Tíminn - 27.11.1968, Blaðsíða 5

MEÐiVÍK UÐðS&UR 27. nóvember 1968.
TIMINN
5

Dunkerque í Frakklandi hef
ur einna helzt getið sér frægð
fyrir það, að þaðan björguðu
Bretar stórum hluta hers síns
árið 1940, þegar Frakkland féll
í hendur Þjóðverja. Nú getur
borgin státað af annars konar
firægí), en hún er núna orðin
Mynd þessi var tekin fyrir
nokkrum dögum á fundi þeim
sem Alþýðusamband íslands
gekikst fyrir til þess að mót-
mæla kjaraskerðingu af völd-
um gengisfellinig'arinnar. Fund,
urinn var fjölsóttur, og ■ ,í lok
fundarins var samiþykkt álykt
un, sem síðan var afflient for-
sætisráðherra í stjórnarráðinu.
Á myndinni sjáum við þá Hanni
bal Valdimarsson, Eðvarð Sig-
urðsson og Jón Sigurðsson
standa framan við stjórnarráð-
ið eftir að hafa afhent ráðherr
anum ályktunina. Ekki vitum
við hverju hefur slegið fyrir
vit þeirra inni í húsinu. Kann
ski fundu mennirnir peninga-
lykt?
Qhurohill. Enginn leikhússtjóri
í London hefur viljað taka til
sýningar leikrit eftir þýzka leik
skáldið Hoohhut, en hann hef-
ur skrifað magnaða ádeilu sem
nefnist „Hermennirnir“, kem
ur Churchill þar allmjög við
sögu, og er ekki alltaf með-
höndlaður með silkihönzkum.
Þeir leikhússtjórar sem neit
að hafa að sýna leikrit þetta,
hafa hins vegar ekki hikað v!ð
að sýna berorð kynlífs leikrit,
eða heimskulega ástarleiki. Það
virðist því augljóst að Bretarn
ir álíta það mun hæliulegra f.vr
ir almenning að fjallað sé
hreinskilnislega um stjórnmál
en kynferðismál. En kannski
vilja Bretar ekki láta neinn
Þjóðverja svipta sig sínum rós
rauðu hugmyndum um hina
gömlu stríðskempu, hann er
líklega yfir alla gagnrýni haf-
inn.
★
Hún er ekki ólagleg stúlk-
au siú arna. Hiún birtist skyndi-
lega á ftagveffi í Þýzkalandi,
haldandi á rauðri handtösku
og komin alla leið frá Eþóiópíu
Þessi nítján ána stúlka er feg-
urðardirottning þeirra Eþíópíu
manna og heitir Wossene
Hailu. Stúlkan þykir ólík
evrópskum fegurðardlísum,
ekki ikannski að vaxtarlagi,
heldur vegna þess að hiún not-
ar akkúrat engan andlitsfarða,
og hún veit naumast hvað vara
litur er. Hún segir, að það sé
almenningsálit í heimalandi
sínu, að fegurðin eigi að vera
eðlileg — náttúruleg. Hún
kom tii Þýzkalands í tilefni af
einhverjium menningarlegum
samskiptum landanna, og á
flugvellinum var hún íklædd
afrískum þjóðbúningi. Ungifrú-
in er hundrað sextíu og1 tveir
cm að hæð og önnur ekrokk-
miál hennar munu vera eitt-
hvað í líkingu við tölur þær
sem kvikmyndadísir á Vestur-
löndum láta uppi um ummál
sín. Ungfrú Wossene Hailu
fræddi fréttamenn um það, að
hún myndi aldrei koma fram
á bikini-baðfötum í nokikurri
fegurðarsamkeppni, slíkt væri
iila séð í heimalandi sínu.
Eþíópskur almenningur vildi
bara siðsamar stúlkur, og það
tíðkaðist alls etaki að fólk væri
að sína sig nakið á almanna-
færi.
þriðja stærsta hafnarborgin í
Frakklandi. Aðeins Le Harve
og Marseilles eru stærri. Þjóð-
verjar eyðilögðu höfn borgar-
★
innar árið 1945, en 1950 var
búið að endurbyggja borgina,
og þá voru flutt hálf mitljón
tonna af vörum frá henni á ári,
sem var jafn mikið og árið
1929. Núna fara að jafnaði átj-
án milljónir tonna af vörum
um höfnina, og búizt er við
því að þessi tala eigi eftir að
hækka verulega á komandi ár-
um.
í kringum 1970 verður búið
að stækka höfnina enn, og þá
munu skip sem eru allt að
120.000 tonn geta lagzt að
bryggju. Aðdjúpt er þarna við
ströndina og búizt er við að
enn stærri skip muni geta
lagzt þarna að. Almennt -er
búizt við því að Dunkerque
muni vaxa næstu keppinaut-
um smum yfir höfuð vegna
hagstæðrar legu borgarinnar.
Antwerpen og Botterdam eru
einna helzt nefndar í því sam-
bandi, enda hafa þær borgir
báðar fremur litla möguleika á
því að vaxa eitthvað að ráði. . .
Skipuleggjendur borgar-
ianar gorta nú af því, að inn-
an tíðar muni þeir geta tekið
á móti milljón tonna olíuskip-
um, verði þau nokkurn tíma
byggð.
★
Qhurclhilil gamli getur víst
sannarlega legið rólegur í
gröf sinni, og reykt sinn vindil
í makindum á hvorum staðnum
sem hans nú er, því hann tap-
ar ekki vinsældum enn í Bret-
landi. Þrátt fyirir það að eftir-
lit, kvikmyndaeftirlit eða vel-
sæmiseftirlit af öðru tagi eigi
nú víða í vök að verjast, og
opinskáar kvikmynda- og leik-
sýningar séu nú víða um heim
sýndar fullum fetum t. d. í
Bretlandi, þá leyfa Bretarnir
ekki að neitt misjafnt sé sagt
opinberlega um þann gamla

