Lesbók Morgunblaðsins - 14.07.1979, Blaðsíða 7

Lesbók Morgunblaðsins - 14.07.1979, Blaðsíða 7
Hér sést, hvernig vindur sveigir fram hjá húsi, sem stendur eitt sér. 2. Þegar mðg hús standa samsíða, myndast vindstrengir milli peirra. 3. Jafnvel pegar vindurinn stendur Þvert á húsin, myndast hvirfilvindar og svipti- vindar á milli peirra. Eftir Því sem húsin eru hœrr), verða vind- strengirnir harðari og svipti- vindarnir snarpari. 4. Jafnvel Þegar byggt er, Þannig að lokað svæöi myndast, slær vindinum niður í Það, ef Þaö er of stórt, eins og sýnt er á hliðarmyndinni nr. 6. 5. Ef húsin standa Þéttar, nær vindurinn aldrei að slá niður milli Þeirra, eins og sýnt er á hliðar- mynd nr. 7. Ef húsin standa auk Þess Þvert hvert á annaö, mynd- ast ekki teljandi hvirfilvindar eða sviptivindar. og 3. verölaun, hafi verið mjög athyglisveröar og byggt á smærri og sveigjanlegri einingum en 1. verö- launatillagan. Athyglisvert værl, ef þær tillögur væru skoðaðar betur, en gleymdust ekki eins og svo margar góöar hugmyndir, sem fram hafa komiö. Gaman væri, ef höfundar tillagnanna vildu tjá sig um þessi mái. Fórnarlömb funktionalismans Ég er þó ekki sannfæröur um, aö fjölbýli eða sambýli sé form, sem hentar öllum, og þá er aö athuga, hvort fleiri möguleikar eru fyrir hendi, og hvort við getum t.d. haldið áfram að byggja okkar hefðbundnu hús, en myndaö hverfin á einhvern annan hátt, sem tæki miö af íslensku veöurfari. Eins og ég gat um áöan, er mikiö unniö, ef tekst aö draga úr vindi. Á meöfylgjandi myndum sýni ég, hvernig þetta má gera meö niöurrööun húsa, og ætti ekki að fylgja því neinn aukakostnaöur. Framan af þessari öld byggöum viö íslendingar blokkir okkar aö gamalli fyrírmynd, þannig aö þær mynduöu lokaöa bakgaröa, eins og sjá má víöa í Austur- og Vesturbænum í Reykjavík. Eftir síöari heimsstyrjöld- ina fór hins vegar að gæta hér áhrifa stefnu, sem kennd er við Bauhaus- skólann í Þýskalandi eða nefnd funktionalismi. Þaöan eru m.a. fiötu þökin okkar upprunin. Aöal slagorö þessarar stefnu voru loft, Ijós og útisvæöi, og nú skyldi blokkunum raöaö, eins og sjá má t.d. viö Kringlumýrarbraut, Álfheima og víð- Framhald á bls. 12 Sveinbjörn Beinteinsson EGGTÍÐ 1979 Enn kemur vorið á vinafund, vetrarkuldarnir sleppa taki, gefur þad okkur létta lund. Landið blómstrar og hverfur klaki. Losnar af ánum ísaþak, opnast vötnin meö björtum sundum. Ljóöið, rétt einaog lóukvak leitar pá fram á góðum stundum. Of anemma stundum yrkjum vió ástarljóðið til vorgyðjanna: Veðrum seinkar að gefa griö gráðurvonum í lífi manna. Geymist ennpá hin gamla fönn. Grösum verður pví fátt að liði. Nepjur og frost í óðaönn afrækja lítt pá köldu siði. Vorið fer hægt, en verður pó vetur óöum að rýma sætí. Fáum við eftir troat og snjó fuglasóngva með nógri kæti. Lífsins rödd er pá Ijúf og sæt. Landið vaknar og fer að gróa. Þá er hver stundin mild og mæt mettuð af ilmi grænna skóga. Fyrst pú átt hér með öðrum land athuga skalt hvað bæta mætti. Annars fer pað í urð og sand. engum gagnlegt með neinum hætti. Eigi veróur með orðum bætt eyðing og sóun margra handa. Verði hér einhvers illa gætt ólán og skaði mun pvígranda. Vorið kemur með kátan brag. Klakinn fellur af hamrapili. Þekkja sinn stað hinn práða dag pröstur í skógi, hrafn ígili. Það sem við höfðum hlakkað til hljómar í söngvum nýrra laga. Stöndum pá við um stundarbil stödd í nýgrónum sumarhaga. } MAGNUSARRIMA 14-3-1979 Meðan um æðar fjörið flæðir fúsleg glæðist von og prá heím til kvæða hugur præðir hálum fræðabrautum á. Mörg er leið um heimsins heiði hvergi greið, en mönnum fær, viljann seiðir vegurinn breiði, vel má sneiða götur pær. Hugur pannig heill og samur hefjast kann við dáðrík stðrf. Stundum annast armagramur afreksmanna verkin pörf. Þorstans kvðl er pyngsta bðlið pegar fölir gerast menn. Lífsins dvöl við Ijúffengt ölið Ijóss í sðlum batnar enn. Skáldin enn á ýmsu kenna efpau nema, heyra og sjá, af pví menn til ungra kvenna augum renna — þó á ská. Braust í dans hjá flóða fansi, fór par ansi margan sprett. íprótt hans með engum stansi óx með glans við sporin létt. Enn varð nú að ððru snúa, annir drjúgar gáfust pó. Eignaðist frú og fór að búa. Fjallið trú hans að sér dró. Þar sem hallar héu fjalli hamrastalli niður trá gróðurfalleg hlíð og hjalli hugbót affa veita má. Feitar ær í fögrum gærum fylla krær á vetrartíð, skarta pær með hvítum hærum, hjörðin kær er útlitsfríð. Komi hretum haust og vetur hugurinn getur orðið stór. Til að feta brattann betur bóndinn hét á Krist og Þór. Bóndans lund við Ijóðadundur langar stundir unir glðð, hugarfundur, orðains undur, allt er bundið sinni röð. Hryggðin ströng varð öll að ðngu, oft og löngum sannast pað, er við sðng é gleðigðngu gamanföngin hlóóust að. Meðan rýkur fðnn og fýkur fram um bríkur klettastóls hvammakríkur hlaut sem stíkur hvítar flíkur vetrarskjóls. Hjarnið sóast, geislar glóa, grundin, pó sem tyrr var bleik, auð af snjóum enn mun gróa ung og frjó á nýjan leik. Þytfleyg orð úr pagnarskorðum peystu norður himinleið yfir storð, er efla porðum einsog forðum bragarseið. Héldust grið og hugarfriður, hljómaði kliöur dýrðarbrags, hressti liðið hlátrasmiður, hófst pá siður betri dags. Flyt ég æði formleg kvæði færð íklæði ríms og prjáls. Illan slæðing héðan hræði héttafræði stuðlamáls. Draup úr bollum drykkur hollur, deyfd og mollu hrakti frá, dafnaði sollur, hvarf pá hrollur, hýrgun ollu staupin grá. Kemur dagur Ijóðs og laga, leikur fagurt hugur dæll. Útí haga vill pá vaga vinur braga heill og sæll. Sæktu teng at Ijóöum lengi títs á engi furðu hress. Fagni drengur góðu gengi, gerist enginn skortur pess.

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.