Tíminn - 04.05.1968, Blaðsíða 5

Tíminn - 04.05.1968, Blaðsíða 5
LAUGARDAGUR 4. maí 1968 TIMINN Virðingarvert framtak Fyrst er hér bréf frá G.Þ.: .jMargvísleg fyrirgreiðsla, eða þjónusta, þykir svo sjélf- sögð í roúttma þjóðfélagi, að því betri og Mlkomnari sem hún er, því hærra er matið á viðkomandi mannfélagi. Þetta nœr tii flestra þátta þjóðlífsins og t d. í samgöngu málum þykir slíkt og er ó- hjákvæimilega mauðsyn. Og þess vegna er það, að eftir því sem vegirnir hafa lengzt og vegakerfið stækkað hefir gisti- Hsúsuin og greiðasölustöðum verið komið upp, þar sem þeirra var mest þörf. Og enn er verið að auka þá þjónustu og gera hana fullkomnari, til að verða við kröfum samtím- ans. Þessi fyrirgreiðsla er nokk- uð misjöfn eftir Iðindslhlutum og að siálfsögðu bezt og ful- komnust í þéttbýlinu og á þeim langleiðum sem fjölfarn- astar eru. — Hliðstæð þjónusta er þó engu síður nauðsynleg á þeim leiðum, sem fáfarnari eru. eða bundnar við styttri umferða- tíma, en einmitt þar, er hún jafnvel enn betur þegin og Stúlka Ung stúlka (13 ára í ágúst) óskar eftir að komast á gott sveitaheimili til barna gæzlu, ásamt léttum störf- um. Úpplýsingar í síma 32129. Ung stúlka með ársgamalt barn, ósk- ar eftir að komast á gott heimili úti á landi í sum- ar. Á sama stað er óskað eftir góðu heimili í sumar fyrir 11 ára dreng. Upplýsingar í síma 16842. meira metin en annars staðar er. Kemur þar líka til að vitað er, að á fáförnu stöðunum er þessi þjónusta fremur gerð af greiðasemi en gróðavon — og það kann margur að meta. Bætt úr brýnni þörf. Þegar hafizt var handa um byggingu Bjarkarlundar fyrir 24 árum, skömmu eftir að bíl fært varð þar vestur um, kom brátt í Ijós, að sú framkvæmd bætti þar úr brýnni þörf, enda metin að verðleikum af öllum þeim sem fundið hafa hvers virði það er að hafa slíka starf rækslu á þessum stað. — Fólk ið í þessum landshiluta og þó sérstaklega forsvarsmenn bæja- og sýslufélaganna — og sjálft Alþingi — hafa lika sýnt virð- ingarverðan skilning og vel- vilja til þess sem þarna hefir gerzt — og slíkan stuðning ber að þakka. Það er Barðstrendingafélagið í Reykjavík, sem haft hefur veg og vanda af uippbyggingu Bjarkarlundar og annast starf- rækslu hans frá upphafi. Það hefir þurft mikið átak og fé- lagsiega einingu til að koma þessu í verk. Húsið var að mestu byggt í sjóMboðavinnu og viðhald þess og umbætur sem þar hafa verið gerðar, hafa verið framkvæmdar á sama hátt. — Þetta er félagsmönnum til fremdar, og þess vert að getið sé. —;,. Færzt meira í fang Nú hefir félagið færzt meira í fang á sama vettvangi með tilkomu Flókalund'ar í Vatns- firði — þeim sögufræga stað — og í tilefni þess er þetta greinarfcorn skrifað. Nokkur undanfarin sumur hefir verið starfrækt í Vatns- firði greiðasala, yfir mestu umferðarménuðina, í litlum husakosti og við erfiðar aðstæð ur. Sumarið 1966 var svo ráðizt í að koma þar upp veitinga- og gistilhúsi, sem nú er nærri full gert og standa vonir tii að starfræksla þess geti hafizt á komandi vori, strax og sumar- umferðin hefst, þ. e. a. s. ef hægt verður að áfla nægilegs fjár til að framkvæma það, sem enn er þar ógert. Það, mun hafa verið á tak- mörkum að félagið hefði bol- magn til að ráðast í svo dýrar fram'tovæmdir sem þetta mun verða, því þar mun vera vm millíónir