s
A VlÐAVANGl
Heita þetta samráð á
sf jórnarmálit
ÞaS má sjá í Morgunblaðinu
í gær, að nokkurt kastfát hef-
ur komið á staksteinamanninn
þegar Tíminn benti á, að þótt
32 þingmenn hefðu samþykkt
traust á ríkisstjómina, hefði
stjórnin verið búin að sam-
þykkja vantraust á sjálfa sig,
þegar hún leitaði viðtals mn
vandamálin við stjórnarand-
stöðuflokkana. Það var fráleitt
að Tíminn væri að ásaka stjóm
ina fyrir þetta. Þjóðin taldi
þvert á móti, að það væri lofs-
vert að stjórnin skyldi hafa svo
raunhæft sjálfsmat. Andstöðu
flokkamir tóku þessu vel og
gengu út frá því, að til gmnd-
vallar lægi sá sjálfsagði heiðar
Ieiki að vera reiðubúinn að
taka eitthvert tillit til þeirra,
sem íeitað er ráðs hjá.
Það er rétt, sem Mbl. segir
í gær, að við þessar viðræður
„bundu landsmenn þó miklar
vonir“, en þær vonir voru um
það, að stjómin væri nú loks
viðtalshxef um það að breyta
óheillastefnu siimi. En því mið
ur reyndist ríkisstjórnin ekki
hafa þroska til slíkrar betran-
ar. Framsóknarmenn lögðu
fram hugmyndir og ábending-
ar um skynsamlegar efnahags-
aðgerðir í 14 liðum, en ríkis-
stjórnin fékkst ekki til þess
að Iíta við þeim, heldur hélt
blind sitt gengislækkunarstrik
Ef það er þetta, sem ríkis-
stjórnin kallar „að leita sam-
ráðs“ við aðra, þá er varla von
að henni verði vel til liðs.
Flestir menn kalla slíka fram-
komu öðm nafni.
StaSreyndin er sú, að ríkis-
stjórnin samþykkti vantraust á
sjálfa sig en skorti síðan sið-
ferðisþrek til þess að bæta ráð
sítt í samræmi við það mat.
Margir vilja
flytja ufan
Þetta er forsíðufyrirsögn úr
Vísi í gær, og satt er það, að
nú vofir sú hætta yfir, að
menn gefist hreinlega upp og
grípi til slíkra óheiUaráða að
flytja úr landi. Vísir skýrir frá
því, eftir samtal við brezka
ræðismanninn við sendiráðið
hér, að mjög margir hafi að
undanförnu sótt eyðublöð til
umsóknar um innflytjendarétt
í Ástralíu, Kanada eða Suður-
Afríku, eða rúmlega hundrað
manns, og hafi fyrirspurnir um
þetta mjög aukizt síðustu vik-
ur.
Þrauka — í von um
betri daga.
Traust og hreinskilið inn-
flutningsfyrirtæki, sem uimið
hefur ágætt starf við útvegun
mikilvægra tækja í íslenzka
fiskiflotann, hefur nú eftir
gengislækkunina sent viðskipta
vinum sínum athyglisvert opið
dreiflbréf með „leiðinlegum
boðskap“, eins og það segir.
Því er lýst yfir í bréfinu að
fjármagn og þjónusta fyrirtæk
isins hafi nú verið rýrt svo
„með opinberum ráðstöfunum
á fjármálasviðinu, að kapital
vort hefur rýrnað um 50% og
álagning á vöruna rýmað svo
mikið að leita verði aftur til
styrjaldaráranna til að finna
nokkuð sambærilegt.“
Síðan segir:
o.Vér höfum ekki vald tjl aS
Framhald á 15. sTSu.