Lesbók Morgunblaðsins - 20.03.1982, Blaðsíða 10

Lesbók Morgunblaðsins - 20.03.1982, Blaðsíða 10
"rrv-i—vxr**"^/—**" Útsýni úr stofu. Eitt af málverkum Ragnheiöar frá síöustu árum hennar. á mann eins og hreyfingar í dansi fremur en meitlaður þungi". Sýning Ragnheiöar kom líkast ferskum gusti í einhverju mesta sýningarflóöi sjöunda áratugarins en heilar ellefu einka- og samsýningar munu hafa opnaö um svip- "að leyti, — og alveg óvænt bar þessi óþekkta stærö úr vestrinu af þeim flestum og jók mönnum trú á málverkíð. Ragnheiöur varð fljótlega meðlimur Fé- lags íslenskra myndlistarmanna eftir að hún fluttist heim og leiö ekki á löngu áöur en óskaö var eftir þessari traustvekjandi konu til ábyrgðarstarfa innan félagsins. Starfaöi hún í sýningarnefnd í nokkur ár og mun hafa verið formaður eitt árið. Ég minn- ist þess vel, hve gott var að fá þennan nýja starfskraft í þaö vanþakkláta starf sem það jafnan er, að velja og hafna myndum starfsbræöra sinna á sýningar. Um heiöar- leika hennar og góða dómgreind efaöist ábyggilega enginn, hún var róleg en ákveð- in í skoðunum ef því var að skipta, — sjálfstæö í mati sinu og lét engan segja sér fyrir verkum. Hún var þannig stór í sniðum og maður vissi hvar maður haföi hana. Þaö var aðallega vegna starfa Ragnheið- ar í sýningarnefnd að með okkur tókust nokkur kynni, en einnig sá ég henni alloft bregöa fyrir í Sundlaug Vesturbæjar, þar sem hún mun hafa verið tíður gestur. Stundum tókum við tal þar og ræddum þá aðallega um félagsmál myndlistarmanna, en þar fóru skoðanir okkar um margt sam- an. Ragnheiði mun hafa runnið til rifja hve frumstæð félagsmál ísl. myndlistarmanna voru og hvernig jafnvel einföldustu hags- munaleg atriði vöfðust fyrir mönnum og hve samtakamáttur þeirra var litill. Hún var að ég held meö umboð fyrir ameríska olíu- liti, sem hún flutti inn og notaði sjálf en fór svo smátt og smátt aö láta félaga sína njóta góðs af og seldi þeim með lágmarks- álagningu og ræktaði þar eiginlega sjálf- sagt hlutverk FÍM. Var það mikíll fjárhags- legur ávinningur í formi sparnaðar fyrir listamenn að verzla við hana og voru marg- ir henni mjög þakklátir fyrir framtakið, svo sem nærri má geta. Svo vel bar Ragnheiður sig er ég sá hana nokkrum mánuðum fyrir andlát henn- ar í Vesturbæjarlauginni, aö ég heföi naumast trúaö því ef einhver heföi sagt mér að þar færi kona um sextugt og heföi mér þótt öllu trúlegra að hún væri að nálg- ast fimmtugsaldurinn. — Frá fyrstu sýningu. Ragnheiðar Jónsdóttur Ream hérlendis og til andláts hennar liöu einungis tíu ár, en þessi áratug- Ragnheiður ásamt mynd, sem unnin er undir merki abstrakt expressjónisma. Ragnheiöur hafði samt oftast fyrirmyndir úr landslagi, þegar hún vann myndir í þessum atíí. Ulfur Ragnarsson læknir: 77/ ættjarðarinnar Sé ég grund safagræna. Samt ertu ættjörö í öngum þínum. Sé ég lauk mót Ijósi spretta. Samt ertu þreytt og þungbúin. Gauk heyri ég gala í suöri. Samt býr þér uggur í andlitsdráttum. Vor glitrar í vatnaspeglum. Seg mér: Hvaö syrgir þig? ur var virkasti áratugur hennar í list og starfi. Einkasýningar hennar urðu þrjár og þar af ein stór í Norræna húsinu, — þá var hún þátttakandi í sumarsýningu Norræna hússins 1976. Hún var og þátttakandi í fimm Haustsýningum FÍM og sumarsýningu Myndlistarhússins á Míklatúni 1973. Þá var henni boðið að vera meö í sýningunni „8 islandske kunstnere", Bergen, Kiruna og Luleá áriö 1975. Á þessum stutta starfsferii listakonunnar festu mörg söfn sér myndir hennar, svo sem Bergen Billedgalleri, Listasafn íslands, Listasafn alþýðu, Lista- safn Árnessýslu, American Uriiversify Collection, Listasafn Reykjavíkurborgar og Listasafn Kópavogs. Upptalningin sýnir glögglega hvílíkrar virðingar og viöurkenn- ingar hún uppskar meö verkum sínum og athafnasemi, sem var mjög að makleikum. Ferill Ragnheiðar er jafnframt lýsandi dæmi þess hve langt má ná með ró og æöruleysi, stefnúfestan er þá meginatriöiö, starfið borið uppi af áhuga og kjörorðið: „Festina lente" — Flýttu þér hægt... Ragnheiður fór ekki í launkofa með það, að þeir amerískir myndlistarmenn er hún mat einna mest, voru þeir Mark Rothko og Richard Diebenkorn og varð hún einkum fyrir beinum áhrifum af þeim síðasttalda. Þessir tveir menn spönnuöu miklar and- stæöur í málverkum sínum, þótt aöalatriöiö hjá báöum væri sterk og rismikil buröar- grind. Svo var einnig meö málverk Ragn- heiöar Ream þótt liturinn væri aöal þeirra ásamt ríkri kennd fyrir íslenskri náttúru. Dauöinn heimti drjúgan toll frá íslensku málverki, er Ragnheiður Jónsdóttir Ream lést hinn 22. desember 1977. Bragi Ásgeirsson 10

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.