Lesbók Morgunblaðsins - 11.06.1978, Blaðsíða 13

Lesbók Morgunblaðsins - 11.06.1978, Blaðsíða 13
Mikil var trú þess blessaöa fólks, sem feröaöist um hálfan hnöttinn til þess aö leggjast undir hendur „skurö- læknanna" á Filippseyjum. Hér skal lýst fullri samúö meö sjúku fólki, sem eygir enga von um bata þrátt fyrir sjúkrahúsdvalir og stundun „venju- legra" lækna og reynir slíkar ferðir sem. síöustu von. Vonandi veröur því mörgu aö trú sinni og ef til vill eru slíkar langferöir og fyrirhöfn nauösyn- leg til þess aö sá lækningamáttur, sem býr í líkamanum sjálfum og heftur er af einhverjum ástæöum, fái brotizt fram. í vísindalegri rannsókn, sem Erlend- ur Haraldsson og fleiri geröu fyrir nokkru, kemur fram, aö mjög mikill hluti íslendinga trúir á „yfirnáttúru- lega" hluti og telur sig hafa orðið fyrir dulrænni reynslu. En einnig er til þaö fólk meöal okkar, sem slær einu stóru striki yfir allt slíkt og álítur, aö andafundir og slíkt „kukl" sé hinn mesti dragbítur á allar framfarir og afgreiðir með einu orði spurninguna um framhaldslíf: ekkert. Það er kannski þægilegt og áhyggjulaust aö sitja inni í svona afmörkuðum hring, en ósköp held ég, aö þaö sé leiöinlegt. Líka má á milli vera, hvort maður trúir öllu eða engu í þessu sambandi. Ég hef farið á nokkra miöilsfundi og skyggnilýsingar án þess þó aö öölast Stóra sannleika um framhaldslíf, langt í frá. En á þessum fundum hefur margt athyglisvert komiö fram, sem ég set í samband við hugsanaflutning. Mér finnst ákaflega gaman að velta þessum málum fyrir mér og tel, að með auknum rannsóknum á þeim séum viö fremur á framfarabraut en hitt. Framfarir eru ekki bara fólgnar í auknum hagvexti og fjárfestingu í steinsteypu og gleri. Ég geymi ennþá viðtalið við Birgi Sigurösson, höfund leikritsins Skáld- Rósu, sem birtist í Helgarblaöi Vísis 8. jan. s.l. Mér þótti svo skemmtilegt, þegar hann sagði frá draumnum um Rósu og tómu íbúöina og skilaboöun- um í gluggakistunni, frá selkópnum í Korpúlfsstaöafjöru og mismælum blaðamannsins um Pétur og Rósu. Fólk með svo opinn huga bætir mörgum flötum og dýptum við líf sitt og mætti margur af því læra og bæta þannig kryddi í sitt eigiö hversdagslíf -r án þess þó að vera trúgjarn um of. Ómögulegt finnst mér aö slá striki umhugsunarlaust yfir allar frásagnir og fullyröingar fólks um kynni sín af huldufólki og blómálfum. Mikiö öf- unda ég Margréti frá Öxnafelli af því aö fá aö sjá blómálfana hjá stofu- blómunum sínum og oft hef ég óskaö þess, aö þeir væru líka í minni stofu hjá mínum blómum. Kannski er þaö líka svo, þó aö mér sé ekki gefin sú gáfa aö sjá þá. Kannski er nú líka til Anna María Þórisdóttir „álfkonan" sem ég hef hugsaö mér, að byggi í klettabænum við skíöagöngu- leiö mína í Bláfjöllum. Síöast, þegar ég átti leið þar framhjá, var orðið autt í „garðinum" hennar. Mér var óþarflega heitt og fór úr einni peysu og bað álfkonuna leyfis í hug&num til aö geyma hana í „garðinum" hennar. Ekki