Tíminn - 25.06.1969, Blaðsíða 8

Tíminn - 25.06.1969, Blaðsíða 8
8 TIMINN MIÐVIKUDAGUR 25. júní 1969. y <p ^^i^^i^^ii#»^»^#m í HLJÓMLEIKASAL EBaHBRU BALLETTSÝNING L Það er orðiran ViSbuirðu'r að sjá sjáWstæðia baMieibtsýndmigu á fjötan Þióðleifchússins. — Listdanssikóli stof'rauiniarimiraa'r hefir að vísu verið starfræfat ur lenigi, en í listdamsi ekki síður en í öðruim listam sfaap ast ekki fnamifiardr og full- koTninium, fyrr en efitir margra ára srtrit og vinmiu. — Það var því gilieðliiliegit að sjá árangur bailettsýnimigar ÞjóSl'eikhússins sem frain fór s.l. suimraudaig umd itr stjórn balilebtmeisitarains Colim Russel. Þar kom fraim fjöldi raemienda auk benmara og erlendra damsara úr Fiðlaran uim, svo og læriimieistarinin sjáilf ut Colim Russel. — Sýndic- yoru fjóriir sígiidiir baH'ettar fllestdr fruimsaimdir af hirauim frægia mieistara M. Fokiwe en wyra mú urnisiamdir af Colin Rmssel. Sýnimgdm hófist á „Les Sylphides" Sfaógardísumiuim. við táraMist eftir Chopin. Kifctín Bjiannadóttir umguir og efnileg ur raemaindi, sem lokið hefir þriföja stigs prófi við skóiatw (Advanced eertíficaites) hafði mifcið hlwitverk á hendi í Skóg ardísuniuim. Sýndi Kristin furðu mikið öryggi og þokka ásamt fallie§iuim ham'daihreyfiinigumi, sem gefa góðair voniiir um áframibaldawdi þroska. Bafetí þessi er fjölmeraniur, og var uppsœlirag sfcógardíisarania hjá Coldm skemimitilega „symimie trisk", en jatEnjvel kyrrstiaöan í dansimum, sem giefur tii kynoa duidnm yndisþokba ddisaniraa, var himium umgu nemienidum oft of- naium. Amraað aitrátSi© var Coppel ta við tóniíst eftir DeJibes. Þar befir Russiel lagt aöaláherzlu á ' glettni og gáska. Inigibjöirg Björnsdóttir dansaSi þar hlut verfc Svanihiidu, nneð ýfdrburð um og af gegrasiamíræmdri mýbt, og máitti vel nuerkja að þar fór benmiari og góoaiir leið beimandi. Við hiraa stoemmiti- iegu tónlist R. Schuimainm úr, Carraavai damisaði Maria GMa dóttir, sem lokiS hefiir anmars stigs prófd (Iratenmeddate Gertdficatie); hlutverfc Kóluim- bíniu, mieð þoifcka og kankvísi mieð herani dönsuSu htotverk Harlekin og Pamibalons þeir Colin Rusisel og Jack Gruban- Harasen og mynduðu þau sbemmtiiliegt tníó. í lokadansim uim Parisarilif við tómldst eftir Strauss, Offenbach , Lauge og Lumifoye kom fram fjöldi nem- andia ásaimt d'amsarianum Framk Shaw, en hefðardömuma daos- aöi GuSfojörg Bjöngvimsdóttir. sem eirandg befir lokið þriðja stiigs ptrófi. (Advamced certifi oaite). Sýndi Guðbjörg góSa hæfileitaa, I heild vár þessi f jölm'enna sýnirag áferðarfa'lleg ag vd skipudögð,. þar.., <|iem ýrods vandkvæði eru oft á þvi alð fá svo manga raemiendur á missmuiraandi stigiuim tí.1 að íaila hraökratouist iiran í heiidina. Col'iin Riussiel befiir tekizt það furðuvel og s er óskandi að framföruitn. i Iistdamsi Þjóðlédk"' hússins eiigi eftir að miða örar' .