ég sá eitth vað lifandi feasrast þarna niðri við botninn. l>arna •r Jauðmagi og grásleppa, kallaði ég, •r ég sá þau niður við botninn. Þá var .¦fcallað til máa höstum rómi, að ég skyldi gæta mín að detta ekki útbyrðis. Lét ég mér |þa8 að kenningu verða og hætti «ægjum míanum niður í djúpið. Ég var ofurlítið smeykur við Músar- •undið, enda tók ég eftir þvi að allir voru þögulir jþá skittu stund sem bátur- inn var »6 skjótast gegnum sundið, enda reru allir lífróður og hafði aldrei verið slik ferð á báinum áður í þessari ferð. Þegar út á Kollafjörð kom tók bátur- inn að .síga og hækka á víxl meira en áður. Fann ég brátt til einkennilegra leiðinda. Ég fékk höfuðverk og velgju mikla. Fannst mér nú ekkert skemmti- legt til í heiminum og sízt að ferðast til Reykjavíkur. Fór svo að ég varð að skila sjónum því, sem ég hafði borðað áður en ég fór að heiman. En (þegar ég hafði gert það allrækilega hvarf böl- sýnin og ég varð allhress, enda var höfuðverkurinn horfinn í bili Sumir á bátnum kímdu þegar ég var að kúast, og þótti mér það odrengilegt. Þessi ófögnuður endurtók sig einu sinni. Eftir það hresstist ég vel, enda kom ég nú auga á reykinn jrfir Reykjavík. >að er dásamlegt að kanna nýja heima, að víkka sjóndeildarhringinn og auðga þekkinguna. I>að var áreiðanlegt að skynvit mín voru vel starfandi þann tíma, sem báturinn var að skríða fram hjá Engey og inn Reykjavikurhöfn og að bryggjunni. Það er erfitt að lýsa því hvernig ég reyndi að gieypa í mig öll þessi undur, sem fyrir augun bar. Skipin á höfninni, eitt gríðarstórt og mörg smærri, þessi mörgu hús, fina fólkið, það var allt spariklætt, þó að nú vaeri ekki sunnudagur. Ég varð einnig stór- hrifinn af bryggjunum. Það var stór- furöulegt að geta stigið úr bátnum á land, þó a& hann væri allur á floti. Og þessar bryggjur höfSu menn búið til. Svona bryggju skyldi ég byggja við bæinn minn, þegar ég vœri orSi&n bóndi svo að ég þyrfti ekki að vaða með ullar- pokana út a8 bótnum eins og piltarnir höfðu orðið að gera núna. Auðvitað mundi ég fiytja alla ullina sjóveg til Reykjavikur eins og allir baendur gerðu. E, l ftir að komið var í land fékk ég að trítla á eftir paUba mínura hvert sem hann fór. Hann sagði mér að gæta þess aii týnast ekki. Ullin var lögð inn og vörur úr búðinni bornar út í bátinn. Framhald á bls. 14 BOKMENNTIR Framhald af bls. 7 asta prentuð bók veraldar. Biblía þessi var prentuð á pergament alls um 35 eintök og 135 á pappír. Af þessari biblíu eru nú til 12 pergamentseintök, en af þeim eru aðeins fjögur heil. Eitt þess- ara eintaka átti Mazarin. Jean Babtiste Colbert, 1617-1B83, var aðalráðgjafi Lúðvíks XIV frá 1661 og til dauðadags. Hann var frömuður kaupskaparstefnunnar og vann mjög að auknum iðnaði og aukinni verzlun á Frakklandi um sína daga. Hann var ákafur bókasafnari og keypti oft stór söfn, þegar föl voru. Erkibiskupinn af Rouen erfði þetta safn og að lokum voru prentaðar bækur safnsins seldar 1726, þá um 60 þúsund bindi. Hand- ritasafnið, sem taldi þá 15 þús. bindi voru keypt að frumkvæði Lúðviks XV til bókasafns konungs. Eitt stærsta ættarsafn í Frakklandi var stofnuð af Louis prins af Condé á 17- öld. f þessu safni voru og eru mörg ágæt handrit, nokkur allt frá 10. öld mjög sjaldgæft vögguprent. Sonur Lúð- víks' Filipussonar borgarkóngs, hertog- inn af Aumale, jók safnið mjög. Franska ríkið eignaðist safnið 1896 og er það nú geymt í Chantilly höll. Frú Pompadour vinkona Lúövíks XV safnaði bókum af ákafa, hún lagði einkum stund á að sanka að sér vis- indaritum og frönskum og ítölskum leikritum. Hún hafSi marga beztu bók- bindara Frakklands i þjónustu sinni og bækur meS skjaldamerki hennar (þrír turnar) eru mjög dýrar, þá sjaldan þaer berast á markaðinn. " egar kemur fram á 18. öldina, eykst eftirspurn mjög eftir mynd- skreyttum bókum og sjaldgæfar eldri bækur hækka mjög í verði, sökum mik- illar eftirspurnar, bókband gamalla meistara kemst í gífurlegt verð og gott bókasafn þótti jafnnauðsynlegt og heim ilistæki svonefnd eru talin nauðsynleg á okkar dögum, þetta átti einkum við í efri lögum þjóðfélagsins. Eitt stærsta einkasafn á 18. öld, var safr. hertogans af Valliere, 1708—1780, hann átti um 50 þúsund bindL þétta safn var selt á uppboði 1784. Greifinn af Artois, sem síðar varð Karl X, átti ágætt safn, sem síðar varð stofninn í Arsénal safninu i Paris. í upphafi frönsku stjórnarbyltingar- innar var álitið, að samtals teldu frönsk einkasöfn um 13 milljónir binda. Mikið af þessu bókamagni kom á markaðinn í og eftir byltingu, mörg einkasöfn voru gerð upptæk, önnur rænd og ýmsir seldu reytur sínar, ef kaupendur feng- ust, áður en þeir stukku úr landi. Þetta varð til þess að bókaverð lækkaði um tíma, vegna mikils framboðs, en fljót- lega hækkuðu bækur aftur í verði, þegar söfnurum fjölgar. í frönsku bylt- ingunni voru söfn kirkjunnar gerð upp- tæk tíi rikisins og með söfnum aðals- ins mynduðust bæja og borgarsöfn á Frakklandi, sem voru til almennings- nota. Síik söfn voru áður fremur fá- skrúðug og fá. Elzta bæjarsafnið var stofnað í La RocheUe, háborg franskra mótmælenda, þetta safn var gert upp- tækt, þegar bærinn var sviptur sínum fornu réttindum af Richelieu 1628. Seinast á 17. öld taka að myndast smá- söfn í ýmsum bæjum Frakklands, þau voru einkum ætluð prestum, lögfræð- ingum og læknum. Þetta breytist við byltinguna. 2ð. ágúst 1966 -I.ESBÓK MORGUNBLAÐSINS 13

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.