Morgunblaðið - 29.12.2004, Side 29

MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 29. DESEMBER 2004 29
MINNINGAR
tíndi upp hvern einasta garnspotta
sem til hafði fallið eftir nemend-
urna. En öllu þessu skyldi til haga
haldið. Áratugum síðar birtust þau
hvert á fætur öðru litríku hekluðu
rúmteppin, sem hún hafði lagt alla
sína alúð og natni í að hekla handa
stórum hópi systkinabarna sinna,
fádæma falleg og vel gerð; úr spott-
unum þeim arna. Margt verður
nýtnum að notum, og sjaldan hefur
það átt betur við en um teppin góðu.
Kæmi hún á okkar fund, eða við í
heimsókn til hennar, gaukaði hún
gotteríi að okkur krökkunum,
Konga súkkulaði og súkkulaðirús-
ínum, og kanilkakan hennar var
óviðjafnanlegt hnossgæti. Okkur
krökkunum þótti hún forfrömuð að
hafa siglt til Noregs til mennta, og
hún var óspör á hvatningu til okkar
um að ganga menntaveginn. Hún
fylgdist alla tíð vel með norsku
mannlífi, og las norsku blöðin sér til
mikillar ánægju. Þar kynnti hún
okkur jafnt fyrir kóngafólki sem
hinum kostulega Stomperud í
teiknimyndasögunum.
Margrét föðursystir mín var góð
kona. Hún var hjartahrein og trúuð,
og vildi öllum vel. Hún hafði sterk-
mótaðar skoðanir á þjóðmálum, og
tók ævinlega málstað lítilmagnans í
samfélaginu. Hún var einstök
frænka, sem gott var að geta leitað
til. Ég kveð hana með söknuði, og
djúpu þakklæti fyrir allt það sem
hún var mér. Það er huggun að vita
af henni leggjast til hinstu hvílu á
Siglufirði hjá afa og ömmu og
Gariböldunum tveimur, bræðrum
sínum litlu, sem dóu svo ungir.
Hvíl í friði elsku frænka mín.
Bergþóra.
Elsku Magga frænka.
Við þökkum fyrir allar yndislegar
stundir sem við áttum með þér og
munum við geyma minningarnar frá
Holtsgötunni vel og munu þær hlýja
okkur um ókomna framtíð. Þegar
Magga bjó á Holtsgötunni var það
venja að fara til hennar í heimsókn
og var þar alltaf tekið á móti okkur
með hlýju og ást. Ósjaldan var farið
í boltaleik á ganginum, okkur kennt
að prjóna eða annað tengt handa-
vinnu og okkur sagðar sögur af fjöl-
skyldunni frá því í gamla daga.
Aldrei komum við til Möggu án þess
að fá kræsingar og alltaf var boðið
upp á súkkulaðirúsínur og hver og
einn fékk litla kók í plasti í sinn eig-
in litaða bolla og ekki má gleyma
pönnukökunum og sultusúkkulaði-
kökunni sem var skreytt með gaff-
alförum að hætti Möggu. Eftir ynd-
islega heimsókn var venjan að
Magga beið úti í glugga á næst
efstu hæð og veifaði bless. Minning-
arnar eru svo margar og munu þær
lifa í hjörtum okkar og fylgja okkur
ávallt.
Takk fyrir allt og allt, Guð geymi
þig og verndi, elsku Magga frænka.
Einar, Sigmundur,
Soffía Arna, Sara Margrét
og Magðalena.
Þegar ég sit hér við tölvuna og
reyni að setja á blað nokkur orð um
elskulega föðursystur mína Möggu
sem lést 16. desember sl., velta
minningarnar fram og hugurinn
leitar til æskuáranna á Siglufirði. Í
minningunni var alltaf mikil hríð og
ófærð á þessum árstíma og von var
á Möggu frænku heim. Við biðum
spennt eftir Norðurleiðarrútunni
því við vissum að Magga var þar á
meðal farþega. Hún var að koma
heim í jólafrí og stundum var biðin
löng, því oft var illfært á þessum
tíma og oft hittum við hana ekki
fyrr en daginn eftir. Þá var hlaupið
út í hús til ömmu og afa og heilsað
upp á Möggu og þá dró hún oftast
eitthvað fram til að gleðja litlar sál-
ir, og af því að Magga var handa-
vinnukennari þá var það gjarnan
einhvers konar handavinna sem hún
kom með handa okkur. Í fyrstunni
voru það perlur, það voru saumaðar
litlar mottur, utan um eldspít-
ustokka, servíettuhringir og margt
fleira. Seinna urðu það stærri hlut-
ir, og það var setið í vesturstofunni
hjá ömmu og afa og saumaðir púð-
ar, myndir og ýmislegt fleira fallegt
leit dagsins ljós.