að ræða. En viJjinn veltir hálfu hlassi, og stundum vel það, einis og santnazt hefir hér. Því vegna áhuga og eim- beitni félagsmanna og góðan sitoðlniiinig ýmissia anmanra, er húsið nú komið upp, þótt enn vanti mikið til að ailt sé orð ið þar eins og ætlað er. Til að fcomast fram úr þeim vanda, sem fjiárskorturinn veld- ur, hefur félagið efnt til happ drættis sem vonazt er til að gefi það mikið í aðra hönd að nægja muni til þeirra fram- tovæmda sem mest toaiUa að. Hvort þetta tefcst, er auðvibað fyrst og fremst komið undir því hverjar undirtektir þessi fjiáröflunaraðferð fær, hjá þeim sem helzt er vænzt stuðn inigs af. En af fenginni reynslu þarf varla að efast um, að þær verði á þann veg sem vonir standa til. Þeitita fraimitak áiWlhagafé- lagsins er svo viðamikið og virðingarvert að það verð- skuldar stuðning fleiri en þeirra sem bundnir eru skyld leikatengslum og átthagabönd- um við það kjarnafólk, sem enn byggir þennan afskekkta landshluta — og mun halda á- fram að gera það. Einnig þeir, sem aðeins fara um veginn til að kanna 6- kunna stigu og njóta noktokurra eftirminnilegra ánægjustunda geta iítoa gert sitt til, að Vatnsfjörður geti orðið enn eftirsóknarverðari áfangastað- ur en hann er nú, og sá sem þetta ritar er einn af þeim."ií4 Kvikmynd ársins B. skrifar: „Það leikur ekki á tveim tungum, að ef efnt verður til atltovæðagreiðsilu meðal tovik myndahúsgesta almennt, þeg- • ar Sound of Music hefir ver ið sýnd, fær hún yfirgnæfandi meirihluta atkvæða sem ^kvik mynd ársins". f þessari mynd fer allt sam an, sem prýtt getur kvikmynd — fagurt landslag, frábser tón- list, heillandi söngur, skemmti leg, hugljúf saga, sem byggð er á sönnuim viðburðum. Virðist það að kalla óhjókvæmilegt, að myndin sé búin öllum þess nima toostiuim, þegar á það eir litið hverjir standa að henni — þæði á sviði og utan þess. Snillingarnir Richard Rodg- ers og Oscar Hammerstein II éru höfundar Ijóða og laga, en það er viðurkennt um allan heim, að þar sem þeir hafa hælana í þeim efnuin, hefir ¦--—— :niiliu SKARTGRIPIR UWQ enginn tærnar eins og nú standa sakir. Framleiðandi myndarinnar er Robert Wise, sem á sínum tima framleiddi „West Side Story", og er hann einnig leikstjóri. Nafn hans er ærin trygging fyrir góðum leik og öruggri stjóm. Aðalhlutverk ið er í höndum Julie Andrews, sem nú er ein vinsælasta leik- kona, sem uppi er, meðal ann- ars fyrir frábæran leik sinn og söng í Mary Poppins, sem hér var sýnd við mitolar vin- sældir. Hlaut fimm verðlaun Fleiri þekkta menn, sem lagt hafa láð sitt á metaskál- arnar við gerð þessarar mynd ar, má nefna, en ástæðulaust að gera það, en sjáilfsagt er að benda á, að myndin hlaut á sinum tfma' fimm Terðlaiún hjá kvikmyndaatoademfu Banda ríkjanna, Meðal annars hlaut hún Oscarverðlaun fyrir bezta leikstjórn og jafnframt sem bézta mynd, þegar litið væri á heildina, en það er vitanlega mikið lof. Salsiburg er nú ein frægasta tónlistaiiborg í heimi, og hin árlega tónlistarhátíð, sem við hana er kennd, er bámark tón- listarlífs og kynningar i Evr- ópu á ári hverju. Þar koma fram beztu listamenn heims hverju sinni, og þar kom von TrappHfJölskyldan einmitt fram skömmu fyrir síðari heims styrjöld og vann glæsilega sigra. Myndin rifjar þetta upp á hrífandi hátt, og hún er tek in í