áfram hér^'eftiir. Um tónlistina sá Cari Bilíich, og var haran damsf ólkirau öiruggur stuiðndeg ur. Óoeitanlljega hefði orSið aminað yfirbragð á sýndinig'Uinini, rnjeð hliámsvedt sem rúmaið hefði mikið og gott strenigja- maigin. Vonaindi verður það tak miairfcilð á raæsitu listdanssýra- iiragiu Þjóði'eikhússiiins. Uunur Arnórsdóttir. Kammer tónlist Ceiilólieikiariran Woifigainig Herz- er og Áinnl Kristjlánsson héltíiu nýiiega sóniötuikvöiid fyrdr með- liimi Tónlistarféliagsiiins, og iéku þeir samian þrgiár sómlötuir íyrir oelllló og píamó. Leitouir Heirzer er mlöniniujm í ferstou miinmd er hairan liék ný- lega himin dasaiml'ega ceilió-tooav- sert eftiir Dviarak, miefð Siniton- íuMjóniisvieiitinínd aiflbuirðaiviell. Á etfndsstoriánini vonu þrj'ár sónöt- uir. Bðfiust tónlieibairiniir á sómötu Bieetlhovens op. 102, fyrir ceDllo og píairao. Br ®ú sómiata all stór í snilðuim, bæðii í flormi otg túik un. Melð tondtoilðiuiðium ieik og luenlh'ygigju fyirdir hvieitjiu snni- atriiði, brá H©rzer uipp ma'iög sammiri mymd af verfcdmiu. Ejmiodl sóriiatan eftk Brabjms er hedffiliandi tánvieirk, sem list- raaJoairimin túibaöi á fímgieroain en þó séaTstæðam hátt. Hraða- val hams í fyrsta toafiia sómöt- ummiar, viar aið viísu öigm hægaira, en venja er í þwí vertoi, en tóm- breiddimia vamm Mstamatfairöinfn uipp mieið björtum og tæmum tóini Celosónaita efitir Ridhaird Straiuss, er sjiaitílheyrið í toom- sertteal hér. Verkið er beyran- lega æsbuiviealk inöfumdair, enda gætdr mairigira giraBa og áhirif a raeið llömigrjni og oiflt immlilballfls- litlluim úrvdmmsluim, sem efctoi rista dtjlúpt. Herzer fiu*ti són- ötunia með yíirbuirSluim, Samíl'eitouir Árna Kristjlánsson oig WoQlfigamig Herzer vair immi- FramJhiald á bls. 15. —«J GlSLI MAGNÚSSON, EYHILDARHOLTI: NÁTT Svo tólja fróðdir mieran, aið þrdlðaiuiraguir hiS mdirunsta af upp- hiajfiliegiu giróiourleinidd fslanidB hafii eyðzt, m'est fynir safeir of- bedltar, og að enm eyðdst medra jjamd em grær að nýju af sjallfu sór eðia grætt er af möminum. Því iter al'ls f jarri, alð ástiæða sé tl að véfienigjia þessa öaniurlegiu miöurstöðu. Hö&iðlsikuildininá er stoelilt á bændiuir, þeiir hafi niítt lamdilð og eytt með ofibeit. Vafaliaust er mdfcilð tii í þessu, enda þótt hditt fari ekki milli nnála, að aálltúiruöifiiin eiiga þarmia óoniæld- am hiut. Því nuá og eigi gleymia URA- OG SKARTGRIPAVERZL KORNELÍUS JONSSON SKOLAVOROUSTÍG 0 - SÍMt; 185B8 þagar bænidiuir eru sabaiðir um iandspjölll, að þekkdmigu stoorti, miemm vdssu trauðilia hvað þedr geriðiu, — og enm sfiður hiina, að ísliemzk þjóð væiri aidiauiSa df llamddð hefiðd ekkd veriið nytjaið, svo sem hostir þess og máttuir mianma hrötafc fretoast til. Þvi er ofctouir sæimst að talla sem fæst uim symdiir feðramma. Nú er uan staipt. i Sú kymslóS, sem mú er é þrostaastoedði, giemguir þess mauimiast diulllin, alð svo sjlálfsagt serni það er að mytijia ianidið, m. a. mieð beit^ þá má ganga svo niærri því, að varamiiegiu tjoni vialdd á gróori Og hén vieit Mfca, eða ætti að vita, alð þjoð- immi er vorbuminiainlaujst að ffiifa í llamidimiu og mamgifialdiast auk heldlur ám iþess að ganga á gæði þess og vaidia stárspjlöliuim á ísl'enzbrd mátltiúiriu, Mfiaindi og Jörí óskast Jörð á Suðurlandi óskast til kaups. Þarf ekki að vera vel hýst. Tilboð sendist áfgreiðslu blaðsins fyrir 15. júlí, merkt „Jörð — Suðurland." diauðri. Ebkd er það fyriir rýra ianidtoosti ©Sa fáitætot og fá- bneytnd ísienzbrai- niáttúinu, aíð menm flýja raú iand i hópuim. Þar er um að taeinraa dfiuigsniúmiu stjióroarifiari og óáram í mianm- fiólkdmiu síálfu. Vdlð höfium þetofciragu,. setn áföur sborti. Oktouir stamda opn- ar ýimsar leiiðir, sem áöur voru lotaalðar. Þó er emm gemgdð á igœiði landisins, tekið mjeára en goldliið er. Uppi enu j'afnvel ráOagerðk' uim þválitoa