Það má segja að Magga hafi vakið
áhuga minn á handavinnu á æskuár-
unum, hún taldi það ekki eftir sér að
kaupa fyrir mig handavinnu, hvort
sem það var mynd, útsaumsgarn
eða efni í dúk.
Magga var ákaflega nýtin á alla
hluti og passaði vel upp á allt. Til
dæmis um það var að þegar hún var
við kennslu þá tíndi hún upp alla
garnspotta sem til féllu og höfðu
verið skildir eftir í lok dagsins og
setti þá í poka og tók þá með sér
heim í stað þess að setja þá í rusla-
fötuna, og úr þessum spottum hekl-
aði hún litlar dúllur sem hún setti
saman og gerði úr teppi. Ég held að
mér sé óhætt að fullyrða að flest öll
systkinabörn hennar hafi verið búin
að fá svona teppi frá henni.
Magga mátti ekkert aumt sjá og
hún var boðin og búin að hjálpa ef
einhver þurfti á hjálp að halda. Hún
hugsaði fyrst og fremst um aðra
heldur en sjálfa sig. Hún var ekki
rík af veraldlegum eigum og bjó til
dæmis alltaf í leiguhúsnæði og það
sem hún átti gaf hún öðrum. Það
var sama hvenær komið var til
Möggu alltaf vildi hún gefa kaffi og
svo voru tekna fram nokkrar sortir
af kökum með. Magga átti líka alltaf
súkkulaðirúsínur sem börnin okkar
fengu þegar þau komu í heimsókn.
Ef hún kom til okkar í heimsókn þá
brást það ekki að að hvert barn fékk
poka af súkkulaðirúsínum.
Síðast þegar ég talaði við hana
var hún orðin nokkuð veik af þeim
sjúkdómi sem hrjáði hana en samt
var hún að hafa áhyggjur af mér,
hvort allt gengi nú nógu vel hjá mér
og börnunum mínum, þannig var
Magga, alltaf að hugsa um aðra.
Nú þegar ég kveð elsku frænku
mína og hún er farin í sína hinstu
ferð á æskuslóðirnar veit ég að það
verður tekið vel á móti henni í henn-
ar nýju heimkynnum af ömmu og
afa, Gariböldunum báðum og Pétri
og öðrum sem á undan eru farnir.
Ég bið Guð að láta ljósið skína og
vísa henni veginn.
Hafðu þökk fyrir alla vinsemd
þína í minn garð og barna minna
elsku frænka mín. Guð geymi þig.
Anna Margrét.
Mig langar til þess að minnast
Möggu frænku með fáeinum orðum.
Magga var föðursystir mín og hefur
alla tíð verið hluti af lífi mínu. Þegar
ég var barn, bjó Magga í sama húsi
og ég og fjölskylda mín á Snorra-
braut 30, hún á fyrstu hæð og við á
annarri hæð. Það leið því ekki sá
dagur að ég færi ekki niður til
Möggu til þess að „hjálpa“ henni við
það sem hún var að gera, eða bara
fá köku og kakó. Magga gaf sér allt-
af tíma fyrir mig, við sátum oft tím-
unum saman og máluðum, teiknuð-
um eða föndruðum eitthvað, en hún
var listamaður í höndunum.
Magga fylgdist alltaf með hvernig
systkinabörnunum hennar vegnaði
og hún lagði á það áherslu að við
gengjum menntaveginn og helst
vildi hún að við spiluðum á eitthvert
hljóðfæri. Magga var alltaf stolt af
systkinabörnum sínum, hún vildi
alltaf öllum vel. Við krakkarnir vor-
um þó ekki alltaf sömu skoðunar og
hún og stundum þreytt á því þegar
hún talaði um reglusemi í drykkju
sem öðru, en ég bar samt alltaf virð-
ingu fyrir skoðunum hennar. Magga
frænka var fórnfúsasta manneskja
sem ég hef nokkurn tíma þekkt og
ég efast um að ég eigi eftir að kynn-
ast annarri slíkri. Magga var þannig
að hún hugsaði alltaf fyrst um aðra
áður en hún hugsaði um sig sjálfa.
