Tíminn - 04.05.1968, Blaðsíða 2

Tíminn - 04.05.1968, Blaðsíða 2
TIMINN LAUGARDAGUR 4. maí 1968 Á HLJQMPLÖTUNLARKAD Þessi þáttur tekur við hlut- verki „Með á nótunum" í sum- ar og miun birtast á laugardög- um. „Á hljómplötumarkaði" mium eingöngu helga sig gagn- rýni á íslenzkar hljómplötur og athyglisverðar erlendar plötur, sem berast stjórnanda þáttar- ins. Laugairdiaiginn 20. aprdi s. 1. barst miéx í beinduir mý S.G. hijiómpiljata ineð Ragmairi Bjanna syni og hljómisveit hams. Að suimiu lieylti er plaitain þó „göm- uJ" Oig er mymdin af' Raignari uitan á pllötuuimisliaginiu mæntæik asta og lrjósasta dæmið. Ammað erlendiu teganma á árs afimæli um þessar mumdiir.' Hvað út- setaiinigar smertir, þá eru þær fl'estar ummar eftir gömilum upp- skirifitum í ibrópleigri andstæðu við síSiustu S.G. hlj'ómiplötun.a, sem Hl'jiómar vonu storifaSir íyirir. , „Úti í Hamibong" er eftir Jóm Siguirðissan, banfcaimiamin, iag- og texti upphaflega flútt í reví- uinind „Úr faeiðsfcír.u 'lofiti" eftdir' saimta höifuind. Sá fainm saraii Jón siamdi hér í eiina tíð mitoimm £jtölda af .texltum, sem áittu stár an þátt í >að gema viðfcomamdi iög vimsæl. Eins og t. d. „Húm vair með dimmtolá atugu" og „Lóa lit'la á Bnú". Textar hams voru í fl'estum tiifeilluim vel gerðir og .gæddir hæfilegri kiímni, sem yfirleitt hitti í miarfc. Bn því mdðuir hefuir líitáfö boirið á textum fná þessum ágæta faöifiumdi nú síðustu árin. „Úti í Haimlborg" er því mjög tómiabært og .ámiægjiuilegit tiUegig firá Jó'ni Siigiuirðssyini. Textimn er fiulliur af gáska og fijlörí, jiað^. air yi'ð að vera hreiir. igamiainivísa, . án þessþó að fara yifir tniör'kin. Lagið sþilair eikiki 'stóra ruillu. Það er 'þarma bara af því að þaS vantaði lag við textamm, innifa'a'ld háns og fliu.traimigur er það, seim eyrað nemur fyrst. Ú'tsetaingiiii ér slétt og fieilld, emda verfcefmiS auðvelt r til skaimmilaiuisrar urwiin'nslu. „Úti í Hamiboirg" er ' tv'imiætel'aiust beata lag pliötumnar. Látuim þá ú'trætt uirii falut. Jóns Sigmrðs- soimár to'amfcaimiannis og' textahöf- umdar. Ragmar Bj'árnason og jóin Sig. 'bassaiieitoari, sem var í hljóimsveit, Ragmiairs,. er pteta iþessi vair tekin iipip s. 1. haust, syngja þetta iag samian, auk þess útseitti Jón öl'l lögin: Ragn-. • ar beitir"röddiminii;';gi?ttriislegia- í sam'raámi við imniiba.ld textams og tekst það mjiög .vel. Jóm Sig. nær skiiljiami'eig'a e'kM sömm tök- uto á sömgraiílm,- ¦;¦ ¦ ' . Við iniæstu^.þxjiú l&g. eéu téxt- ar efitir Jóhöninu Erlinigssom. Pyrir u. þ. b. ári var vinsælt hér hekna- sem anmars sitaðar lag með Emigeliber.t Humpeir- dink, „There goes twy every- thiing", em mú hafuir það' femgið íslenZkam texta og heitir „Þarma fóir ástim miín". Ég hef áðuir 'gaiginrým't þá ráðstöfium að sikella á plötu l'agi, sem er búið að giangia í giegmum fle'sta ósbalaga- þæittina og er því ekki ástæða til að ræða þaið fretoar hér. Textinm er ákafleiga léttvæigur, ást'anvæi 'af bill'egustu gerð og beira eiftirifar'andi línuir . þess g.liö'ggt víini: „Þanna for diis minna dira.uima/ þarna fór ham- ingjiam míini/ þarna fór húm sem ég þrái/ þarma fór ástin mín". Ragmar verðiuir vésikiú að kynja ofamga-eind ósköp, ekiki einu sinmi, heldur fjórum sinm- um í giegmum allt lagið, seni sitenduir yfir í tvæir míniúitur og 30 seJc. Reymit er að líkja sem mest efltir farumútsetaiinigummi, em' þessi tilraum er fyrinfram dauðadæmd, sakir fábneytileiks í h'ljóð'færaskipan. í heild er htotuir hljiómisveitarinmar unidar lega iéttvæigur. Það má með sanini segja, að Greittir Bjiórns-. son bjiangi því sem bjargað verð f • IV. :"-i' ¦;¦.¦-"".¦ ur mieð sinmi uir.dnaverð'U raf- mögmuð.u harmónikku. Raginar synguir þetta lag rétt þott'a- lega, 'en það er eims og vamti h.erzluimiumiinm til að fcostir radd arini-'ar n.j'óti síin til fu.llmiustu. „Indælar stundir með þér" er anmaS bezta lag pliötummiair. Höfiuinidurimn er Jóm Sig. Hér er um að raeða hnatt og síbemimtilegt lag, itexitinm er létt uir og leikaradi, prýðisgóðuir. Fl'Utainigiur Raginars er hreint fyrirtak, skýr og lipuml'egur textaframiburður. Útseitninigin mýtir skemmtilega nikteuina hans Gretltis. Hljióðritun plötuininiar hefmr e'kki tetoizt val. Sérstatolega ifimmst mér það til lýta, að rödd söinigvananis aiðgreinist etoki næg1 lega skýrt fná umdMeitonium. Þetta er mjiög misj.afnit í Hög- umum. Úttooman er 'bezt í fyrsta laginu, en áQedit í því síðiasta. Pétur Steinigrímssom, tæfcnimiað ur, heffiur oft gert betri hluiti en þetta. „Hafið loktoar og laðair" á aiuðheyirilega að ver.a aSals'æl- gætið á ipilötummi. Þetta er eitó af þeim llögum, sem gianiga á féninum í ósfcalagialþætiti sjió- m.ainina alilit að þvd míu miámuði, er bert lætur. Lagið er erlemt að uippnuma, hve gamalt veit ég efctoi, em hálif er það vælu- l'egit. Texitimm er þeim mum ait- hyiglisiverð'ari, því hamn opim- berar sannimdi, sem fæstir hafa heynt áSmr á Mj^ómplötu. Hér ©r gott dæmi: „>ví sem sijómað iur sigli ég um hafiS/ og a£ sjóinum ég heim aífltur smiý/ ég umi ei l'emgi í laimdi/ haifið lotok air og laðar á mý". Spatolega mæilt, ekfei satt. Benedikt Viggósson. UMfERDARNEPND! REYKJAViKUR n - LDGREGLAN í ¦ REYKJAViK Vissi að bifreiSin var hemlalaus — og þurfti því að greiða bætur vegna tjónsins. Á síðustu tiveimuir ánum hafa ökumemin í fjtölmörgum ti'lífiellu.m orSið að emdiurgreiða t'nygging'afé- lögum f.jlánuipphæSir vegna tjóma, sem þeir haifa valdiS, en trygginiga félögim greitt bætur fyrir. Trygg- inigaifélögin hafa hór stuðzt við 73. greim umiferSiainliaga frá 1058, en þar segir, að hafi ökumiaðuir vaildið tjómi eða siysi af ásetaimgi eða stórkostl'agu gáileysi, eigi við- k'OÆniaindi tryggingafélag endur- fcröfiurétt á hendmr þeim öku- mamini. í umife'rðairiögiuiniuim fná 1958 segir einmig, að stofma skuli nefnd, e/ndumkröifumiefind, sem fjaJla skuli utn emdiuirkröfuir, og úrskiunða um, hvoirt skilyrði til emduirkröfiu á hemdur ökumammi séu fyrir hemdi. í endiuirfcröfium'efmd skmM sit'ja: FoirimaS'ur, sem skipaður eir af dómismál.anáðharna, einm fiuillitnúi