Tíminn - 04.05.1968, Blaðsíða 12

Tíminn - 04.05.1968, Blaðsíða 12
12 TIMINN LAUGARDAGUR 4. maí 1968 Myndin er af Sigrúnu Ósk Ingadóttur og Sverri Jóhannssyni í hlutverkum sínum. GRÆNA LYFTAN í KEFLAVÍK Leikfélag Eeflaivíkur hefur að undanförnu sýnt gamian- leikinn Grænu lyftuna, eftir Avery Bopwood, við mjög góða aðsókn og ágætar undir- tektir áhonfenda, Karl Guðmundsson setti leik inn á svið fyrir féiagið. Stærst ; hlutverkin eru tvö og má segja j að þau séu uppistaðan í verk- , imu. Júlíus Bartlett er Jeikinn af t-'Sverri Jóhannssyni, en Ranny Wtoeeler er leikin af Bömnu Maríu Karlsdóttur. Sverrir skilar vel sínu vanda sama Hutverki, enda hefur hann margoft sýnt, að hann hefur næmt auga fyrir þvi sem broslegt er í fari manna og á auðvelt með að fá fólk til að hlægja. Hanna María hefur áður leyst af hendi smærri verike,fni hjá Leikfélagi Keflavákur og farið laglega með þau, en í þessu hlutverki tekst henni bet ur_upp en nokkru sinni fyrr. ; Önriur hlutverk eru: Lára Bartlett, — Steinunn Péturs- dóttir; Jakob Wheeler — Þor- steinn Eggertsson; Philip Ev^- ans — Atli Hraunfjörð; Tessie — Sigrún Ósk Ingadóttir; — Burðarmenn — Þorsteinn Þor- stéifi's5on "5:g"""AtTr' Hf áiinf j ð'r'ð:— Sameiginlega tekst þeim að gera leikinn léttan og fjörug- an og gera þau margt vel, t.d; tekst Sigrúnu Ósk að skapa skemmitlega persónu úr „vin- gjarnlegri" þjónustustúlku á Bartlett-lbeimilinu. Efni leiksins stefnir að því einu, að fá áhorfendur til að hlæja og er því nær óslitin röð af broslegum atvikum. Ung ur og grandvar eiginmaður hyggst biða eitt kvöldið eftir að hans ástkæra eiginkiona WH^H'il ¦IIIHIWIIIMWmBWWBW—w komi heim, en hann er óvana- lega kvöldsvæfur. Sambýlis- kona hans af efri hæðinni þarf einig að bíða eftir sínum maka þetta kvöld. Biðin verður löng en á meðan þau biða, byggja þau sér loftkastala á sinn sér- stæða máta og ljúka verkinu á „grænni lyftu". Oft lendir fólk í vandræðum vegna bygg IngafTfánikvæmda en Júlíus Qg Ranny slá þar öll met. , Leikritið hefur verið Suður- • nésjabúum ágæt skemmtun og sóð tilbreytni og á Leikfélag Keflavíkur og leikstjórinn Karl Guðmundsson sérstakar þakkir sikildar fyrir uppfænslu þess. Vona ég að sem flestir, og fleiri en Keflvíkingar geri sér' ferð í Pélagsbíó á síðustu sýn ingarnar til að hlæja þar eina kvöldstund. Sigfús Kristjánsson ÁSTANDIÐ í V-ÞÝZKAL. hann. Ekki er þó alveg sann leikanum samkvæmt að segja, að öfgamennirnir sjái alls eng- an mun á aðalflokkunum tveim ur. Tregða vinstri sinna til að fallast á bjargráðafrumvarpið, sem fram hefur verið lagt, ætti að vera fylgismönnum Dutsc- heks jafn mikið fagnaðarefni og nýnazistum er að andstöðu hægri arms Kristrilegra demó krata gegn stefnu Brandts gagnvart Austur-Bvrópu. Mun urinn er þó hverfandi í höfuS atriðum. ÞETTA veldur leiðtogum aðalflokkanna tiveggGa mjög al varlegum vandræðum. Sem flokksmenn vilja þeir rifa segl in á þann bátt, sem geri þeim fært að safna um sig sem allra flestum fylgismönnum. f umbættu auðvaldsiþjóðfélagi táknar þetta óumflýjanlega aukna viðleitni. En þess betur, sem þeim lánast þetta, þess vissari hljóta þeir að verða um, að sem stjórnarleiðtogar — hvort heldur er í samstarfs- stjórn eða flokksstjórn — eigi þeir við auknar öfgar að stríða utan raða flokksins eða á jöðr um hans. Horfur á slfku eru miklu meira áhyggjuefni hjá Þjóðverjum en flestum öorum þjóðum, vegna