Þegar ég var lítill fannst mér það
alltaf svo leiðinlegt að Magga
frænka skyldi ekki eiga neinn mann
og engin börn, ég skildi það eig-
inlega aldrei því hún hefði orðið al-
veg einstök móðir. Ég lofaði Möggu
því að þegar ég yrði stór og eign-
aðist stelpu, skyldi hún heita í höf-
uðið á henni. Árið 1994 gat ég svo
staðið við það loforð þegar Margrét
Petrína yngri fæddist. Ég veit að
það gladdi Möggu frænku mikið því
hún mundi enn hverju ég hafði lof-
að. Magga frænka var alltaf tilbúin
að hjálpa öðrum, alveg sama hvern-
ig hún var til heilsunnar. Hún hjálp-
aði okkur Guðbjörgu á margan
máta, m.a. með að passa Margréti
Petrínu yngri þegar hún var lítil, á
meðan mamma hennar var í skól-
anum og ég í vinnu en Magga var þá
hætt að vinna.
Magga var sjálfstæð kona, enda
hafði hún alla tíð búið ein og haft
fulla stjórn á sínum málum. Það var
henni því erfitt þegar hún þurfti
fyrir nokkrum árum að flytja á öldr-
unarheimili og gat ekki lengur séð
um allt sjálf. Flutningurinn fór illa í
hana og hún átti erfitt með að finna
sig heima á nýjum stað. Magga
veiktist sl. sumar og var lögð inn á
Landspítalann í Fossvogi þar sem
hún lést hinn 16. desember sl. Ég og
fjölskylda mín erum afar þakklát
fyrir að Magga frænka var hluti af
lífi okkar. Það var okkur mikils virði
að fá tækifæri til að kveðja Möggu
þegar við komum heim til Íslands í
október sl. Þá þegar var fyrirséð að
hún átti ekki langt eftir meðal okk-
ar. Elsku Magga frænka, takk fyrir
allt sem þú hefur verið okkur.
Hallur Guðjónsson,
Guðbjörg R. Tryggvadóttir,
Margrét Petrína Hallsdóttir,
Danmörku.
Elsku Magga.
Þótt ég sé látinn, harmið mig ekki með
tárum, hugsið ekki um dauðann með
harmi eða ótta. Ég er svo nærri, að hvert
eitt tár ykkar snertir mig og kvelur, þótt
látinn mig haldið. En þegar þið hlæið og
syngið með glöðum hug, lyftist sál mín
upp í mót til ljóssins. Verið glöð og þakk-
lát fyrir allt sem lífið gefur og ég, þótt lát-
inn sé, tek þátt í gleði ykkar yfir lífinu.
(Kahlil Gibran.)
Þú hefur oft í hönd mér haldið
horft í augu mín.
Aldrei svíkur, aldrei deyr
endurminning þín.
(Höf. ók.)
Þakka þér fyrir allt, elsku Magga
mín.
Þórunn Guðjónsdóttir.
Í mörgum fjölskyldum er til ein
frænka sem er aðalfrænkan, hún
gerir allt fyrir alla og ekkert skiptir
hana meira máli en fólkið hennar.
Við vorum svo ríkar að eiga eina
slíka í Möggu frænku, systur henn-
ar mömmu, og hefur líf okkar systr-
anna verið samofið lífi hennar, okk-
ur til mikillar blessunar.
Magga frænka var umfram allt
góð kona og áttum við systkina-
börnin hennar öll sérstakan stað í
hjarta hennar. Hún eignaðist ekki
börn sjálf þannig að við urðum
börnin hennar. Hún var með okkur
á okkar stærstu stundum og þegar
Magga kom norður að vetri þá voru
jólin komin og þegar Magga kom að
vori kom hún með sumarið. Magga
kenndi okkur að lesa, reikna, vinna
ýmiskonar handavinnu og húsverk,
gaf okkur ljúffengar kræsingar að
borða, en umfram allt gaf hún okk-
ur mikla hjartahlýju. Hún bjó yfir
mikilli rósemi og þolinmæði gagn-
vart okkur sem börnum og fullorðn-
um konum og fundum við ávallt
griðastað hjá henni, hvort sem það
var á Siglufirði eða í Reykjavík.
Magga var mikill viskubrunnur og
hafði hún gaman að því að tala um
lífið og tilveruna. Hún var ætíð
nægjusöm fyrir sig sjálfa, en gaf
okkur svo mikið. Umhyggja Möggu
kom ekki síst fram í viðhorfi hennar
til menntunar og mikilvægi þess að
við gengjum menntaveginn, þannig
væru okkur allir vegir færir. Þetta
viðhorf hennar mótaðist af þeim að-
stæðum sem hún ólst upp við þar
sem fjölskyldan bjó ekki við alls-
nægtir og lífsbaráttan var hörð.