fná PÍB, og eimm fuiUltrúi frá hverju tnygginig'afélagi. Um hvert ein- stakt mál f ja'lília þrÍT meflnidarmiemm, fonmaðuriinm, fulltrúi FÍB og fiuill- trúi viðkoimaindi tnyggingiafélags. Endiurkröifttjmieíindinmi var síðan koimið á fót 1©96 og befuc búm tek ið fiyrir mörg miál, og skilyrði til emdmTkröfiu á henduT ötoumönmum hafa verið til staðar í tenigflestum tilfielilium. Iliifi ökumaður undir áhrifum áfengis valdið tjóni eða slysi, &e: hann í öllum tilfellum emdurkraí- inn um f járhæð þá, sem trygginga- félagið U;-fur or'öi'ö að jírei'ö'a vnKiia tjónsins;* Er þaSföst vemjá sérn skapazt /hafur. Aðrair ¦ hélztUi/ orsalc ir fyrir tjiómum eða siysiU'm, semi ökuimiemm hafa valdið,. tnygginiga- féllöig greitit bætuir fyric, em end- uirkrafið öífcum'einmina úm, eru t d. ómógiur bemlaibúiniaSur, meS vit- umd ökumiainmis, lítill sem emgim.n búinaiðuir á bifneiðinini vegna ísing- ar eða hálfciu á göturni og vegum, vítaiverðuir akstui-, réttimd'aileysi o. s. fmv. Öteurniemm, sem tryggingafélögin hafa emdurltonaifið, semja yf;inieitt við þau um endurgireiðislmr. í mörgum tilfellum er hér um verulegar upphæðir að ræða. Hér getur því oft verið um að ræða þungan fjárhagslegan bagga fyrir viðkomandi ökumaim, og er vissu- lega tiímiaibært að ökumenm kymmi sár þær ig!r.eiin'ar uimf.enðarlagianina, sem fjaHa um þessi aftriði, 70.— 78. gr, Þess s'kal getið, að lætoka miá endurfcröfíuma meS hliðsjióm af söfc tjónvalds, efmiahag hams, fjár- hæS tjiómsiins og öSoum aitvdfcium. .TU aS skýna enn betur í hvers toómair tilifiellm.m andiurkrafiS er, 'bintum við hér samantekt um eitt tiiltekið raumihæft tillfelii, þar sem öibumaSur hafði valdiS tjóni eSa slysi. Tjón abvifcaSist þainmig, aS bif- neið var ekiS miSur Lauigaveg í Reykjavífc. Á umdam heimni ófc öinm ur bifreiS og er þetta miú vist efcki meiria em gerist iniær alilam sólar- hringinm allt __ árið um 'krinig á iþessum stað. Öfcuimiaðiurinin, sem á eftir kom, kvaðst eifcfci hafa veitt því atihygli, að bifreiSin fyrir fnam am bamm hafði muimilð staðar, em sötoum þess aS hemlaT á ibifreið bams vonu óvirfcir, tófcst homum etoki að stiöðva bifreiðimia og varð árefcstni etoki forðað. ViS skoSium hja Bifreiðaietfti.rliti rífcisins fcom í ijós, að fóthem'ill gefck alveg að igóHfi og sait fe.til'limm þar fastuir. Handhemil var óviirtour. Sjlálfur segir biifreiSanstjiórinm svo fná, „aið hamm haifi onðið þess var um miongiuminm, er hainm fór af stafð á 'biflmum, samia dag og óhappið va<rð, að pumpa þu.rfti hemla bílsims, svo að þeir virkuðu. Hamdihemill hafði hims vegar veriS biiiaSiur .njokifcumn 'tiíma". Tjón af þessum árekstri á hin- um bíinuin, varð kr. 7.000.00 og var heimilað að e«durkrefja bif- reiðarstjórann, sem vissi uin bil- unina í hemlumiun, iiim þá f járhæð. WÍMBSW > . BÆNDUR Stúlku á átjánda ári vant ar vinnu í sveit. Kauptil- boð sendist blaðinu fyrir 10. 5. 1968 merkt „1950". Sveit Óska eftir að koma 9 ára dreng í sveit. Sími 51067

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.