varð ég vör viö svar, en klæddi mig samt úr peysunni og henti henni inn í „garöinn", þar sem hún lenti í moldarflagi, þurru þó. Ég nennti ekki af skíðunum og ákvaö aö láta peysuna liggja, þar sem hún var komin á meðan ég gengi lengra inn á fjöllin. En þegar ég kom til baka, hafði peysan verið tekin upp, brotin snyrtilega saman og lögð ofan á sólvermdan stein. Anna María Þórisdóttir. AÐ, TRU A hræMbér MÁTULEGA MIKLU BRIDGE Eftirfarandi spil er frá bridgekeppni og sýnir aö ýmislegt getur komiö fyrir viö spilaborðiö. Norður S: DG , H: Á32 T: 852 L: KD873 Vestur S: 107643 H: 984 T: ÁKG63 L: — Suður S: 95 H: KDG1075 T: D L: Á1094 Austur S: ÁK82 H: 6 T: 10974 L: G652 Sagnir gengu þannig: Norður Austur Suður Vestur 1 L P. 1 H 2 T 2 H 3 T 4 H P. P. 5 T 6 H P P. P. Ekki er hægt aö hrósa sögnunum N.—S., sérstaklega er opnun norðurs vafasöm. Einnig má segja aö sagnir A.—V. eru mjög takmarkaöar, því aldrei er. minnst á spaðann þrátt fyrir að báðir spilarar hafi tækifæri til þess. Vestur taldi, að eina vonin til aö setja spiliö niöur, væri aö honum gæfist tækifæri til að trompa lauf. Hann áleit því að nauðsynlegt væri aö koma félaga sínum strax inn, áður en trompin væru tekin. Vestur lét því í byrjun út tígul 3. Sagnhafi trúöi varla sínum eigin augum þegar hann fékk slaginn á tíguldrottninguna, en þaö var einmitt þaö spil, sem vestur reiknaöi meö aö félagi hans ætti. Eftirleikurinn var auðveldur, því sagnhafi tók 6 slagi á tromp og 5 á lauf og vann spilið. Láti vestur í byrjun út tígulkóng eða spaða, þá má reikna meö aö spiliö veröi 3 eöa 4 niöur. húmanistunum þykir framleiðsl- an ekki nóg. Þessvegna er nú í ráði að flytja inn 50 — fimmtíu — arkir af lýrik „virkilegum bókmenntum" frá Ameríku. Þaö heyrði jeg í gær. Það er líkt um blómdaggar- úöalýrikina og um sírópiö. Hún er andleg fæöa handa einföldum sálum, sem þekkja ekki aöra betri. Jeg gat lesið hana þegar jeg var um tvítugt, þaö geta margir á þeim aldri. Ef jeg væri einvaldur, skyldi jeg láta ríkar stúlkur á'aldrinum frá 16 til 25 ára framleiða alla lýrik í landinu • fyrir ekkert. Jú, mjer er alvara, jeg get varla hugsaö mjer auðviröilegra karlmannsverk, en að sitja og prjóna saman hend- ingar. Svo telja þeir alþýöunni trú um, aö lýrikin sje „fín", svo að hún þorir varla að lesa það sem hún hefir gaman af. Sjer er nú hver vitleysan. Jeg get ekki stilt mig um aö minnast á „Stúdentablaöið" í þessu sambandi, þó aö jeg eigi ekkert útistandandi viö stúdent- ana, síöur en svo, Þeir halda aöalhátíö einu sinni á ári og gefa þá út blaö. Nú skyldi maöur halda, að þegar stúdentar — „blóminn af íslenskum æskulýö" eru þeir venjulega nefndir — leggjast á eitt til þess aö gefa út eitt aöalblaö, einu sinni á ári, mundi þar gefa á aö líta eitthvað nýtt, eitthvaö djarft og skemmti- legt, óvanalegt. En margt fer öðruvísi en ætlað er. Þar voru eitthvað um tuttugu kvæöi, að jeg held, jeg týndi blaðinu og taldi ekki