Lesbók Morgunblaðsins - 27.10.1974, Blaðsíða 4

j
5
Þá ég heyri, minn herra.
hversu þú kvalinn vart,
gjörvöll vill gleðin þverra.
Galztu mín næsta hart,
þvl ég braut mikið og margt.
En þá mér guðspjöll greina
glöggt þitt sakleysið hreina,
hjartað f ær huggun snart.
6
Athuga, sál mín, ættum
útgöngu drottins hér,
svo við rétt minnast mættum,
hvað miskunn hans veitti þér.
Hyggjum að, hann út ber
þyrnikórónu þétta,
þar með purpurann létta,
blár og blóðugur er.
7
Með blóðskuld og bölvan stranga,
beiskum reyrð kvalahnút
áttum við greitt að ganga
frá guðs náð rekin út,
hrakin i heljar sút.
íklædd forsmánar flikum,
frá skúfuð drottni rikum,
nakin og niðurlút.
10
Út geng ég ætið siðan
i trausti frelsarans
undir blæ himins blíðan
blessaður vist til sanns,
nú fyrir nafnið hans
út borið lík mitt liðið
leggst og hvilist i friði,
sál fer til sæluranns.
11
Dýrðarkórónu dýra
drottinn mér gefur þá.
réttlætisskrúðann skíra
skal ég og Itka fá
upprisudeginum á,
hæstum heiðri tilreiddur,
af heilögum englum leiddur
í sælu þeim sjálfum hjá.
12
Svo mun guðs englar segja:
Sjáið nú þennan mann,
sem alls kyns eymd réð beygja
áður í heimsins rann.
Oft var þá hrelldur hann.
Fyrir blóð iambsins bliða
búinn er nú að striða
og sælan sigur vann.
25. SALMUR
J
I Um útleiðslu
Kristí úr
þinghúsinu
i
1
Landsdómarinn þá leiddi
lausnarann út með sér,
Gyðingum andsvör greiddi
glögglega og svo tér:
Þér sjáið þennan hér.
Sannlega yður ég segi,
sök finnst með honum eigi,
sem dauðadóms verð er.
í 2
Þá gekk Jesús út þanninn,
j þyrni og purpurann bar.
’ Sagði: Sjáið hér manninn,
1 sjálfur dómarinn þar.
, Gyðingar gáfu svar:
j Burt með hann, svo þeir segja.
\\ Sá skal á krossi deyja.
( Ósk þeirra ein sú var.
f 3
ií Orð og afsökun gilti
engin í þessum stað,
heiftin svo hugann fyllti.
p Hjartað var forblindað.
Síðast þeir sögðu það:
: Ljóslega Iffsstraffs krefði
£ lögmálið, þvi hann hefði
rj gjört sig guðs syni að.
*'l 4
fi Rétt lög, sem rituð finnast,
i" rangfærðu Júðar hér.
ÍOss ber þar á að minnast.
III dæmi forðumst vér.
Dómurinn drottins er.
Hinn þó með heiftum klagi
, og hreinan sannleik aflagi,
sjái valdsmenn að sér.
8
Ó, synd, ó, syndin arga,
hvað illt kemur af þér.
Ó, hversu meinsemd marga
má drottinn liða hér,
þitt gjald allt þetta er.
Blindað hold þig ei þekkti,
þegar þin flærð mig blekkti.
Jesús miskunni mér.
9
En með þvi út var leiddur
alsærður lausnarinn,
gjörðist mér vegur greiddur
í guðs náðarriki inn
og eilíft lif annað sinn.
Blóðskuld og bölvan mína
burt tók guðs sonar pina.
Dýrð sé þér, drottinn minn.
13
Þá muntu, sál min, svara,
syngjandi f ögrum tón:
Lof sé mínum lausnara,
lamb guðs á hæsta trón
sigur gaf sinum þjón.
Um blessaðar himnahallir
honum segjum vérallir
heiður með sætum són.
14
Son guðs ertu með sanni,
sonur guðs, Jesú minn.
Son guðs, syndugum manni
sonararf skenktir þinn,
son guðs, einn eingetinn.
Syni guðs syngi glaður
sérhver lifandi maður
heiður í hvert eitt sinn.
ÚRPASSÍUSÁLMUM
27. SÁLMUR
Um Pílatí sam-
tal viö Gyöinga
ö dömstölnum,.
1.
Pilatus heyrði hótað var
honum keisarans reiði þar,
út leiddi Jesúm annað sinn,
upp sezt þegar á dómstólinn.
2.
Gyðingum síðan sagði hér:
Sjáið. þar yðar kóngur er.
Þeir báðu: Takið þennan burt frá oss,
bráðlega lát hann deyja á kross.
3.
Skal ég krossfesta kóng yðvarn?
kallar Pilatus hæðnisgjarn.
Engan kóng, segja j>eir aftur, hér
utan keisarann höfum vér.
4.
Guðspjallshistorían hermirfrá,
heiti sá staður Gabbatá.
Háa steinstræti þýðir það.
Þar máttu, sál mín, gæta að.
5.
Vei þeim dómara, er veit og sér,
vist hvað um málið réttast er.
vinnur það þó fyrir vinskap manns
að vikja af götu sannleikans.
6.
Pílatus keisarans hræddist heift,
ef honum yrði úr völdum steypt.
Þetta, sem helzt nú varast vann,
varð þó að koma yfir hann.
7.
Ó, vei þeim, sem með órétt lög
umgangast og þau tíðka mjög.
sannleikanum meta sitt gagn meir.
Svivirðing drottni gjöra þeir.
8.
Huga sný ég og máli min,
minn góði Jesú, enn til þin.
Pilatus kóng þig kallar hér,
krossfesting Júðar óska þér.
9.
Vist ertu, Jesú, kóngur klár,-
kóngur dýrðar um eilif ár,
kóngur englanna, kóngurvor,
kóngur almættis tignarstór.
10.
Þó stóðstu bundinn þar fyrir dóm,
þó leiðstu hróp og kvala róm,
afsegja gjörðu allir þig,
undrar stórlega þetta mig.
11.
Ó, Jesú, það er játning mín:
Ég mun um síðir njóta þin,
þegar þú, dýrðar drottinn minn,
dómstól i skýjum setur þinn.
12.
Frelsaður kem ég þá fyrir þinn dóm,
fagnaðarsælan heyri eg róm.
í þinu nafni útvaldir
útvalinn kalla mig hjá sér.
13.
Kóng minn, Jesú, ég kalla þig.
Kalla þú þræl þinn aftur mig.
Herratign enga að heimsins sið
held ég þar mega jafnast við.
14.
Háa steinstrætið heimsins sleipt
hefur mór oft i vanda steypt.
Þangað lét Jesús leiða sig,
svo liknin hans kæmi yfir mig.
15.
Jesú, þin kristni kýs þig nú,
kóngur hennar einn heitir þú.
Stjórn þin henni svo haldi við,
himneskum nái dýrðarfrið.