sérstæðrar sögu þeirra og landfræðilegrar af- stöðu. Þarna er heldur ekki ein- vörðungu um flobkshagsmiini að ræða. Samstarfsstjórnin sem nú fer með völd, er fulltrúi mikils meirihluta vestur-þýzkra kjósenda. Einstaklingarnir í þessum meirihluta eru ekki háskalega miklir þjóðernissinn ar þó að þeir gætu orðið það einn góðan veðurdag. Þeir finna enn síður til þvingunar frá samræmisdúðum þjóðfé- lagsins. Þeir eru þjóðfélagið. Vilji margar milljónir þeirra lesa Bild Zeitung er ekki lýð- ræðisskylda ríkisstjórnarinnar að koma í veg fyrir það. Leiðtogar samstarfsistjórnar- innar hafa ekki virzt fúsir til að ganga lengra í framkvæmd en svo, að leitast við að halda áfram að koma venjulegum á- formum fram, vitandi þó full- vel, að þess betur sem það tekst, þess óvinsælli verða þeir meðal gagnrýnendanna utan flokksjaðranna. Þeir, sem lifa í eilífri von um væntanlega kreppu kapítalismans, viðhafa engin fagnaðarlæti þegar verk hög ríkisstjórn firrir uppfyll- ingu þeirra óskadrauma. ER þetta þá allt og sumt sem leiðtogar samstarfsstjórnarinn- ar þurfa að gera? Kröfur öfga- manna eru ekki allar ósann- gjarnar og óróaseggirnir eru eikki heldur allir fastir boð- endur ofbeldisins. Sé þrýsti- vatnsslöngu beitt á hópinn og látið þar við sitja, má ganga út frá því sem gefnu að næst þurfi slöngurnar að vera að minnsta kosti sex. Enginn get / ur ætlazt til, að vestur-þýzka ríkisstjórnin leysi auðvalds- skipulagíð upp til þess eins að gera Dutzchke til hæfis. En brjóta má heilann um, hvers vegna hafi þurft á ýtni marx- ista að halda til þess að ríkis- stjórnin færi að velta því fyrir sér, hvort það kynni nú ekki að vera lýðræðisleg skylda hennar að grípa í taumana, þegar blaðaeign einstaklings er orðin jafn umfangsmikil oa raunin er með Springer. í ihað þess að leggja allt á hans eigið vald. Bera má upp þá spurningu. hvort nokkur gild ástæða mæli með því, að komrnúnistaflokk urinn sé bannaður f Vestur- Þýzkalandi. einu allra lýðræðis ríkja í Vestur-Evrópu, eða hvort ógn nýnazistanna sé svo alvarleg. að nauðsynlegt sé að minnihlutaflokkum öfgamanna skuli ávallt meinað að eiga full trúa á þinsi. Vel setur verið réttmætt að hagræða reglum þannig, að ðfgafloklkunum sé meinað að koma fulltrúum sín um á þing, en þar með er ekki búið áð leysa þánn vanda, að koma í veg fyrir athafnir þeirra á almannafæri. Uppi- vöðslumenn, sem brjóta og bramla í skrifstofum dagblaða, og óróaseggir, sem drepa ljós myndara með steinkaisti, vinna ekki skynsamlega að lausn þess vanda, sem við er að etja í Vestur-Þýzkalnadi. En ekki er þó unnt að láta svo sem þetta sé allt sök eins og sama manns ins, seim lifði af nýafstaðna morðárás, þó að litlu munaði. HVERS VEGNA? Pramhaio aí b siöu maangsiminis leitað til riikisstjónniair- iininiar um aðstoð. Það hefur lýsit sig reiðuibúið að ræða hvaða leið- ir sem tii greina tamiu tii að máiða bót á.þaim órétti, seon baand ut eru beittir og helzt þær leiðir, sem færar væru án þesis að verS- liag ^búivöriuininiair verði bækikað til nieiytendia. M. a. hefuir veirið bent á þanin miöguleilka að greiða nið- uir þýðimgarmiiJkliar rekstraTtvöruir svo sem áibuirð o. fl. En þar sem noitkium álburSar hjé bæmdium er saninainfega og samlkivæmt með- fylgjaindii töfllu ea. 50% meiri en igent er ráð fyrir í verðlagisgirumd- veilld miðað við notbuin síðustu ára, jþé heifur ríkisistjiórnin notað það sem ástæöu til að hafma þeirri leið og í rauinimini hafinaS öllum leiðum tíl saimstarfs um laiusm þe&s vainda, sem að bændum og íslenzbuim lamdbúmiaði steðjar. Nú er' sivo komið, að stór hluiti bæiidastétitáEinmiar getuæ etoká stað i<5 í sikilum- við verzlumiarfyrirtajki sím vegma mi'kil'air lausasfeu'lda- siöifmuina'r, gerii er" áifliedðiinig"'fefcjiu- rýrðar, síðustu tveggja ára, og ÍSiga p4; ekki ikost^á pví að flá átarð keyp^aíi í vor. J .