Salzburg og nágrenni, svo að efcki þarf að óttast, að um hverfið sé ekki hið rétta og fegurðin osvikin. Óþarft er að fara fleiri orð um um þessá mynd afc sinni. Hún verður vafalaust vel sótt hér eins og annars staðar, svo að það verði sannmœli, sem segir í upphafi þessarar frétt- ar, að menn muni almennt telja hana „beztu mynd ársins" — hver kvikmyndahúsgestur sæmi hana sínum eigin „Oscar-verð- launum. RADI©METTE Sjónvarpstækin skila afburöa hljóm og mynd FESTIVAL SEKSJON Þetta nýja Radionette-sjón- | varpstæki fæst einnig með \ FM-útvarpsbylgju. — Ákaf- \ lega næmt. ¦— Með öryggis- læsingu. ÁRS ÁBYRGÐ Radionette-verzlunin ASalstræti 18, sfmi 16995. Modelskartgripur er gjöf sem ekki gleymist. — . SIGMAR & PÁLMI - Hverfisgöto 16 a. Sfmi 21355, og Laogavegi 70. Sfmi 24910 Á VÍÐAVANGI Sígandi lukka Bjarni Benediktsson, forsæt isráðherra, talar oft um það, að sígandi luklca sé bezt og heiUadrýgst, enda þykifrt hann hafa stjórnað svo, að þ\ð mál- tæki eigi við. Flest hefur verið sígandi hjá Bjarna, lukhan sem annað. í síðustu eldhúsdagsum ræðum talaði Bjarni enn um það, að sígandi lukka værj bezt. Þá varð hagorðum manni að vísu: Víst er Bjarna formanns fríða frægðin stígandi, og með sanni lands og lýða lukka sígandi. Eftir það settist hagyrðing- urinn að snæðingi og hélt yrk- ingum áfram á þessa leið: Viðreisnar er vegsemd hverri vandi að Iýsa. En sigin lukka er sýnu verri en sigin ýsa. Vegirnir Tekjur vegasjóðs af nýju skattlagningunni, gefa minna á ári en árleg leyfisgjöld af bifreiðum og bifhjólum, en þessi leyfisgjðld hefur ríkis- sjóður tekið frá vegasjóði til annarra nota en endurbóta á vegum, jafnvel notað þessar tekjur í beina vafasama eyðslu. Áætlað er að hinir nýju skatt- ar gefi vegasjóði 150--190 milljónir á ári. En leyfisgjalda tekjurnar af ökutækjunum, sem vegasjóður er sviftur, hafa niiniið nálægt 170—200 millj. á ári. Eru þessar tekjur þó aðeins hluti þess fjár sem ríkis sjéður hefur tekið af umferð- inni til annarra hluta en end- urbóta á vegakerfinu. 3.600 milljónir Á árunum 1960 til 1967, eða á 8 árum, hefur ríkissjóður haft í heild ca. 3.600 milljónir f tekjur af umferðinni um- fram það sem farið hefur til vcga, eða að meðaltali á ári ca. 450 mliljónir. Þessar tekjur ríkissjóðs af umferðinni, til annars en vega, hafa farið vax andi. Voru fyrstu árin undir nefndu meðaltali, en s.I. 3 ár voru þær ca. 700 milljónir að meðaltali á ári. Af þessu er Ijóst, að mál vegasjóðs verður aldrei leyst til frambúðar með aukiiuin álögum á umferðina ef tekjur af henni fara í stór- um stfl til annars en veganna. Vaxtagreiðslur Engin raunhæf leið er fær lil frambúðar í okkar vega- málmn, nema sú, að tryggja vegasjóði allar tekjur af um- ferðinni. Að hækka nú skatta á umferðina sem neimir ca. Vi af þeim tekjum sem nú eru fyrir hendi af umferðinni, en teknar i eyðslu í stað vega- framkvæmda, leysir ekki vand ann. Að láta vegasjóð taka lán í stað ríkissjóðs á meðan að ríkissjóður hirði stóran hluta af eðlilegum tekjum vegasjjóðs, þýðir augljóslega áframhald- andi öngþveiti í vegamálum. Slíkt þýðir nánast vaxtagreiðsl ur vegasjóðs í stað vegafram- kvæmda og sí minnkandi vega framkvæmdir í hlutfalli við aukna vaxtagreiðslu. Að auka FTamhald á bls. 18.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.