Hins vegar bjó hún við allsnægtir í
andlegum efnum þar sem hún fékk
mikla ást og hlýju frá foreldrum
sínum og talaði hún oft um það.
Nú er elsku Magga lögð af stað í
sína hinstu ferð í faðm hins góða og
leyndardómsfulla. Við grátum af
gleði yfir því að hafa átt hana, en
líka af því við munum sakna hennar
svo mikið.
Hafðu þökk fyrir allt, elsku
Magga, og Guð geymi þig.
Guðný Sigríður,
Guðrún Herdís og
Guðbjörg Jóna.
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma og
langamma,
UNNUR H. LÁRUSDÓTTIR,
verður jarðsungin frá Áskirkju fimmtudaginn
30. desember kl. 13.00.
Jón Magnús Magnússon, Elínborg Magnúsdóttir,
Ástþór Magnússon, Natalía Wium,
Jónína Magnúsdóttir, Jón Tryggvi Kristjánsson,
Elsa Magnúsdóttir, Pjetur N. Pjetursson,
barnabörn og barnabarnabörn.
Elskuleg eiginkona mín, móðir okkar, tengda-
móðir, amma og langamma,
ALDA B. JÓNSDÓTTIR,
Hólmgarði 25,
Reykjavík,
sem lést á Vífilsstöðum að kvöldi miðviku-
dagsins 22. desember, verður jarðsungin frá
Digraneskirkju fimmtudaginn 30. desember
kl. 15.00.
Blóm og kransar vinsamlegast afþakkaðir.
Þeim, sem vilja minnast hennar, er bent á Elli- og hjúkrunarheimili DAS,
Vífilsstöðum.
Róbert Lárusson,
Katrín Jóna Róbertsdóttir,
Jónína Róbertsdóttir, Benedikt Guðbrandsson,
Lárus Róbertsson, Harpa Karlsdóttir,
Dóróthea S. Róbertsdóttir, Sverrir Jensson,
barnabörn og barnabarnabörn.
Hugheilar þakkir til allra er sýndu okkur hlýhug
vegna andláts eiginmanns míns og föður
okkar,
BERNDT OLOV EDVARD GRÖNQVIST,
Nýbýlavegi 46,
Kópavogi.
Sérstakar þakkir fær starfsfólk og eigendur Da-
nica sjávarafurða.
Gerður Sæmundsdóttir,
Róbert Ragnar Grönqvist,
Christina Guðrún Grönqvist.
Ástkær sonur okkar og bróðir,
HJALTI ÞÓR ÍSLEIFSSON,
Gnoðarvogi 56,
Reykjavík,
lést á Skógarbæ mánudaginn 27. desember.
Útförin auglýst síðar.
Ísleifur Þorbjörnsson, Hafdís Sigurðardóttir,
Sveinlaug Ísleifsdóttir,
Hrefna Dröfn Ísleifsdóttir.
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar, tengda-
faðir, bróðir, afi og langafi,
GUÐLAUGUR BERGMANN,
Sólbrekku á Hellnum
í Snæfellsbæ,
lést á heimili sínu aðfaranótt mánudagsins
27. desember.
Útförin fer fram frá Hallgrímskirkju í Reykjavík
miðvikudaginn 5. janúar kl. 15:00.
Blóm og kransar vinsamlegast afþökkuð.
Fjölskyldan hefur stofnað Minningarsjóð um Guðlaug Bergmann.
Markmið hans er að styðja verkefni í umhverfis- og samfélagsmálum.
Þeir, sem vilja minnast hins látna, geta lagt framlag inn á reikning
sjóðsins sem er: 1143-18-640230, kt. 201038-2949.
Guðrún G. Bergmann,
Ragnar Guðlaugsson, Lára Birgisdóttir, börn og barnabörn,
Ólafur Gunnar Guðlaugsson, Herdís Finnbogadóttir og synir,
Daníel Magnús Guðlaugsson, Hafdís Guðmundsdóttir og synir,
Guðjón Bergmann, Jóhanna Bóel Bergmann og börn,
Guðlaugur Bergmann yngri og Auður Björk H. Kvaran,
Ásgeir Theodór Bergmann og fjölskylda á Bahamas.