gróður- eyiðinigu og niáttúriuspjöll, að látojia má með niobfenum hætti vilð eldgos, þegar hnaumflóð faana aflfllt í baif, sem á veigi verð ur. Hver er oktoar atfisotoun? Ég œtlia a® obæitt sé aS fuill- yrða, alð í svedltum lianidsins sé viaxaindi sfcdiindmigiur á því, að of- beit rýrir giltíd beditargnóðuirs- og getur vaiddS uippblæstri iantís. A Inigvi Þorsteimssom viaifialiaiust rítoan þátt í alð giæða þamm sbilndmg. Vel sé honum fiyiir það. Áraægjiufegt er og tiíl þess að vdta, hiviltaam átiuiga æstoa landsdns og umigmenma- fiélögim hafia. með athöfmum sin uim, sýnrt á græðslu iandsims. Fegurri hugsiióm og gifitaeam- iegri getuir æstoan naumast beligaið brafta símia. Hér vdrðist þvá ótvíraBtt hoinfia fraim. : Bn svo bemmir tæbnin til sög uniraar og him baldrifjaða mamm; vizba, er miebur það öðru meina, seim redtonia má í bnón- Gísll Magnússon um og kiiiávöttium — : Við Mtf- um etaki á róm'amtik. Vd® liifium á stóriiðjiu. Hvems vdirði em niofcferdr grasboppair mióts við þalð gtull, sem stórdðjian m'alair? Tæfcnin er óm'etanleg, nauð- symiieg í þjóðtfléiLaigi nútímans. Sfcynsami'eg notfcum hemmar létt ir, auíSgar og fegrar maminiiegt Mf. En tastoraim er sáiariaus, biimd. Húe gerir manndmm að þnæli, gangö huin út í öfigar. Og bvað er það, sem ekki fier út í öfigatr raú á dögiusn — jiadiniviel hér á raorðurhi'ara? Tækmim hefiuir edmm átrúwað: Guli. Fyrir þeim átrumaði verS ur ainnað að vikja. Mývaibns- sveit er vafalaiuist sértaenindleg- ust sveit, i Evrópa og eim feg- uírst á iandd hér. Laxárd'aluir er gróSursællI og hlýlegur og Laxá f'egurst áa. Nú eru uppd áifiorm um stórfnamkvæmddr, er venða maimdu til þess að stór- spjalllia Mývaibnssvieit,' að dómi toummiuigna miamma, söktava Lax- árdlal, lítot og StáJfiiumini forðuan, þedirri prú'ðiu sveilt, og jafmviell valtíia háslfca í Aðaidial. Taliaíð er uim a® gera eitt fdrmiamdbilð stötðuiviaitn, er verða miumdi eiifct hið staarsta á lamddmju, vdð Þjónsá afiaráiaga, Þá miumdu ÞJónsárvieir, eilbt hið fegursba groðuriendi á ísliamtíi, söktova, og stærsta bedOagiæsalbyggð í beimd flara veg allrar veraldar. Það er etokd fyrr en últieradiur maiður vetauir aibhyigili á þvi, hvað hér er í hiúÆi, að dagfolöð im ramtaa viS sér og hefja and- meeii giegm ósómianium. SamtovaMnt \ útredtandmigrjm bummiáttiumiianma hefiux aSeins öriltiS bnot af nýtanlegrd vatns ortau í landimiu verdð vdrfcjað. Fávis miaSur spyr: Eru þá eigi fyriir bendi aSrir faostdir en þeir, að fnemijia höfuiðsynd gegm mátlt- úru iantísins? Hjá því, sem niú hefur verið metfmt, bumnia þaið að þytaja smá imiumiiir eioir, sem ví'ða má sjá, að fögrum og sérfaenmiilegum hömrum er sumdiaið mieð sprenigiefni svo að eftir verður óhrjialieg skriSia, ef draga þarf alð grjiót í brúarstöpull eSa hafm- angarS, — eSa þegiar storv'irfcar véiar flietba af ginassveirSi með vegum fnam, frvo aS vdið auiga gáma opin sár <*g ógieSbleig. Þess er raumair sbyit að geta — og mieta að verðleibum —, a?S sums staðar beáuir Vegagerð rítoisiias bafdð græðsliu þessara svöSusára, en allt of óví®a, enn sean taomið er. Bændar eru sakaðir um að rýra landtoosti cneð oíbedt. Hitt þybir naiuimast tdltöfeumáii, þótt hið opdmibena fiæri gróourliönid í toaf og vaiidd öðrum stórspjoH- uim á Menrfoni nátbúru.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.