* Á- saima hátt': eir verúiliegur hiuti bænidastétitarLniiiaf í, vainsikiilium við Stofimliánaded.ld landlbúmiaðairimis frá s. 1. bausti. Sldk wamskil eru bæmd um ekki að sikaipi og hafa aldrei hemt þá fynr, gvo teljiaindi sé. Þetta er þvd mijög siðferðilega lam amdi Ýmsir bændur hafa orðið að fá ábyngðir sveiitastjiórma til að fá nauðsynjiar tii bús og hedmilis í vetur. Sitjóoruwold, sem borfa aðgerða- laus á sldtan vamda, sem nú er orðinm í laindbakiiaoimum og telja sér bamin oviðlkomiamdi, eru eteki fær um að stj'órma þióðfélagi. (itiiiiiar Guðhjartsson. LISTAMANNASKÁLI Framihald af bls. 16. byrjaði að sýna upp á eigin spýt- ur í París 1949 og hélt svo sína fyrstu einkasýningu á íslandi árið eftir í Listamannaskálanum. Málarinn sjálfur segir, að þessi sýning sé frábrugðin öllum fyrri sýningum sínum, en það er bezt að fara ekkert út í þá sálma og láta þá dæma, sem vit hafa til. Hitt er Ijóst, að í myndum sir/tm að þessu sinni veltir málarinn fyrir sér fjórum til fimm „tem- um", en samt er sterkur heildar- svipur yfir sýningunni, sem lík- lega stafar af líkri litastemmingu myndanna. Það vekur strax at- hygli, er sýning Valtýs er skoðuð. að á u.þ.b. 10 myndum er áþekkt form, eitthvað, sem gæti verið sól að rísa úr hafi, sólstafir og ýmislegt meðlæti með því. Að- spurður sagði málarinn. að þetta form hefði sótt mjög á hann und anfarið, en ekki vildi hann viður kenna, að vorkuldinn. hafísinn og hitaveitan væfu á nokkurn hátt valdandi þess, að hann málaði gott veður og sólskin sér til fró- unar í kuldanum. Verði myndanna er stillt mjög í hóf og sagði Valtýr í tilefni af því, að bændur kæmust ðrugg lega í hann krappan, ef svo ólík- lega færi, að farið yrði að miða tekjur þeirra við laun listamanna. Langdýrasta og stærsta myndin á sýningunni kostar kr. 50.000,00, en hún er líka búin að vera tuttugu ár í, smíðum og segist listamaður inn alltaf hafa unnið eitthivað við hana á hverju áári. Þetta verður líiklega síðasta sýn ing Valtýs í Listamannaskálanum en þar hefur hann verið viðloða í tuttugu ár. Listamannaskálinn er óttalegur kofi, en hann á sér þó bæði sögu og sjarma, ,birtan í salnum er lika góð og málverk Valtýs njóta sín vel á veggjun- um. Það er ástæða til þess að taka fram að endingu, að góð kynding er í s'kálanum sem stendur og verði ekki vætusamt, má fastlega gera ráð fyrir, að menn bjargist þurrir og ókivefaðir af sýningunni- U R f úrvali Póst- sendum ViSgerðar þjónusta. Magnús Ásmundsson úra- skartgripaverzfún Ingólfsstraeti 3. Guðjón StyrkArssök HASTARéTTAHLÖCMADUK AUSTVKSTItÆTI S SiMf IUS4 PILTAR. '^MÍ^ tf Þlp EI0I0 UNMUSTUNIt /¦ ÞÁ k ÍS, HRIHOANft- // Sveitadvöl 12 ára drengur ós'kar eftir að komast á góðan sveita- bæ í sumar. Upplýsingar í síma 31231. Útgerðarmenn og skipstjórar. Seljum og leigjum fiskibáta. SKIPA- SALA Vesturgötu 3. Sími 13339. Talió við okkur um kaup sðlu og leigu fiskibáta.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.