kvæöin. Og þau voru öll í þessum venjulega dúr, eöa rjettara sagt moll, þar vantaði hvorki „Vornótt" nje „Sumar- kvóld" og kyrfilega hugsa jeg að „Horfnar ástir" hafi setiö þar á sínum staö, þó aö jeg muni það ekki. Öll voru skáldin sem jeg las þar full af heilagri alvöru, engum stökk bros. Ekki svoleiöis, þetta var allt sauömeinlaust og hneyxlaði engan. En vei þeim, er ekki veldur hneyxlunum. Betra< væri honum að skrifa eins og Þórbergur eöa Kiljan, svo aö einhver nenti að lesa þaö, þó að útí kynni að slá fyrir honum viö og við — hvar vorum við nú aftur? Jú, jeg var aö skrifa um Stúdentablaöiö, til þess að sýna, hvernig „bókmenntirnar" liggja eins og farg á hinum mentaöa æskulýð landsins. Jeg sný mjer svo aftur að skólunum. Húmanistarnir segja, aö þeir sem þurfi endilega aö læra þessa stærðfræði og eðlis- fræði eöa hvaö það nú er, geti þá fariö í stæröfræöideildina í mentaskólanum. En þetta er alveg rangt. Bæöi er þaö, að skólarnir eru tveir, hvor á sínu landshorni, en stæröfræðideiidin ein, og svo miklu frekar hitt, aö það er eigi von á því, aö ungiingar um fermingu, sem nú taka gagnfræöapróf, geti strax áttaö sig á því, hvorn veginn þeir eigi aö fara, og leiti því heldur til hinnar deildarinnar, þar sem þeir eiga frekar von á feitum vitnis- buröum, án þess aö þurfa aö gera sjer þá fyrirhöfn að setja sig inn í greinir, sem þeim veitist erfitt að læra. Þar þurfa þeir ekki annaö en fletta upp í oröabók- um, og sjá! Þær leysa fyrir þá öll próblem. Er það ekki munur? Þó er mjer ekki grunlaust um, að ýmsir nemendur máladeildanna í mentaskólanum hjerna hafi eitt- hvert hugboð um, að hjer sje ekki alt meö feldu, en þaö er varla hægt að snúa við, þegar búiö er aö velja. Þeir veröa aö halda áfram meö sínar smásög- ur og sín kvæöi, á latínu, ensku, þýsku, frörtsku, dönsku og ís- lensku, eintómar smásögur og kvæði, því að efni kenslubók- anna er aldrei annað. Annars hefi jeg heyrt, að í nágrannalöndunum sjeu ný- mála-deildirnar langmest sóttar af kvenfólki, sem leiti sjer svo atvinnu viö skrifstofustörf og þessháttar aö afloknu stúdents- prófi. Sjeð hefl jeg sjálfur skólaskýrslu frá Danmörku, þar sem í máladeild var einn karl- maöur, tiitt alt kvenfólk, en í stæröfræöideildinni voru tómir karlmenn. Og mjer hefir verið sagt af kunnugum að í enskum skólum sje algengast að karl- menn sæki stærðfræöideildim- ar, þá fornmáladeildirnar, en síður hinar. En hjer er alt ööru máli aö gegna, því aö hjer svífur „bókmenta"-andinn yfir vötnunum. Þaö er nú af sem áöur var.. Það stendur einhversstaöar í mínum historíubókum, aö við innganginn að skóla Platons í Aþenu hafi verið letruð orðin: Þessum oröum ættu nú húmanistarnir okkar að víkja viö, og letra yfir útganginn úr sínum skolum: Þýöing á grísku setningunni: 1. Enginn, sem ekki þekkir geometríu, skal koma hér inn. 2. Enginn, sem þekkir geo- metríu, skal koma héöan út. ©

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.